အခန်း ၇ ရှာနိုင်ငံတော်၏ မြေအတွင်း မိစ္ဆာအပေါင်း မူးရူးကျူးကျော်ခြင်းကို လုံးဝခွင့်မပြု

ကမ္ဘာဦးလောကကြီး၏ ရင်သွေးတစ်ဦးဖြစ်သော ယောင်ယွန်းနာအတွက်မူ ကမ္ဘာဦးသူတော်စင်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်အရှင်သခင် ဖြစ်သူ ရွှီချန်ချင်း၏ အနီးအပါးတွင် ခစားခွင့်ရခြင်းသည်ပင် ဘဝ၏ အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်ဒြပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ရှိသော မိစ္ဆာသတ္တဝါက အရှင်သခင်၏ ရှေ့၌ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဟောင်ဖောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ လုံးဝခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘဲ မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ လက်ဦးမှု ရယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်လှုပ်ရှားပြီးမှသာ သူမ၏ရင်ထဲတွင် နောင်တရိပ်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် အရှင်သခင်၏ ဇာတိမြေဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် ဤမျှ စည်းကမ်းမဲ့စွာ မပြုမူသင့်ခဲ့ချေ။ ဒါသည်ကား အရှင်သခင်၏ အခွင့်အာဏာကို ကျော်လွန်ရာ ရောက်မနေပါလော။
သို့သော်လည်း ရွှီချန်ချင်းကမူ ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စများကို စိတ်ထဲထားပုံမရပေ။
စုချင်ရွှေက ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ "အရှင်... ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အဖျက်သမားတွေကို ကျွန်မတို့ပဲ ရှင်းလင်းပေးပါရစေ" ဟု ခွင့်ပန်လိုက်သည်။ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူမသည် ရွှီချန်ချင်းနှင့် ဤလူသားမျိုးနွယ်တို့ကြားမှ သွေးသားတော်စပ်မှုကို အရိပ်အမြွက် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဤပုရွက်ဆိတ်များက အရှင်သခင်၏ ဇာတိမြေကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံရွယ်ရဲကြသည်မှာ တကယ်ကို သေတွင်းထဲ ခြေစုံပစ်ဝင်နေကြခြင်းပင်။
"မလိုပါဘူး... ငါ့ဘာသာငါပဲ ရှင်းလိုက်မယ်"
ရွှီချန်ချင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော အရိပ်အယောင်တို့ လွှမ်းမိုးနေသည်။ သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွလေး မြှောက်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး နားလည်ရခက်သော မဟာတာအိုနိယာမတရားတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် လိမ်ယှက်စီးဆင်းသွားတော့သည်။
"ငါ အမိန့်ပေးတယ်... ယခုအချိန်ကစပြီး ရှာနိုင်ငံရဲ့ နယ်နိမိတ်အတွင်းကို မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို လုံးဝခွင့်မပြု... ချိုးဖောက်တဲ့သူ မှန်သမျှ ပြာကျပျက်စီးစေရမယ်"
သူ၏ စကားသံသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စခရင်များမှတစ်ဆင့် လူသားအားလုံး၏ နားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ထိုအသံသည် တိုးညှင်းလွန်းလှသော်လည်း ဆန်းကြယ်လှစွာပင် ဒါ့ကျင်းမြို့ရှိ လူသားများသာမက ရှာနိုင်ငံတစ်ခုလုံး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ စိတ်အာရုံထဲအထိ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှိ လူသားတို့သည် ရုတ်ခြည်းပင် ဆူညံသွားကြတော့သည်။ နိုင်ငံရပ်ခြားမှ အချို့သောသူများသည် နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
"မိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်တာကို ခွင့်မပြုဘူး... ချိုးဖောက်ရင် အသေသက်မယ် ဟုတ်လား... မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာကောင်မှတ်နေလို့လဲ"
"တကယ်ပဲ အစွမ်းရှိတယ်ဆိုရင် ရှာနိုင်ငံထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အရင်ဆုံး တစ်ကောင်မကျန်အောင် သတ်ပြလိုက်ပါဦး"
"ဟားဟား... အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားနဲ့ တန်းတူတယ်လို့ ထင်နေတာလား... တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတာပဲ"
သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် လူတိုင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ဤလူငယ်လေး၏ စကားသံကို လူသားအားလုံး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြားနိုင်ရသနည်း။
ရှာနိုင်ငံ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းထဲသို့ ဝင်မကြည့်ထားသော ကမ္ဘာ့အနှံ့အပြားမှ လူသားများသည်ပင် ဤဆန်းကြယ်သောအသံကို အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရှာနိုင်ငံတော်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
မရေတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်မြည်တမ်းလိုက်ကြရပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲကာ သွေးမြူမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြရသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အဆင့်မြင့် (S-rank) နှင့် အဆင့်လွန် (SS-class) မိစ္ဆာကြီးများပင် တစ်ကောင်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ချေ။
၎င်းတို့သည် ဒါ့ကျင်းမြို့တွင် သေဆုံးသွားသော ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုများအတွက် ကူကရီ သွေးကြွေးဆပ်ရန် တရကြမ်း ဦးတည်လာနေကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်များ အပိုင်းပိုင်းပြတ်လျက် ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ လွင့်စင်သွားကြရပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှာနိုင်ငံ၏ မြို့ကြီးပြကြီး အသီးသီး၌ နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးပြာဋိဟာများ ထင်ရှားလာခဲ့ပြီး ရှာနိုင်ငံအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဂြိုဟ်သားမိစ္ဆာအားလုံးသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ရှာနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်တစ်လျှောက်ရှိ ညစ်ညမ်းမှုအရင်းအမြစ်များမှ တွားသွားရုန်းကန်၍ ထွက်လာကြသော မိစ္ဆာများသည် ရှာနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်စည်းမျဉ်းကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မည်သို့မျှ မကယ်တင်နိုင်ဘဲ ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ပြိုလဲပျက်စီးသွားကြရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်ကစ၍ ရှာနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ မည်သည့် မိစ္ဆာသတ္တဝါမျှ ခြေတစ်လှမ်းပင် မနင်းရဲကြတော့ချေ။
တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြန်ပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။
ထိုလူငယ်လေး၏ စကားတစ်ခွန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဟုတ်လား။ ရှာနိုင်ငံအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအားလုံး တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီလား။
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူသည်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေ၍လော။
သူသည် ဟွာနိုင်ငံ၏ နတ်ဘုရား ရာမာတာ နို အိုရိုချီ၊ ကြောင်နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ဂီလ်ဂါမက်ရှ်တို့ကဲ့သို့သော တန်ခိုးရှင်တစ်ပါး ဖြစ်နေသလော။
ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း အတိ ဖြစ်သွားရတော့သည်။
ဒါ့ကျင်းမြို့၏ မြို့ရိုးထက်တွင်မူ။
စုချင်ရွှေနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ ဤသည်ကား အဆင့်မြင့် သူတော်စင်အဆင့်ရှိသူများသာ အသုံးပြုနိုင်သော 'နှုတ်ထွက်အမိန့် တာအိုနိယာမတရား'ပေတည်း။ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ဂိုဏ်းကြီးများ၏ အကြီးအကဲများပင် ဤကဲ့သို့ မပြုလုပ်နိုင်ကြချေ။
၎င်းတို့သည် ဤမိစ္ဆာများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းဖြင့် လောကနိယာမကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်မူ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပါ။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ရွှီချန်ချင်းအတွက်မူ ဤအရာသည် ရေသောက်ရသလောက်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။
"ပိုင်ရှင်သည် ရှာနိုင်ငံ၏ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ပိုင်ရှင်အား ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ဆင့် တိုးမြှင့်ပေးခြင်းဖြင့် ဆုချီးမြှင့်ပါသည်"
ရွှီချန်ချင်း၏ စိတ်အာရုံပင်လယ်အတွင်း၌ ကျီစွမ်းအင်ဝဲကရက်ကြီးသည် ဟုန်းဟုန်းတောက်လျက် ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်လာတော့သည်။ သာမန်အားဖြင့် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ရမည့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ယခုအခါတွင်မူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ တဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီစနစ်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပေတယ်..."
ရွှီချန်ချင်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် အပျက်အစီးများအောက်တွင် ရှိနေသော ရွှီလီကော်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဒီကလေးက ဝမ်ဘင်းရဲ့ မြေးလား... ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ မြေးမြစ်လား..."
ရွှီဝမ်ဘင်းသည် သူ၏ အကြီးဆုံးတူဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သူနှင့် အနီးစပ်ဆုံးသော သွေးသားရင်းချာ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အသက် ကိုးဆယ်ကျော်လောက် ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... ငါတို့ရွှီမိသားစုရဲ့ သိက္ခာကို မချကြဘူးပဲ... ရှာနိုင်ငံမှာ ဒီလို ရာထူးအာဏာအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ"
ရွှီချန်ချင်းသည် သာယာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှီလီကော်၏ ဒဏ်ရာများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ရွှီလီကော်သာမက ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော လူသားများထဲမှ အသက်ရှူရုံမျှသာ ကျန်တော့သည့်သူ မှန်သမျှကို ရွှီချန်ချင်းက ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူနှင့် စုချင်ရွှေတို့သည် ဤလောကထဲမှ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
သူသည် ရွှီမိသားစုဝင်များနှင့် တရားဝင်မတွေ့ဆုံမီ နက်ပြာရောင်ကြယ်စကြဝဠာ၏ ဆန်းကြယ်သော အရပ်ဒေသများကို အရင်ဆုံး သွားရောက်စူးစမ်းရန် စိတ်ကူးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဟုတ်လား။
ရွှီချန်ချင်းနှင့် အခြားသူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။
"ဒါ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ... အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာတွေကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းပစ်နိုင်ရတာလဲ"
"ငါသိပြီ... ရှာနိုင်ငံက နတ်ဘုရားတွေကို ပင့်ဖိတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."
"ဟွန့်... ရှာနိုင်ငံက ကြီးမြတ်တဲ့နိုင်ငံလို့ ထင်နေတာ... တကယ်တော့ နတ်ဘုရားဆယ်ပါးကို ရဖို့ လူဘယ်လောက်တောင် ယဇ်ပူဇော်လိုက်ရလဲ မသိဘူး"
နိုင်ငံရပ်ခြားမှ လူများသည် ဤအရာကို ယုတ်မာသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဟုသာ ထင်မြင်ယူဆကြသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှ သန်မာသော ဖြစ်တည်မှုမျိုးက အဘယ်ကြောင့် ရှာနိုင်ငံကိုသာ ကူညီရမည်နည်း။
အချို့သောသူများသည် မနာလိုဝန်တိုစိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် ရှာနိုင်ငံသည် နတ်ဘုရားဆယ်ပါး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိပြီး ၎င်းတို့မှာမူ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာဖြင့် လူသားများကို ယဇ်ပူဇော်စာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော မိစ္ဆာဆိုးများကို ရင်ဆိုင်နေရသနည်း။
မှန်ပေသည်... ဤနိုင်ငံခြားသားများသည်လည်း မိစ္ဆာဆိုးများကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးခြင်းဖြစ်သည်ကို သိကြသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။
ရှာနိုင်ငံအတွင်း၌မူ ဤကိစ္စသည် အကြီးအကျယ် ဆွေးနွေးစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယဇ်ပူဇော်ပြီး နတ်ဘုရားကို ပင့်ဖိတ်လိုက်ခြင်းလော။
မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် လူသန်းပေါင်းများစွာ လိုအပ်မည် ဖြစ်ရာ မည်မျှပင် အာဏာရှိစေဦးတော့ ဤမျှကြီးမားသော အရာကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။
သို့သော်လည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဗျူရိုသည် သတင်းအချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ရှာဖွေစစ်ဆေးခဲ့သည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ တိုင်းပြည်အတွက် အသက်စွန့်သွားကြသော ရဲဘော်များမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။
ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် နိုင်ငံခြားမှ မိစ္ဆာဆိုးများနှင့် လုံးဝ မတူညီကြပါ။
"ညွှန်ကြားရေးမှူးရွှီ... သတိထားပါဦး..."
ရွှီလီကော်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လှုပ်နိုးမှုကြောင့် အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။ နေရောင်ခြည်သည် စူးရှလွန်းလှသည်။
သူသည် ဒါ့ကျင်းမြို့၏ မြို့ရိုးထက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ သေမသွားခဲ့ပါ။
သူ့ရှေ့မှ လူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရွှီလီကော် လန့်ဖြတ်ပြီး ထခုန်မိတော့သည်။
"ယွမ်ကျုံ့... မင်း သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"
သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်မှာ ယခင်က သေဆုံးသွားပြီဟု အတည်ပြုထားသော ယွမ်ကျုံ့ ဖြစ်နေသည်။
ယွမ်ကျုံ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ကျွန်တော်တို့ကို နတ်ဘုရားက ကယ်တင်လိုက်တာ... ဒါတင်မကဘူး... ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေအားလုံး ငြိမ်သက်သွားပြီး အခုဆို အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကိုတောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရွှီလီကော်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းပြီး သေဆုံးရတော့မည့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိ အများအပြားသည် ယခုအခါတွင် ကျန်းကျန်းမာမာဖြင့် အသက်ရှင်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည်လည်း သောင်းကျန်းခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကွန်ပျူတာ စက်ပိတ်သွားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားကာ ထိုစွမ်းအားများကို သူ စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် ရွှီလီကော်သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် အဆပေါင်း သောင်းချီ၍ တိုးပွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါ... ဒါက..."
ရွှီလီကော် မှင်တက်သွားရသည်။ အကယ်၍ သူ့ရှေ့တွင် အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေလျှင်ပင် သူသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။
အဆင့်မြင့်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိ ယွမ်ကျုံ့သည်ပင် သူ့ရှေ့တွင် ညီငယ်လေးတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဤကပ်ဘေးကြီးသည် ထိုနတ်ဘုရားများ ပေးသနားခဲ့သော လက်ဆောင်မွန်များ ဖြစ်နေ၍လော။
ဒါပေမဲ့ ငါက အခြားလူတွေထက် ဘာလို့ လက်ဆောင်တွေ ပိုပြီး အများကြီး ရနေရတာလဲ။
သူ့စိတ်ထဲတွင် လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ရုတ်ခြည်း ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်၏ ရုပ်သွင်သည် သူ၏ ဘိုးဘွားဘီဘင်၏ ပုံတူပန်းချီကားနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။
သူ့အဖိုး ရွှီဝမ်ဘင်း၏ ပြောပြချက်အရ သူ၏ ဘိုးဘေးသည် အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်တွင် သူ့အဖိုးကို မွေးမြူစောင့်ရှောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဘိုးဘေးသာ မရှိခဲ့လျှင် အဖိုးရွှီဝမ်ဘင်း ရှိလာလိမ့်မည်မဟုတ်သလို ယနေ့ ရွှီမိသားစုလည်း ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။
ရွှီလီကော်သည် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးသာ အသက်ရှင်သေးရင် အသက် ရာကျော်နေပြီပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူငယ်လေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေနိုင်မှာလဲ။
"ညွှန်ကြားရေးမှူးရွှီ... ကောင်စီကနေ အရေးပေါ် ထိပ်သီးအစည်းအဝေးတစ်ခုကို ချက်ချင်းခေါ်ယူနေပါတယ်... ရှာနိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ အခုလေးတင် ပေါ်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေအကြောင်းကို ဆွေးနွေးဖို့ပါ"