အခန်း ၄၀ မဟာဧကရာဇ်အား အတင်းအဓမ္မ ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးစေခြင်း၊ ရွှီချန်ချင်း၏ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခ
"ဘာ... ဂူဗိမာန်ကောင်းကင် ရှစ်ခုလား... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"ငါ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်တုန်းက ပထမဆုံး ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်တစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တာ။ ပဉ္စမမြောက် ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်ကို ရောက်တာနဲ့ တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့်ကို တိုက်ရိုက်တက်လှမ်းနိုင်ပြီး အဆုံးစွန်သော တာအိုမဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်တာလေ"
"ဒီလူသားက တကယ်ပဲ ဂူဗိမာန်ကောင်းကင် ရှစ်ခုတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား"
ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သို့သော မိစ္ဆာကောင်မျိုးကို သွားရောက်ပတ်သက်မိကြသနည်း။
"ငါတို့ သူနဲ့ ဆက်ပြီး မပတ်သက်လို့ မဖြစ်ဘူး။ အချိန်မီ ကောင်းကင်ဘုံလောကထဲကို အရင်ဝင်ကြရအောင်"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလေ"
"တည်းဟူသော နည်းလမ်းကတော့ သူ့ရဲ့ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ကြိုတင်ပြီး ဆွဲခေါ်လိုက်ဖို့ပဲ။ သူ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခထဲကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် လောလောဆယ် ငါတို့ကို ဂရုစိုက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ချူထိုက်တို့သည် အစပိုင်းတွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ချောက်နက်တွင် မဟာဧကရာဇ် သုံးပါးရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာဦးသန့်စင်သောမြေသည် ယခုအချိန်အထိ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ဓားသွားပေါ်တွင် ကပြနေခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။
လူတိုင်း၏ ကျောပြင်၌ ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့ကြပြီးနောက် ရွှီချန်ချင်းအတွက် စတင်၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသည် မလိုအပ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
လူတိုင်းသည် ရွှီချန်ချင်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဂူဗိမာန်ကောင်းကင် ရှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထပ်မံ၍ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရပြန်သည်။
ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်တစ်ခုသည် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။ မဟာဧကရာဇ်၏ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သည့်ဘေးဒုက္ခမျိုးမျှ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသက်ရောက်နိုင်တော့ဘဲ အသက်တမ်းသည်လည်း နှစ်ပေါင်းငါးသိန်းအထိ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော ဂူဗိမာန်ကောင်းကင် ငါးခုသည် တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အဆုံးစွန်သော တာအိုမဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် အသက်တမ်းမှာလည်း ကြီးမားစွာ ထပ်မံတိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။
ရွှီချန်ချင်း ပြသခဲ့သော ပါရမီအရ သူသာ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် တာအိုအရှင်မြတ် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အရှင်မြတ်အဆင့်နှင့်ပင် လွန်စွာ နီးစပ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ချူထိုက် ဘိုးဘေးဟောင်းကြီး နှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားကြသည်။ ကမ္ဘာဦးလောကကြီး၏ ယခင် အရှင်မြတ် ယွမ်ချင်းသည်ပင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်၌ ရွှီချန်ချင်းကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသလော။
ဝေးစွ၊ လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။
ရွှီချန်ချင်းသည် ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးနှင့် ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ကောင်းကင်ချောက်နက် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့၏ တည်နေရာကို မြင်ရရုံသာမက သူ၏ ဦးရေပြားကိုပါ ကျိန်းစပ်သွားစေသည့် မဟူရာကောင်းကင်ခန္ဓာကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်ချောက်နက် မျိုးနွယ်စု၏ အထက်၊ အခြားသော လောကတစ်ခုတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ထိုဆန်းကြယ်လှသော မဟူရာကောင်းကင်ခန္ဓာပင်။
"တီ... ပိုင်ရှင်ထံတွင် အဆင့်မြင့် စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း ပြုလုပ်နေပါသည်..."
"တီ... ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ကြယ်ပွင့် အဆင့်အတန်း ၁၀ ရှိသော အဆင့်မြင့် စကြဝဠာကြီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ မဟူရာမသေမျိုးလောက..."
ကြယ်ပွင့် အဆင့်အတန်း ၁၀ ရှိသော အဆင့်မြင့် စကြဝဠာကြီးလား။
ရွှီချန်ချင်း၏ အမူအရာ ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုမဟူရာကောင်းကင်ခန္ဓာ၏ အဆင့်အတန်းက ဤမျှအထိ မြင့်မားနေသည်လား။
ယခုအချိန်အထိ ယခင်ခေတ်က အပြာရောင်ကမ္ဘာဂြိုဟ်နှင့် နှစ်ပေါင်းနှစ်သိန်းခန့်က ကမ္ဘာဦးလောကကြီးတို့သည် ကြယ်ပွင့်အဆင့်အတန်း ၉ ရှိသော မဟာလောကကြီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ဤမဟူရာကောင်းကင်ခန္ဓာအတွင်းရှိ စကြဝဠာကြီးက တကယ်ပဲ ကြယ်ပွင့်အဆင့်အတန်း ၁၀ အထိ တည်ရှိနေခြင်းတည်း။
ရွှီချန်ချင်းသည် သူ၏ ရင်ခုန်သံကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကောင်းကင်ချောက်နက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်ပျိုးပင်၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရသော မဟာဧကရာဇ် ထော့ယွမ်သည် စူးရှစွာ အော်ဟောက်လိုက်တော့သည်။
ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မူလအစကမ္ဘာမှ မဟူရာအရည်တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ၎င်းအတွင်း၌ မဟာဧကရာဇ် ထော့ယွမ်၏ နိယာမတရား စွမ်းအားအားလုံး ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
အစွမ်းထက်လှသော မဟာဧကရာဇ် ထော့ယွမ်သည် ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ စကြဝဠာ ကြယ်စုတန်းတစ်ခုလုံးသည် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ကျဆုံးခြင်းအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ရွှီချန်ချင်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုမဟူရာအရည်စက်သည် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှီချန်ချင်း၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးသံများသည် လောကတစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းညံသွားခဲ့ကာ အဆုံးအစမဲ့သော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။
ဤသည်မှာ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခ၊ ရေတွက်၍မရသော တာအိုအောင်မြင်သူများအတွက် နောက်ဆုံးသော ဘေးဒုက္ခကြီးပင် ဖြစ်သည်။
ဤမဟာဧကရာဇ် မူလအစ စွမ်းအားအရည်စက်သည် ရွှီချန်ချင်း၏ ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်ကို အားဖြည့်ပေးလိုက်သဖြင့် မဟာဧကရာဇ်၏ ဘေးဒုက္ခကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟားဟားဟား... မင်းရဲ့ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ကြိုတင်ပြီး ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီ။ မင်း အဲဒါအတွက် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး မဟုတ်လား"
အခြားသော ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အစွမ်းထက်လှသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပူးပေါင်းအသုံးပြုကာ မဟာဧကရာဇ် ထော့ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး ရွှီချန်ချင်း၏ ဂူဗိမာန်ကောင်းကင်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေခဲ့ကာ ရွှီချန်ချင်း၏ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် မဟာဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရွှီချန်ချင်းကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေးမရှိသဖြင့် ဤနည်းလမ်းဖြင့်သာ သူ့ကို ယာယီ တားဆီးထားနိုင်ပေသည်။
ရွှီချန်ချင်းအနေဖြင့် မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မကျော်လွှားနိုင်သည်ဖြစ်စေ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။
၎င်းတို့အား ဂရုစိုက်ရန်အတွက် သူ့တွင် အချိန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို တာအိုအောင်မြင်သူကိုယ်တိုင်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အခြားသူများ ပါဝင်ပတ်သက်လာခဲ့လျှင် မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာမည် ဖြစ်သည်။
ရွှီချန်ချင်း၏ မျက်နှာသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူသည် မဟာဧကရာဇ်၏ ဘေးဒုက္ခကို မရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။
ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ လောကနိယာမတရား စွမ်းအားသည် ရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ရာအထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ်၏ နိယာမတရား စွမ်းအားကို ဝါးမြိုနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ လောကနိယာမတရား စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ထိုလောကနိယာမတရား စွမ်းအားဖြင့် မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် အရှင်မြတ်အဆင့်သို့ပင် တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားနိုင်ပေသည်။
ယခုမူ ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ်၏ အကွက်ဆင်မှုကြောင့် သူသည် အချိန်မတိုင်မီ မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အလွန်ဆုံးရှိမှသာ အဆုံးစွန်သော တာအိုမဟာဧကရာဇ် သို့မဟုတ် တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့်သို့သာ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
မင်းတို့ တကယ်ပဲ သေသင့်တယ်။
ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ်များသည် အခြားသော လောကတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ အချိန်အက်ကွဲကြောင်းထဲ၌ ထပ်မံပုန်းအောင်းရန် ပြင်နေကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို ရွှီချန်ချင်းက သော့ခတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များပင် လွင့်စင်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် လက်ကြီးတစ်ဖက်သည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး လူအုပ်စု၏ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်သည်။
"လူသား... မင်း ရူးသွားပြီလား။ မင်း ငါတို့နဲ့ ဆက်ပြီး ပတ်သက်နေရင် မင်းရဲ့ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခရဲ့ အခက်အခဲက အဆမတန် မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်"
ကမ္ဘာဦးသန့်စင်သောမြေမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသည်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဘိုးဘေးကြီးသည် ရွှီချန်ချင်းအား တာအိုနိယာမကို မသိရှိဟု ထင်မှတ်သဖြင့် ရွှီချန်ချင်းကို အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။
"အရှင်ချန်ချင်း... အခုအချိန်မှာ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားဖို့က အဓိကပဲ။ ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ်တွေနဲ့ ဆက်ပြီး ပတ်သက်နေရင် မင်းရဲ့ ဘေးဒုက္ခက ပိုပြီးတော့ အဆမတန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"
သို့သော်လည်း သူ ပြန်လည်ရရှိလိုက်သော အဖြေမှာမူ လွန်စွာ တည်ငြိမ်လှသော အသံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
"ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါ ဒီမဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးကို အရင် သတ်လိုက်မယ်။ မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခ သက်သက်ပဲဟာ၊ အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ခက်ခဲသွားရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ"
"မင်းတို့ အားလုံး ကမ္ဘာဦးလောကကြီးထဲကို အရင် ပြန်ကြတော့"
ဘိုးဘေးကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် တရိပ်ရိပ် တက်လာနေသော အဆုံးစွန်သော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကြီးကို ငေးကြည့်နေခဲ့မိသည်။ ထိုဧရိယာသည် ကမ္ဘာဦးလောကကြီး၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ကျယ်ဝန်းနေချေပြီ။
ကမ္ဘာဦးသန့်စင်သောမြေ၏ နှစ်ပေါင်းသန်းချီသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မဟာဧကရာဇ်၏ ဘေးဒုက္ခသည် ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာဧကရာဇ်ဘေးဒုက္ခကိုပင် ရွှီချန်ချင်းက အရေးတယူ မလုပ်ခဲ့ချေ။
ပြီးတော့ သူက ဘေးဒုက္ခကို မစတင်ခင်မှာ အခြားသော မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးကို အရင် သတ်ပစ်ချင်နေသည်လား။
ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြရသည်။ "အရူး... တကယ့်ကို အရူးပဲ။ မင်းက အခု တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့်မှာ ရှိနေရင်တောင် ဒီမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခက မင်းကို သေစေနိုင် ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရစေနိုင်တယ်"
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ရွှီချန်ချင်း၏ မဟာတာအိုနိယာမတရား တိုက်ခိုက်မှုသာ ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကြီးမားလှသော လက်ကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ချောက်နက် နတ်ဘုရားဧကရာဇ် တည်ရှိရာ လောကကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးသည် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားတော့ချေ။
၎င်းတို့သည် မဟာဧကရာဇ် နိယာမတရား စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ရွှီချန်ချင်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်လိုက်ကြတော့သည်။
ဖက်ပေါင်းစုံမှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြသည့်အခါ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကြီးသည် ရုတ်တရက် ထပ်မံ၍ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြန်သည်။
ရေတွက်၍မရသော မိုးကြိုးသွားများသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ရွှီချန်ချင်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ဤမိုးကြိုးသွားများသည် အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်စင်းချင်းစီသည်ပင် အစွမ်းထက်လှသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နဝမကောင်းကင်ယံ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို သေစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
"ဘာ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ သန်မာနေရတာလဲ..."
ရွှီချန်ချင်းသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခများအကြားတွင် ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်နေပြီး မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ချင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည်လည်း အစွမ်းကုန် တုံ့ပြန်ကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးသည် အလဟဿသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မရေတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် ရွှီချန်ချင်းသည် ၎င်းတို့၏ မဟာတာအို စွမ်းအားများကို ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အရှင်မင်းကြီးတို့... ဟင်းလင်းပြင် ဆက်သွယ်ရေး ကွန်ရက် ပြီးဆုံးပါပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံလောကထဲကို အမြန် ဝင်ပါတော့"
ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးစလုံးသည် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အမြီးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်တောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဟိုးအဝေးရှိ ကောင်းကင်ဘုံလောကဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်လိုက်ကြသည်။
အပြာရောင် မိုးတိမ်တိုက်ကြီးသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဘီလီယံနှင့်ချီသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွှီချန်ချင်းအား ထိမှန်သွားခဲ့သဖြင့် သူသည် မသိမသာ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း ရွှီချန်ချင်း၏ လက်ဝဲဘက်လက်ကမူ မည်သည့်အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ကောင်းကင်ချောက်နက် မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိကို ဖမ်းဆွဲရန်အတွက် ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းနေဆဲပင်။
ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။
"ထော့ဆန်း... ငါ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ မမေ့နဲ့..."
မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးမှုသည် လွန်စွာ အစွမ်းထက်လှပေရာ မူလကောင်းကင်ချောက်နက်မြေပြင်ကို ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ကြီးမားစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားစေခဲ့ပြီး ရွှီချန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ခဏတာ လှုပ်ရှား၍မရအောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့တော့သည်။