အခန်း ၁၆ ယုယို့ထျန်း၏ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ်က ကမ္ဘာမြေကို နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်း

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူတိုင်းသည် ယုယို့ထျန်းကို ဗီဇစိတ်အရ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ရွှီလီကော်ပင်လျှင် ထိုသတ္တဝါ၏ ရှေ့မှောက်၌ အစွမ်းမဲ့နေခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူသားအားလုံးသည် လူတိုင်းကို အထင်မြင်သေးစွာ ငုံ့မိုးကြည့်နေခဲ့သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ ထိုအသံသည် သည်းခံနိုင်စရာမရှိသော နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံကြီး ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာလား။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခါမှသာ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည့် တရားခံမှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ဓားတစ်စင်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သတိပြုမိကြတော့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဟင်းလင်းပြင်တွင် လွင့်မျောနေပြီး မှေးမှိန်ဆန်းပြားသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေလျက် ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ ရှေ့မှောက်၌ အခြားသော ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ဓားကို နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအဘိုးအိုသည် အခြားသော လူငယ်တစ်ဦး၏ နောက်တွင် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျ၍ ရပ်နေခဲ့ပြီး ထိုလူငယ်ကသာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အမြဲတမ်း အထက်စီးမှ ဦးဆောင်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက... ဒါက ရှာနိုင်ငံတော်က နတ်ဘုရားနှစ်ပါးလား"

"အမလေး... သူတို့က တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ။ အဲဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အခုတော့ ခေါင်းပဲ ကျန်တော့တဲ့ ပုံပဲ"

"ဒါဆို ငါတို့ ရှာနိုင်ငံတော်ရဲ့ နတ်ဘုရားတွေက အဲဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်ပေါ့"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှာနိုင်ငံတော်သားအားလုံး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အစောပိုင်းက ခံစားနေရသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများအားလုံး လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ရွှီချန်ချင်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့နှင့် ရုပ်ရည်ချင်း ဆင်တူကာ တစ်မြေတည်းသားများကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသဖြင့် ရှာနိုင်ငံတော်သားများ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုနိုင်ငံခြားသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများနှင့်နှိုင်းယှဉ်ခြင်း မပြုကြတော့ပေ။

ရှာနိုင်ငံတော်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်တိုက် ကယ်တင်ပေးခဲ့သဖြင့် ရှာနိုင်ငံတော်သား အများစုသည် ရွှီချန်ချင်းနှင့် သူ၏ အဖော်များကို သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နတ်ဘုရားစစ်စစ်များအဖြစ် အမှန်တကယ် ကိုးကွယ်ယုံကြည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယုယို့ထျန်း၏ ခေါင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်နေကာ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မင်း... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

"ကမ္ဘာမြေလို နေရာမျိုးက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

သူ့ရှေ့မှ လူနှစ်ဦးသည် သာမန်မျှသာ ထင်ရပြီး မည်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းခတ်မှုမျိုးကိုမျှ ပြသခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူ စုစည်းထားသော ကိုးကွယ်မှုစွမ်းအင် ကိုယ်ပွားကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းလှပေမည်။

ယုယို့ထျန်းအနေဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တကယ်ကို နွားနို့မှောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ် ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဤကိုယ်ပွား အသတ်ခံရလျှင်ပင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ထမြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ထပ်မံ ကျော်ဖြတ်နိုင်သည့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လာကာ ကလဲ့စားချေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီချန်ချင်းသည် ယုယို့ထျန်း၏ အတွေးများကို အကုန်လုံး ထိုးထွင်းသိမြင်နေပုံရသည်။ သူ၏ လက်ညှပ်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုနေရာထဲတွင် အော်ဟစ်သံများ လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်နေပြီး မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းကာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာနေသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်နေသော ကမ္ဘာမြေ၏ ပုံစံမျိုးနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ၎င်းသည် ယုယို့ထျန်း ကျူးကျော်ဖျက်ဆီးထားသော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာရှိ သတ္တဝါများသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်မှတစ်ဆင့် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းရှိ သတ္တဝါများ ရင်ဆိုင်နေရသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို အတိုင်းသား ခံစားမိနေကြသည်။ အကယ်၍ ရွှီချန်ချင်းတို့သာ ပေါ်မလာခဲ့လျှင် ကမ္ဘာမြေသည်လည်း ဤကမ္ဘာငယ်လေးကဲ့သို့ပင် ငရဲခန်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤအရာကို တွေးမိသည့်အခါ လူတိုင်းသည် ရွှီချန်ချင်းနှင့် အခြားသူများကို အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်ရှိစွာဖြင့် ရိုသေပျပ်ဝပ်စွာ ဦးညွှတ် အလေးပြုကြတော့သည်။

ယုယို့ထျန်းသည် ထိုနေရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ခေါင်းတစ်ခုတည်းကပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ။ မင်း ငါ့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ် တည်ရှိရာနေရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှာတွေ့နိုင်တာလဲ"

ယုယို့ထျန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးသည် ဤမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ တကယ့်ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိမနေဘဲ အလွန်အမင်း ဝေးကွာလှသော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"တောက်... ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တော်တော် ကောက်ကျစ်တာပဲ။ သူ နောက်ပိုင်းကျရင် ကလဲ့စားချေဖို့ ပြန်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဟုတ်တယ်... နတ်ဘုရားတွေက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ထာဝရ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ထွက်သွားတာနဲ့ ငါတို့ ရှေ့ဆက်ပြီး ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲ"

ရွှီချန်ချင်းတို့ အဖွဲ့ ပေါ်လာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။ အခြားအဖွဲ့သည် ကမ္ဘာမြေကို ဖြတ်သန်းသွားရင်း တိုက်ဆိုင်စွာ ကူညီပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ရွှီချန်ချင်းတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူသားမျိုးနွယ်သည် ဤဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သော ယုယို့ထျန်းသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ် နေရာကို ရှာတွေ့ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ အဲဒီကမ္ဘာငယ်လေးက ကမ္ဘာမြေနဲ့ အလွန်အမင်း ဝေးကွာတယ်။ မင်း အဲဒီကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် ငါက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သူသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေရင်းမှ ရုတ်တရက် အပြုံးများ အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပွား စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေသဖြင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများကို အတိုင်းသား အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ်က အိပ်ပျော်နေတာလေ၊ အခု ဘာလို့ နိုးထလာရတာလဲ"

ရုတ်တရက် သူသည် ရွှီချန်ချင်းနှင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်းတို့၏ မျက်နှာထားများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်းသည် ယုယို့ထျန်းကို ပြက်လုံးတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲကျန်းကုန်းက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလို အားနည်းတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကတော့... မင်းရဲ့ အသိဉာဏ် အကန့်အသတ်က မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို ပိတ်ပင်ထားတာပဲ။ မဟာအထွတ်အထိပ်အရှင်မြတ်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ မင်း လုံးဝ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

အခြားသူများအတွက်မူ ထိုကမ္ဘာငယ်လေးသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် အလွန်အမင်း ဝေးကွာနေသော်လည်း ရွှီချန်ချင်းအတွက်မူ ဤအကွာအဝေးသည် ကမ္ဘာဦးသန့်စင်နယ်မြေနှင့် သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့အကြား ရှိသည့် အကွာအဝေးထက်ပင် အများကြီး ပို၍ နီးကပ်နေသေးသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရွှီချန်ချင်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို အသာအယာ ကျုံ့လိုက်သည့်အခါ ထိုနေရာထဲမှ အရပ်ရှည်လျားသော လူသားသဏ္ဍာန် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူပြီး ကမ္ဘာမြေသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာထဲမှ အတောင်ပံလူသား အသွင်သဏ္ဍာန်ရှိသော အရပ်ရှည်လျားသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သက်စောင့်အားအင်များသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီး ကိုးကွယ်မှုစွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကျင့်ကြံခြင်း နတ်ဘုရားတံတားသည်လည်း တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရကာ ကိုးကွယ်မှုလောကကြီး၏ ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားစစ်စစ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ငရဲဘုံသို့ တစ်ခဏချင်း ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယုယို့ထျန်း၏ ခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သော ကိုယ်ပွားသည် အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချက်ချင်း ချိတ်ဆက်သွားပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယုယို့ထျန်း၏ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကိုယ်ပွား၏ အမှတ်သရုပ်များကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိသွားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာထက်ရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့တော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ဤဂြိုဟ်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နယ်မြေမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့လို့ပါ။ ကျွန်တော် လျော်ကြေးပေးပါ့မယ်"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုးကွယ်မှုလောကကြီးထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အရှင်မင်းကြီးကို ပေးပါ့မယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ အရှင်မင်းကြီး"

ယုယို့ထျန်း၏ ဖြစ်တည်မှုစစ်စစ် ပေါ်လာခြင်းမှသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရကာ ယခုအခါတွင်မူ အသက်ဘေးအတွက် အသနားခံ တောင်းပန်နေရသည့် မြင်ကွင်းအထိ။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားအားလုံး၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားနှင့် ပြတ်သားမှုမျိုးပါတကား။

မရေမတွက်နိုင်သော နယ်ပယ်များကို ဖြတ်ကျော်လျက် အခြားကမ္ဘာမှ ရန်သူများကို ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပြီး သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ငိုကြွေးစေကာ သူတို့၏ မာန်မာနများကို အညံခံ ဒူးထောက်စေခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုး နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ဤမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုမိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများဟု ဆိုသည်မှာ ရွှီချန်ချင်းကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေကြစဉ်မှာပင် ရွှီချန်ချင်း၏ ဆန်းကြယ်သော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကိုလည်း အလွန်အမင်း သိရှိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။

ယုယို့ထျန်းသည် မိမိ၏ အော်ဟစ်တောင်းပန်မှုများက အခြားသူကို လုံးဝ လှုပ်ခတ်နိုင်ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မိမိ၏ တန်ဖိုးဟု ဆိုသည်မှာလည်း အခြားသူ၏ မျက်စိထဲတွင် အရေးတယူ လုပ်ခြင်း မခံရကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် သူသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် မပိုပေ။ ၎င်းမှာ ကိုးကွယ်မှုလောကကြီး၏ ပထမမြောက် နတ်ဘုရားက သူ့ကို နှံကောင်တစ်ကောင်ထက် မပိုဟု မြင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"အရမ်း မောက်မာမနေနဲ့ဦး၊ လူစိမ်း။ ငါ့ရဲ့ ကိုးကွယ်မှုလောကကြီးထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ငါက သူတို့ထဲမှာ အသေးအဖွဲလေးတစ်ခုပဲ"

"မင်း ငါ့ရဲ့ သက်စောင့်အားအင်တွေကို လုံးဝ အဆုံးသတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းတင်မကဘူး၊ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးလည်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

ယုယို့ထျန်းသည် ဆိုးရွားလှသော စကားများကို ထပ်မံ ပြောဆိုရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲကျန်းကုန်း၏ မျက်နှာထားသည် လုံးဝ အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုသေမျိုးကောင်က မဟာအထွတ်အထိပ်အရှင်မြတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော စကားမမြတ်များကို ပြောဆိုရဲသေးသည် တကား။ သူတို့က ကမ္ဘာဦးလောကကြီးကို ဖျက်ဆီးချင်တယ် ဟုတ်လား။ ဟဲဟဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီက မဟာဧကရာဇ်ကြီးတွေနဲ့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဧကရာဇ်တွေတောင်မှ ဤကဲ့သို့သော ကြွားဝါမှုမျိုးကို မပြောရဲကြပေ။

"သိပ်ဆူတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် ကိုးကွယ်မှုလောကကြီးက အခု ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်နေပြီလဲဆိုတာ မင်း သေချာ ကြည့်လိုက်စမ်း"