အခန်း ၁၂ ဟွာနိုင်ငံမှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကျူးကျော်လာခြင်းနှင့် ရွှီလီကော်၏ စစ်မျက်နှာ

ရွှီလီကော်သည် ရွှီချန်ချင်း၏ စကားကို အသေအချာ မကြားလိုက်ရပေ။ ထိုအချိန်၌ သူ၏စိတ်ထဲတွင် "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်နေတာလား" ဆိုသည့် အတွေးတစ်ခုသာ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

ရွှီဝမ်ဘင်း၏ ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ပုံသွင်းပေးမှုကြောင့် ရွှီမိသားစုဝင်အားလုံးသည် ဘိုးဘေး ရွှီချန်ချင်းအကြောင်းကို ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ပွဲတော်ရက်များနှင့် အထူးနေ့ရက်များတွင်လည်း ဤဘိုးဘေးကြီးအား ရိုသေစွာ ပူဇော်ကန်တော့လေ့ရှိကြသည်။ ရွှီမိသားစု၏ ကံကြမ္မာကို အုတ်မြစ်ချပေးခဲ့သူမှာလည်း သူပင်ဖြစ်သည်။ သူ ချန်ရစ်ခဲ့သော သန်းပေါင်းများစွာသော အရင်းအနှီးများကြောင့်သာ ရွှီမိသားစုသည် ရှာနိုင်ငံတော်၏ ထိပ်တန်း အလွှာသို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုဒဏ္ဍာရီလာ ဘိုးဘေးကြီးသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းသော ပုံစံဖြင့် သူတို့ရှေ့တွင် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီလီကော်တို့၏ ရင်ခုန်သံများမှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ တဒိန်းဒိန်း ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရွှီချန်ချင်းက ရွှီဝမ်ဘင်းကို ပွေ့ဖက်၍ ထူမလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ထကြပါ။ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ရွှီမိသားစု သွေးသားတွေပဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက်တောင် အားနာစရာ မလိုပါဘူး"

သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ခုက အသာအယာ ဆွဲမတင်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အလိုအလျောက်ပင် မတ်တပ်ရပ်မိကြသည်။

"ဦးလေး... ဦးလေးက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား"

"ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာမှာ ဦးလေး ဘာတွေများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ"

ရွှီဝမ်ဘင်းလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ရှင်... ရှင်ရဲ့ မျက်နှာက..."

ထိုအချိန်တွင် ရွှီချန်က ရွှီဝမ်ဘင်းကို ကြည့်၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ ရွှီမိသားစုဝင်များလည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အရင်က အိုမင်းရင့်ရော်နေသော ရွှီဝမ်ဘင်းသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်စက္ကန့်တွင် အားအင်ချိနဲ့နေသော အဖိုးအို ဖြစ်သူက နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အသက်လေးဆယ်၊ ငါးဆယ်အရွယ် လူလတ်ပိုင်း ဖြစ်သွားပြီး၊ တတိယစက္ကန့်တွင်မူ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြန်လည် နုပျိုသွားလေသည်။ သူ၏ မြေးမြစ်များထက်ပင် ပို၍ နုပျိုနေသေးသည်။

"ဒါ... ဒါက..."

"ဦးလေးချန်ချင်း... ဒါ ဦးလေး လက်ချက်လား"

ရွှီဝမ်ဘင်းသည် သူ၏ လက်ကို ငေးမောကြည့်နေမိသည်။ သူ ငယ်ရွယ်စဉ်ကထက်ပင် ပိုမို အားအင်အပြည့် ရှိနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ ရွှီမိသားစုဝင်များအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီးကို မျှော်လင့်တကြီး ငေးကြည့်နေကြသည်။

ဤဘိုးဘေးကြီးသည် နားလည်ရခက်သော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက လူကို နုပျိုစေနိုင်သည့် စွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။ သူသည် တကယ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားသည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားပြီး အလွန် ထူးခြားဆန်းပြားနေသည်။

"ဟဲဟဲ... အရှင်ငယ်လေးတို့... စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ သန့်စင်သော အရှင်မြတ်အတွက်တော့ ဒါက ထမင်းစားရေသောက်သလို လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပါ"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်ပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေချိန်တွင် အစကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အကြီးအကဲကျန်းကုန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

အရှင်ငယ်လေး... သန့်စင်သော အရှင်မြတ်... သူတို့က ဘယ်သူ့ကို ပြောနေတာလဲ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ အကြီးအကဲကျန်းကုန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည်လည်း မိမိတို့ ဘိုးဘေးကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့ ဘယ်လို ဆက်စပ်နေသလဲဆိုတာကိုမူ မသိကြသေးပေ။ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ဂုဏ်ဒြပ်က သူတို့ထက် ပို၍ မြင့်မားနေပုံရသည်။

"မင်းက သန့်စင်သော အရှင်မြတ်ရဲ့ တူ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိမှာ အနီးစပ်ဆုံး သွေးသားတော်စပ်သူပဲ။ ကမ္ဘာဦးလောကကြီးထဲကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းဟာ ကမ္ဘာဦးလောက တစ်ခုလုံးရဲ့ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ရွှီမိသားစုရဲ့ အရှင်ငယ်လေးပေါ့"

ရွှီဝမ်ဘင်း၏ အရည်အချင်းမှာ ကမ္ဘာဦးလောကကြီးတွင်ပင် ထူးချွန်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ရွှီမိသားစုဝင်များအားလုံးမှာ ကမ္ဘာဦးလောကတွင်ပင် ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာရှိသူများ ဖြစ်သည်။ ရွှီမိသားစု၏ သွေးမျိုးဆက်က မသေးလှပေ။

အကြီးအကဲကျန်းကုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လူတိုင်း ပို၍ စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်လာသည်။ ကမ္ဘာဦးလောကကြီး... ကမ္ဘာဦး သန့်စင်နယ်မြေ... အလွန်ပင် မြင့်မြတ်သော အမည်နာမများ ဖြစ်ပုံရသည်။ အနှစ်ရှစ်ဆယ်အတွင်း သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရသလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သလဲဆိုသည်ကို လူတိုင်း သိချင်နေကြသည်။

"ဦးလေးချန်ချင်း... ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာမှာ ဦးလေး ဘယ်တွေ ရောက်နေခဲ့တာလဲ"

ရွှီဝမ်ဘင်း၏ မေးခွန်းအပြီးတွင် ရွှီချန်ချင်းနှင့် အကြီးအကဲကျန်းကုန်းတို့သည် တခြားတစ်ဖက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီလီကော်နှင့် ရွှီချန်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကြောင်းကြားစာတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ဟွာနိုင်ငံ နယ်စပ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ စုဝေးနေတယ်။ ဟွာနိုင်ငံဘက်ကနေ လာနေတာ။ သူတို့ ဘာလုပ်လိုက်ကြတာလဲ"

"မိစ္ဆာများလား။ မဟုတ်ဘူး... နတ်ဘုရားတွေက ရှာနိုင်ငံတော်ထဲမှာ မိစ္ဆာတွေကို တားမြစ်ထားတယ်လို့ ပြောထားတာလေ"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှာနိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးသည် အမြင့်ဆုံးသော သတိပေးချက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"သတိပေးချက်... သတိပေးချက်... ဟွာနိုင်ငံမှ ရှစ်ခေါင်းပါ နဂါးမိစ္ဆာ ကျူးကျော်လာပြီ။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး တိုက်ခိုက်လာပြီ။ သတိထားကြပါ"

ရွှီမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။ ရွှီချန်သည် ဟွာနိုင်ငံမှ စောင့်ကြည့်ရေး ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှာနိုင်ငံ နယ်စပ်တွင် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ရှစ်ခေါင်းပါ နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ကို မော့၍ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ သွေးစွန်းနေသော ကျွန်းနိုင်ငံတစ်ခုမှ စတင်လာပြီး သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှာနိုင်ငံ နယ်စပ်သို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဟွာနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာပဲ!"

ရွှီလီကော်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှာနိုင်ငံတော်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများထံ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"ဟေ့... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဟွာနိုင်ငံက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဘာလို့ ရှာနိုင်ငံကို ရောက်လာရတာလဲ"

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အသံမှာလည်း အလွန် အရေးတကြီး ဖြစ်နေသည်။

"အသေးစိတ်တော့ မသိရသေးဘူး။ သိရသလောက်တော့ ဟွာနိုင်ငံသားတွေ အားလုံးကို အဲဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဝါးမြိုသွားပြီ။ ဟွာကျွန်းပေါ်မှာ လူသားဆိုတာ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူး"

ရွှီလီကော် အသက်ရှူမှားသွားသည်။ ခဏလေးကမှ တက်ကြွနေသော ဟွာနိုင်ငံသားများသည် သူတို့ ကိုးကွယ်ခဲ့သော နတ်ဘုရား၏ အစားအစာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီလား။ ယခုမူ ရှစ်ခေါင်းပါ နဂါးကြီးက ရှာနိုင်ငံကို မျက်စိကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီလီကော် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်လွန် မိစ္ဆာဆိုးများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ သူတို့၏ ရှာနိုင်ငံတော်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရုတ်တရက် ရွှီလီကော် သူ့ကိုယ်သူ နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။

"သေစမ်း... ငါ ဘာတွေ တွေးနေမိတာလဲ။ ငါ့မှာ အားကိုးစရာ အကြီးကြီး ရှိနေတာပဲကို!"

သူသည် လှည့်၍ ဘိုးဘေးကြီးရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော်တို့ ရှာနိုင်ငံတော်ကို တစ်ခါလောက် ထပ်ပြီး ကယ်တင်ပေးပါဦး"

ရွှီမိသားစုဝင်များလည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်၍ အကူအညီ တောင်းခံလိုက်ကြသည်။ ရွှီဝမ်ဘင်းကမူ ဘာမျှမပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။ သူ့ဦးလေး၏ စိတ်သဘောထားကို သူ သိသည်။ ယခု ပြန်ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ သူ၏ ဇာတိမြေကို ဘယ်တော့မှ လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ရွှီချန်ချင်းက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ခြင်းပင်။

"ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ငါကိုယ်တိုင် မတိုက်ခိုက်ဘူး။ အကြီးအကဲကျန်းကုန်းလည်း ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်"

သူက ရွှီလီကော်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ ရွှီလီကော်နှင့် ရွှီမိသားစုဝင်များ တစ်ဖန် ပြန်လည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကို မိစ္ဆာကို သတ်ခိုင်းမလို့လား။

"ရွှီလီကော်... မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေကို ခံစားမိမှာပါ။ ငါ့အမြင်အရဆိုရင် မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားက အဲဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ မဝေးကွာတော့ပါဘူး။ မင်း သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်"

ရွှီမိသားစုဝင်အားလုံးသည် ရွှီလီကော်ဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ရွှီမိသားစုဝင် အတော်များများမှာလည်း မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကြောင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ယခုမှသာ ရွှီလီကော်သည် A အဆင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး မဟုတ်တော့ကြောင်းနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် များပြားသော စွမ်းအားများ ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

ရွှီလီကော် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မိမိ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည်ကို ခံစားရသော်လည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟုမူ မတွေးဝံ့ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဘိုးဘေးကြီးသည် မိမိကို ဒီလို စွမ်းအားမျိုး ပေးနိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တကယ့် ဘိုးဘေးကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်သလဲ။

"ဟဲဟဲ... ဒီဓားက ငါ ငယ်ငယ်က ကစားခဲ့တဲ့ အရုပ်လေးတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တော်တော်လေး တောင့်ခံနိုင်တယ်၊ အရှင်ငယ်လေးကို ပေးလိုက်မယ်"

အကြီးအကဲကျန်းကုန်းသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်သည် ရွှီလီကော်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ ရွှီလီကော်၏ လက်များ တုန်ယင်သွားသည်။ နတ်ဘုရားတွေ ကစားတဲ့အရုပ်ကို အရုပ်လို့ သူ ဘယ်လိုမှ မသတ်မှတ်ရဲပေ။ နောင်အခါ ကမ္ဘာဦးလောကကြီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ရွှီလီကော်သည် ထိုအချိန်က မိမိ၏ အသိအမြင်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း မိမိကိုယ်ကို နှစ်ချက်လောက် ပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်မိသည်။ မိမိသည် ဘိုးဘေးကြီးကို အဆိုပါ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် အဆင့်တူဟု တွေးမိခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် မိုက်မဲလှသည်။

ရွှီလီကော် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဘိုးဘေးကြီး စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားပြီး အဲဒီမိစ္ဆာကို တားဆီးပါ့မယ်။ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ဘယ်တော့မှ မပျက်စေရပါဘူး" ဟု ခံယူချက်ပြင်းပြစွာ ဆိုလိုက်သည်။