အခန်း (၅၀) - ရဲတိုက်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း (အပိုင်း ၃)
"ငါတို့ ဂိုလမ် (Golem) တစ်ကောင် ရှာရမယ်" အာရန်က သူတို့ ရှေ့သို့ ပြေးလွှားနေရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဂိုလမ် ဟုတ်လား။ ဘာလို့လဲ" လီယွန် မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ အိမ်ဖော်မလေးကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် ငါ သဲလွန်စတစ်ခု ရခဲ့လို့လေ" အာရန် ပြန်ဖြေသည်။ "ပြီးတော့ အဲဒီသဲလွန်စက ဂိုလမ်ဆီ ညွှန်ပြနေတယ်"
"ငါတို့ သဲလွန်စတွေ ရနေတာ ကောင်းတယ်" လီယွန် ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဂိုလမ်က မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုခုကို သွားထိမိပြီးမှ ပေါ်လာတာ" အေဒင် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
"ဟေး... သတိထားကြ!" ကီရာ အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။ သူတို့ စကားပြောနေစဉ် သူမက အာရုံစိုက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အာရုံများ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။
ဓားတစ်လက်သည် လေထုကို ခွင်းလျက် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်း၏ သတ္ထုသားသည် ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး သူတို့မျက်နှာနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာမှ ဖြတ်သန်းသွားရာ ပြောင်လက်လွန်းသဖြင့် သူတို့ပုံရိပ်ကိုပင် ခဏတာ မြင်လိုက်ရသည်။
သူတို့ ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့အသားအရေက ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖြစ်ပြီး နှာခေါင်းက ဝက်နှာခေါင်းနှင့် တူသည်။ ခေါင်းက လုံးဝ ပြောင်နေသည်။ ခါးတွင် ပတ်ထားသော သားရေ ဧပရွန် (Apron) မှလွဲ၍ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထိုဧပရွန်တွင် သွေးများနှင့် အသားစများ ပေကျံနေသည်။
ပခုံးနှစ်ဖက်တွင် ဓားအမျိုးမျိုး စိုက်ဝင်နေသည်။ ဒဏ်ရာတိုင်းမှ သွေးများ စီးကျနေသော်လည်း သူက ဘာမှ မခံစားရသလို လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ပုဆိန်ငယ် (hatchets) နှစ်လက် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
"နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်" လီယွန် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒီနေရာမှာ ပုံမှန်နဲ့ တူတာလေးတစ်ခုလောက်တောင် မရှိတော့ဘူးလား" ကီရာ မေးလိုက်သည်။
ထိုလူက အသံနက်ကြီးဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ပုဆိန်တစ်လက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
လက်နက်သည် လေထုကို ခွင်းလျက် ဝင်ရောက်လာသော်လည်း သူတို့အားလုံး ရှောင်တိမ်းနိုင်လိုက်ကြသည်။
ဝုန်း!
သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ဒုတိယ ပုဆိန်ဖြင့် ရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ အေဒင် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး ဝင်ရောက်တားဆီးသည်။
ချွင်!
ဓားသွားချင်း ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။ အေဒင် ကာကွယ်နိုင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာပြီး နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားသည်။
ထိုလူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ပစ်လိုက်သော ပုဆိန်သည် ဆင့်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ သူ့လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ သပ်ရပ်စွာ ဖမ်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားကာ အေဒင်၏ မျက်နှာတည့်တည့်တွင် မိုးခြိမ်းသံပမာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ပုဆိန်နှစ်လက်စလုံးဖြင့် တပြိုင်နက် ခုတ်ချလိုက်သည်။
နောက်ဆုံး စက္ကန့်တွင် သတ္ထုပြားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် သတ္ထုပြားတစ်ခုက အေဒင်၏ ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်ပြီး လီယွန်ရှိရာ နောက်ဘက်သို့ ဆွဲယူလိုက်ရာ လီယွန်က သူ့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး ဘေးလွတ်ရာသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကီရာ ချက်ချင်း လိုက်ပါတိုက်ခိုက်ပြီး ရေခဲလှံများဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ဝင်ဆောင့်ပြီး ကွဲကြေသွားရာ အမြင်အာရုံ ကွယ်သွားသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။
အာရန် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်သည်။
သူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ပြီး နံရံပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်းလှမ်းပြီး အားကုန်ကန်ထွက်လိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ခေါင်းတည့်တည့်သို့ စူပါမန်း လက်သီးချက် (Superman punch) ဖြင့် အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။ ရိုက်ချက်ကြောင့် ထိုသတ္တဝါ ဘေးသို့ ယိုင်ထွက်သွားသည်။
အာရန် မြေပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ရပ်မနေပေ။ လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်ပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး လျှပ်စီးများက ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စုတ်ဖြဲဝင်ရောက်သွားသည်။ နာကျင်ပြင်းထန်သော်လည်း သေစေလောက်သည်အထိ မဟုတ်ပေ။
သူတို့လေးယောက် တိုက်ခိုက်နေစဉ် အခြားအရာတစ်ခု လှုပ်ရှားလာသည်။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် စားဖိုမှူးတစ်ယောက်သည် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်လျက် ဘယ်ကမှန်းမသိ ကီရာ့အနောက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူမကျောဘက်သို့ ပြေးဝင်လာသည်။
အာရန်၏ 'အရိပ်အာရုံခံခြင်း' (Shadow sense) က ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုလူ အာရုံခံစက်ကွင်းထဲ ဝင်လာသည်ကို သူ မခံစားမိခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ သူ လေထဲကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အာရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး စားဖိုမှူးနှင့် ကီရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး။
ထိုအချိန်တွင်...
အမှောင်ထုထဲမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
အလင်းရောင် သက်သက်ဖြစ်သော ဓားသွားတစ်ခု လေထုကို ခွင်းလျက် ရောက်လာပြီး စားဖိုမှူး၏ ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်မောင်းကို သပ်ရပ်စွာ ဖြတ်တောက်သွားသည်။
"အား......!"
စားဖိုမှူး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မူလကတည်းက မရှိခဲ့သလိုမျိုးပင်။
တိုက်ခိုက်ခဲ့သူသည် အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။
အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူ။
ထိုလူ သူတို့နောက် လိုက်နေမှန်း အာရန် သိထားပြီးဖြစ်၍ တွေ့ရတာ မအံ့သြပေ။
"ဝါး....!"
ထိုလူက ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ပြန်ရပ်သည်။ အိမ်ဖော်မလေးနှင့် မတူသည်မှာ သူ အနာကျက်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် ဒဏ်ရာက ရှိနေဆဲပင်။ သူ ပုဆိန်နှစ်လက်စလုံးကို ကိုင်ပြီး သူ့ပခုံးနှစ်ဖက်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်လိုက်ကာ နာကျင်မှုကြောင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပခုံးတွင် စိုက်နေသော အကြီးဆုံးဓား၊ သုံးပေခွဲခန့် ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် အသားခုတ်ဓားမကြီး (Meat cleaver) ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်ပြီး မြေကြီးနှင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် မမြင်ရသော်လည်း အမှောင်ထုကို ခွင်းပြီး မြေကြီးကို ခွဲသွားသော လမ်းကြောင်းကို သူတို့ မြင်နိုင်သည်။ စကျင်ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ကြီးမားသော အက်ရာကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
သူတို့အားလုံး ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး ဘေးသို့ ခုန်ရှောင်လိုက်ကြသည်။
လှိုင်းတံပိုး ငြိမ်သွားသည်နှင့် အာရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လိုက်သည်။
ထိုလူက ဓားမကြီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး အားကုန် ဝှေ့ယမ်းကာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်သည်။ ဓားသွားက နံရံများကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး ချောမွတ်သော ဖြတ်ရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အာရန် တိုက်ခိုက်မှု အောက်ဘက်မှ လျှောတိုက် ရှောင်ကွင်းလိုက်ရာ လက်များက စကျင်ကျောက်ကြမ်းပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်မိပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။ သူ လွတ်သွားသည်နှင့် အပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး ထိုလူ၏ ခေါင်းတည့်တည့်သို့ လျှပ်စီးဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရိုက်ချက်ကြောင့် ထိုလူ နောက်သို့ လန်ထွက်သွားသည်။
နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် မီးလောင်ဒဏ်ရာများနှင့် မီးခိုးများ ထွက်နေကာ မျက်လုံးများက ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ဟိန်းဟောက်ရင်း ပထမတစ်ခုထက် အနည်းငယ် သေးငယ်သော နောက်ထပ် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီး အာရန်ကို ဝင်တိုက်သည်။
အာရန် ဝံပုလွေလက်အိတ် (Wolf guard) ကို မြှောက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
နာကျင်မှုက သူ့လက်မောင်းမှတဆင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ထုံကျဉ်သွားသော်လည်း အံကြိတ်ပြီး ပြန်လည် တွန်းကန်ထားလိုက်သည်။
အာရန် မရွေ့သည်ကို မြင်သောအခါ ထိုလူ ရူးသွပ်သွားပြီး (Berserk) ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ အာရန် အားလုံးကို ကာကွယ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လီယွန် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။
သူ အလွန် ထက်ရှသော သတ္ထုဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ့စွမ်းအား အားလုံးကို ထိုအထဲသို့ စုစည်းလိုက်သည်။
"အာ.......!"
ရှိသမျှ အားကုန်သုံးပြီး ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားသည် လေထုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွင်းကာ ခေါင်းကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။ ပြတ်သွားသော ခေါင်းသည် လေထဲတွင် လည်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ် ကျသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ အာရန်ရှိရာသို့ ဆက်လက် ယမ်းခါနေပြီးမှ လဲကျသွားသည်။
အလောင်းကောင် ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။
အာရန် သွေးများ စီးကျလာသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လီယွန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"လက်ရာကောင်းတယ်" အာရန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
သူ အလောင်းကောင်နားမှ ခွာလိုက်သည်။ "မင်း သဲလွန်စ ရလား" အာရန် မေးလိုက်သည်။
လီယွန် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ "အမ်... အေး ရတယ်။ ဂိုလမ် လို့ပဲ ပြောထားတယ်။ မင်းဟာနဲ့ အတူတူပဲ။"
"ဂိုလမ် ဟုတ်လား" အာရန် လျှာတစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။ "အဲဒါ အသုံးမဝင်ဘူး။"
အာရန် လီယွန်၏ တွန့်ဆုတ်မှုကို သတိထားမိလိုက်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ထားလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။