အခန်း (၅) - စမ်းသပ်မှုစတင်ရန် အချိန်ရေတွက်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းသည် အာရန်ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် မိုးလင်းသည်နှင့် အိပ်ရာမှ လေးကန်စွာ ထလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ကာ ရေချိုးလိုက်သော်လည်း၊ ကုန်ဆုံးသွားသည့် စက္ကန့်တိုင်း၌ သူသည် သတ္တဝါဆိုးများနှင့် မှော်ပညာတို့ လွှမ်းမိုးထားရာ နယ်ပယ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည်ဟူသော လေးလံသည့်အတွေးများက ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသော်လည်း ဤအခြေအနေအားလုံးထဲသို့ ခြေလှမ်းစတင်လိုက်ချိန်တွင် တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

မွန်းတည့်ချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည် - ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင် ခေါင်းစွပ်အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီရှည်အနက်နှင့် သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အနက်ရောင် ဘွတ်ဖိနပ်တစ်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ ကုတင်ကို မလိုက်သည့်အခါ အောက်တွင် ဝှက်ထားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ယခင်က သူသည် "အလိုရှိလာလျှင် သုံးရန်" ဟူသော သဘောဖြင့် ရိုးရှင်းသည့် သံမဏိဓားတစ်လက်ကို ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အာရန်က ဓားကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အရောင်တင်ထားသော သတ္ထုသားပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ပုံရိပ်က ပြန်လည် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

သူ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ဓားရိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စားပွဲပေါ်မှ ဖုန်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူ့ညီမလေးထံမှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ရောက်နေသည်။

[ဟေး ကိုကို... ဒီအချိန်ရောက်ပြီထင်တယ်။ ညီမလေးအတွက် သူတို့ကို ကောင်းကောင်းကြီး ဆုံးမပေးခဲ့နော်။ ဪ... ပြီးတော့ ဖေဖေနဲ့ မေမေက ကိုကို သွားတော့မယ်ဆိုတာ ကြားတော့ လန့်သွားကြတယ်။ ကိုကို့ကို တားခိုင်းလိုက်ပေမယ့်လည်း ဘာထူးမှာလဲ? ကိုကိုက နားထောင်မှာမှ မဟုတ်တာ။]

သူသည် မက်ဆေ့ချ်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူက ဘေးဘက်ခလုတ်ကို နှိပ်၍ ဖုန်းပိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်ထားခဲ့ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူ တံခါးကို သော့ခတ်လိုက်ပြီး သော့ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူသည် ဂိတ်တံခါးရှိရာသို့ တက္ကစီဖြင့် တန်းမောင်းသွားလိုက်သည်။ အဝေးမှပင် လူအုပ်ကြီးကို လှမ်းမြင်နေရပြီဖြစ်သည်။

တက္ကစီသည် ဂိတ်နှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရပ်လိုက်ပြီး အာရန် ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းစွပ်ကို ခေါင်းပေါ်ဆွဲတင်ကာ ထိုနေရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဂိတ်တံခါး ပွင့်လာမည့်အချိန် သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက် စကားပြောလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း လူအုပ်ကြားထဲတွင် သူ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

ဂိတ်တံခါးကြီးကို လမ်းမများပေါ်မှ မြင်နေရသော်လည်း ထိုတံခါးသည် ခိုးဝင်ရန် ကြိုးစားသူ မည်သူ့ကိုမဆို လျှပ်စစ်ဗို့အား ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့် တံတိုင်းကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ လက်နက်ကိုင် အစောင့်အကြပ်များစွာလည်း ဝင်ပေါက်တွင် ကင်းလှည့်နေကြသည်။

"ဂိတ်တံခါး" ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်း ကနုတ်လက်ရာများ ဖုံးအုပ်ထားသည့် အောက်ခြေနှင့် ကြီးမားသော တိုင်လုံးကြီးနှစ်တိုင် အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ထိုနေရာတွင် ရပ်စောင့်နေကြသည်။ လမ်းမတစ်ခုလုံး လူများနှင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး အားလုံး စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မွန်းတည့်ချိန် ရောက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံး ဝင်ရောက်ကြရမည်။

စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ရှိသလော။ မရှိပါ။

မိမိအသက်ကို စွန့်ပစ်လောက်အောင် မိုက်မဲမည့်သူ မရှိဟု လူတိုင်း ယုံကြည်ကြသည်။

ထို့အပြင် ဂိတ်တံခါးသည် မနိုးထလာသေးသူ (Non-awakened) မည်သူ့ကိုမဆို ငြင်းပယ်ထားသဖြင့် အသက်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အောက် ကလေးများ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ပေ။

အာရန် ရောက်ရှိပြီး မကြာမီမှာပင် ဂိတ်တံခါးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး နားကွဲမတတ် မြည်ဟီးသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လေထုသည် လေးလံလာပြီး တိုင်လုံးကြီးများကြားတွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်အထိ လိမ်ယှက်နေခဲ့သည်။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ဘဝများ ထာဝရ ပြောင်းလဲသွားမည့် အခိုက်အတန့်၊ ဘုရားသခင်၏ စမ်းသပ်မှု (God's Trial) အစပြုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

စစ်သားများက လေးလံသော တံခါးကြီးများဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး တွန်းဖွင့်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးသည် ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။ တိုးဝှေ့ခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်းများ မရှိချေ။

သူတို့အားလုံး အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်ကို သိထားကြသည်။

လေထုသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ပြတ်သားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ ရောထွေးနေသော စိတ်ခံစားချက် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထူပြောလေးလံနေသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော နိုးထလာသူများ (Awakened) သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တောက်ပနေသော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အာရန်လည်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

သူ့ခြေထောက်က ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည့် ခဏ၌ အရာအားလုံး အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်။

[...]

အာရန် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အဘက်ဘက်သို့ အဆုံးမရှိ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်နေသည့် အမှောင်နယ်ပယ်တစ်ခုထဲတွင် ရောက်ရှိနေသည်။

တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် တစ်စင်းတည်း လွင့်မြောနေသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် လင်းလက်နေသည်။

သူ့မြို့မှ နိုးထလာသူ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူ၏ ဘေးဘက်တွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာကြသည်။

ဒါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူအားလုံးတော့ မဟုတ်ပေ၊ သူတို့ ဒေသမှ လူများသာ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများသည် အခြားနေရာများတွင် ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။

မည်သူကမျှ ဘာဖြစ်နေသည်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အလင်းရောင်ထဲမှ ဆင်းသက်လာသည်။

လှပသော အဖြူနှင့် ရွှေရောင် ရောယှက်ထားသည့် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု။

ကောင်းကင်တမန် အတောင်ပံ လေးခု။

လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံနေသော ဆံနွယ်ဖြူများ။

သူမသည် မနက်ခင်း နေမင်းကြီးပမာ လွင့်မြောနေပြီး အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို ဖမ်းစားထားသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် နိုးထလာသူတို့... ဘုရားသခင်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုဆီကိုပေါ့။

သင်တို့ရဲ့ ခရီးစဉ်က ဒီကနေ စတင်ပါပြီ။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စမ်းသပ်မှုပေါင်း တစ်ရာက စောင့်ကြိုနေပြီး အဲဒီအရာတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ သင်တို့ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

သူမ၏ အသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး ချိုသာသော်လည်း... ထိုအသံထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုက အာရန်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ရောထွေးရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

"ငါကတော့ အယ်လ်တန် (Elton) ပါ၊ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဒီစမ်းသပ်မှုတွေကို ကြီးကြပ်ရသူတွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်တယ်။

အခု ငါ့ရဲ့ အလုပ်ကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ သင်တို့ကို ကြိုဆိုဖို့နဲ့ ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးဖို့ပါပဲ။"

သူမက လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်။"

ထိုစကားလုံးသည် အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အာရန် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ခေတ္တမျှ သူမက သူ့ကို ပြန်ကြည့်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူ အထင်လွဲခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးကာ ချက်ချင်းပင် လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကမ္ဘာကြီးသည် ဆွဲဆန့်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားသည်။

အယ်လ်တန်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်ပါသွားပြီး အလင်းရောင်ထဲသို့ မျိုချခံလိုက်ရကာ လူတိုင်းသည်လည်း တစ်နေရာသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် အမှောင်ထုတစ်ခု။

[...]

စိုစွတ်သော မြက်ခင်းနံ့က အာရန်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

သူ့အောက်ဘက်မှ စိုစွတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။

သူ ကိုယ်ကို တွန်းထလိုက်သည့်အခါ အဆုံးမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခု၌ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ပြန့်ကျဲလဲလျောင်းနေကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် သူ့မြို့မှ စမ်းသပ်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော နိုးထသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့အားလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထလာကြပြီး သူတို့ရှေ့မှ ကမ္ဘာသစ်ဖြစ်သော 'စမ်းသပ်မှု နယ်မြေများ' (Trial Lands) ကို ငေးမော ကြည့်ရှုနေကြသည်။

အာရန် မတ်တပ်အပြည့် ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်—

မျက်နှာပြင်တစ်ခု (System Screen) သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ အမည်: အာရန် ရေ့ဇ် ]

[ အတန်းအစား: ### ]

[ အမျိုးအစား: အရိပ် (Shadow) ]

[ အဆင့်အတန်း (Tier): #### ]

[ အဆင့် (Level): ၁ ]

[ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစများ: ၀/၁၀၀ ]

[ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်: ၁၀၀၀ ]

[ ခွန်အား: ၁၀ ]

[ အမြန်နှုန်း: ၈ ]

[ ကာကွယ်မှု: ၈ ]

[ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု: ၁၀ ]

[ ဉာဏ်ရည်: ၁၅ ]

[ စွမ်းရည်များ: ဝါးမျိုခြင်း (Consume) ]

[ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှု စတင်ရန် ရေတွက်ချိန်: ၂၄ နာရီ ]

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများကို ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့လည်း သူတို့၏ စနစ်မျက်နှာပြင်များကို ရရှိထားကြပုံရသည်။

သူတို့ အပြည့်အဝ နိုးထလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စမ်းသပ်မှုများ တရားဝင် စတင်လေပြီ။