အခန်း (၄၅) - သဲလွန်စ

အိမ်တော်ထိန်းနှင့် အာရန်တို့သည် အခန်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြမ်းစီတွင် ရပ်နေကြသည်။ အိမ်တော်ထိန်းက လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေပြီး၊ အာရန်က တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထားဖြင့် အသင့်ပြင်ထားသည်။

အာရန်သည် 'အရိပ်အာရုံခံခြင်း' (Shadow Sense) ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး ဖြန့်ကျက်ထားလိုက်သည်။ တစ်ချက်လောက် ထိအောင် တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် အိမ်တော်ထိန်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ပြီး ပြီးပြည့်စုံစွာ တုံ့ပြန်နိုင်မှ ရမည်။

အိမ်တော်ထိန်းက လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လာခဲ့ပါဟု လက်ယပ်ခေါ်ကာ အာရန်ကို စတင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အာရန် အရှိန်အကုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကဲ့သို့ လေထုကို ခွင်းသွားသည်။

"အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ စတာလား..." အိမ်တော်ထိန်းက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဆင့်ခေါ်တာနဲ့ စမယ်လို့ ထင်ထားတာ။"

အာရန် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အိမ်တော်ထိန်း၏ ခေါင်းတည့်တည့်သို့ ခြေထောက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကန်ကျောက်လိုက်သည်။

မထိမှန်မီလေးတွင် အိမ်တော်ထိန်းက ခေါင်းကို အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော တိကျမှုဖြင့် ဘေးသို့ စောင်းလိုက်သည်။ အာရန်၏ ခြေထောက် အန္တရာယ်မပြုနိုင်ဘဲ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် အိမ်တော်ထိန်း၏ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလေးမျှ ပိုနေတာမျိုး မရှိပေ။ အိမ်တော်ထိန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အာရန်၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းကာ ကန်ချက်အရှိန်ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို လှည့်ပစ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

အာရန် မာကျောသော ကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်မိပြီး ပြန်ကန်ထွက်သွားကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ကျသွားသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းသည် ထိုနေရာမှာပင် မရွေ့မလျား ရပ်နေဆဲ။

"တကယ်လို့ လူကြီးမင်း စမ်းသပ်မှုရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်ကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိရပါမယ်။ ကိုယ့်အသက်ကိုတောင်မှပေါ့" အိမ်တော်ထိန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ လက်ကို ထပ်မံ ဆန့်ထုတ်ပြီး လာခဲ့ပါဟူသော လက်ဟန်ကို ထပ်လုပ်ပြသည်။

'ရှင်သန်ဖို့... ကိုယ့်အသက်ကို ပေးရမယ် ဟုတ်လား' အာရန် တွေးလိုက်သည်။

စကားလုံးတွေက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် အသက်ပေးပြီး တချိန်တည်းမှာ ရှင်သန်နိုင်မှာလဲ။

အိမ်တော်ထိန်းက သူ့ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုကို အာရုံခံမိပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "အချိန်တန်ရင် ရှင်သန်ဖို့အတွက် ကိုယ့်အသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ လူကြီးမင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။"

အာရန် အံကြိတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်သည်းကုတ်ချက် (Claw Strike) တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းက လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။

မဟုတ်ဘူး... ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တာ။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးတစ်ခုလုံးကို ရောက်ရှိလာသည်။

သူ့လက်ဝါးက အာရန်၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

အာရန် မတုံ့ပြန်နိုင်လိုက်ပေ။

ရိုက်ချက်သည် သူ့သံချပ်ကာကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားပြီး ကာကွယ်မှု မရှိသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ လွင့်စင်သွားသည်။

ဝုန်း!

အာရန် မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသွားပြီး မီတာအနည်းငယ်ခန့် လှိမ့်သွားကာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ သွေးအန်လိုက်ပြီး အတင်းအကျပ် တွန်းကန်ကာ မတ်တပ်ပြန်ရပ်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းသည် လက်တစ်ဖက် နောက်ပစ်လျက် ထိုနေရာတွင် ပြန်ရှိနေပြန်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့်မှာ စမ်းသပ်မှုတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကို လူကြီးမင်း သိလာရပါလိမ့်မယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အဆင့်တွေ အားလုံးက ဘာအတွက် ပြင်ဆင်ပေးနေတာလဲ ဆိုတာကို သင်ယူရပါလိမ့်မယ်" ဟု သူ ပြောလိုက်သည်။

သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

"ဒီစမ်းသပ်မှုတွေက ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပေါ်မှာ လည်ပတ်နေတာပါ။ လူကြီးမင်းရဲ့ ရွေးချယ်နိုင်စွမ်းပေါ့။ လမ်းကြောင်းတွေကို လူကြီးမင်းရှေ့မှာ ချထားပေးတယ်၊ လွယ်တာ ဒါမှမဟုတ် ခက်တာ၊ မှန်တာ ဒါမှမဟုတ် မှားတာ။ အခုချိန်ထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သခင်မလေး အယ်လ်တန် လုပ်တာ မဟုတ်သလို၊ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။"

သူ့အကြည့်များ စူးရှလာသည်။

"အဲဒါတွေက လူကြီးမင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေရဲ့ ရလဒ်တွေပါပဲ။ လူကြီးမင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက အခု လူကြီးမင်း ရပ်တည်နေတဲ့ အခြေအနေကို ပုံဖော်ပေးလိုက်တာပါ။"

သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် အာရန်ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ အာရန်က Shadow Sense ကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းပို့ထားသဖြင့် မထိမှန်မီ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ လက်မောင်းကို မြှောက်ပြီး ကာကွယ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက်က သူ့လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားပြီး မီတာအနည်းငယ်ခန့် နောက်သို့ လျှောတိုက်ပါသွားစေသော်လည်း ဒီတစ်ခါတွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ မရလိုက်ပေ။

အိမ်တော်ထိန်း ပြုံးလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း အမှားတွေကနေ သင်ယူတယ်" သူ ပြောလိုက်သည်။ "ခန္ဓာကိုယ်က လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာတယ်၊ စိတ်က လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာတယ်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိအောင် စလုပ်လာပြီ။ ဒါ ကောင်းပါတယ်။"

သူ ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ လူကြီးမင်း ဒီထက်ပိုပြီး သွားရမယ်။ အမှား လုံးဝ မလုပ်ပါနဲ့။ လူတွေက အမှားကနေ သင်ယူတယ်လို့ ပြောကြပေမယ့်၊ တချို့အမှားတွေက ပြန်ပြင်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။"

သူ့အသံ ပိုမို လေးလံလာသည်။

"နောက်တစ်ဆင့်ကျရင် ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။ အမှားတစ်ခု လုပ်လိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံး ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အမှားတွေကို လိုက်ပြင်နေမယ့်အစား၊ အမှားမဖြစ်အောင် တားဆီးပါ။"

အာရန် ရှေ့သို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လိုက်သည်။

အနီးကပ် လက်သည်းကုတ်ချက် တစ်ချက်၊ ရှောင်တိမ်းခံလိုက်ရသည်။

အရှိန်အကုန်ဖြင့် အောက်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းက ခြေထောက်ကို ရိုးရှင်းစွာ မလိုက်ရုံသာ။

တိုက်ခိုက်မှုက သူ့အောက်မှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ ပေါ့ပါးစွာ ပြန်လည် ခြေချလိုက်ပြီး အာရန် အောက်ရောက်နေစဉ်မှာပင် ကန်လိုက်သည်။

အာရန် လက်နှစ်ဖက် ယှက်ပြီး ကာကွယ်လိုက်ရာ နောက်သို့ လွင့်သွားပြီး ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

ကြမ်းတမ်းသော အင်အားသက်သက်ဖြင့် အလုပ်မဖြစ်မှန်း သိလိုက်သဖြင့် အာရန်သည် လက်တစ်ဖက်တွင် လျှပ်စီးဝံပုလွေ၏ လျှပ်စီးစွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ပြီး၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဝံပုလွေ လက်အိတ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။

သူ လက်သည်းကုတ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း လျှပ်စီးများ လိုက်ပါသွားသည်။

လျှပ်စီးတန်းများသည် လေထုကို ခွင်းလျက် မြန်ဆန်ကြမ်းတမ်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ ကိုယ်ကို လှည့်ရှောင်လိုက်ပြီး ဂျွမ်းပစ်ကာ အာရန်၏ ဘေးဘက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထည့်လိုက်သည်။

အာရန် နာကျင်မှုကြောင့် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သော်လည်း အိမ်တော်ထိန်း၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါက အမှားကနေ မသင်ယူနိုင်ဘူးဆိုရင်..." အာရန် အံကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီအမှားကို အောင်မြင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်။"

သူ လှည့်ပြီး အိမ်တော်ထိန်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် လဲကျသွားမည့်အစား အိမ်တော်ထိန်းက လေထဲတွင် ဂျွမ်းထိုးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ထပ်မံ ဂျွမ်းထိုးပြီး ကျွမ်းဘားကစားသမား တစ်ယောက်လို ခြေထောက်ဖြင့် သပ်ရပ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒါကို တစ်ချက်ထိတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်" အိမ်တော်ထိန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ သဲလွန်စ ပေးလို့ ရပါတယ်။"

အာရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဲဒါ ထိတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ခင်ဗျားကို ဖမ်းပြီး ပစ်ပေါက်လိုက်တာ။"

သူ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လောက်တောင် လက်လျှော့ပေးထားလဲဆိုတာ ငါ ပြောနိုင်တယ်" အာရန် ဆက်ပြောသည်။ "ခင်ဗျားသာ လိုချင်ရင် ငါ့ကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်လို့ ရမှန်း ငါ သိတယ်။"

သူ လေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"အဲဒီအချက်က ငါ့ကို ကြောက်စေတယ်။ ငါ့ကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေရတယ် ဆိုတဲ့အသိက ငါ့ကို ကြောက်စေတယ်။"

သူ့မျက်လုံးများ ပြတ်သားမှုဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ့ကို ပျော်လည်း ပျော်စေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ ခရီးအဝေးကြီး ရောက်လာခဲ့ပြီလေ။"

သူ ခါးမတ်လိုက်သည်။

"စမ်းသပ်မှုတွေ မစခင်တုန်းက ငါ လမ်းဘေးခွေးတစ်ကောင်ကိုတောင် နိုင်အောင် မတိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အစပိုင်း စမ်းသပ်မှုတွေတုန်းကလည်း ငါ အထင်သေး ခံခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ ငါ့ထက် အများကြီး အဆင့်မြင့်တဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာရပ်ပြီး တစ်ခုခု ပြသနိုင်ခဲ့ပြီ။"

သူ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

"အဲဒီအချက်က ငါ တိုးတက်ဖို့ လမ်းစရှိသေးတယ် ဆိုတာကို ပြနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ဆက်သွားမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်တဲ့အထိ သန်မာလာအောင် ဆက်လုပ်မယ်။"

ဒါက သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။

အိမ်တော်ထိန်းက သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စူးစမ်းကြည့်နေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လက်ကို နောက်ပစ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းက ရည်မှန်းချက် အရမ်းကြီးလွန်းတာ ဖြစ်မယ်... ဒါမှမဟုတ် အရမ်း တုံးအလွန်းတာ ဖြစ်မယ်" ဟု သူ ပြောလိုက်သည်။

သူ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ လူကြီးမင်းက လူအတော့ မဟုတ်ဘူး။ အာဏာကို ဒီလောက် ပြင်းပြင်းပြပြ လိုချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမယ်။"

သူ နောက်လှည့်လိုက်သည်။

"တော်လောက်ပါပြီ။ လူကြီးမင်း လုပ်ခဲ့တာက လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ လက်မခံသည်ဖြစ်စေ ထိချက်တစ်ခုအဖြစ် ရေတွက်လို့ ရပါတယ်။ ကျွန်ုပ် လုံလောက်အောင် မြင်ပြီးပါပြီ။"

အာရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဘာ...။ ဒါပေမဲ့ ငါ အကုန် မထုတ်ရသေးဘူးလေ။"

"ကျွန်ုပ် အကုန် မြင်ဖူးပြီးသားပါ" အိမ်တော်ထိန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူကြီးမင်း ဘာမှ မသိရသေးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒါကို မှတ်ထားပါ၊ တကယ်လို့ ကျွန်ုပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်ုပ်က အနီးကပ်ထက် အဝေးပစ်မှာ ပိုပြီး သေစေနိုင်လောက်အောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။"

သူ တံခါးဆီသို့ စတင် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

"နေဦး!" အာရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "နောက်တစ်ဆင့်အတွက် သဲလွန်စက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

အိမ်တော်ထိန်းက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်ုပ် ပေးပြီးပါပြီ။"

သူ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ စကားပြောနေတုန်း တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပြောခဲ့ပါတယ်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သဲလွန်စတွေ အများကြီးပါပဲ။"

ထို့နောက် သူ ထွက်ခွာသွားသည်။

"လာပါ" သူ့အသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ "လူကြီးမင်း ကြည့်ရမယ့်အရာတွေ ရှိပါသေးတယ်။"

အာရန် ထိုနေရာတွင် ဇဝေဇဝါဖြင့် ရပ်ကျန်နေခဲ့သည်။

'သူ ငါ့ကို သဲလွန်စ ပေးပြီးပြီ ဟုတ်လား'

'ဘယ်တုန်းကလဲ'