အခန်း (၄၁) - ရန်သူ့စခန်း
အာရန်နှင့် ကျန်သုံးယောက်သည် တစ်ဖက်အဖွဲ့ သူတို့ဆီ လာရောက်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ အဲဒါက အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းပဲလေ။
သူတို့ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားပြီးနောက် လီယွန် (Leon) စကားစပြောသည်။ "ငါတို့ ဟိုရောက်ရင် ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။"
"ငါတို့ တိုက်မယ်။ ငါ ဟိုရောက်တာနဲ့ ခရစ္စတယ်ဆီ တန်းသွားမယ်" အာရန် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သဘောကျတယ်" အေဒင် (Aiden) ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။ သူက ဒဲ့တိုးသမားမို့ ဒီအစီအစဉ်က သူ့အတွက် ကောင်းသည်။
"သူတို့က အယောက်တစ်ရာ၊ ငါတို့က လေးယောက်ပဲ ရှိတာ။ ပြီးတော့ တကယ်လို့ ပထမတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ရင်ဆိုပြီး အချို့လူတွေကို စခန်းမှာ ချန်ထားခဲ့တာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဆိုလိုတာက သူတို့ရဲ့ အင်အားအပြည့်အစုံကို ငါတို့ကို ထုတ်မပြခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" လီယွန် ပြောလိုက်သည်။
"မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာမှ ထူးခြားသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ခိုးဝင်လို့ မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ငါတို့ကို မျှော်လင့်နေမှာ။ သေချာပေါက် သူတို့က ဒီလိုဏ်ခေါင်းရဲ့ အဆုံးမှာ ငါတို့ကို စောင့်နေကြမှာ။"
"ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို စိတ်ကုန်နေပြီ၊ သူတို့ ငါတို့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းနေတဲ့ ဒီအကြီးကြီးမားမား အဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်မှုကြီးက ငါနဲ့ မကိုက်ဘူး" အာရန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
လီယွန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အာရန်က အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းကို စိတ်ထဲကနေ ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။ သူတို့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးလာပြီလို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အာရန်က အဲဒီလို မမြင်ခဲ့ဘူး။ သူ တိတ်တဆိတ် လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့မှာ ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခုခုတော့ ရှိသင့်တယ်" လီယွန် အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်သည်။
လီယွန်၏ ပူဆာမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပျက်သွားသော အာရန် သူ့သဘောအတိုင်း လိုက်လျောပေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်း ဘာအကြံပေးချင်လဲ" အာရန် မေးလိုက်သည်။
"အင်း... လူတိုင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ထည့်စဉ်းစားရင်၊ သူတို့ ကြိုးစားခဲ့သလိုမျိုး ငါတို့လည်း ခရစ္စတယ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြီးဖြိုနိုင်အောင် ကြိုးစားဖို့ လိုမယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့က သူတို့ကို ထိန်းထားပေး၊ ငါက အဝေးကနေ အားပြင်းတဲ့ သတ္ထုလှံနဲ့ ခရစ္စတယ်ကို တိုက်ခိုက်မယ်" လီယွန် ပြောလိုက်သည်။
သူ့အစီအစဉ်က စာရွက်ပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း အာရန် ကြားလိုက်ရသည်က ထိုသို့ မဟုတ်။ အာရန် လှည့်ပြီး လီယွန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
'ဘာလို့ ခရစ္စတယ်ကို တိုက်ခိုက်မယ့်သူက သူ ဖြစ်ရမှာလဲ။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ လွဲနေတယ်။ တောက်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး' အာရန် တွေးလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ အဲဒါက မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ဆိုရင်တော့ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အလကားပဲ။ ငါကတော့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လှုပ်ရှားမယ်" အာရန် ပြောလိုက်ပြီး ဆက်လျှောက်သွားသည်။ လီယွန် ပြောမည့် အခြားစကားများကို နားမထောင်ချင်တော့ပေ။
အာရန် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လီယွန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။
"အဲဒီ ခရစ္စတယ်ကို ခွဲနိုင်တဲ့သူအတွက် သေချာပေါက် ဆုလာဘ်တစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။ ငါ အဲဒါကို သေချာတယ်။ လီယွန်လည်း အဲဒီလို ထင်နေတာပဲ။ ငါ့ထင်မြင်ချက် သက်သက် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ အဲဒီ ခရစ္စတယ်ထဲက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ လိုချင်တယ်"
သူတို့ ဆက်လျှောက်လာကြစဉ် တောက်လျှောက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကီရာ (Kira) သည် အာရန်နားသို့ လျှောက်လာပြီး သူ့ဘေးတွင် ယှဉ်လျှောက်လိုက်သည်။
"ငါတို့ တကယ်ပဲ သူတို့ကို ငါတို့ဘာသာ အနိုင်ယူကြမှာလား" သူမ မေးလိုက်သည်။ သူမ မယုံကြည်ကြောင်း သူမ၏ လေသံက အရိပ်အမြွက် ပြသနေသည်။
"သူတို့ကို အနိုင်ယူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ ခရစ္စတယ်ကို ဖျက်ဆီးမှာ" အာရန် ပြန်ဖြေသည်။
"အော်" သူမ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ လေထုက လေးလံသွားသည်။ သူမ ပြောချင်တာတွေ ရှိနေပုံရသော်လည်း ဘယ်လို ပြောရမလဲ မသိ ဖြစ်နေပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "နင် ဟိုရောက်ရင် ဂရုစိုက်နော်။ ငါလည်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်" သူမ ပြောလိုက်သည်။
ဒါ သူမ တကယ် ပြောချင်သည့် စကား မဟုတ်သော်လည်း ဒီလောက်ပဲ ပြောဖြစ်လိုက်သည်။
အာရန် သူမကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သူမ သူ့ကို စိတ်ပူနေတာလား။ သို့သော် သူ အဲဒီအကြောင်း သိပ်မတွေးတော့ပေ။ သူ့အာရုံက တစ်ဖက်ခြမ်းကို သွားပြီး ခရစ္စတယ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်ဖို့အပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။ ပြီးတော့ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူ ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်နေပြီ။
သူတို့ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လျှောက်လာကြစဉ် ရုတ်တရက် ကီရာ တစ်ခုခုကို နင်းမိလိုက်သည်။
ကလစ်။
ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ စူးရှပြီး စက်မှုဆန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အာရန် ချက်ချင်း ကြားလိုက်သည်။
သူ့၏ 'အရိပ်အာရုံခံခြင်း' (Shadow Sense) သည် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ မီတာ နှစ်ရာနီးပါးအထိ ဖြန့်ကျက်သွားသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။ လိုဏ်ခေါင်း၏ အဆုံးတစ်ဖက်တွင် လူအများအပြား နေရာယူထားကြပြီး၊ အခြားသူများက နံရံတွင် ထွင်းထားသော အခေါင်းပေါက်များထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ ထိုခလုတ်သည် သူတို့ကို သတင်းပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
"သောက်ကျိုးနည်း" သူ ဆဲရေးလိုက်သည်။
"အားလုံး နောက်ဆုတ်!" သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
အာရန်၊ ကီရာ၊ အေဒင် နှင့် လီယွန် တို့သည် ချက်ချင်း နောက်လှည့်ပြီး သူတို့ လာခဲ့သော လမ်းဘက်သို့ ပြေးထွက်လိုက်ကြသည်။
တချိန်တည်းမှာပင် ရန်သူအဖွဲ့မှ လေးသမားကောင်လေးက မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
မြှားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် လေထုကို ခွင်းလျက် သူတို့ရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာရာ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားသည် တောက်ပသော လိမ္မော်ရောင် အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
လီယွန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထူထဲသော သတ္ထုပြားတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
မြှားသည် ၎င်းကို ဝင်ဆောင့်မိသည်။
ဝုန်း!
ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သတ္ထုပြား လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်လိုက်သည်။ လိုဏ်ခေါင်းနံရံများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မြေကြီး တုန်ခါမှုကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလာသည်။
လွင့်ပျံနေသော ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ရန်သူများ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။
အာရန် သူတို့အားလုံးကို အာရုံခံမိသည်။
သို့သော် သူ အခု နောက်မဆုတ်တော့။ အချိန်ဖြုန်းနေမှာလည်း မဟုတ်တော့။
"သူတို့ ငါ့ကို မျှော်လင့်ထားလည်း အဲဒီ ခရစ္စတယ်ကို ငါ ရိုက်ခွဲပစ်မယ်"
"နောက်ဆုတ်နေ" သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရင်း ကျန်သုံးယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။
သူ ကင်းခြေများ (Millipede) ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ကြီးမားသော အရိပ်သတ္တဝါကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး လိုဏ်ခေါင်းအတိုင်း ပြေးဝင်သွားသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် လမ်းကြောင်း၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ပြည့်ကျပ်နေစေလျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။
အော်ဟစ်သံများ နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကင်းခြေများက လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖိချေသွားရာ နာကျင်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
အေဒင်၊ လီယွန်နှင့် ကီရာ တို့သည် အာရန် ဆင့်ခေါ်လိုက်သော အရိပ်အသစ်ကို ကြည့်ရင်း မှင်သက်နေကြသော်လည်း ရှင်းပြနေရန် အချိန်မရှိပေ။
အာရန် သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ "သွားကြစို့။"
သူ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ကင်းခြေများ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
သတ္တဝါကြီးသည် လိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ဖောက်ထွက်ပြီး ရန်သူ့စခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်သူများသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ စခန်းအတွင်းပိုင်းသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။
ကင်းခြေများ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စခန်းရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ထို့နောက် အာရန်သည် ၎င်း၏ အနောက်မှ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။
သူ့မျက်လုံးများက စခန်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဟိုမှာ သူမ ရှိနေသည်။
ဆိုဖီယာ။
သူမသည် သူမ၏ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့်အတူ ခရစ္စတယ်၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် နေရာယူထားသည်။ အာရန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့ကောင်ကို တိုက်!" သူမ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူ ခရစ္စတယ်နား မကပ်နိုင်အောင် ဘယ်နည်းနဲ့မဆို တားကြ! မင်းတို့အသက် ပေးရရင်တောင်မှ တားကြ!"
စခန်းရှိ လူများသည် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။
သို့သော် သူတို့ နားလည်သည်။
ဒါက သူတို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးခံမလား ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ရမည့် အချိန်ပင်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ အာရန်က အဲဒါတွေအတွက် ဒီကို လာတာ မဟုတ်။ ဂေါ်ဘလင် (Goblin) မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဆင့်ခေါ်ကောင် အားလုံးကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ပုရွက်ဆိတ်များ၊ ဝံပုလွေများနှင့် အရာအားလုံး ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြပြီး မြင်ကွင်းကို စစ်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူက ဝံပုလွေ အစောင့်အရှောက် (Wolf Guard) ကို အသင့်ပြင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ခရစ္စတယ်အပေါ် စူးစိုက်ထားကာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။