အခန်း (၂၆) - ဂူများကို ကင်းထောက်ခြင်း (အပိုင်း ၁)

အာရန်၊ လီယွန်၊ ဆံပင်ရွှေရောင် ကောင်လေးနှင့် ဆံပင်နက် ကောင်မလေးတို့သည် ဂူလမ်းကြောင်းများထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်သွားကြသည်။ မျက်နှာကြက်တလျှောက် လင်းလက်နေသော ခရစ္စတယ်အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ကသာလျှင် အလင်းရောင်ပေးနေပြီး မညီညာသော နံရံများပေါ်တွင် ရှည်လျားသည့် အရိပ်များကို ကျရောက်စေသည်။ သူတို့၏ ခြေသံများသည် အမှောင်ထုထဲတွင် အဆုံးမရှိ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အာရန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျန်လူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့က အသင်းတစ်သင်း ဘာညာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်" သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ လမ်းတူတူ သွားနေကြတာဆိုတော့ မိတ်ဆက်တာတော့ လုပ်သင့်တယ်ထင်တယ်။"

သူ အထူးတလည် ဂရုစိုက်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့က သူ့နောက်လိုက်နေကြသည်ဆိုတော့ အနည်းဆုံး အခြေခံအချက်အလက်လောက်တော့ လိုချင်မိသည်။

"ငါ့ကိုတော့ မင်း သိပြီးသားပါ" လီယွန်က နံရံကို ပခုံးဖြင့် မှီရင်း ကျန်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မသိသေးတဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ပြောရရင်၊ ငါက လီယွန်ပါ။ အသက် ၂၀၊ S အဆင့်၊ အဲဒါက အရေးကြီးဆုံး အချက်အလက်ပါပဲ။"

သူက မိုးလေဝသ အခြေအနေကို ကြေညာနေသလိုမျိုး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆံပင်နက်နှင့် ကောင်မလေး ရှေ့ထွက်လာသည်။

"ငါ့နာမည်က ကီရာ (Kira) ပါ" ထိုမိန်းကလေးက ပြောသည်။ "၁၈ နှစ်ပါ။"

သူမ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"အယ်လီနာ ဘုရားသခင် လုပ်တမ်းကစားနေတာကို ထိုင်ကြည့်နေရတာထက်စာရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုကောင်းမယ်ထင်လို့ ငါ လိုက်လာခဲ့တာ။ လူတိုင်းက ငါတို့ရောက်နေတဲ့ အခြေအနေကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို ထိန်းချုပ်တာကို ခံလိုက်ကြတာလေ။ ငါ အယ်လီနာကို မမုန်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါရွေးချယ်ပြီး နောက်လိုက်မယ့် ခေါင်းဆောင်မျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။"

သူမ စကားပြောနေရင်း ထိုအတွေးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လီယွန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်း သူ့ကို သိတာလား။"

"အင်း... သိတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့။ ငါ့အဖေက သူမအဖေဆီမှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊ ငါတို့က အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာ" ကီရာက ပြောသည်။ "အယ်လီနာက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တယ်။ သူ့သဘောအတိုင်း မဖြစ်ရင် မကြိုက်ဘူး။ အဲဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ပဲ ငါတို့ သူငယ်ချင်း မဖြစ်တော့တာ။ လူတိုင်းက သူ့စကား နားထောင်နေသရွေ့တော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေလို့ သူက ခေါင်းဆောင်ကောင်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သဘောထားကွဲလွဲပြီဆိုတာနဲ့ သူတည်ဆောက်ထားသမျှ ပြိုလဲကုန်ရော။ သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတွေ လွတ်သွားပြီး အရာအားလုံးကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်ဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ရင်းနဲ့ တဇွတ်ထိုး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချတော့တာပဲ။"

"အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ" လီယွန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "သူက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ ပြောဖို့ မခက်ပါဘူး။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ လူတိုင်း သတိထားမိကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက သူတို့ရဲ့ စိတ်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာကိုး။ သူမက အမှောင်ထဲက သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ဖြစ်နေတာလေ။"

"ငါက အေဒင် (Aiden)။ ၁၆ နှစ်။"

ဆံပင်ရွှေရောင် ကောင်လေးက နောက်ဆုံးမှ ဝင်ပြောသည်။ နာမည်နှင့် အသက်ကိုသာ ပြောပြီး ပြန်ငြိမ်သွားသည်။

ထို့နောက် အာရန် အလှည့်ရောက်လာသည်။

"ငါ့နာမည်က အာရန်" သူ ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဘာမှ ထပ်မဖြည့်စွက်ပေ။ ထို့နောက် စကားပြောရင်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။ "ငါ ကင်းထောက်ထွက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အယ်လီနာ လုပ်နေတာတွေက ကြာရှည်ခံမယ်လို့ ဟန်ဆောင်ပြီး အဲဒီမှာ နေနေမယ့်အစား ကိုယ့်ရှင်သန်ရေးကို ကိုယ်တိုင် အာမခံချက်ယူချင်လို့ပဲ။ ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက တစ်ဖက်သားရဲ့ အဆိုးရွားဆုံး ပုံစံတွေကို မြင်ခဲ့ကြပြီးပြီ။ ဒီမှာရှိတဲ့ နိုးထသူ (Awakened) တွေထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ မယုံကြည်နိုင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် သူတို့အများစုက ငါ့ကို မုန်းနေကြတာ။ ပြီးတော့ သူတို့ မင်းတို့သုံးယောက်ကိုလည်း မုန်းကြတယ်။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ ကောင်းကင်တမန် တံဆိပ်တွေ ရှိနေတဲ့အတွက် ငါတို့ငါးယောက်က ဒီအဆင့်ကို ထားခဲ့ပြီး စမ်းသပ်မှုတွေကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘဲ ထွက်သွားလို့ ရနေတာကိုး။ သေချာတာကတော့ သူတို့ထဲက တစ်ဝက်လောက်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်ပိုတဲ့ လူတွေက ငါတို့ကို သေစေချင်နေကြမှာ။ အဲဒီစခန်းမှာ နေရတာက ဒီဂူတွေထဲ လျှောက်သွားနေရတာထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်။"

ကျန်လူများ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြသည်။

"အဲဒါအပြင်..." အာရန် ဆက်ပြောသည်။ "အယ်လီနာသာ ချက်ချင်း အာဏာမသိမ်းနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် တစ်ဖက်အသင်းကို အမြန် မအနိုင်ယူနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းလေးက နာရီပိုင်းအတွင်း ပြိုကွဲသွားမှာပဲ။ ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက ပြီးခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းအတွင်းမှာ တစ်ယောက်တည်း ရှင်သန်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရတာ။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေက ငါတို့ ဒီကို စဝင်လာတုန်းကနဲ့ မတူတော့ဘူး။ အဲဒီအသိ သူတို့ခေါင်းထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ သူမ တည်ဆောက်ထားသမျှ အရာအားလုံး ပြိုကွဲသွားလိမ့်မယ်။"

သူ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ရာ ကျန်လူများလည်း လိုက်ပါလာကြသည်။

"ဒါကြောင့် ခိုင်မာမှုမရှိဘဲ အားနည်းတဲ့အရာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားပြီး အနောက်မှာ ကျန်နေခဲ့မယ့်အစား ဒီဂူထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို ငါ ရှာဖွေချင်တယ်။ အယ်လ်တန် ပြောပုံအရဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အဓိက ခြိမ်းခြောက်မှုက တစ်ဖက်က နိုးထသူတွေတောင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေရာရဲ့ အနိမ့်အမြင့် နေရာတိုင်းကို သိနေပြီး လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ဘီလူးတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ အသိုက်တွေနဲ့ နားခိုရာနေရာတွေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါ ရှာချင်တယ်။ ဒါမှ ရန်သူ့ဘက်ခြမ်းကို သွားဖို့ ဘေးကင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ငါရှာနိုင်မှာ၊ ပြီးမှ ငါတို့ လှုပ်ရှားလို့ရမှာ။"

သူ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ဆက်လျှောက်နေသည်။

ကီရာ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။ "နင် အဲဒီလောက် ဉာဏ်ကောင်းနေရင် အယ်လီနာအစား ဘာလို့ မဦးဆောင်တာလဲ။ ဒါဆိုရင် အရာရာ ပိုကောင်းသွားနိုင်တယ်။ နင်က လူတွေပြောတာကို နားထောင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကို စဉ်းစားပေးမယ့်ပုံ ပေါက်တယ်။"

အာရန် ခြေလှမ်းပင် မနှေးလိုက်ပေ။

"ဒါဆို မင်း ငါ့ကို အထင်လွဲနေပြီ" သူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ငါသာ ခေါင်းဆောင်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရှင်သန်ရေးအတွက် လူတိုင်းကို အသုံးချမိမှာ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ငါ မဦးဆောင်ချင်တာ။ ငါက အယ်လီနာလိုပဲ၊ ကိုယ်ကျိုးကြည့်ပြီး ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကိုပဲ လိုလားတာ။ ဒါပေမဲ့ သူ့နဲ့မတူတာက ငါက ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ဖောက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း သွားတာ။ လူတွေကို ယုံကြည်တာက မင်းအတွက် အရာရာကို ပိုခက်ခဲသွားစေရုံပဲ ရှိတယ်။"

လီယွန် တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်သည်။ "လုပ်ပါနဲ့ကွာ။ 'ခေါင်းတစ်လုံးထက် နှစ်လုံးက ပိုကောင်းပါတယ်' ဆိုတဲ့ စကားပုံ ရှိတယ်လေ။"

"'ခေါင်းကောင်းကောင်း နှစ်လုံးက တစ်လုံးထက် ပိုကောင်းတယ်' ဆိုရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်" အာရန် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့လူ၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့အကျိုးအမြတ်အတွက် ငါ့ကို ဒုက္ခပေးမယ့်လူနဲ့ အတူရှိနေရမယ့် အခြေအနေမျိုး ငါ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ကိုယ်ကျိုးစီးပွား စိတ်ဆန္ဒနဲ့ပဲ လှုပ်ရှားနေကြတာ။ ရှင်သန်ရေးက ငါတို့အားလုံး တကယ် ဂရုစိုက်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပဲ။"

"ငါတို့ ဘီလူးတွေကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ရမလား" အေဒင် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

သူတို့သုံးယောက် စက္ကန့်အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ ဆက်ပြောသည်။ "တကယ်လို့ ငါတို့က ကင်းထောက်တွေဆိုရင်၊ ပိုသန်မာလာအောင် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချသင့်တယ်လေ။ ဘီလူးအပျော့စားတွေ တွေ့ရင် သတ်ပြီး တခြားလူတွေထက် သာအောင် လုပ်သင့်တယ်။ ဒါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ အပိုင်းအစတွေ စုဆောင်းဖို့ အခွင့်အရေးပဲ။ နောက်ပိုင်း အဆင့်တွေမှာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ အခွင့်အလမ်းကို တိုးစေလိမ့်မယ်။"

သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ" လီယွန် ပြန်ပြောသည်။ "ငါတို့ သတိထားမယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်နည်းနည်းလောက် သတ်ပြီး ပိုသန်မာအောင် လုပ်လို့ရလောက်ပါတယ်။"

အာရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့အစီအစဉ်ထဲမှာ ပါပြီးသားပါ။ အရမ်းသန်မာတဲ့အကောင်ဆိုရင်တော့ ငါပြေးမယ်။ မသန်မာဘူးဆိုရင်တော့ သတ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါကယ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်နဲ့။ မင်းတို့ ငါ့ကို ကယ်မယ်လို့လည်း ငါ မမျှော်လင့်ဘူး။ ရှင်းတယ်နော်။"

"အဲဒီလိုကြီး မလုပ်ပါနဲ့ကွာ" လီယွန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အာရန်၏ ပြတ်သားလွန်းမှုကြောင့် ကီရာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း တိတ်တိတ်နေလိုက်သည်။ သူက အယ်လီနာလောက် မဆိုးသရွေ့တော့ လောလောဆယ် သူမ သည်းခံနိုင်ပါသည်။

ရုတ်တရက် သူတို့ရှေ့မှ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်အထိ ကျဉ်းမြောင်းသော ဂူလမ်းကြောင်းများအတိုင်း သူတို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

ကရီး....... ကရီး...... ကရီး.......

ကျောက်နံရံများကို ရိုက်ခတ်ပြီး စည်းချက်ကျကျ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှသည့် အင်းဆက်အော်သံမျိုး ဖြစ်သည်။

သူတို့လေးယောက်လုံး အေးခဲသွားကြသည်။

သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး ဂူလမ်းကြောင်းကို အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။ ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသဖြင့် ထိုအသံပြုလုပ်လိုက်သော အရာသည် ရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ သေချာသည်။

"တစ်ခုခု ရှိနေတယ်" လီယွန် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အေး" အာရန် ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ မြန်မြန် ရှေ့တက်မှ ဖြစ်မယ်။ ပိုကျယ်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်ရင် တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပြေးဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ် နေရာလွတ် ရလိမ့်မယ်။ လောလောဆယ် ဒီကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ဂူက ဘာနဲ့ပဲတွေ့တွေ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆိုးဆုံးနေရာပဲ။"

အော်မြည်သံ ကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။