အခန်း (၂၃) - မိနစ် ၃၀ အချိန်

အာရန်သည် ထိုလူကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ငါနဲ့ တကယ် စွန့်စားပြီး တိုက်ချင်နေတာလား" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့" ထိုလူက ပြန်ဖြေသည်။ "မင်း တော်တော်သန်မာတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတင်မကဘူး ဒီကလူတိုင်းက မင်းကို မုန်းတီးနေကြတာကွ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ဘာကောင်မှမဟုတ်တဲ့ အမည်မသိကောင် (nobody) တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်ချင်နေလို့ပဲ။ အဲဒါက ငါ့ကို ဒေါသထွက်စေတယ်" စကားပြောနေရင်း သူ့မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေသည်။

အာရန် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"နောက်နေတာလား။ ငါ အသက်ရှင်နေတာက မင်းကို ဒေါသထွက်စေတယ်ပေါ့လေ။ ငါ တုံးအတဲ့စကားတွေ အများကြီး ကြားဖူးပေမယ့် ဒါကတော့ အဆိုးဆုံးပဲ" သူ လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး လက်မောင်းမှ ဝံပုလွေ အစောင့်အရှောက် (Wolf Guard) ကို ပြလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်ပေတော့"

"ပြဿနာတိုင်းအတွက် အဖြေက သတ်ဖြတ်ခြင်း မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ ငါပြောခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်လာရင်တော့ ငါ သတ်ရလိမ့်မယ်"

အာရန် စကားပြောလိုက်စဉ် သူ့မျက်လုံးများ ဖျော့တော့စွာ အရောင်လက်လာသည်။ ထိုလူသည် တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရသလိုမျိုး ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဖြတ်စီးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ကြောက်ရွံ့နေသည့်တိုင် သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။

အခြားသူအချို့လည်း ရှေ့တိုးလာကြပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ရည်ရွယ်ချက်အပြည့်ဖြင့် အာရန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံး ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ဖြိုချချင်နေကြသည်။

အာရန် နောက်လှည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တိုက်ခိုက်ရန် ဟန်ပြင်နေသူများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ တိုက်ချင်တဲ့အချိန် ကြိုက်တဲ့အချိန် လာခဲ့လို့ရတယ်" သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ မင်းတို့ စွန့်စားချင်တယ်ဆိုရင်ပေါ့"

သူ သူ့လက်များကို ဖြန့်ကားလိုက်သည်။

သူ့အောက်ခြေရှိ အရိပ်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ့ဝံပုလွေများအားလုံး တပြိုင်နက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ပေါင်းစည်းထားသော ဝံပုလွေနှင့် သူ ယခုလေးတင် ရရှိထားသော သူဌေးကောင် ဝံပုလွေကြီးတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ကြီးမားသော အရိပ်ဝံပုလွေကြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးများ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ တဖျစ်ဖျစ် မြည်နေသည်။

သူ့ပတ်လည်ရှိ နိုးထသူများ (Awakened) ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး အေးခဲသွားကြသည်။

ဝံပုလွေတစ်ကောင်စီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ခွန်အားကို သူတို့ ခံစားမိနေကြပြီး၊ ထိုခွန်အားသည် ၎င်းသားရဲများ အသက်ရှင်စဉ်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ခွန်အားအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကွာခြားသွားသည်မှာ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အာရန်ကို အပြည့်အဝ နာခံသော အရိပ်များ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

'တောက်... ဒီပုံစံကို အကြာကြီး ထိန်းထားလို့ မဖြစ်ဘူး။ ခြိမ်းခြောက်မှုအနေနဲ့ အလုပ်ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို ငါ အခု သတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်' အာရန် တွေးလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

နိုးထသူအားလုံး ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ရှေ့တိုးရန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြတော့ပေ။ အာရန်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော ထိုလူပင်လျှင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ အာရန်တွင် အရိပ်ဝံပုလွေ အများအပြား ရှိနေရုံသာမက ကြီးမားသော ဝံပုလွေကြီး နှစ်ကောင်ပါ ရှိနေပြီး၊ ထိုအထဲမှ တစ်ကောင်မှာ ဒီနေရာရှိ ထိပ်တန်း နိုးထသူ အားလုံးနီးပါး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော သူဌေးကောင် ဝံပုလွေကြီး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

တကယ်လို့သာ အခုအချိန်မှာ အာရန်ကို သွားတိုက်ခိုက်ရင် သူတို့ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ကြပေလိမ့်မည်။ ဒါက သေလမ်းစင်စစ် ဖြစ်သည်။

တန်မှ မတန်တာ။

သူတို့၏ မျက်နှာများသည် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုများကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေကြသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့ကို ဖြိုချရန် အခွင့်အရေးရခဲ့လျှင် သူတို့ သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင်တော့ မည်သူမျှ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ A အဆင့်နှင့် S အဆင့်များသာ အာရန်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် အလားအလာရှိပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း လူတစ်ရာကို သတ်ဖြတ်သည့်အထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုပုံ မပေါ်ပေ။

သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် လူသတ်သမားများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့ဆီတွင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား အပိုင်းအစလေးများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

လူအုပ်ကြီး နောက်ဆုတ်သွားသောအခါ အာရန် သူ့အရိပ်များကို ပြန်သိမ်း (Unsummon) လိုက်သည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလောက်အောင် မိုက်မဲသူ ရှိမရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်ယောက်မျှ ရှေ့တိုးမလာကြပေ။

ထို့နောက် သူ့အကြည့်များ အယ်လီနာအပေါ် ကျရောက်သွားသည်။

သူမသည် တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ကြည့်နေသည်။ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် သူမ လုပ်ချင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အာရန်က လုပ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အာဏာရယူလို၍ လုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အယ်လ်တန် (Elton) ၏ အလိုကျ နာခံတတ်သော လူသတ်သမားများအဖြစ် ပုံသွင်းခံရမည့် အဖြစ်မှ ကာကွယ်ရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အယ်လီနာက ဒါကို မသိပေ။

သူမအတွက်တော့ အာရန်က သူမ၏ အာဏာကို ခြယ်လှယ်ပြီး နေရာဝင်ယူလိုက်သည်ဟုသာ မြင်သည်။ ထိုအသိက သူမကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေသည်။ သို့တိုင်အောင် သူမ အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အာရန်တွင် ခွန်အားရှိသည်၊ သူမ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော ခွန်အားမျိုးပင်။ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ကမှ သူမသည် သူမ၏ အဆိုးရွားဆုံး ပုံစံကို ပြသခဲ့မိပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အမြင်တစ်ခု ဝင်သွားစေခဲ့သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်များအတွက် သူ အသုံးဝင်လာစေရန် သေချာစေလိုလျှင် သူမ၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြောင်းလဲရပေမည်။ သူမ ပိုပြီး ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံရမည်။ သူမ၏ နေရာကို ပြန်လည် ရယူရမည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက စမ်းသပ်မှုများတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော ဝါရင့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမ၏ ဖခင်က သူမကို အရာတစ်ခု သင်ပေးခဲ့ဖူးသည်...

"လူတွေဆိုတာ ထိပ်ဆုံးရောက်ဖို့ တည်ဆောက်ရမယ့် လှေကားထစ်တွေအတွက် အကောင်းဆုံး ကုန်ကြမ်းတွေပဲ"

ဒါက သူမ လက်ကိုင်ထားသော ဆောင်ပုဒ်ပင်။

သူမ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး အာရန်ကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ အာရုံစိုက်ထားမှ ဖြစ်မည်။

အာရန်လည်း ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်သည်။

အယ်လ်တန် ပြန်မလာခင် လူတိုင်း အနားယူထားဖို့ လိုသည်။ ယခုအခါ လှိုင်းဆယ်ခုလုံးကို မဖြစ်မနေ ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ဒီနေရာရှိ နိုးထသူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် မုန်းတီးမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် တွက်ချက်မှု တစ်ခုခုဖြင့် သူ့အပေါ် ကျရောက်နေလိမ့်မည်ဟု အာရန် ခံစားမိသည်။

လာမည့်အရာများအတွက် သူ အင်အားအပြည့် ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။

လီယွန်လည်း ထိုင်လိုက်ပြီး အာရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ ရူးခါစရာပဲဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား"

အာရန် သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အယ်လ်တန်က မြေပုံအပိုင်းအစတွေ ရှာခိုင်းတုန်းက မင်းတို့တစ်သိုက်လည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။ မင်းတို့အားလုံး သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ကြတာလေ။ ငါ့ကျမှ ဘာလို့ ကွာခြားသွားရတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီတုန်းက ဆုလာဘ်က ဘာလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိခဲ့ကြဘူးလေ" လီယွန်က ပြန်ဖြေသည်။ "သူတို့ရဲ့ လှုံ့ဆော်ခံရမှုက မြင့်မားပေမယ့် 'ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေမယ်' ဆိုတဲ့အထိတော့ မမြင့်မားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့က ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ အကြပ်အတည်း (Dilemma) ကြားထဲ ရောက်နေမှန်း သိနေကြပြီ။ ပြီးတော့ မင်းက တတိယမြောက် လမ်းကြောင်း၊ မင်းပိုင်ဆိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ ဝင်လာတာကိုး"

သူ ဆက်ပြောသည်။ "သူတို့ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် ရှိနေတဲ့ ထွက်ပေါက်ကို မရွေးချယ်နိုင်အောင် မင်း တားဆီးလိုက်တာ။ အခုတော့ သူတို့က ပုလင်းပိတ်မိနေသလို ဖြစ်နေပြီ။ ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခုရှိတယ်... သူတို့ အဲဒီအတိုင်း ပိတ်မိနေမလား... ဒါမှမဟုတ် ဖိအားတွေ အရမ်းများလာပြီး တခြားဘက်ကို ပေါက်ကွဲထွက်လာမလား ဆိုတာပဲ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး" အာရန် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါပြောခဲ့တဲ့စကားအတိုင်း ငါ ရပ်တည်မှာပဲ။ ကောင်းကင်တမန်က သိပ်ဆိုးရွားတဲ့ ကစားပွဲကို ကစားနေတာ၊ ငါတို့ကို သူမလိုချင်သမျှ လုပ်ပေးမယ့် ရုပ်သေးရုပ်တွေ ဖြစ်လာအောင် တွန်းပို့နေတာ။ ငါကတော့ အဲဒီအထဲ မျောပါသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီယွန် တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်သည်။

"အော်... ငါသဘောပေါက်ပြီ။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီကလူတွေရဲ့ အသက်ကို မင်း တကယ် ဂရုစိုက်တယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ"

အာရန် နိုးထသူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။

"လောလောဆယ် အရေးကြီးတဲ့ အသက်တစ်ချောင်းပဲ ရှိတယ်။ အဲဒါ ငါ့အသက်ပဲ။ ပြီးတော့ ငါ့စိတ်ထဲ တစ်ခုခုက ပြောနေတယ်... တကယ်လို့သာ အယ်လ်တန် လိုချင်သမျှကို ငါတို့ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင်... ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့လေ"

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိနစ် ၃၀ ပြည့်သွားသည်။ အာရန် အံ့သြရသည်မှာ မည်သူကမျှ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ကြခြင်းပင်။ အယ်လ်တန် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။