အခန်း (၂၂) - ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်သွား

ကောင်းကင်တမန် အယ်လ်တန် (Elton) ပြောခဲ့သည့် စကားများကြောင့် စင်မြင့်ထက်ရှိ အခြေအနေသည် ဆိုးရွားသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော လှိုင်းများကို ကျော်ချင်ပါက လူတစ်ရာသာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်ရောက်နိုင်မည်ဟု သူမ ကြေညာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိတို့အချင်းချင်းထဲမှ လူတစ်ရာကျော်ကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်နေသော်လည်း၊ ယင်း၏ နောက်ကွယ်မှ ယုတ္တိတရားသည် သူတို့ကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနေဆဲပင်။

ဝံပုလွေလှိုင်းကို အသက်ရှင် ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ နောက်ထပ် လှိုင်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ယုံကြည်မှု မရှိကြတော့ပေ။ မိမိတို့အချင်းချင်း လူဦးရေ လျှော့ချပစ်လိုက်ရမည်ဟူသော အကြံအစည်သည် သူတို့စိတ်ထဲတွင် အမှောင်ထုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများအဖြစ် ပုံပေါ်လာတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အယ်လီနာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဗဟိုပြုပြီး ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ အာရုံစိုက်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမသည် တာဝန်ယူမှုဟူသော ခေါင်းစဉ်အောက်တွင် အခြားသူများကို ခြယ်လှယ်ပြီး လေးစားမှုနှင့် နာခံမှုကို လိုလားသူဖြစ်သည်။ ဒါက သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ပင်။

"အားလုံး စိတ်အေးအေးထားကြပါ" သူမ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မတို့ စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးနေကြတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ဆင့် မလှမ်းခင် ဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားကြရအောင်"

"ဘာကို စဉ်းစားရမှာလဲ" လူအုပ်ကြီးထဲမှ အသံတစ်သံ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ဒီမှာပဲနေပြီး လှိုင်းဆယ်ခုလုံးကို ခံစားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရှေ့ဆက်သွားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ယူမလား ဆိုတာပဲ" ထို နိုးထသူ (Awakened) အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

သူက အသက် ၂၄ နှစ်ခန့်ရှိပြီး ဝံပုလွေများနှင့် တိုက်ပွဲကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ချိုင့်ဝင်နေပြီး ဓားကို ကိုင်ထားသော လက်များ တုန်ရီနေသည်။ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဆိုတာ ထင်ရှားသည်။ နောက်ထပ် ဘီလူးများနှင့် မရင်ဆိုင်ရမည့် မည်သည့်လမ်းကြောင်းမဆို သူ့အတွက် ကယ်တင်ခြင်းပင်။

အယ်လီနာ သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အချင်းချင်း မဆွေးနွေးဘဲနဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ရုတ်တရက်ကြီး ဆုံးဖြတ်လို့—"

"မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူးကွ!" သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အခြားသူ အများအပြားလည်း ထိုနည်းတူ အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြပြီး ဤအိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လေးမျှပင် စွန့်စားရမည်ကို ငြင်းဆန်နေကြသည်။ သူတို့ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို မြင်နေရပြီဖြစ်ပြီး ထိုလမ်းကို ရွေးချယ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

လူအုပ်ကြီးအပေါ် သူမ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လျော့ပါးသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် အယ်လီနာ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ သူမ ပြောစရာစကား ရှာမရ ဖြစ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်...

"ဒါဆို ကျွန်မတို့ သတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ကြမယ်ဆိုရင်... ဘယ်သူသေပြီး ဘယ်သူရှင်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက ဆုံးဖြတ်မှာလဲ။ ကျွန်မတို့အချင်းချင်းအတွက် ဘာလို့ ကျွန်မတို့က ရွေးချယ်ပေးရမှာလဲ"

သူမက တရားမျှတသယောင် ပြောဆိုရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အာရန်က သူမ၏ အတွင်းစိတ်ကို ချက်ချင်း မြင်နိုင်သည်။ သူမ တရားမျှတမှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူတို့ ဘယ်လမ်းကို ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ၊ သူမက ထိန်းချုပ်ချင်ပြီး ထိုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် သူတို့ကို ဦးဆောင်သူ ဖြစ်ချင်ရုံသာ။

အာရန် မြေကြီးပေါ်မှ တွန်းကန်ထလိုက်သည်။ ထိုရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုလေးက လူအများအပြား၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ရဘူး"

သူ့လေသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး ပျင်းရိသည့်ပုံစံပင် ပေါက်နေကာ ခေါင်းကုတ်ရင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ "ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းမှာ အသက်ရှင်ခွင့်နဲ့ ကိုယ့်အသက်အတွက် ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ခွင့် ရှိတယ်။ ငါတို့အားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ နိုးထလာသူတွေပဲ။ ငါ့သဘောထားအရဆိုရင် အယ်လ်တန် ပေးခဲ့တဲ့ ဒုတိယရွေးချယ်မှုက လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိဘူး"

သူ့အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေသော သေချာရေရာမှုက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လီယွန် သူ့ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "အာရန်... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ငါပြောတဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သေမှာကြောက်ရုံသက်သက်နဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး။ ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက် ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်ရမယ်၊ ဘယ်သူက မတိုက်ခိုက်ရဘူး ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ ရွေးချယ်ခွင့် မရှိဘူး။ တကယ်လို့ ဒီမှာ ငါတို့အချင်းချင်း စပြီး သတ်ဖြတ်ကြမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် တိုက်ခိုက်ခွင့်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တာပဲ"

"ငါတို့အားလုံး ရက်စက်တဲ့အရာတွေ လုပ်ခဲ့ပြီးကြပြီ။ ရှင်သန်ဖို့အတွက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပြီးပြီ။ ငါတို့အားလုံး လူသတ်သမားတွေ ဖြစ်နေကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတိုင်းအတွက် အဖြေက သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်လာရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး"

သူ ဆက်မပြောခင် တိတ်ဆိတ်မှုကို အခွင့်ပေးလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက် ရှိသင့်တယ်။ အကြောင်းပြချက် ရှိသင့်တယ်။ ထွက်ပြေးချင်လို့ သတ်တာမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။ ငါတို့တတွေ ကိုယ့်ခွန်အားနဲ့ကိုယ် လှိုင်းဆယ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်ပြီး ရှင်သန်ရမှာ၊ အခုတော့ ဖြတ်လမ်းနည်း ပေါ်လာပြီ။ သူတို့ ငါတို့ကို လျှောက်စေချင်တဲ့ ဖြတ်လမ်းနည်းလေ။ သူတို့က ငါတို့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေစေချင်နေကြတာ"

"အဲဒါတော့ ဘာဖြစ်လဲကွာ!" တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီအခွင့်အရေးကြောင့် ငါတို့ထဲက တချို့ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မှာလေ! တကယ်လို့ လှိုင်းဆယ်ခုလုံးသာ နေခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး!"

"အဲဒါ မင်းရဲ့ အပြစ်လေ" အာရန် ပြန်လည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်နိုင်တာ မင်းအပြစ်ပဲ။ မင်း ဘေးကင်းတယ်လို့ ခံစားရဖို့အတွက် လူတစ်ရာကို သတ်ပစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေလောက်အောင် မင်းအရမ်း အားနည်းနေတာ မင်းအပြစ်ပဲ"

သူ့မျက်လုံးများ အေးစက်စွာ တောက်လောင်နေသည်။

"ငါ လူအများကြီး သတ်ခဲ့ဖူးကောင်း သတ်ခဲ့ဖူးမယ်၊ ငါတို့အားလုံးလည်း သတ်ခဲ့ကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေခြင်းတရားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖြစ်လာအောင် ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှုက ပုံသေအဖြေတစ်ခု ဖြစ်လာမှာကို ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။ အသက်တစ်ချောင်း စတေးရမယ်ဆိုရင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိရမယ်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဖြစ်ရဘူး။ သေခြင်းတရားကလွဲလို့ တခြားလမ်းရှိသေးရင် အဲဒီလမ်းကို ရွေး။ မင်းတို့အတွက် မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ကြ"

သူ သူတို့အားလုံးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကြောက်နေလို့ လူတစ်ရာကို စတေးပစ်ချင်နေကြတာ။ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာကွာ"

အာရန်၏ အသံ တိုးသွားသော်လည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပို၍ လေးနက်လာသည်။

"ဒုတိယလမ်းကို ရွေးချယ်တဲ့ ဘယ်သူမဆို၊ အဆင့်ကျော်ဖို့အတွက် လူတစ်ရာကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ဘယ်သူမဆို... ငါ့ကို အရင် ကျော်ဖြတ်ရလိမ့်မယ်"

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အပူချိန် ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ ဒီမှာနေပြီး လှိုင်းဆယ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ရာကျော်ကို သတ်ပြီး အတင်းအကျပ် ရှေ့ဆက်မလား... ငါကတော့ ဒုတိယလမ်းကို ခွင့်မပြုဘူး"

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါပြောတာကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင်... လာစမ်းပါ"

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

အာရန်က သူရဲကောင်းဆန်ချင်လို့ ပြောနေခြင်း မဟုတ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကာကွယ်ပေးချင်လို့ လုပ်နေခြင်း မဟုတ်။ ဒီစမ်းသပ်မှုထဲ ရောက်နေသည့် အချိန်တိုအတွင်း အလွန်အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို သူ သင်ယူခဲ့ရသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာမှာ "ကောင်းမွန်သော" ဇာတ်သိမ်းများ မရှိပေ။

အယ်လ်တန်က သူတို့ကို သနားလို့ ပေးသည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ သူမက သူတို့ကို နာခံတတ်သော၊ နှလုံးသားမဲ့သော လူသတ်သမားများ၊ သူမ၏ အမိန့်ကို တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လိုက်နာမည့်သူများအဖြစ် ပုံသွင်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် လှိုင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပြီးတစ်ခုဖြင့် သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အာရန်က ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ငြင်းဆန်သည်။

သူမ၏ ကစားကွက်အတိုင်း ကခုန်ရန် ငြင်းဆန်သည်။

သူ့စကားများသည် စင်မြင့်တလျှောက်ရှိ လူတိုင်း၏ စိတ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နိုးထသူတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာပြီး သူ့ဓားဖြင့် အာရန်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ငါတို့အချင်းချင်း မသတ်ဖြတ်ကြဖို့ မင်းအဲဒီလောက်တောင် ပြင်းပြင်းပြပြ ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်... မင်း အရင် သေပေးလိုက်ပါလား"