အခန်း (၈) - ပစ္စည်းကိရိယာများ ဝယ်ယူခြင်း

ဆယ်လင်း (Selene) ရဲ့ အလွန်ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ 'ဓာတ်ကြီးလေးပါး မှော်အသုံးပြုသူ (Elemental Mage) အတန်းအစားနဲ့တောင်မှ မွန်း (Moon) ရဲ့ ပါရမီလောက် အစွမ်းမထက်နိုင်ပါဘူး။ အတန်းအစား (Class) နဲ့ ပါရမီ (Talent) ဆိုတာ စံနှုန်းချင်း မတူကြဘူးလေ။ လူတစ်ယောက်ဟာ ထူးချွန်တဲ့ အတန်းအစား ရှိပေမဲ့ သာမန်ပါရမီပဲ ရှိတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် အပြန်အလှန် ဖြစ်နေတာမျိုး ရှိနိုင်ပါတယ်။ စနစ် (System) က အခွင့်အရေးတွေကို ညီတူညီမျှ ခွဲဝေပေးလေ့ မရှိပါဘူး။

သူ့ရဲ့ အတန်းအစား အခြေအနေက ပုံမှန်မဟုတ်ပေမဲ့ မွန်းကတော့ သူ့ရဲ့ ပါရမီကြောင့် ကံကောင်းလွန်းနေတယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။

သူတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ပြောပြပြီး ဘယ်စွမ်းရည်တွေက ပိုထိရောက်လဲဆိုတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက်မှာတော့ ဆယ်လင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက စိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ တောက်ပလာပါတယ်။

သူမက လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "ကဲ... အခု အပြင်ထွက်ပြီး တကယ့်အမဲလိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲကြမလား? စခန်းရဲ့ အပြင်ဘက်ကိုလေ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

အဲ့ဒီမေးခွန်းကြောင့် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပါတယ်။ အပြင်ထွက်တယ်ဆိုတာ တကယ့်အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာပါ။ အကာအကွယ် အတားအဆီးတွေ မရှိသလို၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင်လည်း ဝင်ရောက်ကူညီပေးမယ့် ဝန်ထမ်းတွေ မရှိပါဘူး။

သေခြင်းတရားဟာ ဝေးကွာတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မဟုတ်တော့ဘဲ လက်တွေ့ကျတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။

ဂျွန် (John) က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြပါတယ်။ "ငါ အဆင်သင့်ပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ ဒီကို ရောက်နေတာလေ။ လောလောဆယ် ငါ့မှာ အသက်အပိုတွေလည်း ရှိသေးတော့ အပြစ်ပေးမှု ပြင်းထန်တဲ့ နေရာတွေကို မသွားသရွေ့ အဆင်ပြေမှာပါ"။

အီလာရာ (Elara) ကလည်း ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။ "ငါလည်း အတူတူပဲ။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွေက အသုံးဝင်ပေမဲ့ တကယ့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံတော့ လိုအပ်တယ်"။

မွန်းကလည်း ဆယ်လင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။ သူ့မှာ အသက် ၂၅ ခု၊ အဆင့် ၃ ဆင့်နဲ့ အသုံးပြုလေလေ ပိုသန်မာလာလေလေဖြစ်တဲ့ ကူးယူထားတဲ့ အတန်းအစားတစ်ခု ရှိနေပြီလေ။ အဓိကကတော့ လုံခြုံဘေးကင်းနေဖို့ပဲ ကြိုးစားနေရင် အားနည်းနေဦးမှာပဲ။ သူ အားနည်းမနေနိုင်ဘူး။ သူ့လက်ထဲမှာ ဒေါ်လာတစ်ထောင်ပဲ ရှိပြီး သူ့ရဲ့ အနာဂတ်က ဒီမှာ သူဘာတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်မလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေတာကိုး။

"သွားကြစို့" လို့ သူ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဆယ်လင်းက ပိုပြီး ပြုံးရွှင်သွားပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကနေ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ လှိုင်းတစ်ခုလို ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။ "အရမ်းကောင်းတာပဲ! ကဲ၊ ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ပြီး ထွက်ကြစို့။ ပင်မတံခါးနားမှာ အခြေခံ အသုံးအဆောင်တွေ ရောင်းနေတာ တွေ့ခဲ့တယ်။ မထွက်ခင် အနည်းဆုံးတော့ လက်နက်တွေနဲ့ ကုသဆေး အချို့ ဝယ်သွားသင့်တယ်"။

အဖွဲ့ဟာ စခန်းရဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ရပ်ကွက်ဆီကို လျှောက်သွားကြပါတယ်။ ကျောက်သားစင်္ကြံလမ်းတွေတစ်လျှောက် သူတို့ရဲ့ ခြေသံတွေက ပဲ့တင်ထပ်လို့နေပါတယ်။

မွန်းကလည်း သူတို့နဲ့အတူ လျှောက်လာရင်း သူပစ္စည်းတွေ ဝယ်ပြီးရင် ငွေဘယ်လောက် ကျန်မလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကပဲ ဝယ်ပေးမှာလားဆိုတာကို စိတ်ထဲကနေ တွက်ချက်နေမိပါတယ်။

ပထမသန့်စင်နယ်မြေ (First Sanctuary) ထဲကို ကမ္ဘာပေါ်က မှော်လက်နက်တွေ ယူဆောင်လာလို့ မရသလို၊ ဒီက ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ဟိုဘက်ကို ယူသွားလို့ မရပါဘူး။ သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ ယန္တရားက ထူးဆန်းပြီး ရွေးချယ်မှု ရှိပါတယ်။ လူတွေကို ငွေကြေး၊ အဝတ်အထည်နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပစ္စည်းတွေ ယူဆောင်ပြီး အဝင်အထွက် လုပ်ခွင့်ပြုပေမဲ့ စွမ်းအားတွေ ထည့်သွင်းထားတဲ့ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် ရည်ရွယ်တဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ၀င်ပေါက် (Portal) တံခါးတွေက လက်မခံပါဘူး။

ဒါကြောင့် အချမ်းသာဆုံး မိသားစုဝင်တွေတောင်မှ သူတို့ရဲ့ အသုံးအဆောင်တွေကို ပထမသန့်စင်နယ်မြေက ကုန်သည်တွေဆီကနေပဲ တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူကြရပါတယ်။ လူတိုင်း တန်းတူနီးပါး အခြေအနေကနေ စတင်ရတဲ့ နေရာအနည်းငယ်ထဲက တစ်ခုပေါ့။

ပင်မတံခါးနားက ရောင်းဝယ်ရေး ရပ်ကွက်ကတော့ လူတွေနဲ့ စည်ကားနေပါတယ်။ ကျောက်သားစင်္ကြံတွေတစ်လျှောက် ဆိုင်ခန်းတွေ စီတန်းနေပြီး လက်နက်တွေ၊ သံချပ်ကာတွေ၊ ဆေးရည်တွေ၊ ကိရိယာတွေ အားလုံးကို ထင်ရှားအောင် ခင်းကျင်းပြသထားပါတယ်။ အဲ့ဒီပစ္စည်းအားလုံးဟာ သန့်စင်နယ်မြေထဲမှာပဲ ပြုလုပ်ထားတာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာသုံးငွေကြေးနဲ့ပဲ ဈေးသတ်မှတ်ထားပါတယ်။

အခြား နိုးထသူတွေလိုပဲ လူအများစုဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နေထိုင်ကြပေမဲ့ ပထမဘေးမဲ့နယ်မြေကိုတော့ သူတို့မိသားစုအတွက် ငွေရှာတဲ့ နေရာအဖြစ် အဓိက အသုံးပြုကြပါတယ်။ ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးမှာ ငွေသားတွေကို သယ်ယူနိုင်တာကြောင့် ကမ္ဘာသုံးငွေကြေးဟာ ဒီမှာလည်း တန်ဖိုးရှိနေတာပါ။

ဒါ့အပြင် သားရဲအမြုတေ (Beast Core) လိုမျိုး အခြား ငွေကြေးတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မွန်းလို မိဘမဲ့တစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒါတွေက လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ အရာတွေပါ။

သားရဲအမြုတေတွေကို မှော်လက်နက်တွေ ပြုလုပ်ရာမှာ အဓိက အသုံးပြုကြပါတယ်။ အဲ့ဒီအမြုတေတွေမှာ မှော်လက်နက်တွေကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ အမြောက်အမြား ပါဝင်နေလို့ပါပဲ။

အခြားသူတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုနဲ့ ငွေအင်အားအလိုက် ပစ္စည်းတွေကို ချက်ချင်းပဲ လိုက်ကြည့်ကြပါတယ်။

အီလာရာက အဖွဲ့ထဲ မဝင်ခင်ကတည်းက လေးတစ်လက် ဝယ်ထားပြီးသားမို့ လက်နက်ဆိုင်တွေကို ကျော်သွားပါတယ်။ သူမက မြားရောင်းတဲ့ဆိုင်မှာ ရပ်ပြီး မြားသွားတွေနဲ့ မြားတောင်ပံတွေကို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို စစ်ဆေးပြီးမှ ငွေပေးချေပါတယ်။

ဆယ်လင်းကတော့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဆိုင်တော်တော်များများကို ပတ်ကြည့်ပါတယ်။ သူမက အပြာရောင်ရင့်ရင့် ‌မှော်ဝတ်ရုံတစ်ထည်၊ လှပတဲ့ ပုံစံတွေ ထွင်းထုထားတဲ့ သစ်သားမှော်တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းနဲ့ ဖန်ပုလင်းငယ်လေးတွေထဲမှာ မှိန်ပျပျ လင်းနေတဲ့ ကုသဆေး အများအပြားကို ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။ ကုန်ကျစရိတ်က တော်တော်လေး များမှာဖြစ်ပေမဲ့ သူမကတော့ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပေးချေလိုက်ပါတယ်။

ဂျွန်ကတော့ ကာကွယ်သူ(Tank) တစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် သူဝယ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက အသေအချာ စဉ်းစားထားတာတွေပါ။ သူက လည်ပင်းကနေ ခြေသလုံးအထိ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးစာ သံချပ်ကာ၊ ရိုးရှင်းတဲ့ ပုံစံပါတဲ့ ဒိုင်းအကြီးကြီးတစ်ခုနဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်လက်ကို ဝယ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ကိုကြည့်ရတာ သူ့ရဲ့ အတန်းအစားအတိုင်း ရှေ့တန်းကနေ ခုခံပေးဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့ ကာကွယ်သူတစ်ယောက်နဲ့ တူနေပါတယ်။

မွန်းကတော့ သံချပ်ကာဆိုင်တွေကို သွားတဲ့အခါ သိပ်ပြီး ယုံကြည်မှု မရှိလှပါဘူး။ သူ့မှာ ဒေါ်လာတစ်ထောင်ပဲ ကျန်တော့တာမို့ ဝယ်ယူမှုတိုင်းက သူ့အတွက် အရေးကြီးပါတယ်။

သူက ရနိုင်သမျှထဲမှာ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်တဲ့ ရင်ဘတ်နဲ့ ပုခုံးတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ သားရေသံချပ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်စုံကိုပဲ ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒီသံချပ်ကာမှာ ဦးထုပ် ဒါမှမဟုတ် ခြေထောက်ကာတွေ မပါဝင်ပါဘူး။ ဒါဟာ လှုပ်ရှားမှုကို မထိခိုက်စေဘဲ ဒဏ်ရာအနာတရ မဖြစ်အောင် အနည်းငယ်ပဲ အကာအကွယ် ပေးနိုင်ပါတယ်။

ဈေးနှုန်းက ဒေါ်လာငါးရာမို့ သူ့မှာ ငွေထက်ဝက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

[ပေါ့ပါးသော သံချပ်ကာ] [အဆင့် - သာမန်] [အသေးစိတ် - လှုပ်ရှားမှုတွေကို အဟန့်အတားမဖြစ်စေဘဲ လွယ်ကူစွာ သွားလာနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး အနည်းဆုံးသော အကာအကွယ်ကိုသာ ပေးနိုင်သည့် အခြေခံ သံချပ်ကာ။]

သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ငွေထက်ဝက်က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်သွားပေမဲ့ ဒါဟာ လိုအပ်ချက်တစ်ခုပါ။ ဘာအကာအကွယ်မှ မပါဘဲ အပြင်ထွက်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ တူပါလိမ့်မယ်။

သူ သံချပ်ကာ ကြိုးတွေကို ချည်နှောင်နေတုန်း ဆယ်လင်းက အနားကို တိုးကပ်လာပြီး အခြားသူတွေ မကြားအောင် ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"နင့်မှာ ငွေလိုသေးလား?" သူမက မွန်းရဲ့ နားနားကို ကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးပါတယ်။ "လိုရင် ငါ ကူညီပေးလို့ ရတယ်နော်။ နောက်မှ ပြန်ဆပ်ပေါ့။"

ဒါဟာ ဂျွန်နဲ့ အီလာရာတို့ ရှေ့မှာ မွန်း အရှက်မရအောင် သူမဘက်က သတိထားပြီး ကြင်ကြင်နာနာ ပြောပေးတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မွန်းကတော့ အဲ့ဒီအကူအညီကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။

ငွေလက်ခံလိုက်တယ်ဆိုတာ အကြွေးတစ်ခု၊ ပတ်သက်မှုတစ်ခုနဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာပါပဲ။ ဒါဟာ သူတစ်ပါးရဲ့ အလှူဒါနကို လိုအပ်နေတဲ့ အားနည်းသူ၊ မှီခိုသူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားစေပါတယ်။ လူမှားယုံမိလို့၊ သူတစ်ပါးရဲ့ ဩဇာအောက် ရောက်သွားမိလို့ သူ အရာအားလုံးကို တစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးပြီးသားပါ။ အဲ့ဒီအမှားမျိုး သူ ထပ်မလုပ်ချင်တော့ပါဘူး။

မွန်းက ခေါင်းခါပြပြီး ပုံမှန်မျက်နှာပေးနဲ့ပဲ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ရပါတယ်၊ မလိုပါဘူး။ ဒီကို မလာခင်ကတည်းက အချို့ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ထားပြီးသားမို့ပါ။ ကူညီချင်တဲ့ စိတ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"။

ဆယ်လင်းက နားလည်သွားသလို မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ ကြည့်ပြီးနောက်မှာ သူမ နယ်ကျော်သွားမိပြီလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်မျိုး ဝင်သွားပါတယ်။ "နင့်ကို အားနာသွားအောင် လုပ်မိရင် တောင်းပန်ပါတယ်နော်။ ငါ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"။

"ရပါတယ်၊ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့" လို့ မွန်းက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။

ဆယ်လင်းကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ သူမက မွန်းကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိပါစေတော့ဆိုပြီး ဂျွန်နဲ့ အီလာရာတို့ဆီ ပြန်သွားပါတယ်။

မွန်းကတော့ သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာက ကြိုးတွေကို အသေအချာ ပြန်ညှိလိုက်ပါတယ်။ အဖွဲ့ဟာ ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်မှာတော့ စခန်းတံခါးတွေရဲ့ အပြင်ဘက်က ပိုမိုကျယ်ပြောတဲ့ သန့်စင်နယ်မြေဆီကို ဦးတည်ပြီး ထွက်ခွာလာကြပါတော့တယ်။