အခန်း (၇) - ပထမတန်းစားနေရာ [၂]

[ အမည် - မွန်း (Moon) ]

[ မျိုးနွယ် - လူသား ]

[ အဆင့်အတန်း - အတန်းအစားမဲ့၊ အခြေခံစွမ်းအင်သုံး မှော်ဆရာ (အချိန်အကန့်အသတ်ဖြင့်) ]

[ အဆင့် - ၂ ] [ ၅% ]

[ အသက် - ၁၀ ချောင်း ]

[ ခွန်အား - ၁၁ ] [ လျင်မြန်မှု - ၁၃ ] [ ကြံ့ခိုင်မှု - ၁၃ ] [ မှော်စွမ်းအင် - ၁၆ ]

[ အမှတ်ပေးရန် - ၀ ]

[ ကျွမ်းကျင်မှုများ - အခြေခံစွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အခြေခံဓာတ်လေးပါးနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိမှု ]

[ ပါရမီ - သေမင်း (Grim Reaper) ]

[ အတန်းအစား ကျွမ်းကျင်မှု - အတန်းအစား သတ်မှတ်ချက်နေရာ {၁/၁} ]

သူ့၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း မွန်း၏စိတ်ထဲတွင် စစ်မှန်သော ကျေနပ်မှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အသက် ဆယ်ချောင်းပင် ရှိနေပြီဖြစ်သလို အခြေခံဂုဏ်သတ္တိများအားလုံးလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို အမှန်တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်မှာ ပို၍သန်မာလာသည်ဟူသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်သွားသည့် ခဏချင်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍စွမ်းအားကြီးမားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အောင်ပွဲတစ်ခုစီတိုင်းမှ ရရှိလာသော တိုင်းတာ၍ရသည့် တိုးတက်မှု ခံစားချက်မှာ စွဲလမ်းစရာကောင်းလှသည်။ နိုးထလာသူများက ‘ပထမသန့်စင်ရာနယ်မြေ’ (First Sanctuary) အကြောင်းကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုကြသည်ကို မွန်း ယခုမှ နားလည်တော့သည်။ ၎င်းသည် ရှင်သန်ရေး သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ မိမိ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် စွမ်းအားအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားသည်ဟူသော ခိုင်မာသည့် သက်သေကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ထိုအရာကို ပို၍ လိုချင်မိသည်။

မွန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ အနီးအနားတွင် ‘သိုးနွံကောင်’ (Sheepbog) အချို့သည် သူတို့၏ အဖော်များ သေဆုံးသွားသည်ကို သတိမထားမိဘဲ သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်ဘဲ မြက်စားနေကြသည်။ သူတို့၏ အဆင့် (၁) အခြေအနေမှာ အတွေ့အကြုံများ စုဆောင်းရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်များ ဖြစ်သည်။ ဤလေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် သူ့အတွက် အချိန်အကန့်အသတ်သာ ရှိသည်။ စုစုပေါင်း နှစ်နာရီအတွင်းမှ အချိန်အချို့မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ သတိမပြုမိခင်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

မွန်းသည် အနီးဆုံးရှိ သိုးနွံကောင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး မြှောက်ထားသော လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရေဓာတ်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါသည် မြက်စားနေရာမှ ခေါင်းမော့ကြည့်လာပြီး သူ့ကို မြင်သွားသည်။ ၎င်းက တုံ့ပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် ဦးချိုဖြင့် ဝှေ့ရန် အားမယူနိုင်ခင်မှာပင် မွန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ရေလုံးသည် သိုးနွံကောင်၏ ဘေးဘက်ကို အချက်ကျကျ ထိမှန်သွားသည်။

သိုးနွံကောင်သည် ထိတ်လန့်တကြားနှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ရန်လိုလာသည်။ သို့သော် မွန်းက လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သလို ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန်လည်း ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

မွန်းသည် သူ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းထားသည်။ သိုးနွံကောင်က အကြိမ်ကြိမ် ပြေးဝှေ့သော်လည်း ထိခိုက်မှုများ စုပုံလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ခိုက်မှုများက အားနည်းလာသည်။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူလာပြီး အားကိုးရာမဲ့လာသည်။

လေးကြိမ်မြောက် ရေလုံးက ၎င်း၏ ခေါင်းကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ သတ္တဝါ၏ ခြေထောက်များ ခွေကျသွားပြီး ဘေးစောင်းလဲကျသွားကာ တစ်ချက်မျှ အသက်ရှူပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

‘ဒီတစ်ခါ ပိုမြန်မြန်သေတယ်။ ဂုဏ်သတ္တိတွေ တိုးလာတာက တကယ်ပဲ အကျိုးရှိတာပဲ’ ဟု မွန်း တွေးလိုက်သည်။

[ သင်သည် အဆင့် ၁ သိုးနွံကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ]

[ သင်သည် အသက် ၅ ချောင်း ရရှိသည်။ ]

အသိပေးချက် ပေါ်လာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသစ်အဆန်းတစ်ခု ပါလာသည်။ သတ်ဖြတ်မှု အတည်ပြုချက်အောက်တွင် နောက်ထပ် စာသားအချို့ ထပ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

[ အခြေခံစွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း (Elemental Attack) ]

[ အဆင့် - သာမန် (Common) ]

[ ကျွမ်းကျင်မှု - ၅% ]

[ အသေးစိတ် - သင်သည် မှော်ပမာဏစွမ်းအင်နှင့် ထိုဓာတ်အပေါ် လိုက်လျောညီထွေရှိမှုကို အသုံးပြု၍ အခြေခံစွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ +၅% အပိုဆောင်း တိုက်ခိုက်မှုအား ]

မွန်း ခဏရပ်ပြီး ထိုအချက်အလက်ကို သေချာဖတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် ငါးရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းက အပိုဆောင်း တိုက်ခိုက်မှုအား ၅% ကို ဖြစ်စေသည်။ ကြီးမားသော ပမာဏမဟုတ်သော်လည်း သတိထားမိလောက်စရာ ဖြစ်သည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှုများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ ပို၍ လေ့ကျင့်လေ၊ ပို၍ တိုက်ခိုက်လေ၊ သူ၏ စွမ်းရည်များက ပိုမို အားကောင်းလာလေ ဖြစ်ပေမည်။

အကယ်၍ ဤစွမ်းရည်များကို ကူးယူထားစဉ်မှာပင် တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ပါက၊ ထိုစွမ်းရည်များကို အပြီးပိုင် နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်လား။ သို့မဟုတ် အစမှ ပြန်စရမည်လား။ စွမ်းရည်တစ်ခုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အစစ်အမှန် ဖြစ်သွားပါက အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်လက် မြှင့်တင်နိုင်မည်လား။

ဤမေးခွန်းများမှာ နောက်မှ စဉ်းစားရမည့်အရာများ ဖြစ်သည်။ ယခုလောလောဆယ်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော အချိန်စက္ကန့်တိုင်းကို အကျိုးအရှိဆုံး အသုံးချရန် လိုအပ်သည်။

မွန်းသည် ၁၀ မီတာခန့်အကွာတွင် မြက်စားနေသော နောက်ထပ် သိုးနွံကောင်တစ်ကောင်ဆီသို့ အာရုံလှည့်လိုက်သည်။ ပစ်မှတ်ကို မသတ်မှတ်ခင်ကတည်းက လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရေဓာတ်များ စုစည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဖြစ်စဉ်မှာ ပို၍ ချောမွေ့လာပြီး မာနစွမ်းအင်သည်လည်း သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ခုခံမှုနည်းပါးစွာ တုံ့ပြန်လာကာ စုစည်းမှုမှာလည်း အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသလောက် ရှိလာသည်။

ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်လာခြင်းမှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ကိန်းဂဏန်းများသာ မဟုတ်ပေ။ ကူးယူထားသော အတန်းအစားမှတစ်ဆင့် မှော်ပမာဏစွမ်းအင်များ စီးဆင်းပုံ ကွဲပြားသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသည်။

ယခုဆိုလျှင် အသက် စုစုပေါင်း ၁၅ ချောင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန်နိုးထလာသူများထက် ငါးဆပိုမြန်သော အရှိန်ဖြင့် အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

စနစ်က သူ့ကို ပေးအပ်ထားသော ဤထူးခြားသည့် စွမ်းအားမှာ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သလို အားသာချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို ‘ဘာမှအသုံးမကျသူ’ ဟု တံဆိပ်ကပ်ခဲ့ကြပြီး သူ သိကျွမ်းသူများကလည်း သူ့ကို လှောင်ပြောင်ကာ အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွင် စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။

သူ ရေလုံးကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အားဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်လာခြင်းမှာ သိသိသာသာ ထင်ရှားနေသည်။ တိုက်ခိုက်မှုသည် သိုးနွံကောင်၏ ခေါင်းကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားပြီး သတ္တဝါသည် နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသကြောင့် အော်ဟစ်လေတော့သည်။

မွန်းသည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ရင်း သဘာဝကျလာသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုအတွင်းသို့ စီးမျောဝင်ရောက်သွားသည်။

...

နှစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ ဝင်ပေါက်တွင် ပေးအပ်ထားသော တိုကင်ပြားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ ဝန်ထမ်းများက မွန်းတို့အဖွဲ့ကို အမဲလိုက်ခြင်း ရပ်တန့်ရန် ချက်ချင်း အော်ဟစ်အကြောင်းကြားသည်။

“အချိန်စေ့ပါပြီ။ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာကြပါ။ ဒီအချိန်ကစပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်ရင် စာချုပ်ချိုးဖောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဒဏ်ကြေးအမြောက်အမြား ပေးဆောင်ရပါလိမ့်မယ်။”

မွန်းနှင့် အခြားသူများကို လုံခြုံရေး အတားအဆီးများနှင့် ကဏ္ဍခွဲထားသော နေရာများကို ဖြတ်၍ စခန်း၏ ပင်မစင်္ကြံသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အပြင်ဘက်တွင် သူတို့အဖွဲ့သည် ရလဒ်များကို နှိုင်းယှဉ်ရန် သဘာဝအလျောက် စုမိသွားကြသည်။

“အဆင့် ၃ ရပြီ!” ဟု ဆယ်လင်း (Selene) က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။ “အဆင့် ၄ ရောက်ဖို့ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းတောင် ရှိနေပြီ။ တခြားသူတွေကော ဘယ်လိုလဲ။”

“အဆင့် ၃၊ ၆၇ ရာခိုင်နှုန်း” ဟု ဂျွန် (John) က သူ၏ လက်မောင်းများကို စမ်းသပ်ရင်း ပြောသည်။ ဂုဏ်သတ္တိများ တိုးလာခြင်းက သိသိသာသာ ကွာခြားသွားပုံရသည်။

“အဆင့် ၃၊ ၆၅ ရာခိုင်နှုန်း” ဟု အီလာရာ (Elara) ကလည်း ထပ်ပြောသည်။

အားလုံး၏ အကြည့်များက မွန်းဆီသို့ ရောက်လာသည်။

“အဆင့် ၃၊ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း” ဟု သူက ရိုးရိုးလေးပင် ပြောလိုက်သည်။

အီလာရာက မွန်းကို ကြည့်ပြီး “အော်၊ နည်းနည်း နောက်ကျနေတာပဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။ သိုးနွံကောင်တွေက ဒုက္ခပေးလို့လား” ဟု မေးသည်။

မွန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး “မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ အရှိန်ရဖို့ နည်းနည်း အချိန်ယူလိုက်ရလို့ပါ” ဟု ဖြေသည်။

သူနှင့်မတူဘဲ ဆယ်လင်းနှင့် အခြားသူများသည် နိုးထခြင်း မတိုင်ခင်ကတည်းက သူတို့၏ စွမ်းရည်သစ်များကို နာရီပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ခွင့် ရခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ပြင်ဆင်မှုဆိုင်ရာ ဗဟုသုတရှိသော မိသားစုများမှ လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ မွန်းကမူ သူ့မှာ ဘာအတန်းအစားမှ မရှိဟု ထင်မှတ်ခဲ့သောကြောင့် မည်သည့် အတွေ့အကြုံမှ မရှိဘဲ ပထမသန့်စင်ရာနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့်တက်လှမ်းမှုတွင် သူတို့နောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း မွန်းသည် သူ၏ ရလဒ်အပေါ် လုံးဝ ကျေနပ်နေသည်။ သူတို့ မသိနိုင်သည်မှာ သူသည် အခြားသူများအားလုံးထက် အသက် (Lives) ပိုမို စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုဆိုလျှင် စုစုပေါင်း အသက် ၂၅ ချောင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အသက်များကို တိုးပွားစေနိုင်သော သို့မဟုတ် စီမံနိုင်သော ပါရမီ သို့မဟုတ် အတန်းအစားမျိုးမှာ မကြားဖူးသော အရာဖြစ်သည်။ မွန်း ဖတ်ဖူးသမျှ မှတ်တမ်းများနှင့် ကြားဖူးသမျှ ပုံပြင်များတွင် ပါရမီ (Talents) ဆိုသည်မှာ အထောက်အကူပြုရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သေးငယ်သော အကျိုးကျေးဇူးများကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နိုးထလာသူများအတွက် ပါရမီထက် ‘အတန်းအစား’ (Classes) ကသာ အမှန်တကယ် အရေးပါသည်ဟု ယူဆကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပါရမီမှာမူ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများကို ချိုးဖောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာ၏ အခြေခံအကျဆုံး အရင်းအမြစ်ပေါ်တွင် ငါးဆမြှောက်ကိန်းဖြင့် အကျိုးခံစားနေရခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။