"ရှဲခနဲ!"
သစ်ရွက်လှုပ်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သမင်ကြီးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းသည် လေတိုက်သံလောဟုပင် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့်အလား ရှိသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တောနက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"တောက်! တစ်ခုခုက သူ့ကို ခြောက်လှန့်လိုက်တာပဲ"
သမင်ကြီး ထွက်ပြေးသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဆန့်ကျင်ဘက် သစ်ပင်တန်းကြားမှ လက်နက်ကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားသော နိုးထသူတစ်စု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ မှော်ဆရာအချို့သည် ထွက်ပြေးသွားသော သမင်ကြီးထံသို့ တိုက်ခိုက်မှုများ လွှတ်တင်လိုက်သော်လည်း တစ်ခုမျှ မထိမှန်ခဲ့ပေ။ သားရဲကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ မှော်အတတ်များမှာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ပ
၌သာ အလဟဿ ဖြစ်သွားရသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ထွက်လာသော နိုးထသူက သွားကြိတ်ရင်း "ဒီအမှိုက် သမင်ကတော့ အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးနေတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ခနဲ့တဲ့တဲ့ အပြုံးဖြင့် ရပ်နေသော အခြားနိုးထသူတစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ - "ဂျိုနသန်! မင်းကြောင့် ငါတို့ အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီ!"
"ငါ့အမှားပါ ငါ့အမှားပါ၊ ဟားဟား" ဟု ဂျိုနသန်က စိတ်ရင်းဖြင့် တောင်းပန်ခြင်း မရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ သူ၏ အဖွဲ့သားများကလည်း သူ၏ အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရိုးအီနေသည့်အလား မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြသည်။
မွန်းက ဒုတပ်မှူးဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဒီသမင်ကို အမဲလိုက်နေတဲ့ တခြားလူတွေလည်း ရှိသေးတာလား"
ဒုတပ်မှူးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "အဲ့ဒီလိုပဲ ထင်ရတာပဲ"
မားကပ်စ်က သူတို့အနားသို့ လျှောက်လာပြီး မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် "ဒုတပ်မှူး... ဒါက... နှင်ထုတ်ခံရသူတွေ (Outcasts) အုပ်စု မဟုတ်လား"
ဒုတပ်မှူးက မေးရိုးကို တင်းတင်းစေ့ထားရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ အဲလစ်ဆာလည်း သူတို့ဆီသို့ ရောက်လာပြီး မျက်နှာမကောင်းလှပေ။ "ဟိုမှာပါတာ ဂျိမ်းစ်ပဲ... အခုထိ အဆင့် (၁၅) နိုးထသူ ဆယ်ယောက်ထက်မနည်းကို သတ်ခဲ့တဲ့ ရူးသွပ်နေတဲ့ လူသတ်သမား"
မွန်းက နားမလည်သကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မားကပ်စ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြသည်။ "ဂျိမ်းစ်က အရင်က စခန်းကနေ ပယ်ထုတ်ခံထားရတဲ့ အနှင်ထုတ်ခံရသူတစ်ယောက်ပဲ။ အခုတော့ တခြားနိုးထသူတွေအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကြောင့် ဝရမ်းထုတ်ခံထားရတယ်။ နိုးထသူတွေကို နှိပ်စက်တာ၊ အဓိကကတော့ သတ်ပစ်တာမျိုးကို သူက ပျော်မွေ့တာ။ သူ့အဖွဲ့ကလည်း သူလိုပဲ အနှင်ထုတ်ခံထားရတဲ့ ခိုးသားတွေ၊ လူသတ်သမားတွေနဲ့ လူယုတ်မာတွေပဲ။ သူတို့က ဆိုးသွမ်းတဲ့ ပြစ်မှုတွေကြောင့် နှင်ထုတ်ခံထားရပေမဲ့ ဥပဒေစိုးမိုးဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ဘေးမဲ့နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်ပိုင်းတွေမှာ လှုပ်ရှားနေကြတာ"
မွန်းက ထိုအချက်အလက်များကို မှတ်သားရင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ နှင်ထုတ်ခံရသူများ။ လူ့အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်မလာနိုင်သော်လည်း လျစ်လျူရှုထားရန် အလွန်အန္တရာယ်များသည့် ရာဇဝတ်သားများပင်။ သူတို့သည် အခြားနိုးထသူများကို သားကောင်သဖွယ် အမဲလိုက်ခြင်း၊ ရိက္ခာများ လုယူခြင်းနှင့် မည်သည့်ဥပဒေ၊ အကာအကွယ်မှ မရှိသော နယ်မြေတွင် ရှင်သန်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။
မီတာတစ်ရာခန့် အကွာတွင် အချင်းချင်း အငြင်းပွားနေကြသော ထိုအုပ်စုကို ကြည့်ရင်း မွန်းက "သူတို့ ငါတို့ ဒီမှာရှိနေတာကို မသိသေးဘူးပဲ" ဟု အကဲခတ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"
တပ်စုမှူး၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာနေသည်။ "ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်မှာပဲ။ အနှင်ထုတ်ခံရသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာက အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်။ သူတို့က ဘယ်စည်းကမ်းမှ မလိုက်နာသလို သာမန်နိုးထသူတွေ မစွန့်စားရဲတဲ့ သေလုမျောပါး အခြေအနေမျိုးတွေကိုတောင် စွန့်စားရဲလောက်အောင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသူတွေ။ ဒါကြောင့် သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ရတာက မတန်ဘူး။ ဒါပေမဲ့..." သူ ခဏတာ စဉ်းစားရင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ" မွန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလည်း အဲ့ဒီသမင်ကိုပဲ အမဲလိုက်နေတာဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကို နှောင့်ယှက်မှာပဲ။ နောက်ပြီး ဂျိမ်းစ်က..." ဒုတပ်မှူး၏ လက်က ဓားရိုးပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။ "ဂျိမ်းစ်က အသင်း (Association) ရဲ့ ဝရမ်းပြေးစာရင်းမှာ ပါနေတာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ။ သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ဆုကြေးငွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူ့ကိုသာ နှိမ်နင်းနိုင်ရင် ပြဿနာတော်တော်များများကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမယ်"
မားကပ်စ်က သူ၏ လက်ဆစ်များကို ချိုးလိုက်သည်။ "ငါ့သဘောကတော့ လုပ်လိုက်ကြရအောင်။ သူတို့က လူ့အမှိုက်တွေပဲ။ သူတို့ သေသွားလို့လည်း ဘယ်သူမှ နှမြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
အဲလစ်ဆာကမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ "သူတို့က ခုနစ်ယောက်ရှိတယ်။ ဂျိမ်းစ်က အနည်းဆုံး အဆင့် (၁၇)၊ (၁၈) လောက်တောင် ရှိနိုင်တယ်။ တခြားလူတွေကလည်း သတင်းတွေအရ အဆင့် (၁၄) ကနေ (၁၆) ကြားမှာ ရှိကြတာ။ ဒါက အလွယ်တကူ နိုင်မယ့် တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘူး"
ဒုတပ်မှူးက မွန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "မင်းက အဆင့် (၁၈) ရှိတယ်။ မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်နိုင်တယ်ဆိုတာလည်း သက်သေပြပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းရဲ့ တိုက်ပွဲ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင်လည်း ဘယ်သူမှ အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
မွန်းက အခြေအနေကို သုံးသပ်လိုက်သည်။ နှင်ထုတ်ခံရသူ ခုနစ်ယောက်၊ အနည်းဆုံး တစ်ယောက်က သူ့အဆင့်နှင့် တန်းတူ သို့မဟုတ် နီးပါး ရှိသည်။ ဝါရင့်စစ်သည်များသည် ကျွမ်းကျင်ကြသော်လည်း သူတို့ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များက ဟောင်းနွမ်းနေပါက အင်အားချင်း မမျှတဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဤလူယုတ်မာများကို သမင်ကြီးအား ဆက်လက် အမဲလိုက်ခွင့် ပေးထားပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်ကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အခြားနိုးထသူများကို သတ်ဖြတ်နေသော ရာဇဝတ်သားများအပေါ် မွန်းအနေဖြင့် မည်သည့် သနားညှာတာမှုမှ မရှိပေ။
"ကျွန်တော် ပါမယ်" ဟု မွန်းက ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဒုတပ်မှူးက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကမူ မရယ်မောပေ။ "ကောင်းပြီ။ ဒါဆို အစီအစဉ်က ဒီလို..."
♢ ♢ ♢ ♢
"ရှဲ! ရှဲ!"
"အား! ကယ်-ကယ်ကြပါဦး!"
အဲလစ်ဆာသည် ကွင်းပြင်ထဲသို့ လဲကျလာရင်း သူမ၏ ခြေထောက်ကို ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာတွင်လည်း ရွှံ့များ ပေကျံနေကာ အသက်ရှူသံများမှာလည်း မောဟိုက်ကာ အသည်းအသန် ဖြစ်နေပုံရသည်။
ဂျိမ်းစ်နှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် သတိအနေအထား ပြင်လိုက်ကြပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးထံသို့ လက်နက်များ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ ဂျိုနသန်က မြားတစ်စင်းကို ကျည်တောက်ထဲမှ ထုတ်ကာ အဲလစ်ဆာ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ အသင့်ပြင်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းကြီး ပေါက်ထွက်သွားမည့် ပုံရိပ်ကို သူ အခုကတည်းက စိတ်ကူးကြည့်နေသည်။ သူမ အကူအညီ လိုသည် မလိုသည်မှာ သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။ သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်သလို သူတို့အဖွဲ့မှာလည်း သူရဲကောင်းအဖွဲ့ မဟုတ်ပေ။
ဂျိမ်းစ်က ဖျတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဂျိုနသန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ "ရပ်လိုက်စမ်း။ ဒီမိန်းမက ငါ့အပိုင်ပဲ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဂျိုနသန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ဝှူး!"
မြားသည် အဲလစ်ဆာ၏ ဦးခေါင်းနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော နေရာမှ ဖြတ်သွားသဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်တွင် လေတိုးသံကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော ထိုခဏတာ ထိတ်လန့်စရာ အခိုက်အတန့်ကြောင့် သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒိန်းဒိန်းနှင့် မြည်နေတော့သည်။
"တောက်! ပျော်စရာ မကောင်းလိုက်တာ" ဟု ဂျိုနသန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ၏ လေးကို ပြန်ချလိုက်ရင်း ရေရွတ်သည်။
ဂျိမ်းစ်သည် အဲလစ်ဆာထံသို့ ဂရုတစိုက် လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်နေပုံရသော်လည်း မျက်လုံးများကမူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် အကဲခတ်နေသည်။ အခြားလူကို မတွေ့ရသော်လည်း သူသည် ပေါ့ဆမည် မဟုတ်ပေ။ ဤဘေးမဲ့နယ်မြေအတွင်း ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများမှာ အထူးထူးအထွေထွေ ရှိတတ်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးတည်း ယခုကဲ့သို့ ကွင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်နိုင်ပေ။
သူသည် သူမနှင့် အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစား လေ့လာကြည့်သည်။ "မိန်းကလေး... မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ သိခွင့်ရှိမလား"
"ကျွန်-ကျွန်မ နာမည်က ကလဲယာ (Claire) ပါ" ဟု အဲလစ်ဆာက သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ဖြေလိုက်သည်။
ဂျိမ်းစ်က နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာပြီး သူမ၏ ဘေးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ "ကလဲယာ... နာမည်လေးက လှသားပဲ။ ပြောပါဦး ကလဲယာ... ဘာကြောင့် ဒီတောထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ရောက်နေရတာလဲ။ ဒီနယ်မြေတွေက မင်းလို... အားကိုးရာမဲ့နေတဲ့ သူတစ်ယောက်အတွက် အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်လေ"
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က ညင်သာစွာ၊ အလွန်ပင် ယုယစွာဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ရွှံ့ပေနေသော ဆံပင်များကို သပ်တင်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရင်းနှီးလွန်းနေသည်။ နှင်ထုတ်ခံရသူများမှာမူ ဂျိမ်းစ် ဘာလုပ်တော့မည်ကို သိနေသည့်အလား ကြည့်ရင်း တခိခိ ရယ်မောနေကြသည်။
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က အဲလစ်ဆာကို ပွတ်သပ်နေသော်လည်း သူ၏ ညာဘက်လက်မှာမူ ခါးဆီမှ သို့မဟုတ် သူ၏ ဓားရိုးပေါ်မှ တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှပင် မခွာပေ။
"ကျွန်-ကျွန်မ အဖွဲ့နဲ့ လူစုကွဲသွားလို့ပါ။ ကျွန်မတို့ အမဲလိုက်နေတုန်း တစ်ခုခုက တိုက်ခိုက်လို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို—"
"ရှုး... ရှုး..." ဂျိမ်းစ်က ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် သူမ၏ စကားကို ဖြတ်လိုက်သည်။ "ငါနဲ့ဆိုရင် မင်း ဘေးကင်းပါတယ် ကလဲယာ။ ထိတ်လန့်မနေပါနဲ့။ ငါ မင်းကို 'အထူးတလည်' စောင့်ရှောက်ပေးမှာပါ"
သူက 'အထူးတလည် စောင့်ရှောက်ပေးမယ်' ဟု အလေးပေး ပြောလိုက်ပုံကြောင့် ဒါဟာ အစီအစဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှန်း သိနေရင်တောင် အဲလစ်ဆာတစ်ယောက် ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထသွားရသည်။
ဂျိမ်းစ်၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားနှင်ထုတ်ခံရသူများမှာ လက်နက်များကို အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း အနည်းငယ် လျော့ရဲသွားကြသည်။ ဂျိုနသန်ကမူ ရမ္မက်ဇောဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အခြားနှစ်ဦးမှာလည်း နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မျှော်လင့်ရင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိမည့် သားကောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့ပြီဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂျိမ်းစ်၏ လက်ချောင်းများက အဲလစ်ဆာ၏ မေးရိုးတစ်လျှောက်ကို ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ညင်သာမှုဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ပြောပါဦး ကလဲယာ။ မင်း ဘယ်လောက်တောင် လှသလဲ"
သူက ထိုသို့မေးရင်း သူ၏လက်ဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မွန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ မဟုတ်ပါက အဲလစ်ဆာ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားလျှင် သူမအတွက် အလွန် အန္တရာယ်ရှိသွားလိမ့်မည်။ ဂျိမ်းစ်သည် သူမကို စခန်းမှ ဝါရင့်စစ်သည်တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်မိသွားသည်နှင့် သူတို့၏ ချောင်းမြောင်းမှုမှာ ပျက်ပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။