အခန်း (၅၄) - ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော လူသစ်

မွန်း၏ အကြည့်တို့က ဝါရင့်နှိးထသူများနှင့် တပ်စုမှူးတို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အ

ဆောက်အဦကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ စခန်း၏ အလယ်ဗဟိုအနီးရှိ ကျောက်တုံးများဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာ တည်ဆောက်ထားသော ထိုအဆောက်အဦးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားအဆောက်အဦးများထက် ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချရပြီး ဝင်ပေါက်တွင်လည်း အစောင့်များ ချထားသည်။ ၎င်းမှာ အရေးပါသော နှိးထသူများ စုဝေးရာ အုပ်ချုပ်ရေး သို့မဟုတ် ကွပ်ကဲမှုဌာန ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

တည်နေရာကို သိရှိပြီး မျက်နှာများကိုလည်း မှတ်သားပြီးနောက် မွန်းသည် စခန်းပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် ပင်မဂိတ်တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ် နှိးထသူအများအပြားက သူ့ကို အဖွဲ့ထဲဝင်ရန် ကမ်းလှမ်းကြပြီး အဖွဲ့အစည်းနှင့်နေပါက ပိုမိုဘေးကင်းကြောင်း ပြောဆိုကာ စည်းရုံးကြသည်။

မွန်းကမူ ခြေလှမ်းမပျက်ဘဲ ကမ်းလှမ်းချက်အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် လိုက်လံစည်းရုံးနေသည့် အဖွဲ့တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားချိန်တွင် ထိုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က "တစ်ကိုယ်တော်သမားတွေ အသေစောတတ်တယ်!" ဟု လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

မွန်းက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထိုဝါရင့်များအနေဖြင့် အဆောက်အဦးထဲမှ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်ထွက်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ အစီရင်ခံစာတင်ခြင်း၊ လက်နက်ကိရိယာများ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အနားယူခြင်းတို့အတွက် အနည်းဆုံး နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအတောအတွင်း သူသည် သားရဲများကို ပိုမိုအမဲလိုက်ကာ အရင်းအမြစ်များ ဆက်လက်စုဆောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အနီးနားရှိ ဇုန်များသည် သူ့အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး ထိုနေရာရှိ သတ္တဝါများသည် သူ့အတွက် အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကိုမူ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

♢♢♢♢

[အဆင့် ၆ ခြေနှစ်ချောင်းပါ ဖျံကို သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ]

[သင်သည် အသက် ၅ ချောင်း ရရှိပါသည်]

[အဆင့် ၈ ပုတီးဝက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ]

[သင်သည် အသက် ၅ ချောင်း ရရှိပါသည်]

သူ့မျက်မှောက်တွင် ပေါ်လာသော အသိပေးချက်များကို ဖတ်ရှုရင်း မွန်းသည် ရရှိသည့် ဆုလာဘ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အစပိုင်းတွင် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုတိုင်းအတွက် အသက်ငါးချောင်းစီသာ အဘယ်ကြောင့် ရရှိနေသနည်းဟု သူဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အဆင့်နိမ့်သားရဲ အတော်များများကို အမဲလိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ထက် အဆမတန် အားနည်းသည့် သတ္တဝါများထံမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်မှာ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

စနစ်သည် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုလျှင် အသက်ငါးချောင်းထက် ပိုမပေးရန် ကန့်သတ်ထားပုံရသည်။ ဘာမှမရသည်ထက် စာလျှင် တော်သေးသော်လည်း သူ့အဆင့်နှင့် တူညီသော သို့မဟုတ် သူ့ထက်မြင့်သော သတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ရရှိခဲ့သည့် ရာနှင့်ချီသော အသက်များနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။

မွန်းသည် ထိုဒေသရှိ သားရဲများကို မရပ်မနား ဆက်လက်ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။ ရန်လိုသော သတ္တဝါများအတွက် မီး၊ နှေးကွေးသော သတ္တဝါများအတွက် မြေစူးများ၊ အုပ်စုလိုက်ပေါ်လာသော ရန်သူများကို စုစည်းရန်အတွက် ရေစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ထိရောက်စွာ တိုက်ခိုက်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် (spatial ring) ထဲတွင် အဆင့်နိမ့်သားရဲအလောင်းများ တစ်စတစ်စ များပြားလာသည်။

ညနေစောင်းချိန်တွင် မွန်းသည် သားရဲအများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်း အတော်များများကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ အဆင့် ၁၀ အောက် သတ္တဝါများသည် သူ့ကို အသက် ၅ ချောင်းသာ ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို သူအတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၁၀ အထက် သတ္တဝါများရှိရာဇုန်မှာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် ကွာဝေးသောကြောင့် သူ မသွားရောက်နိုင်သေးသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ ထိုသားရဲများထံမှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာလည်း လျော့နည်းသွားနိုင်ကြောင်း သူသိရှိထားသည်။

ဝါရင့်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို အဆုံးသတ်ပြီး အပန်းဖြေနေလောက်ပြီဟု တွက်ဆကာ သူစခန်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မွန်းသည် စခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ၀င်ပေါက်တံခါးရှိ အစောင့်များသည် သူ၏ ပထမအဆင့် ရင်ထိုးတံဆိပ်ကြောင့် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်မရှိ လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

တပ်စုမှူးနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ရန်အတွက် မည်သည့်ဝါရင့်နိုးထသူကို ချဉ်းကပ်ရမည်နည်းနှင့် မိမိဘက်မှ မည်သည့်အရာကို ကမ်းလှမ်းရမည်နည်းဆိုသည်ကို မွန်း စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။

ဝါရင့်နိုးထသူများသည် တာဝန်များပြီးဆုံးချိန်တွင် အရက်သောက်ခြင်း၊ အတွေ့အကြုံများ ဝေမျှခြင်းနှင့် အပန်းဖြေခြင်းတို့ ပြုလုပ်လေ့ရှိရာ အရက်သေစာရောင်းချရာ ရပ်ကွက်ဆီသို့ မွန်း ဦးတည်လိုက်သည်။

မွန်း ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ထိုရပ်ကွက်မှာ အလွန်စည်ကားနေသည်။ နိုးထသူများသည် အမဲလိုက်ခြင်း အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုနေကြသလို ကျရှုံးမှုများကိုလည်း အရက်ဖြင့် ဖြေဖျောက်နေကြသည်။ သူသည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ပြီးတစ်ဆိုင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း သူရှာနေသော ပစ်မှတ်များကို ရှာဖွေသည်။

တတိယမြောက် ဆိုင်တွင် သူတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တပ်စုမှူးသည် ဝါရင့်များ ဝန်းရံလျက် ထောင့်ကျသော စားပွဲကြီးတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသည်။ သူတို့၏ စကားပြောသံများသည် ဆိုင်အတွင်းရှိ ဆူညံသံများကြားတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် အစားအသောက်များနှင့် သောက်စရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး တင်းမာလှသော တာဝန်များကို ခေတ္တမေ့လျော့ကာ အေးအေးလူလူ ရှိနေကြသည်။

"အဲဒီသားရဲက ဖမ်းရခက်လိုက်တာဗျာ" ဟု ဝါရင့်တစ်ဦးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ရပါတယ် တပ်စုမှူး။ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ အမိဖမ်းပြပါ့မယ်။"

တပ်စုမှူးက ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိုကဲ့သို့သော ကတိကဝတ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးနေပုံရသည်။

မွန်းသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ထိုစားပွဲရှေ့သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် သွားလိုက်သည်။ ဝါရင့်အချို့က သူ့ကို သတိပြုမိသွားပြီး စကားဝိုင်းမှာ ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ့ကို အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

"အဲဒါကို ဖမ်းဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု မွန်းက ဆူညံသံများကြားတွင် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့လေသံမှာ မာနထောင်လွှားခြင်း မရှိသော်လည်း ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေ

သည်။

စားပွဲတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပခုံးကျယ်ကျယ်နှင့် ပါးပြင်တွင် အမာရွတ်ရှိသော ဝါရင့်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ ကုလားထိုင်နောက်ဆုတ်သွားသံမှာ ကြမ်းပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းက လူသစ်ပုံစံနဲ့ ငါတို့ကို ကူညီနိုင်မယ် ဟုတ်လား? မင်းက ငါတို့ ဝါရင့်တွေကို အထင်သေးတာလား? ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုကို လှောင်ပြောင်နေတာလား?" ထိုဝါရင့်၏ အသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

မွန်း ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ထိုသူ၏ လက်သီးက လျှပ်စီးကဲ့သို့ မွန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ အခြားသူများလည်း အခြေအနေမကောင်းသည်ကို သိရှိသဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အချို့က ဘေးလွတ်ရာသို့ ရှောင်တိမ်းကြပြီး အချို့ကမူ မောက်မာသော လူသစ်တစ်ဦး သင်ခန်းစာပေးခံရသည်ကို ကြည့်ရန် စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

မွန်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်လဲကျသွားတော့မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားကြသည်။

လက်သီးက သူ့မျက်နှာနားသို့ ရောက်လာချိန်တွင် မွန်း၏လက်က လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ထိုလက်သီးကို လေထဲတွင်ပင် ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး ထိုဝါရင့်၏ လက်ဆစ်များကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဖတ်!

ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မွန်းသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။ သူသည် ထိုအားကို အလွယ်တကူ ထိန်းထားနိုင်ပြီး အမူအရာမှာလည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုဝါရင့်၏ လက်သီးကို အောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ချပေးလိုက်သည်။

ဝါရင့်နိုးထသူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် သူ့လက်ကို ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မွန်းက ခဏမျှ မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးမှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

စားပွဲရှိ လူတိုင်းနှင့် အထူးသဖြင့် တပ်စုမှူးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤလုပ်ရပ်က မွန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနေသည်။ ထိုလက်သီးကို ဖမ်းလိုက်ခြင်းမှာ မြန်ဆန်မှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ လူသစ်များတွင် မရှိနိုင်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုပါ လိုအပ်သည်။

"တော်ပြီ" တပ်စုမှူး၏ အသံက တင်းမာမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူက ဝါရင့်ဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ "မာကပ်စ်၊ ထိုင်စမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဝါရင့်နိုးထသူသည် သိက္ခာကျသွားသဖြင့် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း တပ်စုမှူး၏ အမိန့်ကို နာခံကာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

တပ်စုမှူးက မွန်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ?"

"မွန်းပါ။"

"မွန်း... ငါတို့နဲ့အတူ ထိုင်ပါဦးလား" ဟု တပ်စုမှူးက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

မွန်းသည် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံကာ ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

တပ်စုမှူးက သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများကမူ ထက်မြက်နေသည်။ "ကဲ... မွန်း။ ဝါရင့်တစ်ဒါဇင်လောက် သုံးပတ်ကြာအောင် ဖမ်းလို့မရတဲ့ အရာကို မင်းက ကူညီနိုင်မယ်လို့ ပြောတယ်နော်။ ဒါက တော်တော်လေးကို ကြီးကျယ်တဲ့ ပြောဆိုချက်ပဲ။ မင်းကိုယ်မင်း ဘာလို့ အဲဒီလောက် ယုံကြည်နေရတာလဲ?"

အခြားဝါရင့်များကလည်း သံသယများဖြင့် သော်လည်းကောင်း၊ မာကပ်စ်၏ လက်သီးကို အသာလေး တားဆီးနိုင်ခဲ့သော ဤလူသစ်အပေါ် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် သော်လည်းကောင်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

မွန်းသည် တပ်စုမှူး၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားကြောင့်ပါ။"

သူ့အဖြေမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ပြတ်သားလှသည်။

တပ်စုမှူး၏ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ "ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရအောင် မွန်း။ နက်ဖြန် သမင် (elk) ကို ဖမ်းဆီးမယ့် ငါတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်မှာ မင်းလိုက်ခဲ့ပါ။ မင်း တကယ် စွမ်းဆောင်နိုင်ရင် ငါ မင်းကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် ဆုချမယ်။"

ရုတ်တရက် တပ်စုမှူး၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး လေသံမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆိုင်အတွင်းရှိ အေးဆေးသော အငွေ့အသက်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ကျရှုံးခဲ့ရင်... ဒီစားပွဲကို လာခဲ့မိတာကို နောင်တရစေရမယ်။"

၎င်းမှာ ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ သံသယမဝင်ရဲကြပေ။ တပ်စုမှူးသည် ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်နိုင်သည့် အာဏာနှင့် ခွန်အားရှိသူဖြစ်သည်။ ဝါရင့်အချို့သည် မွန်း မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သိလိုသဖြင့် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ကြသည်။

မွန်းသည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် တပ်စုမှူးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ပထမအချက်ပဲ ဖြစ်လာမှာပါ။"

တပ်စုမှူးသည် သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သဖြင့် တင်းမာမှုများ ချက်ချင်း လွင့်ပျယ်သွားသည်။ "ကဲ... စားကြစို့။ နက်ဖြန် ငါတို့အတွက် အလုပ်များမယ့် နေ့တစ်နေ့ပဲ။ ခွန်အားရှိအောင် စားထားမှ ဖြစ်မယ်။"

သူက စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအသောက်များကို ညွှန်ပြရင်း မွန်းကို အတူစားရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ လူသစ်များနှင့် အခြားသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဤရန်ပွဲက ဤကဲ့သို့ ဖော်ရွေသော အဆုံးသတ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးကြသည်မဟုတ်။

အချို့က မွန်းကို မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြသည်။ တပ်စုမှူးသည် မည်သူ့ကိုမျှ အလွယ်တကူ ဖိတ်ခေါ်လေ့မရှိဘဲ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုစားပွဲတွင် ထိုင်ကာ သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ခွင့်ရခြင်းမှာ နိုးထသူများ လပေါင်းများစွာ ကြိုးစားမှ ရရှိနိုင်သည့် အခွင့်အရေးမျိုး ဖြစ်သည်။

အချို့ကမူ သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်ကြသည်။ မာကပ်စ်၏ လက်သီးကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဝါရင့်များ ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ ဖမ်းမရသည့် သမင်ကို သူ ဖမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ကြပေ။

တပ်စုမှူးနှင့် နီးစပ်ခွင့်ရခြင်းမှာ အောင်မြင်မှုဟု အချို့က ယူဆသော်လည်း၊ အချို့ကမူ မွန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ သေတွင်းတူးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်နေကြသည်။ အကယ်၍ နက်ဖြန် သူ ကျရှုံးခဲ့ပါက တပ်စုမှူး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲခြင်း၏ အကျိုးဆက်မှာ ပြင်းထန်နိုင်လှသည်။

မွန်းမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တီးတိုးပြောဆိုသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အစားအသောက်ကိုသာ အေးအေးဆေးဆေး စားနေသည်။ သူ လိုချင်သည့် တပ်စုမှူးနှင့် နီးစပ်ခွင့်နှင့် မိမိကိုယ်မိမိ သက်သေပြခွင့်ကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုညတွင် မွန်းသည် ပထမစခန်းတွင်ပင် အိပ်စက်ခဲ့သည်။ တပ်စုမှူးက သူ့ကို ၎င်းတို့၏ စံအိမ်ကြီးတွင် တည်းခိုရန် ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ မွန်းကလည်း ထိုဖိတ်ခေါ်ချက်ကို မငြင်းဘဲ လက်ခံခဲ့သည်။ ထိုနေရာရှိ အခြေအနေများမှာ ကောင်းမွန်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သူ၏ တိုက်ခန်းသစ်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

စခန်း၏ စံနှုန်းအရ ထိုအခန်းမှာ အလွန်ဇိမ်ကျလှပြီး နိုးထသူ အနည်းငယ်သာ ထိုကဲ့သို့ တည်းခိုခွင့် ရရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။