အခန်း (၃၂) - ယုံကြည်မှုကို စမ်းသပ်ခြင်း

ဆယ်လင်း ဖန်တီးလိုက်သော မြေတံတိုင်းသည် ဂါရက်၏ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားပြီး ကျောက်တုံးစများ ခန်းမကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

သို့သော် ထိုမြေတံတိုင်းကြောင့် ဒဲရက်အတွက် နောက်သို့ဆုတ်ရန် အဖိုးတန်သော စက္ကန့်အနည်းငယ် အချိန်ရသွားခဲ့သည်။ အိုင်းရစ်က မြားများကို ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်လိုက်သလို၊ မွန်းနှင့် ဆယ်လင်းတို့ကလည်း ၎င်းတို့၏ ဒြပ်စင်တိုက်ကွက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဝေါကနဲ မြည်သံများနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်မှုများက ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ထင်သလောက် ခရီးမရောက်ခဲ့ပေ။ မွန်းသည် သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဒြပ်စင်တိုက်ကွက်ကို အစွမ်းကုန်မသုံးဘဲ ထိန်းထားခဲ့ရာ သူ၏ မီးလုံးများသည် ပုံမှန်ရှိသင့်သည့် အရွယ်အစား၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိတော့သည်။ ဆယ်လင်း၏ မီးလျှံများသည်လည်း ပြင်းထန်သော မီးတောက်များအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း အားလျော့ထားသော အရှိန်ဖြင့်သာ တောက်လောင်နေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မသိစိတ်ထဲကပင် အားကုန်မသုံးဘဲ လက်ရည်ချန်ထားကြခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ဖြစ်လာမည့် အခြေအနေများအတွက် စွမ်းအင်ကို ချွေတာရန် လိုအပ်နေသည်။

သတ်မှတ်ချက်က ရှင်းလင်းလှသည်။ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ ဆယ်ဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လူသတ်သူများ မဖြစ်လိုကြပေ။ အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် လိုအပ်သည်ဆိုလျှင်တောင်မှ လက်တွင် သွေးမပေလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် တိုက်စစ်ထက် ခံစစ်ကိုသာ အဓိကထားပြီး တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အဆုံးသတ် တိုက်ကွက်များဖြင့် အနိုင်ယူမည့်အစား ကာကွယ်ရေး တံတိုင်းများကိုသာ ဖန်တီးနေကြသည်။

သို့သော် ဂါရက်ကမူ ထိုသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

သူသည် ဒဲရက်၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ဂျုံခင်းထဲက ကောက်ပဲသီးနှံများကို ရိတ်သိမ်းသကဲ့သို့ ရက်ရက်စက်စက် ရှင်းလင်းပစ်နေသည်။ ဒဲရက်အဖွဲ့မှ နိုးထသူနှစ်ဦးမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားသည်။ ဂါရက်၏ လှံသွားသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက်၊ ဟန်ချက်ကို ချက်ချင်းပြန်ထိန်းကာ အကာအကွယ်မပြင်ဆင်နိုင်သေးသော ကုသသူ၏ ရင်ဘတ်ကိုပါ ထိုးဖောက်လိုက်ပြန်သည်။

အိုင်းရစ်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လက်မောင်းတွင် ပြတ်ရှဒဏ်ရာရသွားကာ တံတောင်ဆစ်အထိ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူမသည် နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားပြီး လက်ထဲမှ မြားလေးပင် လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အီလာရာသည် အခြားသူများကို အကာအကွယ်ပေးရန် အသည်းအသန် ပစ်ခတ်နေသော်လည်း ဂါရက်က မြန်လွန်းသလို အတွေ့အကြုံလည်း ရင့်ကျက်လွန်းလှသည်။ သူသည် သူမ၏ မြားများကို လှံတံဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် သူမအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"နားငြီးစရာကောင်းတဲ့ အနှောင့်အယှက်လေး... သေလိုက်တော့" ဟု ဆိုကာ ဂါရက်က အီလာရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။

ဂျွန်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဂါရက်၏ လှံသွား ထိုးထွက်လာသည့် အချိန်မှာပင် အယ်လာရာ၏ ရှေ့သို့ ခုခံကာကွယ်ရန် ဝင်လိုက်သည်။ အီလာရာ၏ နှလုံးသားကို ဦးတည်ထားသော လှံသွားသည် ဂျွန်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

"ဂျွန်... မဟုတ်ဘူး!!" အီလာရာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဗြုန်းကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လှံသွားက ဂျွန်၏ ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်စွာ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

ဂျွန်၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကာ အသက်ရှူသံများ ပြတ်တောင်းကုန်သည်။

"ဂျွန်!" အီလာရာ၏ အော်ဟစ်သံမှာ နာကျင်ခြင်းတို့ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်နေသည်။

ဂျွန် လဲကျသွားသောအခါ အီလာရာက တုန်ရင်နေသော လက်များဖြင့် သူ့ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ချပေးလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်း ကျောက်ပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ အိုင်ထွန်းသွားကာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ဂါရက်က အီလာရာကိုပါ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အားလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသောကြောင့် သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး" အီလာရာသည် ဂျွန်၏ ခေါင်းကို ပွေ့ပိုက်ရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေသည်။ "ဂျွန်... ငါ့ကို ထားမသွားနဲ့ဦး... ကျေးဇူးပြုပြီး။"

ဂျွန်၏ လက်က သူမလက်ကို အားနည်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ကြားနိုင်မည့် စကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလင်းကွယ်ကာ အသက်မဲ့သွားတော့သည်။

အီလာရာ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမှာ မချိမဆန့် ဖြစ်နေပြီး သူမသည် ဂျွန်၏ ရုပ်အလောင်းကို ပွေ့ဖိုက်ကာ တုန်ရီနေအောင် ငိုကြွေးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မွန်းသည် ယခင်က သတိမထားမိခဲ့သောအရာကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူတို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့စဉ်က အီလာရာသည် ဂျွန်ကို ကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်များ၊ သူမ၏ အပြုအမူလေးများနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံပုံများကို သတိရသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဂါရက်၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း သံယောဇဉ်တစ်ခု ဖြစ်တည်ခဲ့ပုံရသည်။

မွန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဂျွန်၏ ချစ်သူအတွက် အသက်ပေးသွားမှုကို လေးစားမိသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ တွေ့ခဲ့သူတစ်ဦးအတွက် မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမှာ မိုက်မဲလွန်းသည်ဟု ယူဆမိသည်။

ယခုအခါ ငါးဦးသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

၎င်းတို့မှာ ဆယ်လင်း၊ မွန်း၊ အီလာရာ၊ အိုင်းရစ်နှင့် ဒဲရက်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဂါရက်သည် သူတို့ရှေ့တွင် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်ရင်း ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဝတ်စုံမှာ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် စုတ်ပြဲလောင်ကျွမ်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင်လည်း ဒဲရက်၏ ဓားချက်များ၊ မွန်း၏ မီးလောင်ဒဏ်ရာများနှင့် အိုင်းရစ်၏ မြားများ စိုက်ဝင်နေသည်။ သူသည် အားနည်းနေပြီဖြစ်ကာ အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဒဲရက်သည် တုန်ရင်နေသောလက်ဖြင့် ဓားကို ကိုင်ဆွဲရင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။

"ဘာလို့လဲ?!" သူက ခန်းမတစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားအောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာလို့ ဒါမျိုးလုပ်တာလဲ?! ငါတို့ မင်းကို ယုံခဲ့ကြတာလေ!"

ဂါရက်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုရယ်သံမှာ သွေးများကြောင့် အားနည်းနေသော်လည်း အမှန်တကယ် ရယ်မောခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အေးစက်ပြီး ဗလာကျင်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"လူမိုက်တွေ..." သူက အားယူကာ ပြောလိုက်ပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့က... အမြဲတမ်း... ယဇ်ပူဇော်ဖို့အတွက်... အသုံးချခံတွေ... သက်သက်ပဲ..."

သူ နောက်ထပ် ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခြေထောက်များက မခိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဒူးထောက်လျက် လဲကျသွားပြီး လက်ထဲမှ လှံမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

မွန်းသည် မဆိုင်းမတွဘဲ အားအပြည့်သုံးထားသော ကြီးမားသည့် မီးလုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် ဂါရက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုမီးတောက်၏ အရှိန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် အခြားသူများပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ မီးလျှံများသည် ဂါရက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပြာပုံနှင့် လောင်ကျွမ်းနေသော အသားစများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

[သင်သည် အဆင့် (၁၃) နိုးထသူ ဂါရက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။]

[သင်သည် အသက်ဝိညာဉ် (၁၂၀) ရရှိသည်။]

သူ၏ လက်ကျန် အသက်ဝိညာဉ်များထဲသို့ အမြောက်အမြား ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြည့်ပြီး မွန်းသည် အံ့သြခြင်းမရှိပေ။ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို သူက တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း တစ်ပွဲလုံးတွင် ဂါရက်ကို အထိနာအောင် သူက အများဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခန်းမအတွင်းတွင် အီလာရာ၏ ငိုသံနှင့် ကျန်ရစ်သူများ၏ မောဟိုက်သံများမှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

[ရှင်သန်သူ- ၅/၁] [အချိန်- ၆:၄၇]

အချိန်မှတ်နာရီက ဆက်လက် လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မွန်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ စွမ်းရည်များကို အဆင့်မြှင့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် အသက်ဝိညာဉ်များကို သိမ်းထားစရာ မလိုသဖြင့် သူ၏ ဒုတိယမြောက် စွမ်းရည်ကို အဆင့်မြှင့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

[ဒြပ်စင်လေးပါး ဆက်နွယ်မှုစွမ်းရည်]

[အဆင့်- ရှားပါး (Rare)]

[အဆင့်- ၁ -> ၂]

[ကုန်ကျစရိတ်- အသက်ဝိညာဉ် ၈ ခု]

[အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိသည်!]

[အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသည်!]

...

[အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသည်!]

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မွန်းသည် ထိုစွမ်းရည်ကို အဆင့် ၆ အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ အဆင့်တိုင်းအတွက် ကုန်ကျစရိတ်မှာ ဆတိုး မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ ပိုင်ဆိုင်သော အသက်ဝိညာဉ် ၃၀၀ ခန့်အနက် ၂၃၂ ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရသော်လည်း ရလဒ်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

[ဒြပ်စင်လေးပါး ဆက်နွယ်မှုစွမ်းရည်]

[အဆင့်- ရှားပါး (Rare)]

[အဆင့်- ၆] [ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် အသင့်ဖြစ်သည်]

[အသေးစိတ်- ရေ၊ မြေ၊ လေ၊ မီး စသည့် ဒြပ်စင်လေးပါးနှင့် ဆက်နွယ်မှု နည်းပါးသည်။ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း +၁၀၀%၊ ဒြပ်စင်တိုက်ခိုက်မှု အားပြင်းမှု +၆၀%။]

စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ယခင်ကထက် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။

ဒဲရက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဝမ်းနည်းမှုများမှာ အခြားခံစားချက်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ခုနက တိုက်ကွက်... ဂါရက်ကို သတ်လိုက်တဲ့ တိုက်ကွက်။ အဲဒါက တခြားတိုက်ကွက်တွေထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်။ မင်း တစ်ချိန်လုံး အားကုန်မသုံးဘဲ ထိန်းထားခဲ့တာ မဟုတ်လား?"

မွန်းက သူ၏ အကြည့်ကို မရှောင်ဘဲ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ?"

ဒဲရက်သည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါကို ကစားပွဲတစ်ခုလို့ မင်း ထင်နေတာလား?! မားကပ်စ် သေသွားပြီ! ဂျွန်လည်း သေသွားပြီ! မင်းရဲ့ လောဘကြောင့် လူလေးယောက် သေခဲ့ရတာ! မင်းမှာ အခွင့်အရေးရှိတုန်းက ဂါရက်ကို အပြတ်မရှင်းဘဲ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ချွေတာနေခဲ့လို့ သူတို့ သေခဲ့ရတာ!"

မွန်း၏ မျက်နှာမှာ ခက်ထန်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ လောဘကြောင့် လူလေးယောက် သေရတာ ဟုတ်လား?" မွန်း၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

"မင်းက တကယ့်ကို လူမိုက်ပဲ ဒဲရက်။ ငါတို့ ဂါရက်အကြောင်း မင်းကို သတိပေးခဲ့တယ်။ အရိုးစုတွေ၊ မှတ်တမ်းစာအုပ်နဲ့ အန္တရာယ်တွေအကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲ? မင်း ငါတို့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ထက် ဂါရက်ကို ပိုယုံခဲ့တာ မင်းပဲ။"

မွန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ဒဲရက်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ "တကယ်တော့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ သေရတာ မင်းကြောင့်ပဲ။ မင်း သူတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာ။ မင်း သတိပေးချက်တိုင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့တာ။ သူတို့ရဲ့ သွေးဟာ ငါ့လက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ လက်မှာပဲ ပေနေတာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဒဲရက်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်သွားသည်။ "သူ့စကားတွေကို မယုံကြနဲ့!"

ဒဲရက်သည် အိုင်းရစ်နှင့် အီလာရာဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ "သူက အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူ! ခုနက သူလုပ်တာကို ကြည့်လိုက်ဦး... သူက အစွမ်းတွေကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာ! ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေကို ကယ်နိုင်လျက်နဲ့ သူက သေအောင် လွှတ်ထားခဲ့တာ!"

"သူက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်။ အခု သူ့ကို ငါတို့ မတားနိုင်ရင် သူက ဒီစမ်းသပ်ပွဲမှာ နိုင်ဖို့ ငါတို့အားလုံးကို သတ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ အတူတူ ပူးပေါင်းရမယ်!"

မွန်းသည် အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ဒဲရက်သည် သူပြောနေသော စကားများကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် မွန်းကို အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး အခြားသူများကို သူ့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ကာ မွန်းကို ရှင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မွန်း၏ အကြည့်က ဆယ်လင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မင်းရော သူတို့ဘက်က ရပ်တည်မှာလား?" သူက ဆယ်လင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။