အခန်း (၃၁) - ဆောင်းရာသီ၏ နှလုံးသား

သူတို့သည် မှောင်မည်းနေသော လမ်းမြောင်အတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ တောင်ကြီး၏ အေးခဲနေသော နှလုံးသားဆီသို့ ရစ်ပတ်ကာ ပို၍ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဆင်းသက်နေရသလို အဆုံးမရှိသယောင် ခံစားရသည်။

အဆင့်ပေါင်း ရာချီဆင်းလာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာတွင် နောက်ထပ် တံခါးတစ်ချပ် ရှိနေသည်။

"နောက်တစ်ခါလား။ ဖြေရှင်းရဦးမယ့် ယန္တရားတစ်ခု ထပ်ရှိပြန်ပြီလား" ဟု ဒါရက်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ နံရံများကို ရိုက်ခတ်ကာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ပြန်မဖြေနိုင်ခင်၊ ဂါရက်ပင် ထိုတံခါးအနားသို့ မချဉ်းကပ်ရသေးခင်မှာပင် တံခါးမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည့်အလား တိတ်ဆိတ်ချောမွေ့စွာဖြင့် အတွင်းဘက်သို့ ဟသွားခဲ့သည်။

တံခါး၏ ဟိုဘက်တွင်မူ သူတို့၏ မီးရောင်ဖြင့်ပင် အတိုင်းအတာကို ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် မှောင်မည်းနေသည့် အခန်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်မှာတော့ သေချာသည်။

ထိုအမှောင်ထုက အသံများကိုပင် ဝါးမြိုပစ်နေပုံရပြီး အလင်းရောင်ကင်းမဲ့နေသည့် ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုထက် ပို၍ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"စုစုစည်းစည်းနေကြ" ဟု ဂါရက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် အခန်းအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်လာခဲ့ကြပြီး တံခါးဝကို ဖြတ်ကျော်စဉ်တွင် အုပ်စုမှာ ပို၍ စုကပ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးလူ ဝင်ပြီးသည်နှင့် နောက်ဘက်ရှိ တံခါးမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ဝုန်းခနဲ ပိတ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် မီးတိုင်များ စတင်တောက်လောင်လာသည်။

နံရံတစ်လျှောက် မီးလျှံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာသည်။ မီးတိုင်တစ်ခုစီ လင်းလာတိုင်း အခန်း၏ အစိတ်အပိုင်းများ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာပြီး အမှောင်ထုကို တစ်လွှာချင်း ခွာချလိုက်သလို ရှိနေသည်။

မြင်ကွင်းများ ပေါ်ထွက်လာလေလေ၊ မွန်း၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ရေခဲဓားတစ်လက်ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသလို စိုးရိမ်စိတ်တွေက ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စူးဝင်လာခဲ့သည်။

အခန်းမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး မျက်နှာကျက်မှာမူ အထက်ရှိ အမှောင်ထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေသည်။ နံရံများတွင် အပြင်ဘက်၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထွင်းထုလက်ရာများအတိုင်း ရှိနေသော်လည်း ဤနေရာရှိ လက်ရာများမှာ ပို၍ ကြီးမားလှသည်။

စီတန်းနေသော ရုပ်ပုံများမှာ ရိုးရိုးပုံဖော်ထားရုံသာမဟုတ်ဘဲ အသက်ဝင်လှသည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ထူးကဲသော သာယာမှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေသည့် မျက်နှာများနှင့် အညံ့ခံကာ ကွေးညွတ်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်များကို မြင်တွေ့ရသည်။

အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

အပြင်ဘက်က ရုပ်ပုံများထဲတွင် ပါဝင်သည့်ပုံစံနှင့် အတိအကျပင်။ ကြီးမားလှပြီး မီးတိုင်များ၏ အလင်းရောင်ကို စုပ်ယူထားသကဲ့သို့ ရှိနေသော ကျောက်သားအမည်းဖြင့် ထွင်းထုထားသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တွင် လမ်းကြောင်းငယ်များ၊ မြောင်းများ ပါရှိပြီး အားလုံးမှာ အလယ်ဗဟိုရှိ ချိုင့်ဝင်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

ထိုယဇ်ပလ္လင်၏ နောက်ဘက်တွင်မူ ဘယ်သောအခါမှ မတည်ရှိသင့်သော အရာတစ်ခုအတွက် အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံတစ်ခုအလား ထီးထီးကြီး ရှိနေသည်မှာ ရာဇပလ္လင်ဖြစ်သည်။

မွန်း၏ သွေးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားတော့သည်။

အရိုးများနှင့် ရေခဲများကို ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်ထားပုံရသည့် ကြီးမားလှသော ပလ္လင်။ ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်မှာ သူတို့တွေ့ခဲ့ရသည့် ထွင်းထုပုံများထဲမှအတိုင်း ထိုသတ္တဝါပင် ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော အရာ။ ယဇ်ပူဇော်မှုများကို တောင်းဆိုသည့် ထိုအရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေခဲသံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ဦးခေါင်းတွင် သန့်စင်သော ရေခဲများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သမင်ချိုသဏ္ဌာန် သရဖူတစ်ခု ရှိနေပြီး ခက်ရင်းဂွတစ်ခုချင်းစီမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ မီးရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်နေသည်။

၎င်းတွင် မျက်လုံးမရှိချေ။ မျက်လုံးရှိရမည့် နေရာတွင် ချောမွေ့နေသည့် ရေခဲပြင်သာ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း မွန်းအနေဖြင့် ၎င်း၏ အကြည့်ကို ခံစားနေရသည်။ ထိုအကြည့်က သူနှင့် သူတို့အားလုံးကို ထိုးဖောက်ကြည့်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရာများကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိနေသည်။

သတ္တဝါ၏ ပါးစပ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရေခဲစွယ်များကဲ့သို့ သွားများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းက ပြုံးလိုက်သောအခါ အခန်းတွင်း အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသဖြင့် သူတို့ ရှူထုတ်လိုက်သော အသက်ရှူငွေ့များမှာ လေထဲ၌ပင် နှင်းခဲများ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် စကားလုံးများ ပေါ်လာသည်။ အသံထွက်ပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ မွန်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် မီးတိုင်များကဲ့သို့ အပြာဖြူရောင် အလင်းများဖြင့် တောက်လောင်ကာ ပေါ်လာသည်မှာ -

[ဆောင်းရာသီ၏ နှလုံးသားမှ ကြိုဆိုပါ၏!]

ထို့နောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော တိတ်ဆိတ်မှုမှာ လုံးဝဥဿုံပင်။ သူတို့မှာ စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုထဲ ဝင်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော နိုးထသူ (Awakener) ဆယ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည့် အရာကို ကြည့်ရင်း ကြောင်ရပ်နေကြသည်။

—

ဂါရက်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ပလ္လင်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါကို မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း တစ်ဦးကို ဆက်ဆံသကဲ့သို့ ရင်းရင်းနှီးနှီး မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းအတွက် ယဇ်ကောင်တွေ ထပ်ယူလာခဲ့တယ်။ အခု ငါ့ကို ဒီနေရာကနေ လွှတ်ပေးတော့။"

ဒါရက်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတို့ကြောင့် ကျယ်သွားပြီး စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသောအခါ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။ "ဂါရက်၊ မင်း ဘာ—"

ထိုသတ္တဝါကြီးက ရယ်မောလိုက်ရာ ၎င်း၏ အသံမှာ အခန်းအတွင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး ကျောက်နံရံများမှ ပဲ့တင်ထပ်ကာ သူတို့၏ ဦးခေါင်းခွံများအတွင်းအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ဒါရက်၏ အသံမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ရယ်သံကြီးထဲတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရယ်သံများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ထိုသတ္တဝါမှာ ပလ္လင်ပေါ်မှ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမရှိသော မျက်တွင်းဟောင်းကြီးများက ဂါရက်ကို တိုက်ရိုက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ယဇ်ကောင်တွေကို မတွေ့မိပါလား ဂါရက်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မင်းဒီကို ရောက်လာတုန်းက ယဇ်ကောင်တွေ ဘယ်လိုပုံစံ ရှိရမလဲဆိုတာ မင်းမေ့သွားပြီလား။"

ထိုစကား၏ နောက်ဆက်တွဲ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသောအခါ မွန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဂါရက်သည် ဤနေရာကို အရင်က ရောက်ဖူးသည်။ ဤနယ်မြေကိုတင်မဟုတ်ဘဲ ယခု ဤအခန်းထဲအထိ ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသတ္တဝါ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အရင်ကလည်း လူများကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ဖူးသည်။ ဒိုင်ယာရီထဲက အဖွဲ့ဖြစ်နိုင်သလို သူတို့မတိုင်ခင်က အခြားသူများလည်း ရှိနိုင်ပေသည်။

ယခု သူတို့မှာလည်း နောက်ထပ် ယဇ်ကောင်များ ဖြစ်ရတော့မည်။

မွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဒွန်တွဲနေသော်လည်း ထိုအရာများကို စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ စာသားအသစ်များ လေထဲတွင် တောက်လောင်ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

[အပြီးတိုင် သေဆုံးမည့် နယ်မြေ။]

သူ အားကိုးခဲ့ရသည့် လုံခြုံရေးစည်း၊ စွန့်စားမှုများ ပြုလုပ်နိုင်စေပြီး အမှားများမှ အသက်ရှင်နိုင်စေခဲ့သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ ယခု မရှိတော့ပြီ။

ဤနေရာတွင် တစ်ကြိမ်သေဆုံးရုံဖြင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများလည်း သူတို့၏ အခြေအနေ (Status) ကို စစ်ဆေးနေကြပြီး အဖြစ်မှန်ကို သိရှိသွားချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သွေးမရှိသလို ဖြူလျော့သွားကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ" ဟု မားကပ်စ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး—"

[ဆောင်းရာသီ၏ နှလုံးသား စမ်းသပ်ချက်]

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ: ၁၀ / ၁]

[အချိန်: ၁၀:၀၀ မိနစ်]

"အချိန်ကုန်သွားလို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်ထက် ပိုနေသေးရင် မင်းတို့အားလုံး စမ်းသပ်ချက် ကျရှုံးမယ်။ ပြီးရင် ငါ့ရဲ့ လှပတဲ့ အဖော်မွန်တွေက မင်းတို့ကို အစားအစာအဖြစ် စားသုံးလိမ့်မယ်။" သရဖူဆောင်းထားသော သတ္တဝါထံမှ ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ပလ္လင်နောက်ကွယ်မှ အာတိတ်ဝံပုလွေ ခြောက်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အစွယ်များမှာ တလက်လက် တောက်နေကြသည်။

[အာတိတ်ဝံပုလွေ] [အဆင့်: ၁၅] [အသေးစိတ်: ဤနယ်မြေရှိ အရှင်သခင်များပြီးလျှင် အသန်မာဆုံး သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ရေခဲစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။]

"ဂိမ်းကို... စတင်လိုက်ကြရအောင်!" ထိုသတ္တဝါက လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဖြန့်ကားရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

ဂါရက်သည် အနီးဆုံးရှိ လူဖြစ်သော မားကပ်စ်ထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်။

မားကပ်စ်က သူ၏ ဒိုင်းကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း ဂါရက်က အလွန်မြန်ဆန်လွန်းပြီး အားလည်း အလွန်သန်လှသည်။ လှံသည် ဒိုင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ မားကပ်စ်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စူးဝင်သွားသည်။

"အဟွတ်!"

မားကပ်စ်မှာ သွေးများ အန်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများမှာ လန့်ဖြန့်မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသက်ဓာတ် ပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။

ဘုန်း!

မားကပ်စ်သည် မျက်လုံးများမှာ အရောင်မှိန်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသေဆုံးသွားသည်။

"မားကပ်စ်!" ဒါရက်က သူ၏ သူငယ်ချင်း အလောင်းကို ကြည့်ကာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့မှာ အားပြိုင်နေကြသည်။

ဒါရက်၊ အိုင်းရစ်နှင့် အဖွဲ့ဝင် အခြားနှစ်ယောက်မှာ လက်နက်များကို အသင့်ပြင်လျက် ချက်ချင်း စုလိုက်ကြသည်။ ဒါရက်က မွန်း၊ ဆယ်လင်း၊ ဂျွန်နှင့် အီလာရာတို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော အသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူ့ကို သတ်ရမယ်။ သူက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်။ ငါတို့ကို ကူညီကြပါဦး!"

ဂါရက်မှာမူ မားကပ်စ်၏ သွေးများ စိုရွှဲနေဆဲ ဖြစ်သော သူ၏ လှံကို ကိုင်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိုးစစ်ဆင်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

မွန်းနှင့် အခြားသူများလည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ အီလာရာက မြှားကို ကျော‌နောက်ဘက်မှ ဆွဲထုတ်ကာ အမြန်နှုန်းဖြင့် သုံးစင်းဆင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ တစ်စင်းသာ ဂါရက်၏ ပုခုံးကို ထိမှန်သွားသော်လည်း သူက တွန့်ဆုတ်သွားခြင်းမရှိဘဲ မြှားကို ခပ်အေးအေးပင် ဆွဲနှုတ်ပစ်လိုက်ကာ အကွာအဝေးကို ချဉ်းကပ်လာသည်။

ဝုန်း!