အခန်း (၁) - အတန်းအစား နိုးထခြင်း အခမ်းအနား

"သေချာနားထောင်ကြ။ ဒါဟာ မင်းတို့အတွက် နောက်ဆုံးအကြိမ် နိုးထခြင်း အခမ်းအနားပဲ။ ဒီနေ့မှာ မအောင်မြင်တဲ့သူတွေဟာ ကျန်ရှိတဲ့ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးကို သာမန်အရပ်သားတွေအဖြစ်ပဲ ဖြတ်သန်းသွားကြရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့တွေဟာ သာမန်တက္ကသိုလ်တွေ တက်မယ်၊ သာမန်အလုပ်တွေ လုပ်မယ်၊ ပြီးတော့ သာမန်ဘဝတွေနဲ့ပဲ နေထိုင်သွားကြရလိမ့်မယ်။ ရှေ့လာမယ့် သုံးလအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ အခွင့်အလမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ကြံ့ခိုင်မှုလေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်လို့ရသေးပေမဲ့ စာရင်းဇယားတွေအရ ပြောရရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ အခွင့်အလမ်းဟာ သုညနီးပါးပဲ ရှိပါတော့တယ်။"

အားကစားရုံအတွင်း စုဝေးနေကြသော ကျောင်းသားတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် နည်းပြ၏ စကားသံများက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုကျောင်းသားများထဲတွင် အလယ်နားလောက်မှာ ထိုင်နေသည့် မွန်း (Moon) လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

သူ့ဘေးတွင်တော့ ချစ်သူဖြစ်သူ ဆာရာ (Sarah) ရှိနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မကြာသေးမီကပင် စတင်ယိုယွင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့သည် ထိုအကြောင်းများကို တွေးနေရမည့်နေ့ မဟုတ်ပေ။ ယနေ့သည် သူ၏ စွမ်းအားအတန်းအစားကို နိုးထစေရမည့်နေ့ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာကြီးနှင့် အခြားလက်တွေ့နယ်ပယ်များအကြား အက်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အိမ်မက်ဆိုးများထဲမှ သတ္တဝါဆိုးများ ကမ္ဘာပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည့် "ပြိုလဲခြင်းဘေးအန္တရာယ်" (The Collapse) ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ရာစုနှစ်နှစ်ခုပင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်သည် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် "နိုးထသူများ" (Awakeners) ခေတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုသူများသည် ခန္ဓာကိုယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပြီး စိတ်ကူးယဉ်စာအုပ်များထဲမှာသာ ရှိနိုင်သည်ဟု လူသားတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် အစွမ်းသတ္တုများနှင့် အတန်းအစားများကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ကြသည်။

စစ်ပွဲမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် လူသားတို့သည် သူတို့၏ ရှင်သန်ရပ်တည်မှုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင် အသက် (၁၈) နှစ်အရွယ်သည် လူသားတစ်ယောက်အတွက် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုလာသည်။ ကမ္ဘာကြီးပေါ်တွင် သက်သက်သာ ရှင်သန်နေမည့်အစား ကမ္ဘာကြီးကို ပုံဖော်မည့်သူများ၏ အဆင့်အတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

"နာမည် အက္ခရာစဉ်အတိုင်း တစ်ယောက်ချင်းစီ လာခဲ့ကြပါ၊" ဟု နည်းပြက ဆက်ပြောရင်း ရှေ့က စားပွဲပေါ်ရှိ နိုးထခြင်းကျောက်တုံးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ လုပ်ရမှာကို သိပြီးသားဖြစ်မှာပါ။ ကျောက်တုံးပေါ် လက်တင်လိုက်ပါ။ မင်းတို့ နိုးထနိုင်ခဲ့ရင် ကျောက်တုံးက တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်။ မတုံ့ပြန်ဘူးဆိုရင်တော့... မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို မင်းတို့ သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ။"

"အာရွန် ဝဲလ်စ်!" (Aaron Wells)

ရှေ့ဆုံးတန်းမှ ကောင်လေးတစ်ယောက် ထရပ်လိုက်သည်။ စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားစဉ် သူ၏ခြေထောက်များ သိသိသာသာ တုန်ရင်နေသည်ကို မြင်ရသည်။ အာရွန်က ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံး ဖိကပ်လိုက်သည်ကို မွန်း စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျောက်တုံးအတွင်းမှ အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်မှာ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တောက်ပလှသည်။ လေထုထဲတွင် နတ်ဘုရားဆန်ဆန် ဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးမှ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"စွမ်းအားကြီးတဲ့ အစောင့်အရှောက်သူရဲကောင်း (Guardian Knight) အတန်းအစားပဲ။ ဂုဏ်ယူပါတယ် အာရွန်။"

အားကစားရုံတစ်ခုလုံး လက်ခုပ်သံများဖြင့် ဆူညံသွားသည်။ မွန်းလည်း အခြားသူများနည်းတူ လက်ခုပ်တီးပေးလိုက်သည်။ နိုးထသူ များလေလေ၊ လူသားမျိုးနွယ် ပိုမိုအားကောင်းလေလေ မဟုတ်ပါလား။

ထို့နောက် နာမည် သုံးခု ထပ်မံခေါ်ဆိုခဲ့ရာ နှစ်ဦးမှာ အောင်မြင်ပြီး တစ်ဦးမှာ ကျရှုံးခဲ့သည်။ ကျရှုံးသွားသည့် မိန်းကလေးမှာ ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမအနီးနားရှိ စကားသံများမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း ခေတ္တအကြာတွင် သူမ ရှိနေသည်ကိုပင် မေ့သွားကြသလို စကားများ ပြန်လည်စည်ကားလာခဲ့ပြန်သည်။

မွန်း၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်နေသည်။ ဆာရာကတော့ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် သူ့ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

"ဆာရာ ဗစ်ဆင်!" (Sarah Vixen)

ဆာရာသည် မဆိုင်းမတွပင် ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ယူနီဖောင်းကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ရင်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ဆာရာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အနက်ရောင် တင်းကျပ်သော ဘောင်းဘီရှည်နှင့် စကတ်တိုလေးမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။

မွန်းသည် သူမကို ကြည့်နေရင်း ကျောက်တုံးကြီး တုံ့ပြန်ပါစေဟု ဆုတောင်းပေးနေမိသည်။ ပြီးခဲ့သည့် အပတ်များအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးကြား အဆင်မပြေမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း သူမသည် သူ၏ ချစ်သူ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ တွဲခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်နှစ်နီးပါး ရှိခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဆာရာက နိုးထခြင်းကျောက်တုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။

တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်မီမှာပင် သူမ၏အထက်တွင် နူးညံ့ပြီး ရွှေရောင်သန်းနေသော ဝိညာဉ်မျှင်တန်းလေးများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အသက်ဝိညာဉ်ချိတ်ဆက်သူ (Lifebinder) အတန်းအစားပဲ! ဒါက ရှားပါးပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ ပံ့ပိုးမှုအတန်းအစားပဲ၊ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ရလဒ်ပဲ ဆာရာ။ မင်းရဲ့ အတန်းအစားကို ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်း အများအပြားက အလိုရှိကြလိမ့်မယ်။ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး မြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ရရှိနိုင်မှာပါ!"

ဖြောင်း! ဖြောင်း! ဖြောင်း!

လက်ခုပ်သံများမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသည်။

သာမန် ပံ့ပိုးမှုအတန်းအစားများပင် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးထားခံရချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့ ရှားပါးမျိုးကွဲဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ဆာရာ့အနေဖြင့် အဖွဲ့အစည်းများ၊ အကယ်ဒမီများနှင့် အခွင့်အလမ်းများကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူမ၏ နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် မွန်း သတိပြုမိသည်မှာ သူမသည် သူ့ကို လုံးဝကြည့်မသွားခြင်းပင်။

မွန်း၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် သူမကို စကားမပြောရသေးမီမှာပင် သူ့အလှည့် ရောက်လာခဲ့သည်။

"မွန်း အောက်တလော!" (Moon Outlaw)

'သူမနဲ့ နောက်မှ စကားပြောရမယ်...'

မွန်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားစဉ် အားကစားရုံအတွင်းရှိ မျက်လုံးအားလုံးက သူ့ဆီသို့ ရောက်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

နိုးထခြင်းကျောက်တုံးမှာ ရှေ့ကကျောင်းသူ၏ အောင်မြင်မှုကြောင့် အလင်းဖျော့ဖျော့ ထွက်နေဆဲဖြစ်သည်။ မွန်းသည် ကျောက်တုံးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံး၏ ပြောင်လက်နေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သူ၏ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြီး အေးစက်နေသော ကျောက်တုံးပေါ်သို့ လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံး ဖိကပ်လိုက်သည်။

မွန်းသည် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခုကို ခံစားရလိုခံစားရငြား သူ၏ အာရုံအားလုံးကို ထိုလက်ကပ်ထားသည့် နေရာ၌သာ စုစည်းထားလိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်တုံးမှာ သူ့လက်အောက်တွင် ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။ အလင်းတန်းမှာ တောက်ပလာခြင်းလည်း မရှိ၊ ပြောင်းလဲခြင်းလည်း မရှိပေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်မှာ အလွန်ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် နည်းပြက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "တော်ပြီ။"

မွန်း နားလည်သွားသည်။ "နည်းပြခင်ဗျာ... ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် ထပ်ပေးပါဦး။"

"မွန်း... နောက်ဆုတ်လိုက်တော့၊" ဟု နည်းပြက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်နေသည့်အပေါ် စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

မွန်း၏ လက်များ ကျောက်တုံးပေါ်မှ ကျဆင်းသွားသည်။

"နိုးထခြင်း ကျရှုံးသည်။ နောက်တစ်ယောက်... နာတာလီ..." ဟု နည်းပြက ခေါ်လိုက်သည်။

မွန်း တစ်ယောက် သူ့နေရာသို့ ပြန်လျှောက်သွားစဉ် နည်းပြက သူ့ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ သနားစိတ်ဝင်မိသွားသည်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း 'သူက မိဘမဲ့လည်းဖြစ်သလို ဘာစွမ်းအားမှမရှိတဲ့ နူးလ် (Null) တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သွားပြီ။ ရှေ့လျှောက် ဘဝမှာ ရုန်းကန်ရတော့မှာပဲ' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

'နူးလ်' (Null) ဆိုသည်မှာ နိုးထရန် ကြိုးစားမှုအားလုံး ကျရှုံးသွားသူများကို ခေါ်သည့် အမည်ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်မရှိဘဲ မှောင်မိုက်သော အနာဂတ်ရှိသူများဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထိုစကားလုံးမှာ နိုးထသူများအကြားတွင် စတင်သုံးနှုန်းခဲ့သော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ကလေးများနှင့် လူငယ်များအကြားတွင် အချင်းချင်း နှိမ်ချရာ၌ သုံးစွဲသည့် ဆဲရေးစကား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

မွန်းသည် ဘာကိုမျှ မမြင်တော့သလိုမျိုး ရှေ့တည့်တည့်ကိုသာ ကြည့်ရင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဆာရာက မွန်းကို ကြည့်လိုက်ပုံမှာ လမ်းပေါ်တွင် တိုက်မိသွားသည့် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ကြည့်သလိုမျိုးပင်။

သူမ၏ မျက်နှာပေးမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လှသော်လည်း ထိုခဏ၌ မွန်း အသေအချာ နားလည်လိုက်သည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဆိုသည်ကိုပင်။

သူမသည် သူ ကျရှုံးမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျရှုံးသွားသည့်အတွက် သူသည် နှုတ်ဆက်စကား အကောင်းအမွန် ပြောနေရန်ပင် မထိုက်တန်တော့ဟု သတ်မှတ်လိုက်ပုံရသည်။

မွန်းမှာ အခြေအနေကို နားမလည်လောက်အောင် မတုံးပေ။ ဆာရာသည် ဤအခိုက်အတန့်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသာ ကျရှုံးခဲ့လျှင် သူမ လမ်းခွဲမည်၊ သူသာ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ဆက်လက်တွဲချင်တွဲမည်။ ယခုတော့ သူ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆာရာသည် မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားသော နောက်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေတော့သည်။

မွန်းသည် သူ့နေရာတွင် ထိုင်နေရင်း ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ နည်းပြ၏ နာမည်ခေါ်သံများမှာ သူ့နားထဲတွင် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခမ်းအနားက ဆက်လက်ကျင်းပနေဆဲ။ အောင်မြင်သူများ၊ ကျရှုံးသူများ၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဆုံးဖြတ်ခံလိုက်ရသည့် အနာဂတ်များ...။

♢♢♢♢

မွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများမှာ ရေအောက်ရောက်နေသကဲ့သို့ ဝေဝါးနေစဉ် အသံတစ်ခုက သူ့အာရုံထဲသို့ ပြတ်သားစွာ တိုးဝင်လာသည်။

"ဆာရာ၊ ငါတို့အဖွဲ့ (Party) ထဲ ဝင်မလား?"

မာကတ်စ် (Marcus) သည် သူတို့ထိုင်နေသည့် တန်း၏ အဆုံးတွင် ရပ်နေရင်း ယဉ်ကျေးစွာ လက်ကမ်းပေးနေသည်။

မာကတ်စ်သည် သူ၏ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် လိုက်ဖက်သော ယုံကြည်ချက်ရှိမှုနှင့် ဂုဏ်သရေရှိမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ နိုးထမှုမှာလည်း အခမ်းအနားတွင် အသံအကျယ်ဆုံး တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား အလွန်မြင့်မားသည့် 'ဓားမုန်တိုင်း' (Bladestorm) အတန်းအစားကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။

ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဆာရာ၏ မျက်နှာပေးမှာ အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အနည်းငယ် ဆိုင်းငံ့ပြီးနောက် သူမသည် သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

"မင်းလို အရည်အချင်းရှိပြီး ထက်မြက်တဲ့သူမျိုး ငါတို့အဖွဲ့မှာ လိုအပ်တယ်၊" ဟု မာကတ်စ်က ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်။ "အေဒရီယန်လည်း ပါမယ်လို့ အတည်ပြုထားပြီးပြီ။ လီနာနဲ့ မာ့ခ်လည်း ပါမယ်။ မင်းသာ 'အသက်ဝိညာဉ်ချိတ်ဆက်သူ' အနေနဲ့ ပါဝင်လာမယ်ဆိုရင် ငါတို့အဖွဲ့ဟာ အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးမှာ အားအကောင်းဆုံး အဖွဲ့ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့တွေ 'ပထမသန့်စင်နယ်' (First Sanctuary) မှာ အောင်မြင်မှုတွေ အများကြီး ရမှာသေချာတယ်။"

ထိုနာမည်များမှာ လူတိုင်းသိသည့် နာမည်ကြီးများ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အားကောင်းသည့် စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးနိုင်သူများ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုပါက ပထမသန့်စင်နယ်တွင် ရပ်တည်နိုင်မည့် အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူတို့အားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် အတူကျမှသာ ဤသို့ဖြစ်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ တစ်နေရာစီ ကျသွားခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သဘောတူညီသည့် ပိုမိုအားကောင်းသော စခန်းတစ်ခုတွင် ပြန်လည်ဆုံစည်းနိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနိုင်ကြသည်။

'ပထမသန့်စင်နယ်' ဆိုသည်မှာ လူသားတို့ သွားလာနိုင်သည့် နယ်မြေ၏ အမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် စကြဝဠာအနှံ့မှ မျိုးနွယ်စုများက အရင်းအမြစ်များနှင့် အာဏာအတွက် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်မှာ နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းခြင်းတို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် အားအနည်းဆုံး မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မွန်းသည် မာကတ်စ်၏ ကျေနပ်အားရနေသည့် အပြုံးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ချမ်းသာတဲ့ လူချမ်းသာသား အမှိုက်ကောင်။

မာကတ်စ်လို ကျောင်းသားမျိုးကို လူတွေက ကွယ်ရာမှာ ထိုသို့ ခေါ်ကြသော်လည်း သူ့ရှေ့တွင်မူ မည်သူမျှ မပြောရဲကြပေ။ သူ၏ မိသားစုမှာ နိုးထသူများအတွက် သီးသန့်ရောင်းချသည့် ပစ္စည်းထောက်ပံ့ရေးဆိုင်လုပ်ငန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် အာဏာ၊ အောင်မြင်မှုနှင့် "မရဘူး" ဟူသော စကားကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသည့် လူများကြားတွင် ကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သည်။ သူလိုချင်သမျှကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိမြဲဖြစ်သည်။

ယခုတော့ ဆာရာကိုလည်း သူ ရသွားပြီထင်သည်။

သူ့ရင်ထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော်လည်း၊ 'နူးလ်' ဆိုသည့် စကားလုံးက သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အနာဂတ်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားပြီဟု ခံစားနေရသော်လည်း...

မွန်း၏ မျက်နှာပေးမှာ အေးစက်သွားသည်။ မာကတ်စ် လိုချင်နေသည့် ကျေနပ်မှုကို သူ ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးချင်း ခဏတာ ဆုံသွားသည်။ မွန်း၏ မျက်နှာပေးမှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိသလို တည်ငြိမ်နေသည်။

မာကတ်စ် မြင်ချင်နေသည့် ဒေါသ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု သို့မဟုတ် မည်သည့် ခံစားချက်မျိုးကိုမျှ မပြခဲ့ပေ။

မာကတ်စ်၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုးကို မရရှိခဲ့သည့်အတွက် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

"ခဏလောက် စောင့်ဦးနော်၊ ငါ နောက်တစ်မိနစ်နေရင် လိုက်ခဲ့မယ်၊" ဟု ဆာရာက သူမ၏ အေးဆေးသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ။" မာကတ်စ်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးများ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အားကစားရုံ၏ ဘေးဘက်ထွက်ပေါက်တွင် စုဝေးနေကြသော သူ၏ အဖွဲ့ဝင် သုံးဦးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဟိုမှာ ရှိနေမယ်။ သိပ်တော့ မကြာစေနဲ့ဦး။"

သူ ထွက်သွားချိန်တွင် ထိုအဖွဲ့ဆီမှ ရယ်မောသံများ ကြားနေရသည်။ အေဒရီယန်က တစ်ခုခုပြောလိုက်ပုံရပြီး မာကတ်စ်က ပို၍ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည်ရယ်မောလိုက်သည်။

ဆာရာသည် မွန်း ကျရှုံးသွားပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ့ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မွန်းကလည်း သူမ၏ အကြည့်ကို တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူမ မာကတ်စ်၏ လက်ကို မဆွဲမီကတည်းက ဘာဖြစ်လာတော့မည်ကို သူ သိပြီးသား ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် အပတ်များစွာကတည်းက သူမ သူ့အနားကနေ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားချိန်ကတည်းက သူ ကြိုတင်သိနေခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဆာရာက စကားပြောရန် နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်သည်။

"မွန်း၊ ငါတို့ လမ်းခွဲရအောင်။ ဘဝကို ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းပါ၊ ပြီးတော့ ပြဿနာတွေထဲ မပါအောင် နေနော်။" ဆာရာသည် ထိုစကားမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ရှင်းပြချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။

မွန်းသည် သူမကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

'ဘဝကို ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းပါ... ပြဿနာတွေထဲ မပါအောင် နေနော်။'

မင်းက တကယ့်ကို မြင့်မြတ်တဲ့သူပဲ... ဆာရာ။

သူမသည် သူတို့၏ နှစ်နှစ်တာ ပတ်သက်မှုကို သူ 'နူးလ်' တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံလိုက်ရသည့်၊ ကျောင်းနေဖက်အားလုံး၏ ရှေ့တွင် အရှက်ရနေသည့် ထိုအားကစားရုံအတွင်းမှာပင် အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ဆက်စကားမှာလည်း လမ်းမှာတွေ့သည့် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ပြောသည့် အပေါ်ယံ စကားမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

'ဘဝကို ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းပါ' တဲ့။ သူ နိုးထရန် ကျရှုံးခဲ့သည့်အတွက် သူ၏ ဘဝမှာ အကန့်အသတ်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဆိုတာကို သူမ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့လျှောက် နှစ်ပေါင်းများစွာမှာ သူမလို လူမျိုးတွေ သူ မရောက်နိုင်တဲ့ အမြင့်ကို တက်လှမ်းနေတာကို သူ ငေးကြည့်နေရတော့မည် ဖြစ်သည်။

'ပြဿနာတွေထဲ မပါအောင် နေ' ဆိုသည့် စကားကတော့ သူ့ကို ရယ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်စေသည်။ နူးလ် တစ်ယောက်က ဘယ်လို အရေးကြီးတဲ့ ပြဿနာမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မှာမို့လို့လဲ? သူမက ပထမသန့်စင်နယ်မှာ နာမည်ကြီးလာချိန်မှာ သူကတော့ ဂိုဒေါင်တစ်ခုခုမှာ ပစ္စည်းစာရင်း မှတ်နေရတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူမှ သတိမထားမိတဲ့ ရုံးခန်းတစ်ခုမှာ စာရွက်စာတမ်းတွေ လုပ်နေရမှာ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ မည်မျှ ငတုံးဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရသည့်အချက်မှာ သူမ၏ အဖွဲ့သစ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆာရာသည် အကယ်ဒမီတွင် သူနှင့် အမြဲတမ်း ရန်ဖြစ်နေခဲ့သည့် မာကတ်စ်နှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆာရာ ဒါတွေကို အကုန်သိသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အစပိုင်းမှာ မာကတ်စ်ကို စိတ်ပျက်ကြောင်း တစ်ခါနှစ်ခါ ပြောဖူးခဲ့သေးသည်။

မွန်းတွင် ပြောစရာ စကားတွေ အများကြီး ရှိသည်။ သူမ၏ အချိန်ရွေးချယ်မှု၊ သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ ပြီးတော့ သူမသည် သူ့ကို အသေအချာ ရှင်းပြစကားပင် မပြောဘဲ သူမကိုယ်သူမ လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ခံစားရအောင် ပြောသွားသည့် အပေါ်ယံစကားများအတွက်...

သို့သော် သူ ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူသာ တစ်ခုခု ပြန်ပြောလိုက်ရင် သူမက ကောင်းမွန်တဲ့ အဆုံးသတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလို့ ခံစားရပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားလိမ့်မည်။ ဒါမှမဟုတ် သူ နာကျင်နေတာကို မြင်သွားရင် သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ မှန်ကန်တယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုပေးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအရာနှစ်ခုလုံးကို သူ မပေးနိုင်ပေ။

မွန်းသည် မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြဘဲ၊ ယနေ့ဖြစ်ပျက်သမျှ ဘာမှ အရေးမကြီးသလိုမျိုး လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ့နောက်ကွယ်တွင် ဆာရာ၏ သက်ပြင်းချသံ သဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ခြေသံများက ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်၊ မာကတ်စ်နှင့် အဖွဲ့သားများ စောင့်နေသည့် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

မွန်းသည် အဓိက တံခါးမကြီးကို တွန်းဖွင့်ကာ နေရောင်အောက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျောင်းဝင်းကြီးမှာ သူ့ရှေ့တွင် ကျယ်ပြောစွာ ရှိနေသည်။

ကျောင်းသားများမှာ အဖွဲ့လိုက်စုကာ သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများကို ဂုဏ်ပြုနေကြသည်။ မွန်းသည် ထိုသူအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကျောင်းဂိတ်တံခါးဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

မည်သူကမျှ သူ့ကို လှမ်းမခေါ်ခဲ့သလို၊ မည်သူကမျှလည်း သူ့ကို တားဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။