အခန်း (၆၆) လန်ပါဘုရင်မနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း

ကောင်းကင်ဘုံတော်ဝင်အကယ်ဒမီမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့သားများသည် လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ တည်ငြိမ်မှုကြောင့် အားလုံး စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေကြသည်။ တူကူပိုမှာမူ ယဲ့ဖုန်း၏နောက်တွင် အရိပ်ပမာ လိုက်ပါနေပြီး အဖွဲ့သားအားလုံးကို အံ့ဩမှင်သက်စေဆဲဖြစ်သည်။

"ယဲ့ဖုန်း... ငါတို့ အခု ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ" ဖလန်းဒါးက အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အကယ်ဒမီကို စတေးခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ အခြေချစရာ မရှိဖြစ်နေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအနီးအနားမှာပဲ လန်ပါအကယ်ဒမီဆိုတာ ရှိပါတယ်။ အဲဒီကျောင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ လက်ခံတာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာပဲ" ဟု ယဲ့ဖုန်းက လမ်းညွှန်လိုက်သည်။

လန်ပါအကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျောင်းဝင်ပေါက်၌ လူစမ်းသပ်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပနေသည်။ ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့၏ ဆရာများဖြစ်သော ဖလန်းဒါး ဂရုနှင့် ကျောက်ဝူကျိတို့သည် ၎င်းတို့၏ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကွင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်ရုံဖြင့် တစ်ကျောင်းလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် ထွက်၍ ကြိုဆိုရတော့သည်။

လန်ပါအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ အလွန်လှပပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးကြီး လျိုအာလုံပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖလန်းဒါးနှင့် ဂရုတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ရည်များပင် ဝဲလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ သုံးဦးမှာ ယခင်က "ရွှေတြိဂံ"ဟု လူသိများသော အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

"တင်း"

"ဇာတ်ကောင်အသစ် လျိုအာလုံ နှင့် ဆုံတွေ့ခြင်းအပေါ် စနစ်မှ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါသည်။ ပိုင်ရှင်အား တာဝန်ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ လျိုအာလုံ၏ ပြင်းထန်သော ဒေါသကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ငြိမ်သက်အောင် လုပ်ပြပါ။ ဆုလာဘ် မီးတောက်ဒြပ်စင်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း နှင့် စနစ်အမှတ် ၆,၀၀၀"

လျိုအာလုံသည် ဂရုကို မြင်သောအခါ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောပြွမ်းကာ သူမ၏ "မီးတောက်နဂါး" ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မီးဟုန်းဟုန်း တောက်စေတော့သည်။

"ယုရှောင်ကန်း မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် ရှောင်နေခဲ့တာလဲ" သူမက အော်ဟစ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ယဲ့ဖုန်းက ရှေ့သို့ အေးဆေးစွာ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားကိုပင် ထုတ်မသုံးဘဲ လက်ဖဝါးကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လျိုအာလုံ၏ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရေခဲအေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"စီနီယာလျို... ဒေါသက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါဘူး။ ဆရာ့မှာလည်း သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ရှိပါတယ်" ယဲ့ဖုန်း၏ အသံမှာ အေးမြသော်လည်း ဖိအားအပြည့် ပါဝင်နေသည်။

လျိုအာလုံမှာ မှင်သက်သွားသည်။ သူမ၏ မီးတောက်များကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ငြိမ်းသတ်နိုင်သော လူငယ်တစ်ဦးကို သူမ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။ သူမသည် ယဲ့ဖုန်း၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသော တူကူပိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်က မင်းရဲ့ အစောင့်လား"

ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "အခုအချိန်ကစပြီး လန်ပါအကယ်ဒမီကို ရှရိုက်ခ်အကယ်ဒမီ လို့ အမည်ပြောင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ အခြေချမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်ရာ လျိုအာလုံမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မငြင်းဆန်နိုင်ဘဲ သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။