အခန်း (၆၃) ကောင်းကင်ဘုံ တော်ဝင်အကယ်ဒမီသို့ ခရီးစတင်ခြင်း

ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့သားများသည် ၎င်းတို့၏ အထုပ်အပိုးများကို ပြင်ဆင်ပြီး ဆိုတိုမြို့ရှိ ရှရိုက်ခ်အကယ်ဒမီငယ်လေးကို နှုတ်ဆက်ကာ ခရီးစတင်ခဲ့ကြသည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုသိပ်သည်းနေသည်။

ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်သစ်သို့ ချဉ်းကပ်နေပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်၏ လမ်းလျှောက်နှုန်းကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံနိုင်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်အမြတ်ရခြင်း စွမ်းရည်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။"

ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ဘာမှမလုပ်ဘဲ လမ်းလျှောက်နေရုံမျှဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အလိုအလျောက် တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ၎င်းတို့အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ဘုံ တော်ဝင်အကယ်ဒမီ တည်ရှိရာ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကျောက်တိုင်ကြီးများနှင့် အနုပညာလက်ရာမြောက်လှသော အဆောက်အဦးများက ဆီးကြိုနေသည်။ သို့သော် ထိုခမ်းနားမှုများနှင့်အတူ မောက်မာမှုများလည်း ပါလာခဲ့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း မင်းတို့လို လူတောမတိုးတဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့လူတွေက ငါတို့ရဲ့ တော်ဝင်အကယ်ဒမီထဲကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

အဆင်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်စုက ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထိုသူတို့၏ ရှေ့တွင် ဦးဆောင်နေသူမှာ မောက်မာသော မျက်နှာထားရှိသည့် ရွှယ်ပင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ အင်ပါယာ၏ စတုတ္ထမြောက် မင်းသားဖြစ်သဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်သော စရိုက်ရှိသည်။

"ငါတို့က ဒီကို ဖိတ်ကြားချက်အရ လာတာပါ" ဟု မုပိုင်က ဒေါသကို ထိန်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖိတ်ကြားချက် မင်းတို့လို တောသားတွေကို ဘယ်သူက ဖိတ်မှာလဲ ဒီနေရာက မင်းတို့လို နိမ့်ပါးတဲ့သူတွေ လာရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး။ အခုချက်ချင်း လှည့်ပြန်သွားကြ" ရွှယ်ပင့်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားသည်။

"တင်း"

"မင်းသားလေးတစ်ဦးသည် ပိုင်ရှင်နှင့် ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့ကို အထင်အမြင်သေးနေပါသည်။ စနစ်မှ အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေသဖြင့် အရှင်သခင်၏ မြင်ကွင်းကို ခေတ္တ အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။"

ယဲ့ဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ရွှယ်ပင့်ကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်ခဏ၌ ရွှယ်ပင့်မှာ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

"မင်း... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" ရွှယ်ပင့်မှာ ခြေထောက်များ တုန်ရီလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသားဆိုတာ ဂုဏ်ဒြပ်တစ်ခုပဲ အစွမ်းအစ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့လမ်းကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပိတ်မယ်ဆိုရင်တော့... မင်းရဲ့ မင်းသားဘဝ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်"

ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့သားများက ယဲ့ဖုန်း၏ ပြတ်သားမှုကို ကြည့်ကာ အားတက်သွားကြပြီး လဲကျနေသော ရွှယ်ပင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အကယ်ဒမီအတွင်းသို့ ဝင်သွားကြတော့သည်။