အခန်း (၆၂) ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် အဆင့်သစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

ယဲ့ဖုန်း ယူဆောင်လာသော ဆေးပင်များကြောင့် ရှရိုက်ခ်ခုနစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယွီရှောင်ကန်း နှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖလန်းဒါးတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကွင်းပြင်၌ ပျံ့နှံ့နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဖလန်းဒါးသည် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက တစ်ညတည်းနဲ့ ဒီလောက်အထိ ခုန်တက်သွားတာလား"

နင်ရုံရုံက သူမ၏ကိုးထပ်ကျောက်စိမ်းမျှော်စင်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ဆင့်ခေါ်ပြလိုက်သည်။ မျှော်စင်၏ ကိုးထပ်မြောက်အလင်းတန်းက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသောအခါ ဖလန်းဒါးမှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။ "ကိုးထပ်... ဒါက ငါတို့တိုက်ကြီးရဲ့ အမြင့်ဆုံး ဒဏ္ဍာရီပဲ"

"တင်း"

"ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ဆရာသခင်တို့မှာ ပိုင်ရှင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ဦးနှောက်ပင် ချာချာလည်နေကြပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား ဆရာတစ်ဆူ အရှိန်အဝါကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု ပိုင်ရှင်သည် အခြားသူများကို လမ်းညွှန်ရာတွင် ပိုမို ထိရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။"

ဆရာသခင်သည် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ လျှောက်လာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့ဖုန်း... မင်း ဒီဆေးပင်တွေကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ? ဒါတွေက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံက ရတနာတွေပဲ။"

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးပင် ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် စီနီယာ တူကူပိုရဲ့ ဥယျာဉ်ထဲကို အလည်သွားရင်း လက်ဆောင်ရခဲ့တာပါ။ သူက ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကို အရမ်းခင်သွားလို့ပါ"

ဖလန်းဒါးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အဆိပ်ဘုရင် တူကူပိုက လက်ဆောင်ပေးသည်ဟုလား သူသည် ထိုလူသတ်ဘုရင်ကြီးကို ကြောက်လွန်းသဖြင့် အနားပင် မကပ်ဝံ့ပေ။

"ကောင်းပြီ... အားလုံးပဲ" ဆရာသခင်က လေသံကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အခုဆိုရင် သာမန် ဝိညာဉ်သခင်တွေထက် အများကြီး သာလွန်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ အင်အားကြီးလာတာနဲ့အမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက ပိုအရေးကြီးတယ်။ ငါတို့ ရှရိုက်ခ်အကယ်ဒမီကို ပိတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တော်ဝင်အကယ်ဒမီကို သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

ဖလန်းဒါး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ညှိုးငယ်သွားသည်။ သူချစ်သော ကျောင်းလေးကို ပိတ်ရတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ကလေးများ၏ အနာဂတ်အတွက် သူသည် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရသည်။

"တင်း"

"ဇာတ်လမ်းအကွေ့အပြောင်းသစ်သို့ ရောက်ရှိလာပါပြီ။ တာဝန်အသစ် 'ကောင်းကင်ဘုံ တော်ဝင်အကယ်ဒမီသို့ သွားရာလမ်းတွင် ရန်စလာသော ပြိုင်ဘက်များကို အငြိုးမထားဘဲ (ဒါပေမဲ့ နောင်တရသွားအောင်) ဆုံးမပါ။

 ဆုလာဘ် - စနစ်အမှတ် ၇,၀၀၀ နှင့် ဝိညာဉ်အရိုး အပိုင်းအစ"

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသိသည်မှာ ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့သည် ယခုအခါ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဝိညာဉ်သခင်များပင် မယှဉ်ဝံ့သော လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့... ရှရိုက်ခ်တို့"