အခန်း (၅၇) အဆိပ်ဘုရင်၏ အငြိုးနှင့် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိသော ဧည့်သည်

အင်ပါယာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ကို အနိုင်ရရှိပြီးနောက် ရှရိုက်ခ်ခုနစ်ယောက်အဖွဲ့၏ နာမည်မှာ ဆိုတိုမြို့ ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းတွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သို့သော် အောင်ပွဲ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခု ရိပ်မိုးနေသည်ကို ယဲ့ဖုန်း ကောင်းကောင်းသိသည်။

"မင်းတို့ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက အရမ်းကောင်းတယ်" ဟု ဆရာသခင်က ချီးကျူးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပါဝင်နေသည်။ 

"ဒါပေမဲ့ တူကူယန်ကို အရှက်ခွဲလိုက်တာက အဆိပ်ဘုရင် တူကူပိုကို စိန်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ သူက လူသတ်ရမှာကို ဝန်မလေးတဲ့သူမျိုးပဲ"

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးပင်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ။ သူလာရင် ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။"

ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် ကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စနစ်ဆိုင်ခန်းကို စစ်ဆေးနေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"တင်း"

"အနီးအနားတွင် အဆင့် ၉၀ ကျော်ဝိညာဉ်သခင် တစ်ဦး၏ အငြိုးအတေး အရှိန်အဝါကို ထောက်လှမ်းမိပါသည်။ စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အား နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်အာရုံကို ခေတ္တ ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ"

အမှောင်ထုထဲမှ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်သော အဆိပ်ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အခြားသူမဟုတ် အဆိပ်ဘုရင် တူကူပိုပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းလား... ငါ့မြေးမလေးကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ ကောင်လေးက" တူကူပို၏ အသံမှာ မြွေတစ်ကောင်၏ တွန်သံကဲ့သို့ စူးရှလှသည်။

ယဲ့ဖုန်းက သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အနိုင်ကျင့်တာ မဟုတ်ပါဘူး ပညာပေးလိုက်တာပါ။ သူမရဲ့ အဆိပ်က အဆင့်မမီသေးဘူးလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

"ရဲတင်းလှချည်လား" တူကူပို ဒေါသထွက်သွားကာ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရောင် အဆိပ်ခိုးငွေ့များက ယဲ့ဖုန်းကို ဝိုင်းပတ်သွားတော့သည်။

"တင်း"

"အဆိပ်ဘုရင်၏ အဆိပ်များမှာ ပိုင်ရှင်၏ အဆိပ်မတိုးသော ခန္ဓာကိုယ် ကြောင့် အရာမထင်ပါ။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် အိမ်ရှင်အား အဆိပ်ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။"

ယဲ့ဖုန်းသည် အဆိပ်ငွေ့များကြားတွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "စီနီယာတူကူပို... ခင်ဗျားရဲ့ အဆိပ်က တခြားသူတွေအတွက် သေစေနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အားဆေးပါပဲ။ နောက်ပြီး... ခင်ဗျား ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ အဆိပ်ဒဏ်ကြောင့် ညတိုင်း ရင်ဘတ်အောင့်တာကို ကျွန်တော် ကုပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်ကော"

တူကူပို၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူနှင့် သူ၏ မိသားစုမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"မင်း... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ"

ယဲ့ဖုန်းက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို လက်ခနဲ ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားကို ကယ်ဖို့ လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစေခံအဖြစ် ခေတ္တ အလုပ်လုပ်ပေးရမယ်"

အဆင့် ၉၀ ကျော်ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးကို အစေခံအဖြစ် ခေါ်ယူရန် ပြောဆိုလိုက်သော ယဲ့ဖုန်း၏ စကားကြောင့် တောအုပ်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။