အခန်း (၅၄) အင်ပါယာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့၏ ဖိအားနှင့် ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ဝင်စားမှု

ဆရာသခင်သည် စားပွဲပေါ်တွင် အချက်အလက်စာရွက်အချို့ကို ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးနက်နေပြီး ရှရိုက်ခ်ကျောင်းသားအားလုံးကို အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအဖွဲ့က မင်းတို့ အခုထိ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသမျှ အဖွဲ့တွေအားလုံးထက် သာလွန်တယ်။ အင်ပါယာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာတွေပဲ။

သူတို့မှာ အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါး ဝိညာဉ်ပိုင်ရှင် ယုထျန်းဟန် ဦးဆောင်နေသလို သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာလည်း အင်အားကြီးတဲ့ အင်ပါယာမိသားစုတွေ ရှိနေတယ်"

ထန်ဆန်းသည် စာရွက်များကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။ "သူတို့အားလုံးက အဆင့် ၃၅ အထက်မှာ ရှိနေကြတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ဒီတူကူယန်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက အဆိပ်ကို အဓိကထားပြီး တိုက်ခိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်... သူမက အဆင့် ၉၀ ကျော် ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်တဲ့ အဆိပ်ဘုရင် တူကူပိုရဲ့ မြေးမလေးပဲ" ဟု ဖလန်းဒါးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"တင်း"

"အင်ပါယာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့၏ နောက်ခံအင်အားကြောင့် အဖွဲ့သားများ စိုးရိမ်နေခြင်းအပေါ် စနစ်မှ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါသည်။ စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အား တာဝန်အသစ် ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ အင်ပါယာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ကို အနိုင်ယူပြီး တူကူယန်၏ အဆိပ်စွမ်းအားကို မိမိ၏ ဒြပ်စင်စွမ်းအားဖြင့် ဝါးမျိုပြပါ။

ဆုလာဘ် - အဆိပ်မတိုးသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စနစ်အမှတ် ၈,၀၀၀"

ယဲ့ဖုန်းသည် အေးဆေးစွာပင် ထိုင်နေရင်း သူ၏လက်ဖဝါးအတွင်းမှ စွမ်းအင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဆိပ်ဘုရင်၏ မြေးမလေးလား... စိတ်ဝင်စားစရာပင်။

"ရှောင်ဆန်း... မင်းရဲ့ ဗျူဟာအတိုင်းသာ တိုက်ခိုက်ပါ။ အဆိပ်အတွက်တော့ ငါ့ကို စိတ်ချထားလိုက်" ဟု ယဲ့ဖုန်းက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။

ညရောက်သောအခါ ဆိုတိုမြို့၏ အထူးတိုက်ပွဲကွင်းတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယနေ့ပွဲမှာ သာမန်ပွဲမဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် အကယ်ဒမီနှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အင်ပါယာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့သည် ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ မာနကြီးလှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါး ဝိညာဉ်ပိုင်ရှင် ယုထျန်းဟန်သည် ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဒါတွေက ငါတို့ကို စိန်ခေါ်တဲ့သူတွေလား? ကလေးကစားစရာပဲ"

သို့သော် တူကူယန်၏ အကြည့်မှာမူ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ယဲ့ဖုန်းထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက တစ်ခုခုကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

 "ထျန်းဟန်... သတိထား ဟိုမျက်နှာဖုံးနဲ့ တစ်ယောက်က သာမန်မဟုတ်ဘူး"

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကပင် အကြီးမားဆုံးသော ဖိအား ဖြစ်နေတော့သည်။