အခန်း (၄၆) အဖွဲ့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

ယဲ့ဖုန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် ကြယ်တာရာတောအုပ်၏ အတွင်းပိုင်းမှ အဖွဲ့သားများ နားခိုရာ စခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကျောက်ဝူကျီနှင့် ကျန်ကျောင်းသားများမှာ ပျောက်ဆုံးနေသော သူတို့နှစ်ဦးအတွက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

"ယဲ့ဖုန်း ရှောင်ဝူ မင်းတို့ ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ!" ကျောက်ဝူကျီက အော်ဟစ်ကာ ပြေးလာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့ တိုင်းတန်မျောက်ဝံကြီး ထပ်လာမှာကို ငါတို့ စိုးရိမ်နေတာ။"

ထန်ဆန်းသည် ယဲ့ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ဆန်း။ ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်းကို သွားရှာရင်းနဲ့ အဆင့်တက်လာခဲ့တာ။"

"ဘာ မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားရှာတာလား" မုပိုင်က မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လေ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းက ဘယ်အဆင့်လဲ"

ယဲ့ဖုန်းက စကားဖြင့် ရှင်းမပြဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ဝိညာဉ်ကွင်း လေးကွင်း တောက်ပကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဝါရောင်... အဝါရောင်... ခရမ်းရောင်... ပြီးနောက် နက်မှောင်လွန်းလှသော အနက်ရောင်

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ" ကျောက်ဝူကျီ၏ မျက်မှန်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းက မည်းနက်နေတာလား ဒါက အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း သောင်းချီသက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းပဲ အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ် ခန္ဓာကိုယ်က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံနိုင်တာလဲ"

နင်ရုံရုံနှင့် ကျူးကျူချင့်တို့မှာလည်း အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။ ဒိုလိုတိုက်ကြီး၏ သမိုင်းတွင် စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်းမှာပင် သောင်းနှစ်ချီရရှိသူဟူ၍ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သာမန်အားဖြင့် ပဥ္စမ သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းမှသာ အနက်ရောင်ကို စတင် စုပ်ယူနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ရှရိုက်ခ်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကို အစွန်းကုန် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပါသည်။ စနစ်မှ အလွန်ကျေနပ်အားရသဖြင့် ဆုလာဘ်အဖြစ် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။

ယခုမှစ၍ ပိုင်ရှင်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းအရောင်များကို အခြားသူများအား စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲပြသနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကို သဘောကျသွားသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ထင်ပေါ်နေခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်ကွင်းကို ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ခေတ္တ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ဆရာကျောက်... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခုပါပဲ။ တောအုပ်ထဲမှာ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့လို့ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့တာပါ" ဟု ယဲ့ဖုန်းက အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဝူကျီက သံသယရှိသော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ရှိအရှိန်အဝါမှာ အဆင့် ၄၀ ကျော်စစ်စစ်ဖြစ်နေသဖြင့် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ... အခုဆိုရင် အော်စကာရော ယဲ့ဖုန်းရော ဝိညာဉ်ကွင်းတွေ ရကြပြီဆိုတော့ ငါတို့ ကျောင်းကို ပြန်ကြရအောင်"

ထိုသို့ဖြင့် ရှရိုက်ခ်မိစ္ဆာအဖွဲ့ဝင်များသည် ကြယ်တာရာတောအုပ်မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ စနစ်၏ဗားရှင်း ၂.၀ အသစ်အဆန်းများကို စမ်းသပ်ရန်သာ အာရုံရောက်နေတော့သည်။