အခန်း (၄၃) မျောက်ဝံကြီး၏ ဆုတ်ခွာမှုနှင့် ရှောင်ဝူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်

တိုင်းတန်မျောက်ဝံကြီးသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ပြင်းထန်လှသော ဆွဲငင်အားဖိအားအောက်မှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း တစ်ောအုပ်လုံး တုန်ခါသွားအောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်သခင်အားလုံးကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်းသည် လေထဲတွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မတုန်မလှုပ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားသတ်ဓားသည် ပိုမိုနက်မှောင်သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မျောက်ဝံကြီး၏ လည်ပင်းကို အချိန်မရွေး ပိုင်းဖြတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"တင်း"

"တိုင်းတန်မျောက်ဝံကြီးသည် ပိုင်ရှင်၏ အစွမ်းကို အသိအမှတ်ပြုသွားပြီး ရှောင်ဝူအတွက် စိတ်ချသွားပြီ ဖြစ်ပါသည်။

စနစ်မှ အကြံပြုချက် - သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပြီး ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်ပါ။"

ရှောင်ဝူသည် ယဲ့ဖုန်း၏ အနောက်မှနေ၍ တိုးတိုးလေး လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို... တော်ပါတော့ သူက ကျွန်မတို့ကို ရန်ပြုဖို့ လာတာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါနော်။"

ယဲ့ဖုန်းက ရှောင်ဝူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ တောင်းပန်မှုကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"မင်း ကံကောင်းသွားတယ်... နောက်တစ်ခါ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလို မပေါ်လာနဲ့တော့။"

တိုင်းတန်မျောက်ဝံကြီးသည် ယဲ့ဖုန်းကို နက်နဲသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးထို့နောက် ရှောင်ဝူကို ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ တောအုပ်အနက်ပိုင်းသို့ ပြန်လည်ခုန်အုပ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျောက်ဝူကျီနှင့် အခြားကျောင်းသားများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မောဟိုက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

"ယဲ့ဖုန်း... မင်း... မင်းက ဘယ်လိုလူလဲ" ကျောက်ဝူကျီက တုန်ရီသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

 "မင်း ခုနက သုံးလိုက်တဲ့ စွမ်းအားက အဆင့် ၉၀ ကျော် ခေါင်းဆောင်အဆင့်တွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်သလိုပဲ။"

ယဲ့ဖုန်းက ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရင်း ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါ ဆရာကျောက် အရေးကြီးတာက အားလုံး ဘေးကင်းဖို့ပဲ မဟုတ်လား"

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ရှောင်ဝူအား အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဆုလာဘ်အဖြစ် စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်း လမ်းညွှန်ချက်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။

ယခု ပိုင်ရှင်သည် တောအုပ်၏ အနောက်ဘက် မီတာ ၃၀၀၀ အကွာတွင်ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် နဂါးနက် ထံသို့ သွားရောက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းအတွက် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း ၈၀,၀၀၀ ကျော် သက်တမ်းရှိသော သားရဲဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ညရောက်သောအခါ အဖွဲ့သားများ နားနေစဉ် ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်ယောက်တည်း တောအုပ်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့သည်။သို့သော် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ခြေသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

"အစ်ကို... တစ်ယောက်တည်း သွားတော့မလို့လား"

၎င်းမှာ ရှောင်ဝူပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယဲ့ဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုများ ပြည့်လျှံနေသည်။

"ညီမလေး... ငါ ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်းကို သွားရှာမလို့ပါ မင်း ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ"

ရှောင်ဝူက ပြုံးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... အစ်ကိုသွားတဲ့နေရာတိုင်းကို ကျွန်မ လိုက်ခဲ့မယ်။ အစ်ကို့မှာ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိသလို ကျွန်မမှာလည်း ရှိတာပဲလေ။"

ယဲ့ဖုန်းသည် ရှောင်ဝူ၏ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ မူလဘဝအကြောင်းကို သိထားသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် မပြောမချင်း ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။