အခန်း (၃၆) ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖလန်းဒါး၏ အံ့အားသင့်မှု

ညမှောင်စပြုချိန်တွင် ရှရိုက်ခ်အကယ်ဒမီ၏ ကွင်းပြင်ကျယ်၌ လူစုဝေးနေကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ဇီးကွက်မျက်မှန်နှင့် ချွန်ထက်သော နှာခေါင်းရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သူမှာ အခြားသူမဟုတ် "ပျံသန်းနေသော ဓားပြ" ဟု အမည်ပြောင်ရထားသည့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖလန်းဒါးပင် ဖြစ်သည်။

ဖလန်းဒါးသည် ကျောင်းသားသစ်များကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ကြည့်နေရင်း ကျောက်ဝူကျီဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

 "ဝူကျီ... ဒီနှစ် ကျောင်းသားသစ်တွေက တကယ်ပဲ မင်းကို အနိုင်တိုက်သွားတာလား အထူးသဖြင့် ဟိုကောင်လေးက မင်းကို ဒူးထောက်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဟုတ်လို့လား"

ကျောက်ဝူကျီက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဖလန်းဒါး။ အဲဒီယဲ့ဖုန်းဆိုတဲ့ ကောင်လေးက တကယ့်ကို ဘုရင်တစ်ပါးလိုပဲ။ သူ့ရဲ့ ဓားအရှိန်အဝါက ငါ့ရဲ့ ဝက်ဝံဝိညာဉ်ကိုတောင် တုန်လှုပ်စေခဲ့တာ။"

ဖလန်းဒါး၏ မျက်လုံးများက ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် ယဲ့ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် မည်သည့် စွမ်းအင်ယိုစိမ့်မှုမှ မရှိဘဲ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖလန်းဒါး၏ စူးစမ်းမှုကို ခံနေရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အရှိန်အဝါကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု အိမ်ရှင်သည် စကားတစ်လုံးမျှ မပြောဘဲ လူအများကို လေးစားကြောက်ရွံ့စေနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ဖလန်းဒါးသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ ငါက ဒီကျောင်းရဲ့ ကျောင်းအုပ်ဖလန်းဒါးပါ။ မင်းတို့က ရှရိုက်ခ်ရဲ့ မိစ္ဆာတွေအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကျောင်းမှာ နေရင် ငါ့စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမယ်။"

သူက ဆက်ပြောသည်။ "ဒီညအတွက် ပထမဆုံး သင်ခန်းစာက ရှင်သန်ခြင်းပဲ။ မုပိုင် သူတို့ကို ဆိုတိုမြို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းကို ခေါ်သွားလိုက်။ အဲဒီမှာ နိုင်ပွဲရတဲ့သူတွေပဲ ဒီည ထမင်းစားရမယ်"

ဆိုတိုမြို့၏ ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းမှာ မီးရောင်စုံများဖြင့် ဆူညံလျက်ရှိသည်။ ဤနေရာမှာ ဝိညာဉ်သခင်များ အချင်းချင်း ခွန်အားချင်း ပြိုင်ဆိုင်ရသည့် နေရာဖြစ်သည်။

"ယဲ့ဖုန်း... မင်းက ဘယ်သူနဲ့ ပြိုင်ချင်လဲ" မုပိုင်က လေးစားစွာ မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက တိုက်ပွဲစာရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ချင်း ပြိုင်ရတာ ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်။ တစ်ပြိုင်တည်း နှစ်ယောက် (သို့မဟုတ်) အဖွဲ့လိုက် တိုက်ပွဲရှိရင် ငါ့ကို စာရင်းသွင်းပေးပါ။"

ထိုစဉ် စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်အား တာဝန်ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းတွင် မျက်နှာဖုံးတပ်၍ နတ်ဘုရားသတ်သမားအမည်ဖြင့် ၁၀ ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ယူပါ။ ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅ ဆင့် တိုးမြှင့်ခြင်း နှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက် ကျွမ်းကျင်မှု"

ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ထုတ်တပ်လိုက်ပြီး ကွင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်လှမ်းလိုက်သည်။

"ရှောင်ဝူ... မင်းက ထန်ဆန်းနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်။ ငါကတော့ တစ်ယောက်တည်း သောင်းကျန်းကြည့်မယ်"

ယဲ့ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် တိုက်ပွဲကွင်း၏ အလယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ပရိသတ်များ၏ လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အရပ် ၇ ပေကျော်မြင့်သော "သံမဏိနွားရိုင်း"ဟု အမည်ရသည့် အဆင့် ၃၈ ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဒီကလေးက သေချင်လို့လား" ပရိသတ်များက အော်ဟစ်နေကြသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်းကတော့ ဓားကိုပင် ထုတ်မသုံးဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

 "လာလေ... မင်းအတွက် တစ်ချက်ပဲ အချိန်ပေးမယ်" ဟု ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။