အခန်း (၃၅) ကျောက်ဝူကျီ၏ အသိအမှတ်ပြုမှု

ကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ အဆင့် ၇၀ ကျော် ဝိညာဉ်သူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်သော ကျောက်ဝူကျီသည် အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦး၏ ဓားချက်အောက်တွင် ဒူးထောက်သွားရသည်မှာ မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။

မုပိုင်သည် သူ၏ မျက်လုံးကို ပွတ်ကာ ပြန်ကြည့်နေမိသည်။ "ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲလား ဆရာကျောက်က တကယ်ပဲ ရှုံးသွားတာလား"

နင်ရုံရုံနှင့် ကျူးကျူချတို့သည်လည်း ယဲ့ဖုန်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ထန်ဆန်းမှာမူ သူ၏ အတွေးထဲတွင် ယဲ့ဖုန်း၏ "နတ်ဘုရားသတ်ဓား" မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်မြင်နေမိသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ဟောက်ထျန်းတူထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအား ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ဦးအား လူအများရှေ့တွင် အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် စနစ်မှ အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရပါသည်။

ဆုလာဘ်အဖြစ် ပိုင်ရှင်အား နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။

ယခု အိမ်ရှင်သည် တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်ပြည့်ဝစေနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ကျောက်ဝူကျီသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှုထက် အံ့ဩမှုနှင့် လေးစားမှုတို့က ပိုမိုထင်ဟပ်နေသည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ မင်းတို့အားလုံး စာမေးပွဲ အောင်မြင်သွားပြီ" ကျောက်ဝူကျီက ယဲ့ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

 "ယဲ့ဖုန်း... မင်းရဲ့ ပါရမီက ငါ့ဘဝမှာ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမြင့်ဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သတိထားပါ မင်းရဲ့ အစွမ်းက အရမ်းပေါ်လွင်နေရင် မကောင်းတဲ့သူတွေရဲ့ပစ်မှတ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

ယဲ့ဖုန်းက ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကျောက်။"

မုပိုင်သည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ကျောင်းသားသစ်များကို သူတို့၏ အဆောင်များသို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးသည်။

ယခုအခါ သူသည် ယဲ့ဖုန်းအပေါ်တွင် မည်သည့် မာနမှ မရှိတော့ဘဲ လေးစားစွာ ဆက်ဆံလာတော့သည်။

"ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အဆောင်တွေပဲ။ ယဲ့ဖုန်းနဲ့ ထန်ဆန်းက ဒီဘက်အခန်း ရှောင်ဝူ၊ နင်ရုံရုံနဲ့ ကျူးကျူချတို့က ဟိုဘက်အဆောင်မှာ နေရမယ်" မုပိုင်က ရှင်းပြသည်။

ရှောင်ဝူသည် ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "အစ်ကို... ခဏနေရင် အတူတူ ထမင်းစားရအောင်နော်။"

ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်လာစဉ် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အသံက ထပ်မံ မြည်ဟည်းလာသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ရှရိုက်ခ်အကယ်ဒမီသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အထူးဆုလာဘ်အဖြစ် ဝိညာဉ်အရိုး - နဂါးဘုရင်၏ လက်မောင်းရိုးကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ၎င်းသည် ပိုင်ရှင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားကို ၁၀ ဆ တိုးမြှင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းအတွင်းသို့ နွေးထွေးသော စွမ်းအင်များ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အဆင့် ၃၀ ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းမှာ ဝိညာဉ်သူရဲကောင်းအဆင့်များပင် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် သန်မာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ညနေခင်းတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖလန်းဒါး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကျောင်းသားသစ်များကို တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ရှရိုက်ခ်အကယ်ဒမီ၏ ဒဏ္ဍာရီမှာ ယခုမှ အစပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။