အခန်း (၃၁) မုပိုင်၏ စိန်ခေါ်မှု

မုပိုင်၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် အဝါရောင်နှစ်ခုနှင့် ခရမ်းရောင်တစ်ခု စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကွင်း သုံးခု တောက်ပလာသည်။

 သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ဟိုတယ်တစ်ခုလုံးကို ဖိအားပေးလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

"ငါက ရှရိုက်ခ် အကယ်ဒမီက မုပိုင်ပဲ ကောင်လေး... မင်း နောင်တရစေရမယ်" မုပိုင်က ဟိန်းဟောက်ရင်း သူ၏ လက်သည်းများကို ထုတ်ကာ ယဲ့ဖုန်းထံသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ယဲ့ဖုန်းကတော့ လှုပ်ပင်မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရှောင်ဝူကတော့ ဘေးမှနေ၍ မုပိုင်ကို သနားသလို ကြည့်နေသည်။

"ဒီလူကတော့ သွားပြီပဲ" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် အဆင့် ၃၀ ကျော် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် အိမ်ရှင်အား ရွေ့လျားခြင်းမရှိသော ဘုရင် အကာအကွယ်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။

ယခု အိမ်ရှင်သည် မည်သည့်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ၁၀၀% ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ပြီဖြစ်သည်"

မုပိုင်၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သည်းချက်သည် ယဲ့ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်သို့ ထိမှန်သွားသည်။ သို့သော် သံမဏိနံရံကြီးကို ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ဖုန်းမှာ နေရာမှပင် မရွေ့ပေ။

ထူးဆန်းသည်မှာ မုပိုင်ကိုယ်တိုင်ကသာ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး စားပွဲတစ်ခုကို တိုက်မိကာ လဲကျသွားခြင်းပင်။

"ဘာ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ" မုပိုင်က သူ၏ တုန်ရီနေသော လက်ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက တစ်ဖက်လူကို ဒဏ်ရာမရစေဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်သာ ပြန်ထိခိုက်သွားရသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ယဲ့ဖုန်းက အေးဆေးစွာပင် အင်္ကျီပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်ပဲလားရှရိုက်ခ် အကယ်ဒမီဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား"

မုပိုင်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားသည်။ သူသည် အရှက်ရမှုနှင့် ဒေါသကြောင့် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းရည်ကို သုံးရန် ပြင်လိုက်သည်။

 "ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - အဖြူရောင်ကျား အလင်းလှိုင်း"

သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ယဲ့ဖုန်းကတော့ လက်တစ်ဖက်ကိုသာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုအလင်းတန်းကို လေထဲမှာတင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ လက်မှာ အခြစ်အရာပင် မရှိပေ။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ရန်သူအား စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြည့်အဝ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် နတ်ဘုရားအဆင့် ဖိအားကို ခေတ္တ ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ"

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မုပိုင်သည် ရုတ်တရက် တောင်ကြီးတစ်လုံးက သူ့အပေါ်သို့ ပိကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းများမှာလည်း ဖိအားကြောင့် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ တော်တော့မယ်။ ခင်ဗျားကို နောက်တစ်ခါ ရှရိုက်ခ်မှာ တွေ့ရင်တော့ ဒီထက်ပိုပြီး ပြင်းထန်လိမ့်မယ်" ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ရှောင်ဝူ၏ လက်ကိုဆွဲကာ ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

"ငါတို့ကို အကောင်းဆုံး အခန်းတစ်ခန်း ပေးပါ"

ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ စွမ်းအားကို မြင်ပြီး ကြောက်လန့်တုန်ရီစွာဖြင့် အခန်းသော့ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

မုပိုင်မှာမူ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်လျက် ယဲ့ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်နေတော့သည်။

"ဒီကောင်လေးက... ဘယ်သူလဲ" သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။