အခန်း (၂၇) ဝိညာဉ်ခန်းမဆရာ၏ အရှုံး

ဝိညာဉ်ခန်းမမှ ဆရာသည် ဒူးထောက်လျက်သားဖြင့် အသက်ကို လုရှူနေရသည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသော အသက် ၆ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်၏ ကိုယ်ထည်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မည်းနက်ရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာ မြင်ဖူးသမျှ ဝိညာဉ်ဗဟုသုတများကို ပြက်ရယ်ပြုနေသကဲ့သို့ပင်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ" သူက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာထက် မင်းတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမက လူတွေက ငါ့နယ်မြေထဲမှာ လာပြီး ရမ်းကားနေတာကို ငါ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားတယ်။"

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ အာဏာရှင်ဆန်သော အပြုအမူကို ငြိမ်ခံမနေခြင်းအပေါ် စနစ်မှ အားရကျေနပ်ပါသည်။

ဆုလာဘ်အဖြစ် အိမ်ရှင်အား ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖိနှိပ်ခြင်း အဆောင်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု ပိုင်ရှင်သည် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းများကို ခေတ္တမျှ အသုံးမပြုနိုင်အောင် ပိတ်ပင်ထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ခန်းမ ဆရာ၏ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်း သုံးခုမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အားအင်ချည့်နဲ့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားသည်။

"ငါ့... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ" သူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှောင်လော့နှင့် အခြားကျောင်းသားများမှာမူ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် ခြေထောက်များက အားမရှိတော့ပေ။

ယဲ့ဖုန်းက ရှောင်လော့၏ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လော့... မင်း ငါ့ကို စားသောက်ဆောင်မှာတုန်းက ဘာပြောခဲ့လဲ မှတ်မိသေးလား အခု ဘယ်သူက အမှိုက်လဲဆိုတာ သိပြီလား"

ရှောင်လော့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကပ်လျက် ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်တော့သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် ယဲ့ဖုန်း ငါ အမှားလုပ်မိတာပါ။ ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့... ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ရှောင်ဝူက ဘေးမှနေ၍ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဒီလိုလူမျိုးတွေကို ခွင့်လွှတ်မနေနဲ့ အစ်ကို။ သူတို့က အားနည်းတဲ့သူတွေကို အမြဲတမ်း နှိပ်စက်နေတာ။"

ယဲ့ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ အသက်ကို ငါချမ်းသာပေးလိုက်မယ်။

 ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ရမ်းကားတာမျိုး တွေ့ရင်တော့ နောင်တရချိန်တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အခု အားလုံး ထွက်သွားကြစမ်း"

ဝိညာဉ်ခန်းမမှ ဆရာနှင့် ကျောင်းသားများမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲကူကာ တောအုပ်အတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

"အစ်ကို... ဒါဆို ဒီကျောက်စိမ်းကင်းမြီးကောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ရှောင်ဝူက မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဒဏ်ရာရနေသော ကင်းမြီးကောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲရဲ့ ဝိညာဉ်အမြုတေက မင်းအတွက် အားဆေးဖြစ်နိုင်တယ်။"

ယဲ့ဖုန်းသည် ကင်းမြီးကောက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များကို ရှောင်ဝူအား စုပ်ယူစေလိုက်သည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ရန်သူများကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဆုလာဘ်အဖြစ် နတ်ဘုရားအဆင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။

ယခု ပိုင်ရှင်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကွင်း အရောင်များကို သာမန်အရောင် (အဝါ၊ အဝါ၊ ခရမ်း) အဖြစ် အခြားသူများ မြင်အောင် ပြောင်းလဲထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ဤဆုလာဘ်မှာ ယဲ့ဖုန်းအတွက် အလွန်အသုံးဝင်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းများကို လူအများ သိသွားပါက ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ကောင်းပြီ... အခုဆိုရင် ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး ကျောင်းပြန်လို့ရပြီ" ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။