အခန်း (၁၉) ထန်ဆန်း၏ နောက်ဆုံးလက်နက်

ထန်ဆန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေစုံရပ်နိုင်ရန် အားယူလိုက်ရသည်။

သူ၏ အပြာရောင်ငွေမြက်ပင်မှာ ယဲ့ဖုန်း၏ နဂါးအရှိန်အဝါအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်ကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားခြင်းက သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသည်။ သို့သော် သူသည် အရှုံးမပေးသေးပေ။

"ယဲ့ဖုန်း... မင်းက တကယ်ပဲ သန်မာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကိုရော မင်း တားနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်"

ထန်ဆန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုသာမက "ထန်ဂိုဏ်း" ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကိုပါ ထုတ်သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကျောက်စိမ်းရောင်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခရမ်းရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။

ရုတ်တရက် ထန်ဆန်း၏ လက်ထဲမှ လက်နက်ပုန်း အမြောက်အမြား ယဲ့ဖုန်းထံသို့ မိုးသီးမိုးပေါက်ကဲ့သို့ လွင့်ပျံလာသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ထန်ဆန်းက လျှို့ဝှက်လက်နက်များဖြင့် အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းအပေါ် အားမရဖြစ်နေကြောင်း စနစ်မှ တွေ့ရှိရပါသည်။

စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား စကြဝဠာ တုံ့ပြန်မှုစွမ်းရည်ကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု အိမ်ရှင်သည် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ၁၀၀% ပြန်လည် ထိမှန်စေနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် လေထုထဲတွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထန်ဆန်း ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်နက်ပုန်းများအားလုံးသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မူလထက် နှစ်ဆသော အရှိန်ဖြင့် ထန်ဆန်းထံသို့ ပြန်လည် ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ဘာ" ထန်ဆန်း ထိတ်လန့်သွားကာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အရှိန်က မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး လက်နက်ပုန်းအချို့မှာ သူ၏ ခြေထောက်အနီးတွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။

"ရှောင်ဆန်း... လှည့်ကွက်တွေက တကယ့် စွမ်းအားအစစ်အမှန်ရှေ့မှာ အသုံးမဝင်ဘူး" ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝူသည် ဘေးမှနေ၍ လက်ခုပ်တီးကာ အော်ဟစ်အားပေးနေသည်။ "ယဲ့ဖုန်းက အတော်ဆုံးပဲ! ယဲ့ဖုန်းက အတော်ဆုံးပဲ"

ဆရာသခင်ယွီရှောင်ကန်းမှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ညှိုးငယ်နေတော့သည်။ သူသည် ထန်ဆန်းကို အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ပေးထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူတို့၏ ကြိုးစားမှုမှာ ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"တော်ပြီ... ငါ ရှုံးပါပြီ" ထန်ဆန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း လက်နက်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ယဲ့ဖုန်းကို မော့ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့ဖုန်း... ငါ မင်းကို တစ်နေ့မှာ ကျော်တက်နိုင်အောင် ကြိုးစားဦးမှာပါ။"

ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ စောင့်နေပါ့မယ် ရှောင်ဆန်း။"

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ထန်ဆန်းအား အရှက်ရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဆုလာဘ်အဖြစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဆင့် ၅ ဆင့် တိုးမြှင့်ပေးလိုက်ပါပြီ။ ယခု ပိုင်ရှင်သည် အဆင့် ၂၅ သို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ"

ယဲ့ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များ ထပ်မံ တိုးမြင့်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အဆင့် ၂၅ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းသားများကြားတွင်သာမက ဆရာအချို့ထက်ပင် သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုညတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် အဆောင် (၇) ရှိ သူ၏ ကုတင်တွင် အနားယူနေစဉ် ရှောင်ဝူက သူ့အနားသို့ တိုးတိုးလေး ကပ်လာသည်။

"ယဲ့ဖုန်း... ငါ့ကို ကတိတစ်ခု ပေးနိုင်မလား" ရှောင်ဝူက သူမ၏ မျက်လုံးလေးများကို ဝိုင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာကတိလဲ ရှောင်ဝူ"

"နောင်တစ်ချိန်မှာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကတိပေါ့" ရှောင်ဝူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူမ၏ ဆံပင်နွယ်လေးများကို အသာအယာ သပ်ပေးလိုက်ရင်း "ငါ ကတိပေးပါတယ် ရှောင်ဝူ။ ငါရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်စေရဘူး" ဟု လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း၏ စကားကြောင့် ရှောင်ဝူ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ပြည့်လျှံသွားကာ သူမသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းလေးမှီကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။