အခန်း (၁၈)  ကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်ခြင်း

နော့တင်း အငယ်တန်း ဝိညာဉ်သခင်သင်တန်းကျောင်းသို့ သူတို့အဖွဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တစ်ကျောင်းလုံးမှာ ဆူညံသွားတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ယွီရှောင်ကန်း၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော မျက်နှာထားနှင့် ယဲ့ဖုန်း၏ ပိုမိုခန့်ညားလာသော အရှိန်အဝါတို့က လူတိုင်းကို စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အဆောင် (၇) သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝမ်ရှန့်နှင့် အခြားကျောင်းသားများက သူတို့ကို ဝိုင်းအုံကာ မေးမြန်းကြသည်။

"ယဲ့ဖုန်း... မင်း ဝိညာဉ်ကွင်း ရခဲ့လား ဘာအရောင်လဲ သက်တမ်းကရော ဘယ်လောက်လဲ" ဝမ်ရှန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ခဏမျှ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

နက်မှောင်လှသော မည်းနက်ရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် အဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကာ ကျောင်းသားများမှာ ဖိအားကြောင့် အနောက်သို့ လွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

"မည်း... မည်းနက်ရောင် ဒါက နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်ကွင်း မဟုတ်လား" အားလုံးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်ဝူကတော့ ဘေးမှနေ၍ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြုံးနေသည်။ "ဒါတင်မကသေးဘူး... ယဲ့ဖုန်းက နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိတဲ့ မြေကမ္ဘာနဂါးကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တာ"

ထိုစကားကြောင့် အဆောင် (၇) သာမက ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ အခြားသူများပါ မှင်သက်သွားရသည်။

ထန်ဆန်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိသည်။

သူသည် ေဒတာရာမြွေ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်းသာနေခဲ့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ အောင်မြင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ၏ အားထုတ်မှုမှာ အလွန်သေးငယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ထန်ဆန်းက ပိုင်ရှင်၏ အစွမ်းကို ကြည့်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးနေခြင်းကို တွေ့ရှိရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား စွမ်းရည်ကူးယူခြင်းကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။

ယခု အိမ်ရှင်သည် ထန်ဆန်း၏ ထူးခြားသော နည်းစနစ်များကို မြင်ရုံဖြင့် တတ်မြောက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်"

ယဲ့ဖုန်းက ထန်ဆန်းကို ကြည့်ကာ စိန်ခေါ်သလို ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဆန်း... မင်း ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေတာ မဟုတ်လား လာလေ... ငါတို့ တစ်ပွဲလောက် ဆော့ကြည့်ရအောင်။"

ထန်ဆန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ ယဲ့ဖုန်း မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်ထိ သန်မာလာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။"

နှစ်ဦးသား ကျောင်းကွင်းပြင်သို့ ထွက်လာကြသည်။ ကျောင်းသားများစွာနှင့် ဆရာအချို့ပင်လျှင် ဤပွဲကို ကြည့်ရန် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

ဆရာသခင်ပင်လျှင် အဝေးမှနေ၍ မျက်မှောင်ကုတ်ကာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထန်ဆန်းသည် သူ၏ အပြာရောင်ငွေမြက်ပင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ "ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - တွယ်ကပ်ခြင်း"

အပြာရောင်ငွေမြက်ပင်များမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ခြေထောက်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဝန်းရံလာသည်။ သို့သော် ယဲ့ဖုန်းကတော့ လှုပ်ပင်မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေသည်။

"ပြီးပြီလား" ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း (မည်းနက်ရောင်) မှာ တောက်ပလာပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

 "ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - နဂါးဘုရင်၏ ဖျက်ဆီးခြင်း"

ဘုန်း

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ ထန်ဆန်း၏ အပြာရောင်ငွေမြက်ပင်များမှာ တစ်စစီ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ထန်ဆန်းမှာလည်း အနောက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါကအဆင့်၂၀ကျော်ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်ရဲ့စွမ်းအားပဲ" ယွီရှောင်ကန်း၏မျက်လုံးများထဲတွင်ထိတ်လန့်မှုများပြည့်နှက်နေတော့သည်။