အခန်း (၁၃) ရှောင်ဝူ၏ မှီခိုမှု

စားသောက်ဆောင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် အကောင်းဆုံး စားသောက်ဖွယ်ရာများကို မှာယူလိုက်သည်။

စားပွဲပေါ်တွင် အရသာရှိလှသော ဟင်းလျာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အဆောင် (၇) မှ ကျောင်းသားများမှာ ၎င်းတို့ဘဝတွင် တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော စားစရာများကို အငမ်းမရ စားသောက်နေကြသည်။

ရှောင်ဝူသည် သူမအကြိုက်ဆုံး မုန်လာဥနီဟင်းလျာကို မြိန်ယှက်စွာ စားနေရင်း ယဲ့ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ယဲ့ဖုန်း... မင်းက ဘာလို့ ငါ့အပေါ် ဒီလောက်ကောင်းရတာလဲ"

ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။ "ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ။ ပြီးတော့ မင်းဗိုက်ဆာနေတာကို ငါမကြည့်ရက်လို့ပါ။"

ရှောင်ဝူ၏ ပါးလေးများ နီမြန်းသွားသည်။ သူမသည် စောစောက အဆင့်မြင့်ကျောင်းသားများကို ယဲ့ဖုန်း ဆုံးမလိုက်ပုံကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါဆို... နောက်လည်း ငါဗိုက်ဆာရင် မင်းပဲ ကျွေးရမှာနော်" ဟု သူမက ကလေးဆိုးလေးသဖွယ် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ဘေးမှကြည့်နေသော ထန်ဆန်း၏ ရင်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ရှောင်ဝူနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ကတည်းက သူမ၏ထူးခြားသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရှောင်ဝူ၏ အကြည့်များမှာ ယဲ့ဖုန်းထံ၌သာ ရှိနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဝန်တိုစိတ်အချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ထန်ဆန်းက ရှောင်ဝူနှင့် ပိုင်ရှင်တို့၏ ရင်းနှီးမှုကို ကြည့်ပြီး မနာလိုဖြစ်နေခြင်းကို တွေ့ရှိရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား ဆွဲဆောင်မှု အရှင်သခင်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပါပြီ။ ယခုပိုင်ရှင်၏ စကားတစ်လုံးချင်းစီသည် ရှောင်ဝူ၏ နှလုံးသားကို ပိုမို လှုပ်ခတ်စေပါလိမ့်မည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကြောင့် စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ထန်ဆန်းကို ကြည့်ကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ရှောင်ဆန်း... မင်းရဲ့ ဆရာသခင်က မင်းကို ဘာတွေသင်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားလဲ သူက မင်းကို ဝိညာဉ်ကွင်းရှာဖို့ ခေါ်သွားဦးမှာလား"

ထန်ဆန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "အင်း... ဆရာက နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ့ကို အမဲလိုက်တောအုပ်ကို ခေါ်သွားမယ်လို့ ပြောတယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့" ယဲ့ဖုန်းက ပြောရင်း ဝိုင်တစ်ခွက်ကို အသာအယာ ငုံ့သောက်လိုက်သည်။ "ငါလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရင် ကောင်းမလားလို့ စဉ်းစားနေတာ။"

"မင်းလည်း လိုက်မှာလား" ထန်ဆန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယဲ့ဖုန်းတွင် အနီရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း ရှိနေသည်ကို သူမြင်ခဲ့ရသော်လည်း ယဲ့ဖုန်းက မည်သို့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လိုက်ချင်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားမရပေ။

"ငါလည်း အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ အခြေအနေကို လေ့လာချင်လို့ပါ" ဟု ယဲ့ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ယဲ့ဖုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထန်ဆန်းက ဝိညာဉ်ကွင်းရရှိမည့် အခွင့်အရေးများကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် လိုအပ်ပါက စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် ထိုထက်သာလွန်သော အရာများကို ရယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ယဲ့ဖုန်း သွားရင် ငါလည်း လိုက်မယ်" ရှောင်ဝူက ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း ကျောင်းထဲမှာပဲ နေရတာ ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်လေ။"

ယဲ့ဖုန်းက ရှောင်ဝူကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ ရှောင်ဝူ... မင်းလိုက်ချင်ရင် ငါခေါ်သွားပါ့မယ်။"

စားသောက်ပြီးနောက် အားလုံး အဆောင်သို့ ပြန်လာကြသည်။ ထိုညတွင် ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ရင်း ယဲ့ဖုန်း၏ ပုံရိပ်ကိုသာ မြင်ယောင်နေတော့သည်။

သူမအနေဖြင့် ဤလူသားကောင်လေးအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မှီခိုလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်နေရသနည်းဆိုသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။