အခန်း (၁၁) ထန်ဆန်း ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ရှောင်ဝူ၏ စိန်ခေါ်မှု

ထန်ဆန်းသည် အဆောင် (၇) သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူ၏ သူငယ်ချင်း ယဲ့ဖုန်းမှာ ကုတင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေပြီး ဘေးတွင် ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ယဲ့ဖုန်း... မင်း ဒီကို ရောက်နေပြီပဲ" ထန်ဆန်းက နှုတ်ဆက်ရင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ဝမ်ရှန့်နှင့် ကျောင်းသားများမှာ အသစ်ရောက်လာသော ထန်ဆန်းကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် အနိုင်ကျင့်ရန် ပြင်လိုက်ကြပြန်သည်။

"ဟေး နောက်ထပ် အသစ်တစ်ယောက်ပဲ စည်းကမ်းအတိုင်း ငါနဲ့ အရင်တိုက်ရမယ်"

ထန်ဆန်းသည် ဆရာသခင်ထံမှ သင်ကြားမှုများနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းများကို ယုံကြည်မှုရှိနေသဖြင့် ဝမ်ရှန့်ကို အလွယ်တကူပင် ပညာပေးလိုက်သည်။ ထန်ဆန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန်ကလေးများထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

"တော်လိုက်တာ" ရှောင်ဝူက လက်ခုပ်တီးပြီး ထအော်လိုက်သည်။ "မင်းက တော်တော်တော်တာပဲ။ ငါနဲ့ တစ်ခါလောက် တိုက်ကြည့်ရအောင်"

ရှောင်ဝူသည် ထန်ဆန်းကို စိန်ခေါ်လိုက်သော်လည်း ထန်ဆန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ရှောင်ဝူက ခေါင်းမာစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင်...

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ တိုက်ခိုက်ပြီး ရင်းနှီးသွားမည့် အခြေအနေအပေါ် အားမရဖြစ်နေကြောင်း စနစ်မှ တွေ့ရှိရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း အရှိန်အဝါကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု ပိုင်ရှင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမည်"

ယဲ့ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိတွေ့တော့မည့်အချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ဖက်စီသို့ လက်ဖြင့် အသာအယာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

"တော်ကြတော့... ငါတို့အားလုံးက အဆောင်တူတူနေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ။ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်နေကြမှာလဲ" ယဲ့ဖုန်း၏ အသံမှာ အေးစက်သော်လည်း ဖိအားအပြည့် ပါဝင်နေသည်။

ရှောင်ဝူမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ကိုယ်ငွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည့် ခဏတွင် သူမ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။

သူမသည် ယဲ့ဖုန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး "ဟုတ်သားပဲ... ယဲ့ဖုန်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ရှောင်ဆန်း... မင်းက တော်တယ် ဒါကြောင့် ငါတို့ သူငယ်ချင်း လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောင်းလဲပြောဆိုလိုက်သည်။

ထန်ဆန်းမှာမူ ကြောင်အသွားရသည်။ သူသည် ရှောင်ဝူ၏စွမ်းအားကို တုံ့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယဲ့ဖုန်းက မည်သို့မျှ မမြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဝင်ရောက်တားဆီးနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း၏ စွမ်းအားမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ယဲ့ဖုန်း... မင်းက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ များတာပဲ" ထန်ဆန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တင်း"

"ရှောင်ဝူသည် ပိုင်ရှင်၏ ကာကွယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ပိုင်ရှင်အပေါ် ပိုမို စိတ်ဝင်စားသွားပါသည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ပိုင်ရှင်အား ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြှင့်တင်ရေးဆေးတောင့် ၅ လုံး ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ"

ယဲ့ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အဆောင် (၇) ၏ အခြေအနေကို သူ၏ စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကဲ... အဆောင်ခေါင်းဆောင်ကတော့ ယဲ့ဖုန်းပဲပေါ့။ မင်းတို့အားလုံး သဘောတူလား" ဝမ်ရှန့်က ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းသားအားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ ထန်ဆန်းမှာမူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှဝင်မပြောတော့ပေ။

"ငါက အဆောင်ခေါင်းဆောင်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စည်းကမ်းကတော့ အားလုံး ဗိုက်ဝအောင် စားရမယ် ဆိုတာပဲ" ယဲ့ဖုန်းက ပြောရင်း အိတ်ထဲမှ ရွှေဒင်္ဂါးများကို ထုတ်လိုက်သည်။ "လာကြ... ဒီနေ့ ငါ အားလုံးကို အကောင်းဆုံး ဆိုင်မှာ လိုက်ကျွေးမယ်"

ရှောင်ဝူသည် မျက်လုံးလေးများ တောက်ပသွားပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ အပြင်သို့ အပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ထန်ဆန်းမှာမူသူတို့နောက်မှလိုက်ပါရင်းယဲ့ဖုန်းဆိုသည့်လူငယ်မှာသူ၏ဘဝအတွက်အကြီးမားဆုံးသောပြိုင်ဘက်ဖြစ်လာမည်ကိုစတင်ခံစားမိနေတော့သည်။