အခန်း (၁၀) အဆောင် (၇) ၏ စည်းကမ်းနှင့် ရှောင်ဝူနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခြင်း

ယဲ့ဖုန်းသည် ကျောင်းအပ်နှံခြင်းကိစ္စများကို အလျင်အမြန် အဆုံးသတ်ကာ ကျောင်းသားဆောင် နံပါတ် (၇) ထံသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဤအဆောင်မှာ အလုပ်သင်ကျောင်းသားများ စုဝေးရာနေရာဖြစ်ပြီး ထန်ဆန်းလည်း ဤနေရာသို့ပင် လာရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိနေသည်။

အဆောင်တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ အတွင်းမှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟေး... အသစ်လေးတွေ ဒီအဆောင်မှာ နေချင်ရင် ငါတို့ရဲ့ စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမယ်။ ဒီအဆောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ငါ ဝမ်ရှန့်ပဲ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူမှ ဒီအဆောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်သစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိတယ်"

ယဲ့ဖုန်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အေးအေးလူလူ လျှောက်ဝင်သွားလိုက်သည်။ အဆောင်အတွင်းရှိ ကျောင်းသားများမှာ ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ဆင်ထားသော ယဲ့ဖုန်းကို မြင်သောအခါ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားကြသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ ဝတ်ပုံစားပုံကြည့်ရတာ အလုပ်သင်ကျောင်းသားနဲ့ မတူဘူးပဲ" ဟု ဝမ်ရှန့်က မျက်မှောင်ကုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက ဝမ်ရှန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အလွတ်ဖြစ်နေသော ကုတင်တစ်ခုပေါ်သို့ သူ၏ အထုပ်ကို ပစ်တင်လိုက်သည်။

"ဟေး ငါပြောတာ မကြားဘူးလား" ဝမ်ရှန့် ဒေါသထွက်သွားကာ ယဲ့ဖုန်း၏ ပခုံးကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏လက်မှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ပခုံးသို့ မရောက်ခင်မှာပင် အေးစက်လှသော ဖိအားတစ်ခုကြောင့် ဝမ်ရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် တန့်သွားပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်သခင်လေးများက အနိုင်ကျင့်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းအပေါ် အားမရဖြစ်နေကြောင်း စနစ်မှ တွေ့ရှိရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား ဘုရင်၏အရှိန်အဝါကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု အိမ်ရှင်၏ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရန်သူများကို တုန်လှုပ်စေနိုင်ပြီဖြစ်သည်"

အဆောင်အတွင်းရှိ ကျောင်းသားအားလုံးမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ကိုယ်မှထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြောင့် အသက်ရှူပင် မဝတော့ဘဲ ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားကြသည်။

ထိုစဉ် အဆောင်တံခါးဝမှ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဟေး... ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ပျော်စရာကောင်းပုံရသားပဲ"

အားလုံးက တံခါးဝသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ပန်းရောင်ဝတ်စုံလေးနှင့် ယုန်နားရွက်ကဲ့သို့ ဆံပင်စည်းထားသော ချစ်စဖွယ်ကောင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူမကား ရှောင်ဝူပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အဆောင်အတွင်းရှိ လေးလံသော ဖိအားကို သတိထားမိသွားပြီး ယဲ့ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော်သန်မာပုံရတယ်ပဲ။ ငါ့နာမည်က ရှောင်ဝူ... ကခုန်တဲ့ရှောင် မြက်ပင် ရှောင်ဝူပဲ။ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြည့်မလား"

ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံထဲတွင် ရှောင်ဝူ၏ နောက်ကွယ်မှ နှစ်တစ်သန်း ဝိညာဉ်သားရဲ(ယုန်ဖြူ) ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်နေရသည်။

"တင်း"

"ပိုင်ရှင်သည် ရှောင်ဝူက စိန်ခေါ်လာခြင်းအပေါ် အားကျနေကြောင်း စနစ်မှ တွေ့ရှိရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ရှင်အား နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသားဖမ်းစားခြင်းကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ။ ယခု ရှောင်ဝူသည် အိမ်ရှင်အပေါ် အလိုအလျောက်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေရမည်"

ရှောင်ဝူသည် ယဲ့ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်မိသည့် ခဏတွင် သူမ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာပြီး ဒေါသများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟို... တိုက်ခိုက်ဖို့က နောက်မှလုပ်လည်း ရပါတယ်။ မင်းက ကြည့်ရတာ လူကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ တူသားပဲ" ဟု ရှောင်ဝူက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန့်နှင့် အခြားကျောင်းသားများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤမျှ သန်မာပုံရသော မိန်းကလေးက ယဲ့ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်းပင် ယဉ်ပါးသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယဲ့ဖုန်းက ရှောင်ဝူကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့နာမည်က ယဲ့ဖုန်းပါ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ကြတာပေါ့။"

ရှောင်ဝူက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ ဘေး ကုတင်တွင် သူမ၏ အထုပ်ကို ချလိုက်သည်။ ထိုစဉ် အဆောင်တံခါးဝသို့ ထန်ဆန်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။