အခန်း (၁) အပြာရောင်ငွေမြက်ပင်
ခန်းမတစ်ခုအတွင်းမှာ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးဟာ မျက်ခုံးထူထူ တောက်ပတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ခန့်ညားစွာ ရပ်နေပါတယ်။ သူဟာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင်ဘတ်အလယ်မှာတော့ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိတဲ့ "ဝိညာဉ်" ဆိုတဲ့ စာလုံးကို ရေးထိုးထားသည်။
အဆိုပါလူငယ်ဟာ ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ အသားညိုညိုနဲ့ ကောင်လေးကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်ပြီး "နောက်တစ်ယောက်" လို့ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
"ဦးလေး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မစမ်းသပ်ရသေးဘူးလေ"
"စမ်းသပ်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ အပြာရောင်ငွေမြက်ပင် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါလာတဲ့သူမျိုး ငါတစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။"
"ဦးလေးရယ် စမ်းသပ်ပေးပါဦး။ အကြာကြီး မကြာပါဘူး။"
"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်တာပေါ့။"
ခန်းမရှေ့က မြင်ကွင်းဟာ ကောင်လေး မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေပါတယ်။
အဲဒီကောင်လေးမှာတော့ အနက်ရောင်ဆံပင် အနက်ရောင်မျက်လုံးတွေရှိပြီး ဖာထေးထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အသားညိုညိုနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့မျက်လုံးတွေက အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ပုံရပါတယ်။
ဒီကောင်လေးရဲ့နာမည်က ယဲ့ဖုန်းပါ။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ကို နှိုးစင်ဖို့ ဒီခန်းမကို ရောက်လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။
"မင်းရဲ့ကိစ္စက တော်တော်ထူးဆန်းတယ်။ ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ယောက်တောင် ပေါ်ထွန်းဖို့ခဲယဉ်းတဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့်ရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ... တကယ့်ကို နှမြောဖို့ကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်က လယ်ယာသုံးပစ္စည်းတစ်ခုခု ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီအသုံးမကျတဲ့ အပြာရောင်ငွေမြက်ပင်ထက် ပိုကောင်းဦးမယ်။ အဲဒါဆိုရင် ငါ အနည်းဆုံးတော့..." လူငယ်က စကားစကို ဖြတ်လိုက်ပြီး နောင်တရသလို ခေါင်းခါလိုက်သည်။
လူတန်းရဲ့ နောက်ဆုံးမှာရှိနေတဲ့ ယဲ့ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "နောက်တစ်ယောက်" လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
အနားမှာရပ်နေတဲ့ ထန်ဆန်းကတော့ လူငယ်လေး စုယွင်ထောင် ဆီက ကြားလိုက်ရတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေအကြောင်း သိချင်စိတ်တွေ ရှိနေဆဲပါ။
လူငယ်ရဲ့ နှင်ထုတ်မှုကို ကြားတဲ့အခါ သူက ဘေးကို ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ယဲ့ဖုန်းကို ဝိညာဉ်နှိုးစင်တဲ့ စက်ဝိုင်းထဲ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ယဲ့ဖုန်း စက်ဝိုင်းထဲမှာ ရပ်နေစဉ် ရွှေရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စီးဝင်လာပါတယ်။ နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အချုပ်အနှောင်တစ်ခုခု ကျိုးပျက်သွားသလိုမျိုး တကယ့်ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။
"တင်းတောင်"
"ပိုင်ရှင်သည် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် နှိုးစင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်နေကြောင်း စနစ်မှ တွေ့ရှိရသဖြင့် စနစ်စတင်ရန် အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီသွားပါသည်။ ယခု စနစ်ကို ပိုင်ရှင်နှင့် စတင်ချိတ်ဆက်ပါမည်"
"ချိတ်ဆက်မှုတိုးတက်မှု - ၁၀%။"
"ချိတ်ဆက်မှုတိုးတက်မှု - ၂၀%။"
"ချိတ်ဆက်မှုတိုးတက်မှု - ၃၀%။"
ယဲ့ဖုန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပုံရိပ်ယောင်တိုးတက်မှုပြဘားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"စနစ်တစ်ခုလား"
"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်လှည့်ကွက်ကို ရပြီဟေ့"
"ခြောက်နှစ်တောင် ကြာသွားတယ်။ စနစ်ရေ... ဒီခြောက်နှစ်ကို ငါ ဘယ်လိုဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲ မင်းသိလား"
"အစွမ်းထက်လှည့်ကွက်... နောက်ဆုံးတော့ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းရှိတော့မယ်။"
"ငါ ပိုသန်မာချင်တယ် အခုတော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ"
ယဲ့ဖုန်းဟာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ အကျယ်ကြီး အော်ရယ်ချင်နေပေမဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပါတယ်။
"ချိတ်ဆက်မှုတိုးတက်မှု - ၁၀၀%။"
"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် နိုးထလာပြီ။"
ယဲ့ဖုန်းဟာ စုယွင်ထောင်ဆီက ကြားခဲ့ရတဲ့ အသိပညာတွေကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စဉ်းစားနေတဲ့ ထန်ဆန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ယဲ့ဖုန်းရဲ့ အတွေးတွေ ပျံ့လွင့်နေပါတယ်။ ထန်ဆန်းက ဝိညာဉ်သန့်စင်ရွာက မဟုတ်ဘူး ငါလည်း မဟုတ်ဘူး။ အဖိုးဂျက်ပြောတာတော့ ငါ့မိဘတွေ မသေခင်မှာ ငါ့ကို သူ့ဆီ အပ်နှံသွားခဲ့တာတဲ့။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်က အသုံးမကျတဲ့ဟာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ထန်ဆန်းမှာ အမြွှာ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်တွေ နိုးထလာတာကိုတော့ ငါအားကျမိသား။ ကံကောင်းခြင်းရဲ့ သားတော်ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ သူက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။
"တင်းတောင်"
"ပိုင်ရှင်သည် ထန်ဆန်းတွင် အမြွှာကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ရှိခြင်းအပေါ် အားကျနေကြောင်း စနစ်မှ တွေ့ရှိရပါသည်။ စနစ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်မိသဖြင့် အိမ်ရှင်အား သုံးဘဝကိုယ်ပွားဝိညာဉ် နှိုးစင်ပေးရန် ကူညီပေးပါမည်"
"ဘာ သုံဘဝ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ဟုတ်လား" ယဲ့ဖုန်းဟာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။
"မှန်ပါတယ် " စနစ်က အတည်ပြုပါတယ်။
"စနစ် မင်း နောက်နေတာလား" ယဲ့ဖုန်းက မယုံသလို မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှေးယခင်ကတည်းက အခုအချိန်ထိ သုံးဘဝ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးဟာ ဒိုလိုတိုက်ကြီး ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာတောင် မကြားဖူးတဲ့အရာပါ။
"စနစ်သည် နောက်ပြောင်ခြင်း မပြုပါ။ ပိုင်ရှင် ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ ပထမဆုံး ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ကို ရွေးချယ်ပေးပါ" စနစ်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ယဲ့ဖုန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
"တိန်ဟိုင်နတ်တုတ်၊ နေပစ်လေး၊ ရွှမ်ယွမ်ဓား..."
"ပထမဆုံး ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်အတွက် ငါရွှမ်ယွမ်ဓားကို ရွေးတယ်" ယဲ့ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"သေချာပြီလား" စနစ်က မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့" ယဲ့ဖုန်းက အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုအရ ဓားဟာ လက်နက်အားလုံးရဲ့ ဘုရင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာကိုး။
"ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် ပထမဆုံး ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ရွှမ်ယွမ်ဓားကို ရရှိသွားပါပြီ။ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ ဒုတိယမြောက် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ကို ရွေးချယ်ပါ၊" စနစ်က ကြေညာသည်။
နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ယဲ့ဖုန်းရဲ့ အသိစိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာပြန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခုကတော့ အရင်တစ်ခုနဲ့ လုံးဝမတူဘဲ အကူအညီပေးတဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်တွေကို ပြသနေပါတယ်။
"ကိုးပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်၊ အပြာရောင်ငွေဧကရာဇ်၊ ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက်၊ ရေခဲနတ်ဘုရားတောင်ဝှေး..."
"စနစ် ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက် အကြောင်း ရှင်းပြပေးပါဦး။ ကိုးပါးနှလုံးသားပန်းနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ" ယဲ့ဖုန်းက သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်သည်။
"ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက်ဆိုတာ ကိုးပါးနှလုံးသားပန်းရဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲထားတဲ့ ပုံစံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကိုးပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်၊ အပြာရောင်ငွေဧကရာဇ်တို့နဲ့ တန်းတူအဆင့်ရှိပါတယ်။ ကုသခြင်းကိုပဲ အဓိကထားတဲ့ ကိုးပါးနှလုံးသားပန်းနဲ့ မတူဘဲ၊ ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက်ကတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အလေးပေးထားပြီး အဆုံးမဲ့ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်၊" စနစ်က ရှင်းပြသည်။
"ကောင်းပြီ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်အဖြစ် ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက် ကိုပဲ ရွေးမယ်" ယဲ့ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ယဲ့ဖုန်းဟာ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ဗီဇပြောင်းလဲမှုတွေမှာ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုရှိတာကို သိပါတယ်။ တစ်ခုက ဆိုးကျိုးပေးတဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲမှု နဲ့ နောက်တစ်ခုက ကောင်းကျိုးပေးတဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲမှု တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက် က ဒဏ္ဍာရီလာ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်တွေနဲ့ တန်းတူအဆင့်မှာ ရှိနေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲမှုက အကောင်းဘက်ကပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။
စနစ် "သေချာပြီလား"
ယဲ့ဖုန်း "သေချာပါတယ်"
"ဂုဏ်ယူပါသည် သင်သည် ဒုတိယမြောက် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ကိုးပါးနှလုံးသားလျှို့ဝှက်ချက် ကို ရရှိသွားပါပြီ။ ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ တတိယမြောက် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ကို ရွေးချယ်ပါ။"
နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ယဲ့ဖုန်းရဲ့ အသိစိတ်ထဲမှာ ထပ်ပေါ်လာပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ မျက်လုံးအမျိုးအစား ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်တွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။
"အသူရာမျက်လုံး၊ ရွှေရောင်မျက်လုံး၊ ကောင်းကင်ရွှေမျက်လုံး၊ မြင့်မြတ်သောအလင်းမျက်လုံး၊ ငရဲမျက်လုံး၊ မသေမျိုးမျက်လုံး..."
စနစ်က သူ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးထားတာကို ယဲ့ဖုန်း သဘောပေါက်သွားပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက တိုက်ခိုက်ရေး၊ ဒုတိယတစ်ခုက အကူအညီ၊ တတိယတစ်ခုကတော့ စိတ်စွမ်းအားအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ စနစ်က သူ့ကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုအလား ဖြစ်စေချင်တာ သိသာသည်။
"ငရဲမျက်လုံး နဲ့ပဲ သွားရအောင်" ယဲ့ဖုန်း ပြောလိုက်သည်။
"သေချာပြီလား"
"ဘယ်ဟာ အကောင်းဆုံးလဲ ငါမသိဘူး ဒါကြောင့် ငရဲမျက်လုံးကိုပဲ ယူလိုက်မယ်" ယဲ့ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဂုဏ်ယူပါသည် သင်သည် တတိယမြောက် ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ငရဲမျက်လုံး ကို ရရှိသွားပါပြီ။"
ယဲ့ဖုန်းရဲ့ မျက်လုံး၊ လက်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ နွေးထွေးမှုတွေ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"ကလေး မင်းနားပင်းနေတာလား မင်းရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လို့ ငါပြောနေတယ်လေ" စုယွင်ထောင်ရဲ့ အသံကြောင့် ယဲ့ဖုန်း လက်တွေ့လောကထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။
ယဲ့ဖုန်းက လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြလိုက်သည်။
အရောင်အဆင်းမရှိတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာပါတယ်။ အရောင်မရှိပေမဲ့လည်း အဲဒီပန်းလေးက အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ ကျောက်စိမ်းတစ်ခုလို တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပနေပါတယ်။
စုယွင်ထောင်က ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။ "အရောင်မရှိတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ဆိုတာ အသုံးမကျတဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ပါပဲ။ ဝိညာဉ်သန့်စင်ရွာကို လာရတာ အလကားဖြစ်သွားပြီ။ ကဲ သွားလို့ရပြီ။"
ယဲ့ဖုန်းကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ရဲ့ တကယ့်ဝိညာဉ်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်က ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ အသုံးမကျသည်ဖြစ်စေ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါတစ်ယောက်တည်း သိထားရင် လုံလောက်ပါပြီ။
ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးပြီး စုယွင်ထောင်ကို ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။ "ဦးလေး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မစမ်းသပ်ရသေးဘူးနော်"