အပိုင်း (၂၇) မရီး ယုအာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ
ထန်ဟောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ရှောင်သည် ဘာတတ်နိုင်ရော့သလဲဟူသော သက်ပြင်းကိုသာ ချလိုက်မိသည်။ ထန်ဟောက် တစ်ယောက် ဤမျှအထိ အသိတရားကင်းမဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ဖူးချေ။
“ဟူး... ဒီထန်ဟောက်ကို ဒီအတိုင်းသာ ဆက်လွှတ်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာတွေ သေချာပေါက် တက်လာတော့မှာပဲ။”
ဂိုဏ်းတွင်း ပဋိပက္ခဖန်တီးရာတွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်သော အကြီးအကဲ ထန်ချီ သည် မိမိ၏ပါရမီအစွမ်းကို အမှီပြုကာ လူတိုင်းကို အထင်သေးတတ်သော ထန်ဟောက်ကို လုံးဝကြည့်မရပေ။
“ညီလေးဟောက် တစ်ယောက် နားလည်သဘောပေါက်သွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့။”
အသိတရားကင်းမဲ့လှသော ထန်ဟောက်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ရှောင်သည် သူ၏ညီမဖြစ်သူ ထန်ယွဲ့ဟွာ ကို သတိရမိသွားသည်။ သူမ၏ တိုက်ပွဲဝိညာဉ်သည် အလွန်ထူးခြားပြီး ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း သူမတွင် အရည်အချင်းတစ်ခု ရှိပေသည်။
သူမသည် ထျန်းတုအင်ပါယာမြို့တော်တွင် မင်းစိုးရာဇာတို့၏ အိန္ဒြေသိက္ခာဆိုင်ရာ သင်တန်းကျောင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားပြီး၊ ၎င်းကျောင်းမှ နှစ်စဉ် ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး သန်းပေါင်းများစွာ ဝင်ငွေရရှိနေသည်။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ ညီမဖြစ်သူနှင့် မတွေ့ရသည်မှာ တစ်နှစ်ခန့်ပင် ရှိပြီဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲပြီးလျှင် သူမကို ဂိုဏ်းသို့ ရက်အနည်းငယ်ခန့် ပြန်လာရန် သူ ဖိတ်ခေါ်ရပေမည်။
ထန်ယွဲ့ဟွာတစ်ယောက် ဂိုဏ်းမှထွက်ခွာပြီး ထျန်းတုမြို့တော်တွင် ကျောင်းလာဖွင့်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကို တွေးမိသည့်အခါတွင်မူ ထန်ရှောင်သည် နောက်ထပ် ခေါင်းခဲစရာတစ်ခု တိုးလာရပြန်သည်။
အထူးသဖြင့် ယခင်က ထန်ယွဲ့ဟွာကို ဂိုဏ်း၏အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးနေပြီး အဆင့် ၁၀ ကိုပင် မကျော်ဖြတ်နိုင်သော ဂိုဏ်း၏ အမှိုက်ဟု အမြဲတစေ လှောင်ပြောင် ဆဲဆိုခဲ့ကြသည့် အကြီးအကဲ ထန်ချီတို့လို လူအိုကြီးများကို တွေးမိ၍ဖြစ်သည်။
မိမိရှေ့တွင် သောက်စားနေကြဆဲဖြစ်သော အကြီးအကဲများကို ကြည့်ရင်း ထန်ရှောင်မှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ ဝါရင်မှုကို အားကိုးနေကြသည့် ခေါင်းမာသော လူအိုကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မိမိ၏အကြီးအကဲများ မဟုတ်ခဲ့ကြလျှင် သူတို့ နိုးကြားသွားအောင် ပါးရိုက်ပစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတရံတွင် သူတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော မိမိ၏စကားကိုပင် နားမထောင်ကြဘဲ သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် မိမိသည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ရှိသေးသဖြင့် နက်ရှိုင်းသော ကိစ္စရပ်များကို နားမလည်နိုင်ဟု ပြောတတ်ကြသေးသည်။
မိမိက ဘာကို နားမလည်ရမှာလဲ။ ဝိညာဉ်နန်းတော်က အာဏာချဲ့ထွင် လာနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကတော့ ဂိုဏ်းတွင်းပဋိပက္ခများကြားတွင် လည်ထွက်နေဆဲဖြစ်ရာ ထန်ရှောင်ကို သေလုမတတ် ရူးသွပ်စေသည်။
အကယ်၍ ကွယ်လွန်ခါနီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပ်နှံမှာကြားချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ထန်ရှောင်အနေနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ချင်နေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ယုအာကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤစိတ်ကူးမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
...
ထန်ဟောက်သည် ပင်မခန်းမဆောင်ထဲမှ ဝူးကနဲ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက် အရက်နှစ်အိုးကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ပစ်လိုက်သည်။ အရက်ရှိန် တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ထန်ရှောင်၏ အိပ်ဆောင်ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
အိပ်ဆောင်တံခါးရှေ့တွင် ဆွဲချိတ်ထားသော အနီရောင် ပိုးထည်စများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထန်ဟောက်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသမီးများ ပြည့်လျှံသွားခဲ့သည်။
သူ လေးစားရပါသော အစ်ကိုကြီးကလည်း သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ပြီ၊ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကလည်း သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြပြီ။ သူ ယခုတစ်ခေါက် လာခဲ့ရခြင်းမှာ သူ၏စိတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံတစ်ခုက ယုအာကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် တိုက်တွန်းနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များနှင့်အတူ ထန်ဟောက်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ယုအာသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၌ နေထိုင်ခဲ့ရသော ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသဖြင့် ဤနေရာမှ ဘယ်မှမသွားချင်တော့ချေ။
ယခုအခါ သူမတွင် ထန်ရှောင်၏ ရင်သွေးလေးကို လွယ်ထားရပြီဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သေရမည်ကိုသာ မကြောက်လျှင် သူမသည် ဤနေရာ၌ပဲ ထာဝရ နေထိုင်သွားရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထန်ရှောင်သည် သူမအပေါ် စစ်မှန်သော မေတ္တာရှိသည်ကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
ကျိန်း...
တံခါးပွင့်သွားသံနှင့်အတူ ယုအာ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အံ့ဩဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ထန်ရှောင်... အစ်ကို ပြန်လာပြီလား။”
“ယုအာ... ငါပါဗျာ။”
ဝင်းမှည့်နေသော မက်မွန်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လှပနေသည့် ယုအာကို ကြည့်ရင်း ထန်ဟောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ရာဂမီးများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ အရက်ရှိန်ကြောင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့တော့သည်။
ထရပ်၍ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယုအာမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။ ဤအသားမည်းမည်းနှင့် လူက ဘယ်သူလဲ။ သူမ တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် ဤမျှအထိ ရုပ်ဆိုးလှသော ငါးမျိုးကို မျှားဖမ်းမိခဲ့ဖူးလို့လား။
ယုအာ၏ ကြောင်အနုပျက်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထန်ဟောက်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ကြမ်းတမ်းလှသော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ကာ အကြင်နာဗလပွဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ငါပါ... ငါက ထန်ဟောက်လေ၊ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဟောက်ပါ။”
“ထန်ဟောက်?”
“ငါက မင်းရဲ့ ညီမလေး ယုအာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါက အခု ထန်ရှောင်ရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်နေပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အမြန်ထွက်သွားပေးပါ၊ ထန်ရှောင် အထင်လွဲမှာ စိုးလို့ပါ။”
လက်ရှိ ထန်ဟောက်၏ ပုံစံသည် ယုအာကို ဘာစိတ်ကူးမှ မဖြစ်ပေါ်စေသည့်အပြင် သူမကို အော့နှလုံးနာစရာပင် ကောင်းလှပေသည်။
“ယုအာ... မင်း အစ်ကိုကြီးရဲ့ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့တော့မလား။”
ထန်ဟောက်သည် ယုအာ၏ စကားများကို အလိုအလျောက် ဥပေက္ခာပြုလိုက်ပြီး တဏှာရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူမထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။
“နင်... နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ။”
ယုအာသည် မလိုချင်ယောင်ဆောင်ကာ အနောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းက ထန်ဟောက်၏ စိတ်ကို ပိုမိုဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် လှမ်းအုပ်လိုက်တော့သည်။
“နင် ဘာလုပ်တာလဲ။ ငါက နင့်ရဲ့ မရီးလေ။”
ယုအာ၏ ရုန်းကန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထန်ဟောက်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပူပြင်းလှသော မျက်ရည်စများ ဝိုင်းတက်လာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည် - “ယုအာ... မင်း ငါ့ကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ယုအာ... ငါလည်း မင်းကို ချစ်တယ်။”
ထန်ဟောက် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သောင်းကျန်းပစ်လိုက်တော့သည်။
ယုအာသည် တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားမိပြီး အော်ဟစ်သတိပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထန်ဟောက်၏ ကြမ်းတမ်းလှသော လက်ဖဝါးကြီးက သူမ၏ ပါးစပ်ကို မြဲမြံစွာ ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း ယုအာ ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးသည့်အခါ ထိုမျှအထိ နာကျင်မှုမရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည် - သူ့ကိုယ်သူ ဘာကောင်ကြီးကျနေတာလဲ မှတ်တယ်၊ တကယ်တော့ လမ်းဘေးက အဆင့်မရှိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲလား။
သူ့အစွမ်းက သူ့အစ်ကို ထန်ရှောင်ရဲ့ မွေးညင်းတစ်ချောင်းစာလောက်တောင် အားမကိုးရချေ။
...
ဘာကြောင့်ရယ်မသိ၊ ပင်မခန်းမဆောင်ထဲတွင် ရှိနေသော ထန်ရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက်တစ်ချက် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထန်ဟောက် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပုံကို သူ ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ! ငါ့ရဲ့ ယုအာ!”
ထန်ရှောင်သည် လန့်ဖျတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ရန်ပင် အချိန်မရတော့ဘဲ သူ၏ အိပ်ဆောင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့တော့သည်။ အခန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အခန်းထဲမှ လှုပ်ရှားသံများနှင့်အတူ ယုအာ၏ ငိုရှိုက်သံများကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။
အခန်းထဲတွင်မူ ကုတင်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။ ယုအာသည် ကုတင်ပေါ်တွင် သနားစဖွယ် လှဲလျောင်းရင်း တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးနေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထန်ဟောက်အပေါ် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။
“ယုအာ... ငါ မင်းကို တာဝန်ယူပါ့မယ်။ အကယ်၍ မင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာရင်တောင် အဆိုးဆုံးတော့ ငါ ထန်ဟောက် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်လိုက်ပါ့မယ်။”
ထန်ဟောက်သည် အရက်နံ့တထောင်ထောင်ဖြင့် ဤစကားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင် မူးဝေစွာ လှဲချလိုက်သည်။
ယုအာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အထင်သေးရွံရှာမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ပြကွက်ကို အဆုံးထိ ကပြရမည်ဖြစ်သဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် ဆက်လက်၍ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။
အခန်းထဲမှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် အသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထန်ရှောင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် သွေးသံရဲရဲ နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ နွားသိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူရင်း တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်တော့သည်။
“ထန်ဟောက်... မင်း ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ!”
ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကျယ်ကြောင့် ထန်ဟောက် လန့်နိုးလာခဲ့သော်လည်း ရောက်လာသူမှာ ထန်ရှောင်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - “တွေ့လား... အစ်ကိုကြီး၊ ယုအာက ငါ့ကိုပဲ သဘောကျတာ။”
ထန်ဟောက်သည် စကားပြောရင်းနှင့် ယုအာကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ထန်ရှောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။
“ယုအာကို အောက်ချလိုက်စမ်း... မင်း တိရစ္ဆာန်ထက် ယုတ်ညံ့တဲ့ကောင်။”
ထန်ရှောင်၏ နဖူးပေါ်တွင် အကြောအပြိုင်းပြိုင်း ထောင်တက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤညီဖြစ်သူအတွက် အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စနစ်တကျ အနစ်နာခံပေးခဲ့သော်လည်း ထန်ဟောက်ကတော့ သူ့ကို အစ်ကိုတစ်ယောက်လိုပင် လုံးဝ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ချေ။
“ဟွန်း... ငါ ထန်ဟောက် ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက တားရဲမှာလဲ။”
အပေါ်ယံဟန်ဆောင်မှုများ ပျက်ပြယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထန်ဟောက်သည် ထပ်မံ၍ မညှာတာတော့ချေ။ သူသည် သူ၏ ဟောက်ထျန်းစစ်မှန်သောခန္ဓာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ တူဖြင့် တစ်ချက်တည်း ထုရိုက်ကာ ထန်ရှောင်ကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယုအာကို သူ၏ခါးတွင် ချီပိုးကာ ဝူးကနဲ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
“မြန်မြန်... မြန်မြန် တားကြစမ်း! မရီးကို စော်ကားပြီး ဖခင်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ဒီဂိုဏ်းဖောက်ပြန်သူ ထန်ဟောက်ကို ဖမ်းကြစမ်း!”
ထန်ရှောင်၏ အော်ဟစ်သံသည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် အသက်ရှူမဝတော့ဘဲ သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့တော့သည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ဟောက်ထျန်း၏ အမြွှာကြယ်ပွင့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထန်ရှောင်၏ ညီအရင်းခေါက်ခေါက် ဖြစ်သော ထန်ဟောက်က ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်သွားခဲ့သည် တကယ့်ကို ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဟာသကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ပင်မခန်းမဆောင်ထဲရှိ အကြီးအကဲများသည် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထန်ဟောက်နောက်သို့ လိုက်လံမဖမ်းဆီးခဲ့ကြချေ; အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ထန်ဟောက်ကို မယှဉ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအစား သူတို့သည် ထန်ရှောင်ကို အရင်ဆုံး သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကြားတွင် သတိလစ်နေသော ထန်ရှောင်ကို သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။
“ဒီအဖိုးကြီးက ထန်ဟောက်ဆိုတဲ့ကောင် ကောင်းတဲ့ကောင်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကြိုသိသားပဲ။ ကြည့်စမ်း... ဂိုဏ်းချုပ် မင်္ဂလာဆောင်တာနဲ့တင် မရီးဖြစ်သူကို ပြန်ပေးဆွဲသွားပြီး သူ့အစ်ကိုအရင်းကိုပါ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတယ်။ ဒါ လူလုပ်မယ့် အလုပ်လား။”
ထန်ချီသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထန်ဟောက်ကို ကြည့်မရသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။
“တော်စမ်း... အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်ကို အိပ်ဆောင်ထဲ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ကုသရေးဝိညာဉ်သခင်ကို လာပြခိုင်းလိုက်။”
မဟာအကြီးအကဲ ထန်မင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ခက်ထန်နေခဲ့သည်။ သူသည် ယနေ့ ထန်ဟောက်၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ; အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ထန်ဟောက်ကို မနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ထန်ရှောင်ကို ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထန်ဟောက် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထန်ရှောင်သည်သာ သူတို့ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ တစ်ဦးတည်းသော ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်တော့သည်။
“ဒုတိယအစ်ကို... လူလွှတ်ပြီး ထန်ဟောက်ရဲ့ နာမည်ကို မိသားစုဝင်စာရင်းထဲကနေ ပယ်ဖျက်ခိုင်းလိုက်။ ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာမရှိတဲ့ကောင်တွေက မိသားစုဝင်စာရင်းထဲမှာ ရှိနေဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။”
“ပြီးတော့ ဆုငွေထုတ်ပြန်ဖို့ကိုလည်း ချန်လှပ်ထားလို့ မရဘူး။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ရွှေ ဒင်္ဂါး တစ်သန်း ဆုငွေထုတ်ပြန်လိုက်ကြ။”
ဂိုဏ်းတွင်း ပဋိပက္ခဖန်တီးရာတွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်သော ထန်ချီက ကိစ္စရပ်များ ပိုမိုကြီးထွားလာစေရန်အတွက် ဘေးမှနေ၍ မီးလောင်ရာလေပင့် ထပ်မံဖြည့်စွက် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။