အပိုင်း (၂၄) အဟမ်း... ဒါက ငါတို့ဝိညာဉ်နန်းတော်ပိုင်တာလေ
“ဒီသားရဲက အချိန်ဆွဲနေတာပဲ။ လူတိုင်း ငါ့နောက်ကလိုက်ပြီး ဒီသားရဲကို အရင်ဆုံး နှိမ်နင်းကြစို့။”
ထန်ရှောင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း သူ၏ ဝိညာဉ်အစစ်အမှန်ခန္ဓာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
“အဋ္ဌမဝိညာဉ်စွမ်းရည် - ဟောက်ထျန်းမြေငလျင်။”
“ဟောက်ထျန်းပကတိကိုးချက် - ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းရည်။”
ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါး ပြောသမျှကို သူ ဂရုမစိုက်အားတော့ချေ။ ၎င်းတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သေချာပေါက် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်သွား၍မဖြစ်ပါ။ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး ရောက်မလာသေးသည့်အချိန်သည် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“လက်အောက်ခံ လေးဂိုဏ်းက အဲ့ဒီ လူသားအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို ဝိုင်းထားကြ။ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကတော့ ငါနဲ့အတူ ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးကို တိုက်ခိုက်မယ်။”
သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရန်ဝူတီ၊ နျူကောက်၊ ပိုင်ဟယ်နှင့် တိုက်တန်တို့သည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အစစ်အမှန်ခန္ဓာများကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး လင်းလက်သော အလင်းတန်းလေးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး... အန်တီရို။”
ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးသည် ပျံသန်းလာနေသော လူရိပ်လေးခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ တူများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သန်မာထွားကျိုင်းသော လူကိုးယောက်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
“ယုတ်မာတဲ့ လူသားတွေ... ငါ့လမ်းကနေ ဖယ်ကြစမ်း။”
“ကောင်းကင်ပြာ ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုး။”
ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားပုံရသော ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြာလဲ့လဲ့ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း တိမ်မည်းများ အုံ့မှိုင်းလာခဲ့သည်။
လူတစ်ယောက်၏ ခါးခန့်တုတ်စက္ကရှိသော မိုးကြိုးတုံးကြီးများသည် သူ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် လူကိုးယောက်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
“မြန်မြန်... နောက်ဆုတ်ကြ။”
ပြာလဲ့လဲ့ မိုးကြိုးများသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသည်။ လူအနည်းငယ်က ကြိုတင်သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း မိုးကြိုးအချက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းရာ အမည်းကွက်များ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ညီလေးဟောင်... အကြီးအကဲတို့... ငါတို့အားလုံး အင်အားချင်း ပေါင်းစပ်ကြစို့။”
ထိုလူကိုးယောက်သည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အစစ်အမှန်ခန္ဓာများကို အသီးသီး ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြပြီး ပြိုင်တူ ဟစ်အော်လိုက်ကြသည် -
“ဟောက်ထျန်းပကတိကိုးချက် - ကိုးကိုးတစ်ချက်တည်း ဖြစ်တည်ခြင်း။”
“ဝိညာဉ်ကွင်းပေါက်ကွဲခြင်း။”
“မဟာသုမေရုတူ။”
ဧရာမတူကြီး ကိုးစင်းထံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ရာ ထိုအနက်ရောင်အလင်းအောက်တွင် အရာအားလုံး ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခံရတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။ ထိုတူကြီးများ၏ အောက်တွင် ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးကြီးပင်လျှင် အလွန်တရာ သေးငယ်လွန်းလှသည်ဟု ထင်ရသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး... တမင်။”
ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရသော အန်တီရိုသည် ဟောက်ထျန်းတူ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဝူအား အလျင်အမြန် လှမ်းအော်လိုက်သည် - “ရှောင်ဝူ... မြန်မြန်သွားပြီး တမင်းကို ကူညီလိုက်ဦး။ ငါ သူတို့ကို ထိန်းထားပေးမယ်။”
“ဒိုင်း။”
ကံဆိုးစွာဖြင့် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန်ကြီးမားလှသော ဟောက်ထျန်းတူကြီးသည် ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ၊ သူသည် သက်စောင့်ရေကန်ထဲသို့ လွင့်စင်ကျသွားခဲ့ပြီး မီတာအတော်များများ မြင့်မားသော ရေလှိုင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“မပြိုလဲနိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာ။”
ဟောက်ထျန်းတူကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမရေလှိုင်းကြီးများသည် ရှောင်ဝူနှင့် အန်တီရိုတို့ ခုခံနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့သည် မပြိုလဲနိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုကာ မိမိကိုယ်မိမိနှင့် မိခင်ဖြစ်သူကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်လိုက်ရသည်။
ထိုလှုပ်ခတ်မှု အရှိန်အဝါသည် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ဆောင်းခိုအိပ်စက်နေသော အာမင်သည် သက်စောင့်ရေကန်ထံမှ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသွားခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့သည်။
“မကောင်းဘူး... အန်တီရို... ရှောင်ဝူ... တမင်... သူတို့ အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။”
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးသည် သက်စောင့်ရေကန်ထဲမှ ရုန်းကန်ထွက်လာခဲ့ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ သွေးချင်းချင်းနီနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ သွေးများက သက်စောင့်ရေကန်တစ်ခုလုံးကို နီရဲသွားစေခဲ့သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်တယ်ဆိုတော့ ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးရဲ့ အရှင်သခင်ပီသပါပေတယ်။”
ယခုအချိန်တွင် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အလွန်အမင်း အင်အားချည့်နဲ့နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ဆုံး ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက် တစ်ကွက်ကိုသာ အလွန်ဆုံး ထုတ်သုံးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ဤပြင်းထန်လှသော လှုပ်ခတ်မှုကြီးက တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို ဆွဲဆောင်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပုံရသဖြင့်၊ သူသည် အရှိန်ဂိုဏ်းအပါအဝင် လက်အောက်ခံဂိုဏ်းကြီး လေးဂိုဏ်းမှ လူများကို အလျင်အမြန် လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း... အဲ့ဒီ လူသားအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို မြန်မြန် ဖမ်းဆီးကြစမ်း။”
ထိုယုန်ဖြူကြီး၏ ကန်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဤဝိညာဉ်ဒူလော့များသည် အလွန်အမင်း အရှက်ရသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ အဋ္ဌမဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။
သံမဏိလက်သီးများ၊ လှံရှည်များနှင့် သောင်းကျန်းသော ကြံ့ရိုင်းများက ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြပြီး ထိုယုန်နှစ်ကောင်ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရအောင် လုပ်ဆောင်ကာ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားခဲ့ကြသည်။
“မပြိုလဲနိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာ။”
ရှောင်ဝူသည် မပြိုလဲနိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးမှာ သေလုမျောပါး အရိုက်ခံထားရသဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိပင် မကာကွယ်နိုင်တော့ချေ။
ကွက်တိဆိုသလိုပင် မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါလာခဲ့ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် လှုပ်ခါသွားခဲ့ကာ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး အက်ကွဲလှသော ဟစ်အော်သံတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“မင်းတို့... အန်တီရိုကို... အန္တရာယ်ပြုရဲတယ်ပေါ့... သေကြစမ်း။”
“တိုက်တန် ဥက္ကာခဲကျဆင်းခြင်း။”
ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် ထိုအချိန်တွင် စုရုံးကာ အတူတကွ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဧရာမ အနက်ရောင်မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် အောက်သို့ ဒုန်းစိုင်းခုန်ဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“အဘိုးကြီးမြေခွေး... မြန်မြန်ရှောင်။”
ကံဆိုးစွာဖြင့် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးသည် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ထောင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် နင်းခြေခြေမွခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
“တောက်... အဲ့ဒီသားရဲက ရောက်လာခဲ့ပြန်ပြီ။”
စိတ်ဆတ်လှသော ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် မိမိရှေ့ရှိ ဧရာမ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှုအချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရအောင် လုပ်ဆောင်ရင်းနှင့်ပင် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ထပ်မံတိုးလာခြင်းက တကယ့်ကို ဒုက္ခများလှပေသည်။
“အာမင်... နင် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။ ဒီလူသားတွေက ပေါ်လာတာနဲ့ အမေတို့ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြတာ၊ တမင်လည်း သူတို့ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားပြီ။”
အာမင် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ရှောင်ဝူသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ရင်ဖွင့်တိုင်တန်းလိုက်တော့သည်။
“အမုန်းဆုံး လူသားတွေ... သေကြစမ်း။”
တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးကို လှမ်းကြည့်ကာ၊ သူ၏ ဧရာမလက်သီးကြီးများကို ဒေါသတကြီး လွှဲယမ်းရင်း ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။
“အကြီးအကဲတို့... နောက်ထပ် ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်တစ်ခု ထပ်ထုတ်မယ်။”
ဟောက်ထျန်းဝိညာဉ်အစစ်အမှန်ခန္ဓာ ကိုးခုသည် ထပ်မံ၍ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ အားနည်းနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးကို ထုရိုက်ခဲ့သည့် တူစွမ်းအား၏ ထက်ဝက်ပင် မရှိတော့ချေ။
ဟောက်ထျန်းတူသည် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ သံမဏိလက်သီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့ပြီး ထွက်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းအရှိန်ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြသည်။
“အာမင်။”
တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ လက်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဝူသည် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိရာ၊ သူသည်လည်း အောက်စီးကျနေကြောင်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်။
“နဝမဝိညာဉ်စွမ်းရည် - မိစ္ဆာချေမှုန်း ကောင်းကင်ခွဲတူ၊ ဝိညာဉ်ကွင်းပေါက်ကွဲခြင်း၊ မဟာသုမေရုတူ။”
ထန်ရှောင်သည် အခြေအနေ မဟန်တော့ကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးထံသို့ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်ကို ဆင့်ဆိုလိုက်တော့သည်။
“မပြိုလဲနိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာ။”
ရှောင်ဝူသည် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နောက်ဆုံး မပြိုလဲနိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာကို အသုံးပြုကာ ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ခုခံလိုက်သည်။
သို့သော် ယင်းက ခဏမျှသာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဟောက်ထျန်းတူကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် လေလှိုင်းကြီးက ရှောင်ဝူကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့ရာ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
သက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ လေးကောင်စလုံး ဒဏ်ရာရရှိသွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အစ်ကိုဖြစ်သူ ထန်ရှောင်၊ ညီဖြစ်သူ ထန်ဟောင်နှင့် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲအချို့တို့သည် ပြိုင်တူ ပြုံးလိုက်မိကြတော့သည်။
၎င်းတို့သည်လည်း စိတ်အေးသွားခဲ့ကြသည်; ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးမှာ အစပိုင်းက ဤနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့အနေနှင့် အစောပိုင်းက ကောင်းကင်ပြာနွားသိုးနဂါးကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကိုပါ အတူတကွ ပူးပေါင်းနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
“ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်လာရင်းနဲ့ သက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ လေးကောင်တောင် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဝိညာဉ်နန်းတော်တောင် ဒီလောက်အများကြီး မြင်ဖူးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဟဟဟာ။”
ထန်မင်သည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးအနေနှင့် အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့က ပြင်ပလူများသာ ဖြစ်ကြပြီး မိမိတို့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကို အစေခံရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ သေဆုံးမှုမှာ အရေးမကြီးလှချေ။
ဤအကြီးအကဲများသည် အကယ်၍ ဤသက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်ကွင်းများကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ကြပါက အနည်းငယ်သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့အဆင့်သို့ သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်ကွင်းများနှင့် ဝိညာဉ်အရိုးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ လေးဦး ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှလောက်အထိ အင်အားကြီးမားမှုကို ဝိညာဉ်နန်းတော်ပင်လျှင် ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
“နေဦး... မင်းတို့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုယ်ငါ မင်းတို့ဆီ စတေးခံပါ့မယ်။”
အန်တီရိုသည် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိတော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ မိမိရှေ့ရှိ လူသတ်သမားများကို ပြတ်သားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဆန့်ကာ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်လိုက်သည်။
“မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပေါက်ကွဲပစ်မှာ ဖြစ်လို့ မင်းတို့ ဘာမှရမှာမဟုတ်ဘူး။”
“ဟွန့်... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေါက်ကွဲပစ်ရင် သူတို့အားလုံးလည်း သေချာပေါက် သေရမှာပဲ။ ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ ငါတို့က သက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်ပဲ အလိုရှိတယ်။ မင်း သူတို့ကို စတေးခံပေးရင် ငါတို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးမယ်။”
ထန်ရှောင်သည် သေချာပေါက် ဝိညာဉ်သားရဲ သုံးကောင်စလုံးကို လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိချေ။ ၎င်းတို့အနေနှင့် အနည်းဆုံး သက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်ကိုတော့ ရယူရမည် ဖြစ်သည်။
အန်တီရိုတစ်ယောက် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေဆဲ အချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်ယံအထက်ဆီမှ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဟိဟိဟိ... ငါ ကွက်တိအချိန်မှာ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ မင်းတို့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းက အခု ထွက်ခွာသွားလို့ရပြီ။ ငါတို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကတော့ ဒီသက်တမ်းနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ လေးကောင်စလုံးကို အလိုရှိတယ်။”
သရဲတုန့်လော့သည် အရိပ်များထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အာရင်ကို ပွေ့ဖက်ထားသော ချန်ရွှင်ဖုန်းနှင့် ချန်ရန်ရွှဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော ဂန္ဓမာတုန့်လော့တို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး မြေပြင်ပေါ်က လူများကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။
“ဝိညာဉ်နန်းတော်... ဒီအချိန်မှ ရောက်လာတယ်ဆိုတော့ မင်းတို့က ဝိညာဉ်ဆရာလောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမှုသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းပင် အောက်ခြေသို့ ထိုးဆင်းသွားစေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်သည် စောစောလည်း မလာ၊ နောက်ကျမှလည်းမလာဘဲ တိုက်ပွဲအပြီးတွင်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာက သေချာပေါက် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ချေ။
၎င်းတို့အနေနှင့် ဝိညာဉ်ဆရာလောက၏ စည်းမျဉ်းများကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်တော့သည် - ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် မည်သူက အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု စတင်ခဲ့သနည်း၊ ထိုအရာသည် ထိုသူနှင့်သာ သက်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
“တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ။ ငါတို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကလည်း ဒီဝိညာဉ်သားရဲ လေးကောင်ကို အမဲလိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတာ၊ မင်းတို့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကလည်း ရောက်လာခဲ့တာကိုး။”
ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ ချည့်နဲ့နေကြပြီဖြစ်သော အန်တီရိုနှင့် အခြားသူများကိုမူ သူက လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းသာ သူ သိရှိသည်။ ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲနှင့်ပတ်သက်၍မူ သရဲတုန့်လော့က ပြောလိုက်သည် - “ဘာတိုက်ပွဲလဲ? ငါ ဘာတိုက်ပွဲမှ မမြင်မိပါလား။”