အပိုင်း (၁၈) နှစ်တစ်သိန်း အရိုးပျော့ယုန်ဘုရင်ကို စီစဉ်ခြင်း
သို့သော်လည်း အဝေးတစ်နေရာရှိ လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲများခန်းမဆောင်အတွင်း၌မူ အကြီးအကဲများသည် ချန်ရွှင်ဖုန်းရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပေးပို့ရမည့် လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေကြသည်။
သူတို့သည် ဂိုဏ်းရဲ့အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး သန်းအနည်းငယ်ကို မနည်းချွေတာ စုဆောင်းထားရကာစပဲ ရှိသေးပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ ထိုရွှေဒင်္ဂါးများကို ချန်ရွှင်ဖုန်းထံ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ် ပေးအပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
"မဖြစ်ဘူး... အဲဒီရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေကို လုံးဝ သွားထိလို့မရဘူး။ အကယ်၍ ငါတို့ အဲဒါတွေကို သုံးလိုက်ရင် ငါတို့ လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းက တကယ့်ကို ဖုန်မြေကုန်းရတော့မယ်။"
ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေ ပေးပို့ချင်နေတဲ့ ပဉ္စမအကြီးအကဲကို ဒုတိယအကြီးအကဲက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်မောင်းမဲလိုက်သည်။
လောလောဆယ်တွင် လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းသည် အခြေခံလူနေမှုစရိတ်များနှင့် နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်အတွက် လိုအပ်သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စိုက်ပျိုးရန်အတွက် ဤမပြောပလောက်သော အရင်းအမြစ်များကိုသာ မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် လိုငွေပြပြ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီးသား ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ အရေးပေါ် စုဆောင်းထားသည့် ငွေကြေးများကို ပေးပစ်လိုက်ပါက ဤမျှလောက်သော ပမာဏကို ပြန်လည်စုဆောင်းမိရန် နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ကြာမြင့်ဦးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ ယွီယွမ်ကျန့်ပင်လျှင် ဂိုဏ်းအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့နိုင်ရန် ဝိညာဉ်ကွင်းများ လိုက်လံရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ပေးသည့် အလုပ်ကို သွားရောက်ကူညီပေးနေရပြီး ယခုအချိန်ထိ ပြန်မလာသေးချေ။
"ဒါလည်းမရ... ဟိုဟာလည်းမဖြစ်နဲ့၊ အဲဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဘာပစ္စည်း ပို့ပေးရမှာလဲ။"
ပဉ္စမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် အရေးအကြောင်းများ ထပ်နေပြီး တကယ့်ကို ခါးသီးလှသော အမူအရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"ငါတို့က နည်းနည်းပဲ ပေးပို့ရင် ချန်ရွှင်ဖုန်းက ငါတို့ကို အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်လိမ့်မယ်။ အများကြီး ပေးပို့ပြန်ရင်လည်း ငါတို့ လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းက ဆက်ပြီး ရပ်တည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
အကြီးအကဲများအားလုံး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဝေခွဲမရဖြစ်နေကြစဉ်မှာပဲ ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ပထမအကြီးအကဲက စားပွဲကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်လိုက်တော့သည်။
"အာဟ... ငါ အကြံရပြီ။"
ပထမအကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် "ဉာဏ်ပညာ" အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သူက ကျန်ရှိနေသည့် အကြီးအကဲများကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။
"ငါတို့ ပီပီတုန်ကိုပဲ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။"
"ဒါ... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"
ပီပီတုန်ကို ပေးပစ်လိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အကြီးအကဲတစ်ယောက်မျှ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိကြဘဲ ဤအစီအစဉ်၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကိုသာ စဉ်းစားနေကြတော့သည်။
"ဘာလို့မဖြစ်ရမှာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပီပီတုန်က ငါတို့ဆီမှာ ရှိနေရင် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ။ သူမကို မြန်မြန်ပဲ မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်ကြစို့။ ငါတို့ လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းက အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ရှိတဲ့ လူငယ် ဆယ်ယောက်လောက်တောင် ပန်းသေပန်းညှိုးရောဂါ ဖြစ်သွားကြပြီ။"
"မှန်တယ်။ သူမကို ဆက်ထားနေတာက တကယ့်ကို ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ။ အဆင်မပြေရင် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲကိုပဲ ပစ်ချထားလိုက်၊ ပြန်မခေါ်လာခဲ့နဲ့တော့။"
"ရှူး... ဒါက အမှန်ပဲ။ ပီပီတုန်က မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့်နဲ့ အမွှာဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ အဲဒီ ချန်ရွှင်ဖုန်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တယ် မဟုတ်လား။ သူ့ဘာသာသူပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ပါစေ။"
နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကဲများအားလုံးက ပီပီတုန်ကို ပေးပို့ပစ်ရန် တညီတညွတ်တည်း သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမကို ဤနေရာတွင် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ အမိန့်အရ တားမြစ်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ သူမကို သတ်ပစ်၍မရချေ။
သူတို့မျိုးနွယ်စုမှ အမျိုးသားအချို့ကို မျိုးမပွားနိုင်အောင် လုပ်ပစ်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ သူမသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အသုံးမဝင်ချေ။ သူမကို ပေးပို့လိုက်ခြင်းက ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး သန်းအနည်းငယ်ခန့်နှင့်ပင် ညီမျှနိုင်ပေသည်။
"အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ နှစ်တစ်ထောင် ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုနဲ့ ပီပီတုန်ကိုပါ ပေါင်းပေးလိုက်ရင် ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး သန်းအနည်းငယ်ခန့် တန်ကြေးရှိမှာ သေချာတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ယွီရှောင်ကန်းကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါကြားတာတော့ သူက လတ်တလောမှာ ပီပီတုန်ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာနေတယ်ဆို။"
ယွီရှောင်ကန်းသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွီယွမ်ကျန့်၏ သားဖြစ်နေသေးသဖြင့် သူတို့အနေနှင့် ယွီယွမ်ကျန့်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားမသွားစေချေ။
"ဟွန့်... အသုံးမကျတဲ့ကောင်။ သူ့ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။ ကံဆိုးမှုတွေ ဝေးဝေးသွားအောင် သူပါ မြန်မြန် လွင့်ထွက်သွားရင် ပိုတောင်ကောင်းဦးမယ်။"
ပထမအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ယွီရှောင်ကန်း၏ အခန်းဆီသို့ ဒေါသတကြီး လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။
"ယွီရှောင်ကန်း... ပီပီတုန် ဘယ်မှာလဲ။ အဲဒီ ကံဆိုးမကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့စမ်း။"
သူသည် ယွီရှောင်ကန်း၏ အခန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ ယွီရှောင်ကန်းမှာ လန့်ဖျတ်သွားပြီး ခုံပေါ်ကနေ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။
"ပထမအကြီးအကဲ... ပီပီတုန်ကို ဘာအတွက် လိုချင်လို့လဲခင်ဗျာ။"
ဒေါသတကြီး ရောက်ရှိလာသော ပထမအကြီးအကဲကို ကြည့်ရင်း ယွီရှောင်ကန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတော်လေး ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ ပထမအကြီးအကဲအပေါ် ဒေါသမထွက်ရဲသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြင့်သာ မေးမြန်းလိုက်ရသည်။
"နောက်လမှာ ချန်ရွှင်ဖုန်း မင်္ဂလာဆောင်တော့မယ်။ ငါတို့ လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းက ပီပီတုန်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလို့လား။"
"မဖြစ်ဘူး... ပထမအကြီးအကဲ၊ ပီပီတုန်ကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ အဘိုးတို့ သဘောအတိုင်း ဒီလိုမျိုး ပေးပစ်လိုက်လို့ မရပါဘူး။"
ပထမအကြီးအကဲက ပီပီတုန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားချင်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယွီရှောင်ကန်းမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ပီပီတုန်ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံရှာရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ သူမကို မည်သို့မျိုး ပေးပစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
"ဖြန်း။"
ယွီရှောင်ကန်းက ပြန်လည်ပြောဆိုဝံ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပထမအကြီးအကဲသည် သူ၏ မကောင်းသောအကျင့်များကို သည်းမခံတော့ဘဲ ယွီရှောင်ကန်းကို ချက်ချင်းပင် ပါးရိုက်လွှတ်လိုက်ရာ သူသည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
"မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်က ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာကြောင့်ပဲ အသက်ရှင်နေရတာ။ မင်းကို မိသားစုဝင်စာရင်းကနေတောင် ပယ်ဖျက်ပြီးသား။ အကယ်၍ မင်း သဘောမကျဘူးဆိုရင်လည်း အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားလို့ရတယ်။"
...
ချန်ရွှင်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း အတွေးထဲ နစ်မြောနေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်ကို ပင်လယ်နတ်ဘုရားက ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်ကို သူ ပြန်လည်သတိရမိသွားသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် နတ်ဘုရားအာဏာ၏ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို တတ်ကျွမ်းနားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ယင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက သူ့ကို တတိယအဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူအနေနှင့် ပင်လယ်နတ်ဘုရားက ချန်ရန်ရွှဲ၏ အနာဂတ်အသိစိတ်အပေါ် လွှမ်းမိုးမှုမရှိစေရန် တားဆီးပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုခွေးကဲ့သို့သော ကောင်အပေါ် စိတ်ကူးယဉ် အချစ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမျိုးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရားရဲ့ စမ်းသပ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်နိုင်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ချန်ရွှင်ဖုန်းအနေနဲ့ နတ်ဘုရားအာဏာရဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
လောလောဆယ်တွင် သူ၌ နတ်ဘုရားအာဏာ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသေးသည်။ ဝိညာဉ်အရိုး ခြောက်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးသွားပါက သူသည် နတ်ဘုရားအာဏာ၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။ ချန်ရန်ရွှဲ ဝိညာဉ်သူတော်စင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီမှာ နောက်ထပ် စမ်းသပ်ချက် နှစ်ခုကိုသာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကိုပါ တိုက်ရိုက် အစွမ်းမဲ့သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ရွှင်ဖုန်း... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"
အားရင်က ငေးငိုင်နေသော ချန်ရွှင်ဖုန်းကို မော့ကြည့်ရင်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"
ချန်ရွှင်ဖုန်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချန်ဒေါင်လျူထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းလျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည် -
"အဖေ... ကျွန်တော် မျှော်လင့်တာကတော့ ရွှဲအာလေးကို ဝိညာဉ်ကွင်း အရင်ဆုံး မစုပ်ယူစေဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အရင် လေ့ကျင့်စေချင်တာပါ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ရွှဲအာလေးကို ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်တန်ဆာထဲက ဦးခေါင်းခွံအရိုးကို အရင် စုပ်ယူခွင့်ပြုဖို့ အဖေ့ကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"
"ဘာလဲ... ဖုန်းအာ၊ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ။"
ချန်ဒေါင်လျူက ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ စကားကြောင့် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူ၏ သားကြီးသည် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးအခေါ် အကြံဉာဏ်များစွာ ရှိသူ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော့်မှာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေချာတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ဒါကတော့ အသက်နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ရွှဲအာလေးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခံလာအောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ။"
ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ စကားများက အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများကလည်း ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကသာ အသက်နှစ်တစ်သိန်း ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက မည်မျှအထိ ကြီးမားလှသော တိုးတက်မှုမျိုး ရရှိလာမည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
အသက်နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းက လူတစ်ဦး၏ အရည်အချင်း ပါရမီကို ကဏ္ဍစုံတွင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ကိုးခုမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းရည်ကသာ အသက်နှစ်တစ်သိန်း ဖြစ်နေသရွေ့ ထိုလူသည် အနာဂတ်တွင် အဆင့် ၉၅ သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်မားသော စူပါဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
"ဖုန်းအာ... ဒါက တကယ်ပဲ ဟုတ်လို့လား။"
ချန်ဒေါင်လျူက ထပ်လောင်း အတည်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့သားက တကယ့်ကို အားကိုးရသူ မဟုတ်ပါလား။
"သဘာဝကျကျပါပဲ။ ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်တော့ အဖေ့ရဲ့ ကြက်ဖအမြီးဖီးနစ်မြက်ပင်ကို အခုထိ မစုပ်ယူရသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဒါကိုလည်း ရွှဲအာလေးကိုပဲ ဘာလို့ မပေးလိုက်တာလဲ။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ပိုပြီးတော့တောင် အစွမ်းထက်လှတဲ့ ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကြိုဆိုခွင့်ရမှာပါ။"
"ကောင်းပြီ... အရာအားလုံးကို ဒီအဖိုးကြီးဆီပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ။"
အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်ရွှင်ဖုန်းသည်လည်း အားရင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။
"အားရင်... မင်းအနေနဲ့ အဲဒီ အသက်နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲကို ငါ လိုချင်တပ်မက်နေတဲ့အတွက် ငါ့အပေါ် စိတ်ဆိုးမိလားဟင်။"
ကုတင်ပေါ်တွင် ချန်ရွှင်ဖုန်းသည် အားရင်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူသားအသွင်ပြောင်းထားသည့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပထမဆုံးသော အမျိုးသမီးဖြစ်သည့်အတွက် သူက ဂရုတစိုက် မေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားရင်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်နေသဘောထားရှိပြီး အငြင်းပွားမှုများကို မုန်းတီးသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သူမ၏ ခံစားချက်ကို ထည့်မတွေးပေးမိပါက အနည်းငယ် အရည်အချင်းမပြည့်မီရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း နှစ်သိမ့်ပေးမှုသည် သီးသန့်ဖြစ်ပြီး၊ ချန်ရွှင်ဖုန်းအနေနှင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကိုတော့ စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ၊ အားရင်က သူ့ကို နားလည်ပေးနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
"မရှိပါဘူး... ကျွန်မက ငွေပြာရောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ငွေပြာရောင်တောအုပ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့ ငွေပြာရောင်မြက်ပင်တွေက အားနည်းလွန်းလှပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတိုင်းလိုလိုက ကျွန်မတို့ကို လာရောက် နှိပ်စက်လေ့ရှိကြတာ။"
အမှန်စင်စစ် အကယ်၍ ငွေပြာရောင်မျိုးနွယ်စုတွင် ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် ထိုအပင်စား ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြားဝိညာဉ်သားရဲများအပေါ် မည်သည့် ခံစားချက်ကောင်းမျှ မရှိကြချေ။
၎င်းအပြင် သူမသည် ချန်ရွှင်ဖုန်းနှင့် လက်ထပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရာ၊ ထိုမသက်ဆိုင်သည့် အရာများကို ဘာကြောင့် ဂရုစိုက်နေရဦးမည်နည်း။ သူမ ချစ်ရတဲ့ အမျိုးသားနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအချို့ကြောင့် လမ်းခွဲမိပါ့မလား ဒါက တကယ့်ကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ ဖြစ်သည်။
ချန်ရွှင်ဖုန်း နားလည်မှုလွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား အားရင်သည် ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ သူ၏ နွေးထွေးလှသော ရင်ခွင်ကို အငမ်းမရ ခံစားနေခဲ့တော့သည်။
"ကျွန်မ ရှင့်ကို အမြဲတမ်း ချစ်နေမှာပါ... ရွှင်ဖုန်း။"
"ငါလည်း မင်းကို အမြဲတမ်း ချစ်နေမှာပါ... အားရင်။"
ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အတွေးထဲ နစ်မြောသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အမြင်အာရုံများမှာ ဝေဝါးသွားကာ နက်ရှိုင်းလှသော အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များထဲသို့ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။