အခန်း (၁၂) လှပသော အားရင် နှင့် လမ်းဘေးက ယုအာ
"နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် စီနီယာ။"
အားရင် သည် မိမိအနေဖြင့် ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက်၏ လက်ခုပ်ထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိမှန်း သိထားသဖြင့်၊ အရွဲ့တိုက်ပြီး အားအင်ကုန်ခံ ခုခံခြင်းမျိုး လုံးဝမလုပ်တော့ပေ။
"ဘာလဲ... မပြေးတော့ဘူးလား။"
နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပသည့် အသားအရေ၊ စွမ်းအားအပြည့်နှင့် လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေသော ပြာလဲ့လဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အားရင်ကို ချန်ရွှင်ဖုန်း လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ငွေပြာရောင်ဧကရီ ၏ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လှပလွန်းလှသည်။
ဒါက ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ ပထမဆုံး အထင်ကြီး အမှတ်ရမှု ဖြစ်ပေသည်။
"ကျမအနေနဲ့ ထွက်ပြေးလို့မလွတ်နိုင်မှန်း သိပါတယ်။ ကျမ မသေခင်မှာ တောင်းဆိုချင်တာကတော့... အရှင်အနေနဲ့ ငွေပြာရောင်ရွာက ကလေးတွေကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးပါဦး။ သူတို့ အခုဆို အိမ်ခြေမဲ့ ဖြစ်သွားကြရရှာပြီ။"
သူမ မသေဆုံးမီမှာ အရင်၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ကတော့ ရွာသားများအတွက် ကောင်းမွန်သော ခိုလှုံရာတစ်ခု ရှာဖွေပေးရန်နှင့် သူတို့အားလုံး လမ်းဘေးရောက်ပြီး လှည့်လည်မသွားလာစေရန် ဖြစ်သည်။
"ဟဲဟဲ... ငါ မင်းကို မသတ်ပါဘူး။ ငါတို့ နန်းတော်အနေနဲ့ လူသားတွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခံချင်တဲ့ သားရဲဝိညာဉ်မျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး။"
ချန်ရွှင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
သူသည် မူလက အရင်အပေါ် အနည်းငယ် စုစမ်းလိုစိတ် ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ထို့နောက်တွင်မူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံး၌ တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အားရင်သည် တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရာဂစိတ် စိတ်ကူးယဉ်မှုများ ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ ဒါက ဘီဘီတုန်ကဲ့သို့ ကျေးဇူးကန်းတတ်သော မိန်းမမျိုး မဟုတ်သည့် အာရင်၏ အနေအထားအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကျမကို မသတ်ဘူးလို့ ကြံရွယ်ထားတာလား။"
အရင်သည် ပထမတော့ ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မှ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်န်းဝန်းများဖြင့် ချန်ရွှင်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူမအနေဖြင့် မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသော ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက်က အနှစ် ၁၀၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်အရိုးနှင့် ဝိညာဉ်ကွင်း တို့၏ သွေးဆောင်မှုကို ဤမျှအထိ အောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။
"လောလောဆယ်တော့ မသတ်သေးဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ လူသားတွေကို အကျိုးယုတ်အောင် မလုပ်ဖို့ဆိုတဲ့ အခြေအနေအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။"
ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ရွှင်ဖုန်းက အားရင်၏အနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည် - "ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်ချရအောင် မင်း လောလောဆယ် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်။ အကယ်လို့ မင်းက လူတွေကို တကယ်ပဲ အန္တရာယ်မပြုဘူးဆိုရင် ငါ သဘာဝအတိုင်း မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးမှာပါ။"
သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ နီးကပ်လာသော မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများက အရင်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အာရုံစံစားချက်တစ်ခု ရရှိစေခဲ့ရာ၊ သူမက ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိသည်။
"အင်း..."
သားရဲဝိညာဉ်များသည် ကျင့်ကြံခြင်း ပြုလုပ်ရန်အတွက် လူသားတို့၏ အရှိန်အဝါကို လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် ချန်ရွှင်ဖုန်းနောက်သို့ မလိုက်ခဲ့လျှင်ပင် အဆုံး၌ အန္တရာယ်များလှသော လူသားလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းသို့ မဖြစ်မနေ ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။
မည်သည်ကိုမျှ မသိရှိရသေးသော လူသားလူ့အဖွဲ့အစည်းဆီသို့ သွားမည့်အစား၊ မိမိအပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ လုံးဝမရှိသည့် ချန်ရွှင်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
"သွားကြစို့။ ငါကလည်း လတ်တလော ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်သွားလာဖို့ ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ။"
ချန်ရွှင်ဖုန်းက ပျံသန်းထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် အားရင်က သူ့ကို လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။ "ဟို... ကျမ မပျံနိုင်ဘူး။ အရှင့်အနေနဲ့ ကျမကို တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား။"
အားရင်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်အမင်း ရှက်သွေးဖြာနေခဲ့သဖြင့် ရေညှစ်ထုတ်လိုက်ရမတတ် နီမြန်းနေခဲ့ရပြီး၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများထက်မှ နွေးထွေးသော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
"ငါ့ကို မြဲမြဲကိုင်ထားပါ။"
ချန်ရွှင်ဖုန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီး၊ အချိုးအစား ပြေပြစ်လှသော အရင်၏ ခါးသိမ်လေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းဖက်ကာ သူမ၏ နားရွက်နားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။
"အင်း..."
အဆုံးတွင်မူ သူမသည် လောကကြီး၏ အန္တရာယ်များကို မကြုံတွေ့ဖူးသေးဘဲ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ တံခါးပိတ်နေထိုင်ခဲ့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့်၊ ချန်ရွှင်ဖုန်း စိတ်ကြိုက် ပုံဖော်ခြယ်သနိုင်မည့် ဖြူစင်သန့်ရှင်းလှသော စက္ကူအလွတ်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ နားရွက်အနားက နွေးထွေးသော အသက်ရှူသံများကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ အားရင်သည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ဝှက်လိုက်မိပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ကို မြဲမြဲမြံမြံ ဖက်တွယ်ထားလိုက်တော့သည်။
...
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာအမျိုးသမီးသည်လည်း ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင်တို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မိမိတို့ရှေ့တွင် ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး နုနယ်ပျော့ပျောင်းလွန်းလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင်ဟူသော ပန်းပဲဆရာ လူပျိုကြီးနှစ်ယောက်မှာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့တိုးကာ နှစ်သိမ့်ပေးကြပြီး ဖားကြတော့သည်။
"ဘာလဲ... ယုအာ ပြောတာက မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်က မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို အကုန် သတ်ပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။"
ထန်ဟောက်သည် မိစ္ဆာအမျိုးသမီး၏ သနားစရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် နီရဲလာခဲ့ပြီး နွားသိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေခဲ့တော့သည်။
"ယုအာ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းအတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်။"
ထန်ဟောက်သည် မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။
"အင်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထန်ဟောက် ကိုကိုရယ်~"
ယုအာက ညှစ်ထုတ်ပြီး ပြောလိုက်သော အသံချိုချိုလေးကြောင့် ထန်ဟောက်၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားမတတ် ကြည်နူးပီတိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ယုအာက ထန်ဟောက်အပေါ် အဆက်မပြတ် နွဲ့ဆိုးပြနေသည်ကို ဘေးမှကြည့်ပြီး ထန်ရှောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အောင့်တက်သွားခဲ့ရသည်။
နာကျင်ရတယ်... ဒါက တကယ်ကို နာကျင်လွန်းလှတယ်။
သို့သော်လည်း သူက ထန်ဟောက်၏ အစ်ကိုအရင်း ဖြစ်နေခဲ့ရာ မိမိညီအရင်း၏ အချစ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုယူနိုင်ပါမည်နည်း။
ထန်ဟောက်တစ်ယောက် လူအတစ်ယောက်လို အဖမ်းစားခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်ပြီး ယုအာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမအနေဖြင့် အသက်လုထွက်ပြေးနေရသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ဒဏ္ဍာရီလာ "ဟောက်ထျန်း၏ အမြွှာကြယ်ပွင့်များ" နှင့် ဆုံတွေ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ၊ ၎င်းအပြင် ထိုနှစ်ယောက်က အလွန်အမင်း လှည့်စားရလွယ်ကူလွန်းလှသည်။ သူမသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ဤလူအနှစ်ယောက်ကို အသုံးချပြီး မိမိအတွက် ဘယ်လိုကလဲ့စားချေခိုင်းရမလဲ၊ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဘယ်လိုအကူအညီ တောင်းရမလဲ ဆိုသည်ကိုသာ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
အဆုံးတွင်မူ သူမသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရင်းမြစ်များကို ရရှိရန်အတွက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ရောင်းချခဲ့ရပြီးမှသာ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့်အထိ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်များထဲတွင် ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် အနည်းငယ်ထဲက တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် ချန်ရွှင်ဖုန်းသည် သူတို့သုံးယောက်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ဖြတ်ပျံသွားခဲ့ရာ ထန်ဟောက်နှင့် ယုအာတို့က ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိသွားခဲ့ကြသည်။
"ထန်ဟောက် ကိုကို... အဲဒါ သူပဲ။"
ထန်ဟောက်က ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အားရင်ကို ရင်ခွင်ထဲထည့်ဖက်ကာ ပိုးပန်းနေသည့်အလား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပျံသန်းနေသော ချန်ရွှင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။
အားရင်၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
'ဒါက ငါ့ဘဝတစ်ခုလုံးအတွက် စစ်မှန်တဲ့ အချစ်ပဲ... ထန်ဟောက်။'
ဘေးနားက ယုအာသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
ထန်ဟောက်က ဘယ်သူလဲ။ ကြွားဝါခြင်းအလုပ်မှာ တကယ့်ကို စစ်မှန်တဲ့ ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသံချဲ့စက်ပွင့်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ၏ ကြွားဝါမှုများက အလွန်သေသပ်လှပြီး၊ သူ၏ အရှက်မဲ့မှုမှာလည်း ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ရပ်စမ်း။"
သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စစ်မှန်သောခန္ဓာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပိုးပန်းနေကြသော ချန်ရွှင်ဖုန်းနှင့် အရင်တို့ကို တူတစ်ချက်ဖြင့် လှမ်း၍ တားဆီးလိုက်တော့သည်။
"အော်... ဟောက်ထျန်းရဲ့ အမြွှာကြယ်ပွင့်တွေ ကိုး။"
ချန်ရွှင်ဖုန်းက ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်ယောက်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ယုအာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် အေးစက်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည် - "မင်းတို့က မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ။"
"မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တာက ခွင့်လွှတ်လို့မရတဲ့ အပြစ်ပဲ။"
သူသည် ထန်ဟောက် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်အပေါ်သို့ ပြစ်မှုအမည်းစက်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ကပ်ပေးလိုက်တော့သည်။
"ဘာလဲ... ယုအာက မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် မဟုတ်ပါဘူး။"
ထန်ရှောင်က ပထမဆုံးအဖြစ် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ထန်ဟောက်၏ ဆိုလိုရင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ညီက အချစ်သစ်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ပုံရရာ၊ ထို့ကြောင့် ဤယုအာသည် ယခုအခါတွင် သူ၏အပိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် ယူအာရ်က အလွန်နူးညံ့ပြီး စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း အလွန်ချိုသာလွန်းလှရာ၊ သူမက မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်သည်က ထင်ရှားလှသည်။
"သူမက မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် အစစ်ပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ရွာကိုလည်း အကုန်သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ။ မင်းတို့က ဒီလူသတ်သမားကို ကာကွယ်ပေးချင်နေတာလား။"
ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ဖက်ထားခြင်းခံရသော အရင်က အောက်က ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော ထန်ဟောက် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကုတ်လျက် အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြရပြီး၊ သူတို့နောက်ကွယ်က ယုအာကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက်ရယ်... ကျမအနေနဲ့ အစ်ကိုတို့အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်လို့ လာရောက်အကူအညီ တောင်းခဲ့တာပါ။ ကျမလို နုနယ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က တစ်ရွာလုံး ပျက်စီးသွားတဲ့ ကိစ္စရပ်အပေါ် နောက်ပြောင်စရာ အကြောင်းရှိပါ့မလားရှင့်။"
အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယုအာက သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ မျက်ရည်နှစ်စက်ကို အတင်းညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှိုက်ကြီးတငင် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
နုနယ်လှသော ယုအာ မျက်ရည်ကျနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်းပင် နှလုံးသားထဲမှ နာကျင်သွားခဲ့ရသည်။ ဤမျှအထိ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
"သူမ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုတော့ ငါနဲ့အတူ ဝိညာဉ်နန်းတော်ဆီ ပြန်လိုက်ခဲ့ရင် တရားမျှတမှုက ထွက်ပေါ်လာမှာပါ။"
အောက်က လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မှ သူတို့နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ယုအာကို လှမ်းကြည့်ကာ ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပြီးပြည့်စုံသော အကြံအစည်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် "ကောင်းကင်တမန်၏ စီရင်ချက်" ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန် သံခြေကျင်း ရှစ်ခုက ထိုနှစ်ယောက်ကို ဝန်းရံသွားခဲ့တော့သည်။
"ဟွန်း... ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက် ဖြစ်နေရုံနဲ့တင် ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင်တို့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်စီက သူတို့၏ ဝိညာဉ်စစ်မှန်သောခန္ဓာကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ထက်က ချန်ရွှင်ဖုန်းကို တူဖြင့် ချိန်ရွယ်လျက် မာနထောင်လွှားစွာ စကားဆိုလိုက်ကြသည် -
"ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကြားက သံယောဇဉ်ကို လျှော့မတွက်စမ်းနဲ့။"
"ဟောက်ထျန်း ကိုးချက် အကြွင်းမဲ့တိုက်ကွက်... ကိုးခုတစ်ချက် ပြန်လည်စုစည်းခြင်း။"
လျှပ်စီးကြောင်းများ ရောပြွမ်းနေသော ကြီးမားလှသော တူကြီးနှစ်စင်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ချန်ရွှင်ဖုန်းက ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ သံကြိုးများကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
ဤရွေ့လျားမှုက ဟောက်ထျန်း ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဒါက ခဏမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါအားလုံးကို သံခြေကျင်း ရှစ်ခုက မြဲမြံစွာ ပိတ်ဆို့ ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ သံကြိုးနှစ်ချောင်းမှ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့တော့သည်။
"အားးးးးး"
မကြာမီမှာပင် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ နာကျင်စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများက တောအုပ်တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ငှက်အုပ်ကြီးကိုပင် လန့်ဖျတ် ပျံသန်းသွားစေခဲ့သည်။
"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ။ အကယ်လို့ နောက်တစ်ကြိမ် ငါ့ကို ထပ်ပြီး ဆန့်ကျင်ရဲရင် မင်းတို့ရဲ့ ခြေလက်တွေကို ငါ ချိုးပစ်မယ်။"
ချန်ရွှင်ဖုန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် ယုအာကို တိုက်ရိုက် ချည်နှောင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆွဲချိတ်ထားလိုက်ကာ၊ လက်တစ်ဖက်ကမူ အရင်၏ သွယ်လျလှသော ခါးသိမ်လေးကို ဖက်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ယုအာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားအင်ချည်းနဲ့စွာ လဲပြိုကျသွားခဲ့ကြရပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူတို့အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ ဆုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသော်လည်း ဤနုနယ်လှသော မိန်းကလေးအပေါ် (ရာဂစိတ်ဖြင့်) ကျဆင်းသွားခဲ့ကြရပြီး ဖြစ်ကာ၊ သူမကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယုအာ ကောင်းကင်ယံထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ...
"ယုအာ.. ယုအာ၊ ချန်ရွှင်ဖုန်း... ယုအာကို အမြန်လွှတ်ပေးစမ်း။ မင်းမရှိဘဲ ငါ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ ယုအာရဲ့..."
အရာအားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ထန်ရှောင်သည် ပို၍ပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် အစွမ်းမရှိဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ရကာ၊ မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်လျက် နွားသိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရင်း နာကျည်းစွာ ပြောလိုက်သည် - "ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြမယ်။ အဖေ... အဖေက ငါတို့အတွက် တရားမျှတမှုကို သေချာပေါက် ဖော်ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်။"