အခန်း (၁၁) ငါ ယွီယွမ်ကျန့်... နှုတ်ထွက်တယ်

"ဒါက..."

ထန်ကျန့်သည် နင်ဖုန်းကျန့်၏ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တော့သည်။ အဆုံးတွင်မူ အကယ်၍ သူတို့သာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ပူးပေါင်းခြင်း မပြုခဲ့လျှင် ပိုပြီးတော့သာ အသေစောသွားကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း ပူးပေါင်းပါ့မယ်။"

ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း ပူးပေါင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နင်ဖုန်းကျန့်သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယွီယွမ်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး ဂိုဏ်းချုပ်နင်၊ မင်းရဲ့ စေတနာကိုတော့ ငါတို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းက အခုတင်ပဲ ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားထားရတာ။ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲများ ကောင်စီက ကုန်းမြေပေါ်က ဘယ်ကိစ္စရပ်မှာမဆို ဝင်ရောက်မပတ်သက်တော့ဖို့ တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်ပါတယ်။"

ယွီယွမ်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှနေ၍ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့၏ အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးဂိုဏ်းသာ ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခံရရုံသာ ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ ဘာကြောင့် ပူးပေါင်းရပါမည်နည်း။

ငါပဲ နှုတ်ထွက်လိုက်မယ်၊ ငါ အညံ့ခံတယ်။

"ငါ ပြောပါရစေဦး နဂါးအိုကြီး၊ မင်းက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် သရဲဘောကြောင်သွားရတာလဲ။ မင်း အဲဒီ ဝိညာဉ်နန်းတော် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို တကယ်ပဲ ကြောက်နေတာလား။"

ထန်ကျန့်က နဂါးအိုကြီးကို အထင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သူ့နှလုံးသားထဲကနေ အမြစ်ကတည်းက အောက်တန်းကျကျ နှိမ်လိုက်သည်။ ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ နယ်ပယ်ထဲသို့ အခုမှ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကိုတောင် အနိုင်မယူနိုင်သည့်သူက သူတို့နှင့် အတူတူ လက်တွဲရန် မထိုက်တန်ပေ။

"ဟွန်း... ငါက မူလက လျှပ်စီးတုန့်လော့ ကို မဒေါ့တကျိူတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒီလောက်အထိ ကျောရိုးမရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင်တို့ကလည်း တပြိုင်နက်တည်း ဝင်ပြောကြပြီး ယွီယွမ်ကျန့်၏ သဘောထားအပေါ် သိသိသာသာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။

"ဟွန်း... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးဂိုဏ်းကတော့ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

ယွီယွမ်ကျန့်သည် ဤကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ စော်ကားမှုကို ခံရသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝတ်ရုံစကို ခါလိုက်ပြီး တံခါးကို ဝုန်းကနဲနေအောင် ဆောင့်ပိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးဂိုဏ်းက အခုတင်ပဲ ဘေးဒုက္ခကြီးနဲ့ ကြုံတွေ့ထားရတာဆိုတော့ သူတို့ ဝင်မပတ်သက်ချင်တာကလည်း နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။"

နင်ဖုန်းကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ အဆုံးတွင်မူ အဆင့် ၉၃ ရှိသော ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက်က ထူးပြီး အပြောင်းအလဲ အများကြီး ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပေ။

အလွန်ဆုံးရှိလှ သူတို့အတွက် ဒိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ အသုံးတော်ခံရုံ ရှိမှာပါ။

...

ယင်းနောက်ပိုင်း ကုန်လွန်သွားသော လေးနှစ်ခွဲကာလအတွင်း။

ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနှင့် ခုနှစ်ရောင်ခြယ်ဖန်စီဂိုဏ်းတို့သည် နေ့စဉ် အပြန်အလှန် ကူးလူးဆက်ဆံမှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် ထျန်းတောက်အင်ပါယာအတွင်း၌ နှစ်စဉ်နီးပါး ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။

ယွီရှောင်ကန်းသည်လည်း အဖမ်းခံရပြီး အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးဂိုဏ်းဆီသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရကာ၊ မိသားစုအတွင်း၌ နေအိမ်အကျယ်ချုပ် ထားရှိခြင်းခံရပြီး အမြဲတမ်း နှိမ်ချဆက်ဆံမှုများကို အောင့်အီးသည်းခံနေခဲ့ရသည်။ သူ၏ဖခင်ကလည်း ဘီဘီတုန်ကို သွားရောက်ပတ်သက်ခြင်း မပြုရန် သူ့ကို တားမြစ်ထားခဲ့ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဂိုဏ်းနှင့် ဘီဘီတုန်အပေါ်၌ နာကျည်းချက်များ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အမြစ်တွယ် ကြီးထွားလာခဲ့ရသည်။

ထန်ဟောက်သည်လည်း ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကို ပြန်လည်အသက်သွန်းလောင်းရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်းမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူနှင့် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ နှစ်ယောက်လုံးသည် ဝိညာဉ်တုန့်လော့ (အဆင့် ၈၀ ကျော်) နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့ကို "ဟောက်ထျန်း၏ အမြွှာကြယ်ပွင့်များ" ဟု ဘွဲ့အမည် ပေးခဲ့ကြသည်။

သူနှင့် အားရင် တို့ ဆုံတွေ့ရမည့် နေ့ရက်သည် မဝေးတော့ပေ၊ သို့သော် ကံဆိုးစွာနှင့်ပင် သူသည် ယခုဘဝတွင် သူမနှင့် မည်သည့်အခါမျှ ဆုံတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ရွှင်ကျိသည်လည်း ၁၀၀,၀၀၀ နှစ်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့ပြီး ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ကာ၊ ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ တည်နေရာကို ယာယီအစားထိုးပြီး ယာယီပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လျှပ်ို့ဝှက်အခန်းအတွင်း။

"အဆင့် ၉၇။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကတည်းကပင် ချန်ရွှင်ဖုန်းသည် အဆင့် ၉၅ သို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်မှာလည်း နောက်ထပ် အနှစ် ၃၀,၀၀၀ တိုးပွားလာခဲ့ကာ စည်းစနစ်အာဏာစက်မှာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ခွဲခန့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင်မူ ယခုအခါ သူသည် စည်းစနစ်အာဏာစက်၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း အဆင့် ၉၇ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စည်းစနစ်နတ်ဘုရား စမ်းသပ်ချက်၏ တတိယမြောက် စမ်းသပ်ချက် - သုံးနှစ်အတွင်း အဆင့် ၉၉ အတုမဲ့တုန့်လော့ တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရန်။ ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ကွင်းအားလုံး၏ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ကို အနှစ် ၅၀,၀၀၀ တိုးမြှင့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး စည်းစနစ်အာဏာစက်ကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးမည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည့်အခါ သူ၏ညီဖြစ်သူ ချန်ရွှင်ကျိသည် ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ တောင်လိုပုံနေသော စာရွက်စာတမ်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေရသဖြင့် သေချင်စိတ်ပေါက်နေသည့် မျက်နှာဘေးနှင့် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုကြီးလား။"

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ချန်ရွှင်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ချန်ရွှင်ကျိသည် ပထမတော့ ဆွံ့အသွားခဲ့ရကာ၊ ထို့နောက်တွင်မှ လက်ထဲက စာရွက်စာတမ်းများကို ချက်ချင်းပစ်ချပြီး မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြေးလာခဲ့တော့သည်။

"အစ်ကိုကြီး နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာခဲ့ပြီပဲ။ အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးသာ ထပ်ပြီး မထွက်လာရင်တော့ အကိုကြီးရဲ့ညီလေးက တကယ်ကို အလုပ်တွေပိပြီး သေသွားတော့မှာ။"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ နောက်ကျရင် ရာထူးအသစ်တစ်ခု ထပ်ပြီး သတ်မှတ်ကြတာပေါ့။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့ ကိစ္စအသေးအဖွဲတွေကို သူတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခွင့် ပေးလိုက်လို့ရတယ်။"

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လုပ်ရတာက တကယ်ကို ပင်ပန်းလွန်းလှသည်၊ နေ့တိုင်း အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော အစီရင်ခံစာများက လူကို ခေါင်းမူးနောက်စေသည်။ ဒါတွေကို အောက်ကလူတွေဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တာက ပိုပြီးကောင်းမွန်ပါလိမ့်မည်။

"အော်... ဒါနဲ့၊ အဖိုးကြီးကို ငါ ထွက်လာတဲ့အကြောင်း လောလောဆယ် သွားမပြောနဲ့ဦး။ ငါ အပြင်ကို ခဏလောက် သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားလို့၊ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်နှစ်လောက် ကြာနိုင်တယ်။"

ချန်ရွှင်ကျိ၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး ချန်ရွှင်ဖုန်း အနည်းငယ် အရှက်ရသွားခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူးလေ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖြစ်လာတာ ဒီလောက်တောင် နှစ်တွေအကြာကြီး ရှိနေပြီကို၊ စာရွက်စာတမ်း တစ်စောင်တည်းကိုတောင် သေချာကြည့်ဖူးတာ မရှိသေးဘူး မဟုတ်လား။"

"အဟမ်း... မင်းက ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။ မင်းကလည်း နောင်တစ်ချိန်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖြစ်လာမယ့် ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးက မင်းကို ပေးတဲ့ စမ်းသပ်ချက်ပဲ။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ချန်ရွှင်ကျိ၏ ပုခုံးကို လေးနက်စွာ ပုတ်လိုက်သည်။

အဖိုးကြီး၏ အရှိန်အဝါ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ပုံရသဖြင့် ချန်ရွှင်ဖုန်းသည် သူ၏ ကောင်းကင်တမန် အတောင်ပံ ရှစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး လင်းလက်တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

"မင်း... ကောင်စုတ်လေး၊ အဲဒီမှာတင် ရပ်စမ်း။"

ချန်ဒေါင်လျူ၏ နဖူးပြင်ထက်က သွေးကြောများမှာ ဖောင်းတက်နေခဲ့ပြီး ချန်ရွှင်ဖုန်းကြောင့် တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေခဲ့ရသည်။

သူသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖြစ်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံရေးကိစ္စရပ်များကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကာ၊ အသက် ၄၀ ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူနှစ်သက်ရမည့် လူတစ်ယောက်ပင် မရှိသေးချေ၊ ချန်ရွှင်ကျိ၏ ကလေးကမူ လေးနှစ်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်က ဒြပ်ဆွဲအား ကိရိယာများနှင့် ကြေးစားစစ်သည် စနစ်ကဲ့သို့သော အရာများစွာကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသော်လည်းပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သူ အသက် ၄၀ ကျော်နေပြီဖြစ်ရာ အဖိုးကြီး ချန်မိသားစုရဲ့ မျိုးရိုးဆက်ခံမှုကို ဆက်ထိန်းရမည့် အချိန်တန်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရွှင်ဖုန်းသည် အပြာရောင်ငွေရောင်သစ်တောအနီးရှိ ရွာတစ်ရွာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ငွေပြာရောင်ဧကရီ နေရာကို အကြမ်းဖျင်း သတ်မှတ်ရန် စည်းစနစ်အာဏာစက်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လမ်းခရီးတွင် အားရင် ကို တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မလား ဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။

ထန်ဆန်း ရဲ့ မွေးဖွားရာဇာတိမြေကိုသာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ထန်ဆန်း ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ထွက်ပေါ်လာမလဲ ဆိုတာကို သူ မြင်တွေ့ချင်နေသည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် အခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခုကတော့ ဤမြက်ပင်လေးက တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ လှပနေသလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ထန်ဟောက်ဟူသော လူရိုင်းကြီးကို သူမအပေါ် လူအတစ်ယောက်လို အရူးအမူး သက်ဆင်းသွားစေကာ ဝိညာဉ်နန်းတော်တစ်ခုလုံးရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

ငွေပြာရောင်ရွာ

"အားရင်... မင်းက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်လား။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ငွေပြာရောင်ရွာသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့ပြီး နေရာအနှံ့တွင် ခြေပြတ်လက်ပြတ်များနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးများ ပြန့်ကျဲနေကာ၊ မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လျက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

"အန်တီလန်... ဒီလူတွေကို အမြန်ခေါ်ပြီး ထွက်သွားပါတော့။ ကျွန်မ ဒီမိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်တွေကို တားဆီးထားလိုက်ပါ့မယ်။"

အားရင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရွာသားများထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ရှိနေခဲ့သည်။

မူလက အိမ်ခြေတစ်ရာကျော် ရှိခဲ့သော ရွာကလေးသည် ယခုအခါတွင်မူ လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အားရင်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးသွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာခဲ့သည်။ သူမ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီးကတည်းက ငွေပြာရောင်ရွာတွင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရွာထဲက ဦးလေးများနှင့် အန်တီများက သူမအပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။

သူမသည် ငွေပြာရောင်ရွာကိုပင် သူမ၏ ဒုတိယအိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ခွဲခြားမရနိုင်သော သံယောဇဉ်များ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ငွေပြာရောင်ရွာသို့ လာရောက်ကာ မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက်ကြသော ဤမိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် အုပ်စုကြောင့် သူမ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့ရသည်။

"ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် (အဆင့် ၆၀ ကျော်) တစ်ယောက်ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေက ပိုပြီးတော့တောင် အာဟာရဖြစ်စေမှာ သေချာတယ်။"

အရင်၏ ဘေးပတ်လည်က ဝိညာဉ်ကွင်း ခြောက်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဦးဆောင်လာသော မိစ္ဆာအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘဇော အရှိန်အဝါများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် မူလက သာမန် ငွေပြာရောင်မြက်ဝိညာဉ်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင်မှ အသားနှင့် သွေးများကို ဝါးမြိုခြင်းက သူမ၏ ငွေပြာရောင်မြက် ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး သူမသည် မည်သူမျှ တားဆီး၍မရအောင် အစွမ်းထက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ။"

အားရင်က ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ငွေပြာရောင်မြက် ဝိညာဉ်ကို တဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်လာစေကာ၊ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် ငါးယောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"အရေးမပါတဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေ။"

မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် လေးယောက်သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကွင်း လေးကွင်းစီကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး၊ ဦးဆောင်လာသော မိစ္ဆာအမျိုးသမီးမှာမူ ဝိညာဉ်ကွင်း ခြောက်ကွင်းရှိသည့် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ငါးယောက်လုံး၏ တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် အားရင်မှာ အနည်းငယ် အားမတန်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ရသော်လည်း၊ သူမ၏ နောက်ကွယ်က လူအုပ်ကြီး တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှသာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ရသည်။

"သူတစ်ပါးအတွက် စိုးရိမ်နေသေးတယ်ပေါ့လေ။ သေစမ်း။"

မိစ္ဆာအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် လောဘဇောများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ ပါးစပ်မှ သွားရည်များ တောက်တောက်ကျနေကာ၊ အရင်၏ အသားနှင့် သွေးများကို အရသာခံရန်အတွက် ဆက်ပြီး မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။

'ဟူး... အနည်းဆုံးတော့ ငါ နောက်ဆုံးပိတ် ကောင်းမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။'

အားရင်က တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဤမိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်များနှင့်အတူ အတူတကွ ပျက်စီးသွားစေရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ထိုအဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကယ်တင်ခြင်းတရားကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ပျံလွင့်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်တမန်၏ စီရင်ချက်။"

ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းသည် လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ပျံဝဲနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန့်ညားလှသော မျက်နှာပြင်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သန့်ရှင်းမွန်မြတ်လှသော အလင်းတန်းများကို အရင်က အကုန်အစင် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"အား..."

မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင် လေးယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တိုက်ရိုက် အထိုးခံလိုက်ရပြီး ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြရသည်။ မိစ္ဆာအမျိုးသမီးကိုမူ ချန်ရွှင်ဖုန်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖိအားပေး မောင်းနှင်မှုအောက်တွင် ရောက်ရှိလာနေကြသော ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်များနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု အပြစ်ချက်ကို ထိုနှစ်ယောက်အပေါ်သို့ ပုံချနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ချင်နေသေးသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ။"

ခဏမျှအတွင်း ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ချန်ရွှင်ဖုန်းကို ဝန်းရံထားသော ဝိညာဉ်ကွင်း ကိုးကွင်းကို ကြည့်ပြီး အရင်၏ နှလုံးသားက ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက တကယ်ပဲ ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။

လူသား ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက်ပဲ။

"ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားတဲ့ အနှစ် ၁၀၀,၀၀၀ သားရဲဝိညာဉ် တစ်ကောင်ကို တွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး။"