အပိုင်း (၉) - စစ်နိုင်ပြီးနောက် ရရှိသော အကျိုးအမြတ်

နံနက်စောစောတွင် ဂလက်ဒီရေတာများ နိုးလာကြပြီး ဟာမီလ်ကာသည် နတ်ကျောင်းနောက်ဖေး မီးဖိုချောင်ရှိ ပစ္စည်းကိရိယာများကို အသုံးပြုကာ မုယောစပါးဆန်ပြုတ်နှင့် ပေါင်မုန့်များကို ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း စပါတာကပ်စ်သည် အန်တိုနစ်အား အရပ်သားအသွင်ဖြင့် ကာပူအာမြို့၏ အခြေအနေကို သွားရောက်ထောက်လှမ်းခိုင်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဗီဘီယာ စစ်တပ်နှင့် ထွက်လာသည်ကို စပါတာကပ်စ် ကြိုတင်သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

နံနက်စာ စားပြီးနောက် အင်အားပြည့်ဝနေသော ဂလက်ဒီရေတာများသည် ရန်သူအင်အား ပိုများနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ပြင်ကြသည်။ လက်နက်အလုံအလောက် မရှိသေးသဖြင့် တိုက်ရည်ခိုင်ရည် ကောင်းသူများကိုသာ ဦးစားပေး ဝေငှရာ မက်ဆီမတ်စ်မှာမူ မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်လက်သာ ရရှိတော့သည်။ ထိုဓားနှင့် စစ်တိုက်ရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသဖြင့် သူသည် သစ်တောထဲမှ သစ်ကိုင်းအဖြောင့်ကို ခုတ်ယူကာ ထိပ်ဖျားကို ချွန်ပြီး လှံအဖြစ် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲစတင်ချိန်တွင် စပါတာကပ်စ်နှင့် အဖွဲ့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကြောင့် ကာပူအာစစ်တပ် ပျက်ပြားသွားသည်။ ဤသည်ကို မြင်သော မက်ဆီမတ်စ်သည်လည်း အားတက်သရောဖြင့် ထွက်ပြေးနေသော ရန်သူများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာ သစ်သားတုတ်ဖြင့်ပင် ရန်သူ ၅ ဦးခန့်ကို အလဲထိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအောင်ပွဲကြောင့် တစ်ချိန်က သူ့ကို အထင်သေးခဲ့သော ဂလက်ဒီရေတာများကပင် သူ့ကို စတင်အသိအမှတ်ပြုလာကြသည်။

တိုက်ပွဲပြီးနောက် သုံ့ပန်းများကို သတ်ပစ်လိုသော ခရောစ်နှင့် ပြန်လွှတ်ပေးလိုသော စပါတာကပ်စ်တို့ အခြေအတင် ဖြစ်ကြသည်။ စပါတာကပ်စ်က "ဒီစစ်သားတွေ ပြန်သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို ပြောပြရင် ကာပူအာက ငါတို့ကို ထပ်တိုက်ဖို့ တွန့်ဆုတ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ ငါတို့အတွက် အချိန်ရစေသလို ငါတို့အပေါ် အမုန်းတရားလည်း လျော့နည်းစေတယ်" ဟု အကျိုးအကြောင်း ပြသသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စပါတာကပ်စ်၏ အကြံအတိုင်း သုံ့ပန်းများကို ချမ်းသာပေးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် စပါတာကပ်စ်သည် သိမ်းဆည်းရမိသော လက်နက်ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုရန် မက်ဆီမတ်စ်ကို တာဝန်ပေးသည်။ မက်ဆီမတ်စ်၏ စာရင်းဇယားအရ ဤတိုက်ပွဲတွင် ရန်သူ ၅၈ ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၁၃၇ ဦးကို ဖမ်းဆီးရမိကာ သံချပ်ကာ ၁၉၅ ထည်၊ စစ်ဦးထုပ် ၃၂၀၊ ဓားတို ၂၆၁ လက်၊ လှံရှည် ၄၅၂ ချောင်းနှင့် ဒိုင်းရှည် ၅၀၀ တို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

"ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ရလဒ်ပဲ။ အခုဆို ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေအားလုံး လက်နက် ကိုင်နိုင်ပြီ" ဟု စပါတာကပ်စ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုသည်။ ထို့နောက် တောင်ဘက်ရှိ ဗီဆူးဗီးယပ်စ်တောင်သို့ အမြန်ဆုံး ချီတက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ပိုလျှံသော လက်နက်ကိရိယာများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရန်အတွက် ဟာမီလ်ကာကို တာဝန်ပေးကာ မက်ဆီမတ်စ်အား ကူညီရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။

ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအပိုင်းတွင် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သဖြင့် ရှေ့တန်းထွက် တိုက်ခိုက်စရာ မလိုတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသော မက်ဆီမတ်စ်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် "ကျွန်တော် ဘာတွေကူညီရမလဲ" ဟု မေးမြန်းရင်း တာဝန်ကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်တော့သည်။