အပိုင်း (၈) - ပထမဆုံးသော အောင်ပွဲ

ဗီဘီယာ၏ ဖခင်သည် သားဖြစ်သူ၏ နိုင်ငံရေးဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် "ဆူလာ၏ စစ်တပ်ဆက်ခံသူ" ဟု လူသိများသည့် ဘုရင်ခံ လူးစီးယပ်စ် လိုင်စီးနီးယပ်စ် လူကူးလပ်စ်၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး အသက် ၃၀ သာရှိသေးသည့် ဗီဘီယာသည် ကာပူအာမြို့ကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဗီဘီယာသည် သူ၏ဖခင်ကဲ့သို့ သာမန်အရာရှိဘဝဖြင့် မကျေနပ်နိုင်ဘဲ ရောမလွှတ်တော်အမတ် သို့မဟုတ် ဘုရင်ခံဘဝအထိ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ရာထူးသက်တမ်း တစ်နှစ်မပြည့်မီမှာပင် မိမိ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ကျော်စောစေရန်အတွက် ကာပူအာမြို့ တည်ထောင်သည့်နေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဂလက်ဒီရေတာ ပြိုင်ပွဲကြီးကို စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဂလက်ဒီရေတာများ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ထိုတာဝန်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဗီဘီယာအပေါ်သို့သာ ကျရောက်လာတော့သည်။

ဒေါသထွက်နေသော ဗီဘီယာသည် သတင်းလာပို့သည့် ဘာတီတပ်စ်ကို ကြိမ်ဒဏ်ခတ်ကာ မြို့စောင့်တပ်များကို စုစည်းပြီး ပုန်ကန်သူများကို နှိမ်နင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဗီဘီယာသည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ပုန်ကန်သူများ ဖလိုရာနတ်ကျောင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။

ဗီဘီယာသည် သူ၏စစ်တပ်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေမိသည်။ ကာပူအာမြို့သားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထိုစစ်တပ်မှာ ခရီးအနည်းငယ် လျှောက်ရုံဖြင့်ပင် အမောတဆွဲဖြစ်ကာ အစီအစဉ် ပျက်ယွင်းနေသည်။ သို့သော် ရန်သူ့ထက် အင်အားနှစ်ဆသာပြီး လက်နက်ကိရိယာ ပြည့်စုံသဖြင့် သူ အောင်ပွဲရမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

နတ်ကျောင်းအနီးသို့ ရောက်သောအခါ ဂလက်ဒီရေတာအချို့သည် ကျောင်းလှေကားထစ်များပေါ်တွင် နေပူစာလှုံရင်း စကားပြောနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ စစ်တပ်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့သည် နတ်ကျောင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ဗီဘီယာက တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပေးလိုက်ရာ ကာပူအာ စစ်သား ၅၀၀ ခန့်သည် ဒိုင်းများကို ရှေ့တန်းတင်ကာ နတ်ကျောင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချီတက်သွားကြသည်။

ထိုစဉ် နတ်ကျောင်းတံခါးများ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဂလက်ဒီရေတာများ ဝုန်းကနဲ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ဗီဘီယာ အံ့သြသွားသည်မှာ ထိုသူများထဲတွင် သူ၏စစ်သားများကဲ့သို့ စစ်ဝတ်စုံအပြည့်အစုံနှင့် သူများ ပါဝင်နေခြင်းပင်။ "ဒီကောင် ဘာတီတပ်စ် ငါ့ကို လိမ်ပြောရဲတယ်ပေါ့" ဟု သူ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ရန်သူ့နောက်တန်းတွင် လက်နက်မဲ့သူများစွာ ပါဝင်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ စိတ်အေးသွားပြန်သည်။

သို့သော် ရှေ့တန်းမှ ကာပူအာစစ်သားများမှာမူ ထိတ်လန့်နေကြပြီဖြစ်သည်။ စပါတာကပ်စ်၊ ခရောစ် နှင့် အီနိုမိုင်း တို့ကဲ့သို့ ကွင်းအတွင်း လူသတ်ရာတွင် နာမည်ကျော်သည့် ဂလက်ဒီရေတာကြီးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်လာသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... တက်ဟေ့!" ဟု စပါတာကပ်စ်က ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသည်။ ဂလက်ဒီရေတာများ၏ ပြင်းထန်သော ဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်မှုကြောင့် ကာပူအာစစ်တပ်၏ ဒိုင်းတံတိုင်းကြီးမှာ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ လေ့ကျင့်သားပြည့်ဝပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းလှသော ဂလက်ဒီရေတာများသည် ဓားတိုများကို အသုံးပြုကာ ရန်သူများကို တိကျစွာ ထိုးနှက်ကြသည်။

ရှေ့တန်းမှ စစ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံနှင့် သေဆုံးမှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကာပူအာမြို့သား စစ်သားများသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဒိုင်းနှင့် လှံများကို ပစ်ချကာ အသက်လု ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သိမြင်လိုက်သော ဗီဘီယာသည်လည်း သူ၏မြင်းကို အတင်းလှည့်ကာ ကာပူအာမြို့ထဲသို့ ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလေတော့သတည်း။