အပိုင်း (၇) - သမိုင်း၏ အရိပ်မည်း

မက်ဆီမတ်စ်သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် အသံကျယ်ကျယ်ပြောလိုက်သည်။ "ရောမစစ်တပ်ကို ငါတို့ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် အနိုင်တိုက်ပြပြီး ငါတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနိုင်ရင် ရောမလွှတ်တော်ကို မုန်းနေတဲ့ ဆင်းရဲသားတွေဟာ ငါတို့နဲ့ မလွဲမသွေ ပူးပေါင်းလာပါလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ အီတလီကနေ ထွက်ခွာပြီး ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ထံ ပြန်နိုင်ကြမှာပါ"

"စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ" ဟု ခရောစ်က နှာခေါင်းရှုံ့သော်လည်း စပါတာကပ်စ်ကမူ "ခရောစ်... ညီအစ်ကိုတွေကို သွားပြောလိုက်၊ သီလရှင်တွေကို ပြန်လွှတ်ပေးပြီး ဘာအန္တရာယ်မှ ထပ်မပေးစေနဲ့တော့" ဟု အမိန့်ပေးသည်။

ခရောစ်က မကျေမနပ်ဖြစ်သော်လည်း စပါတာကပ်စ်က ခိုင်ခိုင်မာမာပင် "ဒါက အမှန်ဖြစ်စေ၊ အမှားဖြစ်စေ... ငါတို့အင်အားတောင့်တင်းဖို့နဲ့ ရောမကို တော်လှန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ကလေး တစ်စွန်းတစ်စ ရှိရင်တောင် ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ဇာတိမြေမှာ မီးရှို့သတ်ဖြတ် လုယက်ခဲ့တဲ့ ရောမသားတွေကို ငါတို့ ဘယ်လိုမြင်ခဲ့သလဲ... အခု ဒီကလူတွေက ငါတို့ကို အဲဒီလို ရန်သူဆိုးကြီးတွေလို့ မမြင်စေချင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခရောစ်က ငြင်းဆန်နေသဖြင့် အန်တိုနစ်နှင့် အီနိုမိုင်းတို့က သွားရောက်တားဆီးပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် စပါတာကပ်စ်သည် မက်ဆီမတ်စ်အား ကာပူအာတောင်ဘက်ရှိ ဗီဆူးဗီးယပ်စ်တောင် (Vesuvius) နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်မှ ကျွန်များအကြောင်း မေးမြန်းသည်။ မက်ဆီမတ်စ်သည် သူ၏ ခေတ်သစ်ဗဟုသုတများကို အသုံးချကာ ဗီဆူးဗီးယပ်စ်တောင်၊ နာပိုလီ၊ ပွန်ပေနှင့် ဟာကျူလီနီယမ် မြို့များ၏ တည်နေရာကို ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေဖြင့် မြေပုံဆွဲကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ခရောစ်ပင်လျှင် "ဒီကောင်က အသုံးတော့ ကျသားပဲ" ဟု စိတ်ထဲမှ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ စပါတာကပ်စ်က နောက်တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အားလုံးကို နားခိုခိုင်းသည်။

ထိုညတွင် မက်ဆီမတ်စ် အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခု မက်သည်။ အိမ်မက်ထဲတွင် သူတို့ တော်လှန်ရေးတပ်ကြီး ရှုံးနိမ့်ပြီး သူသည် ရောမမြို့သို့သွားရာ လမ်းဘေးတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ရိုက်သတ်ခြင်း ခံနေရသည်။ ၎င်းမှာ အိမ်မက်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ သမိုင်းတွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်မှန်ဖြစ်သည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ စပါတာကပ်စ်၏ ပုန်ကန်မှုသည် သုံးနှစ်ပင်မခံဘဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ဖမ်းဆီးရမိသော တော်လှန်ရေးသမား ၆,၀၀၀ ကျော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သံမှိုရိုက်၍ ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။

မက်ဆီမတ်စ်သည် ချွေးစေးများဖြင့် နိုးလာပြီး မှောင်ရိပ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေမိသည်။ သမိုင်းတွင် စပါတာကပ်စ်သည် မြောက်ဘက် အယ်လ်ပိုင်းတောင်တန်းများအထိ ရောက်ရှိပြီး ဥရောပဘက်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိပါလျက်နှင့် ဘာကြောင့် တောင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာပြီး သေတွင်းထဲ ဆင်းခဲ့သနည်း? ဤအချက်သည် သမိုင်းပညာရှင်များအတွက် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ပဟေဠိဖြစ်ခဲ့သည်။

မက်ဆီမတ်စ်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာဆိုးကို ပြောင်းလဲနိုင်အောင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှာ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အလောင်းတစ်ခု မဖြစ်လာအောင် စပါတာကပ်စ်ကို အချိန်မီ နားချနိုင်ပါ့မလားဟု သူ၏ ရှေ့ရေးကို တွေးပူနေမိတော့သည်။