အခန်း (၅၃) တိုက်ပွဲကြားက သင်ခန်းစာ
“စိတ်မလောကြနဲ့ဦး”
မက်ဆီမတ်စ်က သူ့လူသုံးယောက်ကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ညီနောင်တွေ လေ့ကျင့်ရေးမှာ သင်ထားတာတွေကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲမှာ အသုံးချနိုင်ဖို့ပဲ။ အရင်လို စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့တော့ လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး...”
တော်ရီလူဂိုက ပွင့်လင်းသူပီပီ “ကောင်းပြီလေ၊ မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ငါတို့ကို ဘာလုပ်ရမလဲသာ ခိုင်းတော့” ဟု ပြန်ပြောသည်။
မက်ဆီမတ်စ်က နောက်သို့လှည့်ကာ အသံကုန်ဟစ်၍ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “မြှားနဂါးအမြောက်တပ်၊ ပြင်ဆင်!”
နောက်တန်းရှိ မြှားနဂါးလက်ဖြောင့်တပ်သား ဆယ်ဦးသည် လှည်းပေါ်မှ မြှားနဂါးအမြောက်နှစ်လက်ကို ချက်ချင်းမယူကာ စစ်ရေးအကြံပေးအဖွဲ့၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် တပ်ဦးတွင် အမြန်ဆုံး တပ်ဆင်လိုက်ကြသည်။
“ခြံဝင်းရဲ့ သစ်သားတံခါးကြီးကို ချိန်!”
မက်ဆီမတ်စ် အမိန့်ပေးအပြီးတွင် ခဲကျည်နှစ်လုံးသည် လေထဲသို့ ဝဲပျံသွားသော်လည်း တံခါးအနီးရှိ နံရံကိုသာ ထိမှန်သွားသည်။ နံရံတွင် ကျင်းကြီးနှစ်ခု ဖြစ်သွားကာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရန်သူများကြားတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြ၏။ နောက်ထပ် ခဲကျည်နှစ်လုံး ထပ်မံပစ်လွှတ်သော်လည်း သစ်သားတံခါးကို မထိဘဲ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ နံရံများသာ အက်ကွဲကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်သည်။
“ဒီမြှားနဂါးအမြောက်တွေက ခြောက်လှန့်ဖို့လောက်ပဲ ကောင်းတာလား။ သိပ်မထိရောက်လှဘူး။ ညီနောင်တွေကို တိုက်ရိုက်ပဲ စီးနင်းခိုင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်!” တော်ရီလူဂိုက မနေနိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်မိသည်။
မက်ဆီမတ်စ် မတုံ့ပြန်မီမှာပင် စစ်ရေးအကြံပေးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ကြားဖြတ်၍ “သူတို့ လေ့ကျင့်တာ သိပ်မကြာသေးတော့ ပစ်မှတ်လွဲတာ သဘာဝပါပဲ။ ငါတို့ပဲ တာဝန်ယူပေးရမလား” ဟု မေးလာသည်။
“မလိုပါဘူး၊ ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး ရှိပါတယ်။ အခုလို အေးအေးဆေးဆေး ရှိတုန်းမှာ သူတို့ကို သေချာမလေ့ကျင့်ပေးရင် နောင်ကြီးကျယ်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေကျမှ ဘယ်လိုလုပ် အားကိုးလို့ရမလဲ” ဟု မက်ဆီမတ်စ်က တမင်အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မက်ဆီမတ်စ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မြှားနဂါးတပ်သားများသည် ပို၍အာရုံစိုက်လာကြသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ပစ်ခတ်လိုက်သောအခါတွင်မူ ခဲကျည်များသည် သစ်သားတံခါးကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်ရုံသာမက ဘေးရှိနံရံအချို့ကိုပါ ပြိုကျစေခဲ့ရာ ခြံဝင်းရှေ့တွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။
ခြံဝင်းအတွင်းမှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ မက်ဆီမတ်စ်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “ဖီဆာရော့စ်၊ ပထမတပ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး တံခါးမကြီးကနေ တိုက်စစ်ဖွင့်!”
“ဟုတ်ကဲ့!” ဖီဆာရော့စ်က တက်ကြွစွာ ထူးလိုက်သည်။
“ခဏလေးဦး!” မက်ဆီမတ်စ်က ထပ်လောင်းမေးမြန်းလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ဟာကွက်ကို ချဉ်းကပ်သွားချိန်မှာ ရန်သူက နံရံပေါ်ကနေ လှံတိုတွေနဲ့ ဝိုင်းပစ်ရင် ဘာလုပ်မလဲ”
ဖီဆာရော့စ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ “လိပ်ခွံဗျူဟာ (Turtle Formation) နဲ့ အကာအကွယ်ယူပြီး တိုးဝင်သွားပါ့မယ်” ဟု ဖြေသည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်။ မင်းတို့ ပထမတပ်စု လိပ်ခွံဗျူဟာကို ဘယ်လောက် ပိုင်နိုင်သလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်။” ထို့နောက် မက်ဆီမတ်စ်က တော်ရီလူဂိုနှင့် ကာမီလပ်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “ဒုတိယနဲ့ တတိယတပ်စုတွေ၊ လှည်းပေါ်က လှေကားအရှည်တွေကို ယူထားကြ။ ပထမတပ်စုက ရန်သူ့အာရုံကို ဆွဲထားတဲ့အချိန်မှာ ဒုတိယတပ်စုက ရှေ့နံရံကနေ တက်၊ တတိယတပ်စုကတော့ နောက်ဖေးကနေ ပတ်တိုက်။ တော်ရီလူဂို၊ မင်းက ဒဏ်ရာရထားတာဆိုတော့ ရှေ့တန်းမထွက်နဲ့၊ နောက်ကနေပဲ ကွပ်ကဲတော့”
“စိတ်ချပါ မက်ဆီမတ်စ်၊ ငါက အတည်ကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ငါလည်း နောက်ထပ် နှစ်အတော်ကြာအောင် အသက်ရှည်ရှည် နေချင်သေးတာပေါ့” ဟု တော်ရီလူဂိုက အားရပါးရ ရယ်မော၍ပြောလိုက်သည်။
တပ်ကြပ်ကြီး သုံးဦးဦးဆောင်သော အဖွဲ့များသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားကြတော့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် စစ်သည်တော် သုံးရာတို့သည် မီတာတစ်ရာခန့် ဝေးသော ခြံဝင်းဆီသို့ ပြန့်ကျဲ၍ ပြေးဝင်သွားကြရာ မြင်ကွင်းမှာ တကယ်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက မက်ဆီမတ်စ်ကို တပ်မှူးတစ်ယောက်၏ ရဲရင့်ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ကို ခံစားရစေ၏။
စင်စစ်အားဖြင့် ထောက်ပံ့ရေးစခန်းသည် အရင်းအမြစ်များကို စီမံခန့်ခွဲရသော်လည်း စစ်သည်သုံးရာလုံးမှာ လက်နက်အပြည့်အစုံ မရှိကြပေ။ တတိယတပ်စုမှ စစ်သည် ထက်ဝက်ကျော်မှာ သာမန်အဝတ်အစားများသာ ဝတ်ဆင်ထားရပြီး သစ်သားလှံများကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားကြရသဖြင့် မလိုအပ်သော အကျအဆုံး မရှိစေရန် မက်ဆီမတ်စ်က သူတို့ကို နောက်ဖေးမှ တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေကလည်း မတတ်သာပေ။ တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့သည် အင်အား အဆမတန် တိုးပွားလာရာ လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာများ ပြတ်လပ်နေသည်။ ထောက်ပံ့ရေးစခန်း အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် မက်ဆီမတ်စ်က မိမိတပ်ဖွဲ့ကိုသာ ဦးစားပေး တပ်ဆင်ပေးပါက အခြားခေါင်းဆောင်များအကြား မကျေနပ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တိုက်ပွဲပြီးလျှင်မူ တတိယတပ်စု၏ လက်နက်ပစ္စည်းများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပေတော့မည်။
တိုက်ပွဲသည် ခဏချင်းပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။ မြှားနဂါးအမြောက်များက တံခါးကို ဖြိုဖျက်လိုက်ပြီး လက်နက်စုံ တပ်သားများ စီးနင်းတိုက်ခိုက်လာသောအခါ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရန်သူများမှာ စိတ်ဓာတ်များ ပျက်ပြားကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တပ်စုသုံးစုလုံးသည် မက်ဆီမတ်စ် ချမှတ်ပေးထားသော ဗျူဟာအတိုင်း တိတိကျကျ ဆက်လက် အကောင်အထည်ဖော်ကြသည်။ လက်နက်ချလိုသည့် ကမ်းလှမ်းမှုများကိုပင် လျစ်လျူရှုကာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို ဖမ်းဆီးလိုက်ကြ၏။
တပ်သားငါးဦးသာ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရရှိပြီး ခြံဝင်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားသော်လည်း မက်ဆီမတ်စ်က အောင်ပွဲကို သာယာမနေပေ။ သူက ဖလန်နီတပ်စ်ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။ “ဒီတိုက်ပွဲအပေါ် မင်းရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်က ဘာလဲ”
ဖလန်နီတပ်စ်က တည်ကြည်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “မင်းရဲ့ ဗျူဟာခင်းကျင်းမှုနဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုက အပြစ်ပြောစရာမရှိဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း အကျအဆုံးနည်းနည်းနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့—” သူက လေသံပြောင်းလိုက်ပြီး “မင်းတိုက်ခဲ့တာက ခြံဝင်းလေးတစ်ခုပဲ။ ရန်သူကလည်း ခြံစောင့်တွေဆိုတော့ စိန်ခေါ်မှု မရှိလှဘူး။ တကယ်လို့ ရောမစစ်သည် တစ်ရာလောက် ခုခံနေတဲ့ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ ဆိုရင်ကော။ ဒီလိုပေါ့ပါးတဲ့ မြှားနဂါးအမြောက်တွေနဲ့ တံခါးကို ဖြိုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီကျရင် မင်း ဘာလုပ်မလဲ”
မက်ဆီမတ်စ်က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “စစ်သည် သုံးရာနဲ့ ခုခံသူ တစ်ရာရှိတဲ့ မြို့ကို တိုက်ဖို့ဆိုတာ မိုက်မဲရာကျလိမ့်မယ်။ ငါ့အင်အား တစ်ထောင်လောက်ရှိမှ အဲဒီအကြံကို စဉ်းစားမယ်”
“ဒါဆို မင်းမှာ စစ်သည် တစ်ထောင်ရှိတယ်ဆိုပါစို့” ဖလန်နီတပ်စ်က ထပ်မံမေးမြန်းသည်။
“အရင်ဆုံး စခန်းတစ်ခု ဆောက်မယ်...” မက်ဆီမတ်စ်က စဉ်းစားရင်း ပြောလိုက်သည်။ “...ငါတို့မှာ အမြောက်ကြီးတွေ မရှိပေမဲ့ ထောက်ပံ့ရေးစခန်းမှာ လက်သမားတွေ ရှိတယ်။ မြို့သိမ်းစစ်ရထားတွေ လုပ်လို့ရတယ် မဟုတ်လား” သူက စစ်ရေးအကြံပေးအဖွဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ဖလန်နီတပ်စ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဒါဆို မြို့သိမ်းမျှော်စင်တွေကော”
“လုပ်လို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်တော့ အတော်ပေးရလိမ့်မယ်” ဟု ဖလန်နီတပ်စ်က သတိပေးသည်။
“ရပါတယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ တခြားဟာတွေ လုပ်လို့ရတာပဲ။” မက်ဆီမတ်စ်က မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ခပ်ဖွဖွနင်းလိုက်သည်။ “ဒီလို မြေပွမျိုးဆိုရင် မြေအောက်လှိုင်ခေါင်းတူးပြီး မြို့ရိုးအောက်ကနေ ဖြိုချလို့ရတယ်။”
“ဝါရင့်ခုခံသူတွေက ဒါကို ကြိုသိနေမှာပေါ့”
မက်ဆီမတ်စ်က အေးဆေးစွာပင် “သိရင်လည်း သူတို့ အင်အားခွဲပြီး စောင့်ကြည့်နေရမှာပဲ။ ခုခံသူ တစ်ရာတည်းနဲ့ မြို့ရိုးတစ်ခုလုံးကို မကာကွယ်နိုင်ပါဘူး။ ငါက မြှားနဂါးအမြောက်တွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အရင်ဖြိုခွဲမယ်။ ပြီးရင် မြို့သိမ်းစစ်ရထားတွေ၊ မျှော်စင်တွေနဲ့ တံခါးရော မြို့ရိုးကိုပါ အာရုံလွှဲတိုက်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျန်တဲ့သူတွေက လှေကားတွေနဲ့ တက်မယ်၊ မြေအောက်လှိုင်ခေါင်းတွေကလည်း တစ်ဖက်က လုပ်မယ်... ဒီလောက် စုပေါင်းတိုက်စစ်ကို သူတို့ ဘယ်လိုမှ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဖလန်နီတပ်စ် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးမှ “တကယ်လို့ မင်းအင်အားအကုန်သုံးတုန်း ရန်သူ့ဆီ စစ်ကူရောက်လာရင်ကော”
“ကြည့်စမ်း၊ မင်းက အခြေအနေတွေကို ပိုပိုပြီး ခက်အောင် လုပ်နေပြီ။ အစက မြို့ငယ်လေးပဲ၊ အခု စစ်ကူတွေ ရောက်လာပြီ၊ ခဏနေရင် ငါ့ရဲ့ ရိက္ခာလမ်းကြောင်း ဖြတ်တောက်ခံရပြီလို့တောင် ပြောဦးမှာလား... မင်းလိုလူမျိုးက ရန်သူ့ဘက်တော်သား ဖြစ်နေမှတော့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် နိုင်ပါတော့မလဲ” ဟု မက်ဆီမတ်စ်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
ဖလန်နီတပ်စ်က အလေးအနက်ပင် “မင်း အများကြီး သင်ယူပြီးပြီလို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ မင်းအတွက် လိုအပ်နေတာက အတွေ့အကြုံပဲ”
“ဆရာ့ဆီက ချီးမွမ်းစကား ကြားရခဲတယ်နော်။ တကယ် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်” မက်ဆီမတ်စ်က အားရပါးရ ရယ်မောကာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ကဲ၊ ခြံထဲဝင်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အောင်ပွဲရလဒ်တွေကို သိမ်းကြတာပေါ့။ ဗိုရီနပ်စ်၊ မင်းသွားပြီး ရိက္ခာစာရင်း စစ်လိုက်ပါဦး”
“ဟုတ်ကဲ့” ဗိုရီနပ်စ်က ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားရာ နောက်ကနေ အာကီဂူ၊ ကာစီယပ်စ်၊ မေးဂတ်စ်နှင့် အခြားလူငယ်များ လိုက်သွားကြသည်။ ဤကလေးငယ်များသည် ညတိုင်း မက်ဆီမတ်စ်၏ စာသင်ဝိုင်းတွင် တက်ရောက်ကြပြီး နေ့ခင်းဘက်တွင် ဂိုဒေါင်အတွင်း၌ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သင်္ချာစွမ်းရည်မှာ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထောက်ပံ့ရေးစခန်းအတွက် အားကိုးရသည့် လက်ထောက်များ ဖြစ်နေကြပြီ။
“ငါတို့အလုပ်တွေ စကြစို့”
မက်ဆီမတ်စ်၏ နောက်ထပ်တာဝန်မှာ လွတ်မြောက်လာသော ကျွန်များရှေ့တွင် ရန်သူများကို လူထုတရားစီရင်မှု ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဖမ်းဆီးရမိသူများကို ဒေါသထွက်နေသော ကျွန်များလက်သို့ အပ်နှံလိုက်ရာ ထိုကျွန်များသည် မိမိတို့အပေါ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သူများကို သေဒဏ်ပေးလေ့ရှိကြသည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကျွန်အများစုသည် တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဝင်ရောက်လာကြပြီး အချို့မှာ ထောက်ပံ့ရေးစခန်း၏ စနစ်ကျမှုကို သဘောကျကာ ထိုနေရာတွင်ပင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ဤဗျူဟာသည် မက်ဆီမတ်စ်အတွက် အင်အားသစ်များ စုဆောင်းရာတွင် အလွန်ထိရောက်သော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
တရားစီရင်မှု ပြီးဆုံးပြီး ဗိုရီနပ်စ် စာရင်းစစ်ပြီးသောအခါ မက်ဆီမတ်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခြံဝင်းကြီးမှာ ဒီလောက်ပဲ ဂျုံရှိတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ” စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ရင်းနှီးသူ ဗိုရီနပ်စ်က ရှင်းပြသည်။ “အပြင်က ဂျုံခင်းတွေက မှည့်နေပြီ။ မကြာခင်မှာ ဂျုံအသစ်တွေ ရတော့မှာဆိုတော့ အဟောင်းတွေကို အများကြီး သိုလှောင်ထားစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ”
မက်ဆီမတ်စ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး “ဒါဆို ငါတို့ ဒီမှာ တစ်ရက်လောက် ထပ်နေရင်ကော။ စစ်သည်တွေကို ကျွန်တွေနဲ့အတူ ဂျုံရိတ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ပြီးမှ အကုန်သယ်သွားကြတာပေါ့” ဟု အကြံပြုသည်။
တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့ အင်အားကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ရိက္ခာလိုအပ်ချက်မှာ အလွန်မြင့်မားလာရာ ထောက်ပံ့ရေးစခန်းကို ရိက္ခာရှာရန် တာဝန်ပေးထားရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ စခန်းနဲ့ အတော်ဝေးနေပြီ။ တကယ်လို့ ငါတို့ ဂျုံရိတ်နေတုန်း ရန်သူက တိုက်ခိုက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ဟု ဗိုရီနပ်စ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။