အခန်း (၄၆) - စစ်သည်တော်များညီလာခံ

ခရောစ်၏ ဒေါသတကြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူလှသဖြင့် မက်ဆီမတ်စ်၏ ရင်ထဲတွင် စိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် ဆေးကုသရေးအဖွဲ့မှ ရာနှင့်ချီသော မျက်လုံးများက သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်ဖြစ်ရာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ နောက်ဆုတ်၍ မဖြစ်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးချက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။ ဤသစ္စာဖောက်က ပြန်ခုခံရဲသည်လား! ခရောစ်၏ ဒေါသက ပို၍ပြင်းထန်လာကာ ကိုယ်ကိုတစ်စောင်းအနေအထားဖြင့် ညာခြေကို မြေတွင် အားပြုလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးဖြင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ မက်ဆီမတ်စ်မှာ အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ဘဲ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ နှစ်ဦးသား မြေပေါ်တွင် လုံးထွေးသတ်ပုဒ်ကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သန်မာသော လက်တစ်စုံက လက်သီးဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးနေသော ခရောစ်ကို ဆွဲခွာလိုက်ပြီး ဟာမီလ်ကာကလည်း လက်သီးချက် နှစ်ချက်ခန့် မိထားသော မက်ဆီမတ်စ်ကို ဝိုင်းကူထူပေးလိုက်သည်။ စပါတာကပ်စ်သည် ခရောစ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်မှာ— “မင်းတို့က အဖွဲ့အသီးသီးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်နေပြီး ဘာလို့ ကိစ္စတွေကို အေးအေးဆေးဆေး မဆွေးနွေးနိုင်ကြတာလဲ။ ဘာလို့ လမ်းဘေးလူမိုက်တွေလို ဒီနေရာမှာ ရန်ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဒါက တခြားညီအစ်ကိုတွေအတွက် စံပြဖြစ်အောင် လုပ်ပြနေတာလား!”

“ဒီသစ္စာဖောက်က ငါ့တပ်ရင်းက လူတွေကို ဖမ်းရဲတယ်လေ၊ ငါက သူ့ကို ဘာလို့ မထိုးရမှာလဲ!” ခရောစ်က ဒေါသ မပြေသေးသော်လည်း ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းတော့ မပြုတော့ပေ။ သူသည် ဟာမီလ်ကာနှင့် အန်တိုနစ်တို့ကိုလည်း စိုက်ကြည့်ရင်း “မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း သူ့ဘက်ကနေ ငါတို့ ဒုတိယတပ်ရင်းကို ဝိုင်းနှိပ်စက်နေကြတာလား!” ဟု ဆိုသည်။

ဟာမီလ်ကာက တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြန်လည်ချေပသည်မှာ “ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့က ဒုတိယတပ်ရင်းက စစ်သည်တချို့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်တာဟာ သူတို့က ဆေးကုသရေးစခန်းထဲကို ခိုးဝင်ပြီး ဒဏ်ရာရသူတွေကို ပြုစုပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို နှောင့်ယှက်စော်ကားလို့ပဲ။ ဒါဟာ ဆေးအဖွဲ့အတွင်းမှာ ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်စေတယ်။ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးတာဟာ တစ်ဖွဲ့လုံးရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်ရတဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တာပဲ။ ဒါတင်မကဘူး၊ အဲဒီစစ်သည်တွေဟာ ကိုယ့်အဖွဲ့က ညီအစ်မတွေကို ပြန်တိုက်ခိုက်တဲ့အပြင် တစ်ယောက်က ထွက်ပြေးသွားပြီး ဒုတိယတပ်ရင်းဆီကို သတင်းမှားတွေဖြန့်ပြီး ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့နဲ့ ရန်ဖြစ်အောင် လှုံ့ဆော်ခဲ့တယ်။ အကယ်၍ တတိယတပ်ရင်းက အချိန်မီ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ရင် ပြည်တွင်းစစ်တောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီစစ်သည်တွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုတယ်!”

ခရောစ်သည် ထိုမျှအထိ အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်မှာ— “ဟာမီလ်ကာ... မင်း ပြောတာတွေက လွန်လွန်းနေပြီ မဟုတ်လား။ ဒီညီအစ်ကိုတွေက ပြင်းထန်တဲ့ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွေပြီးတော့ ရိက္ခာအဖွဲ့ဆီမှာ ခေတ္တအပန်းဖြေချင်ရုံပဲလေ၊ သူတို့ အရင်ကလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေကျ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့တင်မကဘူး၊ မင်းရဲ့တပ်ရင်းက လူတွေလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေတာ မဟုတ်လား?” ခရောစ်က အန်တိုနစ်ကို တစ်လှည့်၊ စပါတာကပ်စ်ကို တစ်လှည့် လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မက်ဆီမတ်စ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်မှာ— “ရောမစစ်တပ်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်မှာ ဒါဟာ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် စိတ်ပြေလက်ပျောက် အပန်းဖြေနည်းတစ်ခုပဲလေ၊ အရင်က အားလုံး အဆင်ပြေနေတာပဲကို။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှ မက်ဆီမတ်စ်က ငါတို့ ဒုတိယတပ်ရင်းကိုပဲ ရွေးပြီး ပစ်မှတ်ထားကာ ဖမ်းဆီးလိုက်တာကမှ ညီအစ်ကိုတွေကို ဒေါသထွက်စေခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် တကယ့်အမှားက မက်ဆီမတ်စ်နဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့မှာပဲ ရှိတယ်!”

မက်ဆီမတ်စ်သည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ခရောစ်ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ စပါတာကပ်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်— “ကျွန်တော်တို့ ဒီတပ်ဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့တာဟာ ရောမတွေကို တော်လှန်ဖို့နဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူအားလုံးကို လွတ်မြောက်စေဖို့အတွက်ပါ။ ရိက္ခာအဖွဲ့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ကို ယုံကြည်လို့ ပူးပေါင်းလာကြတာဖြစ်ပြီး ညီအစ်ကိုတွေအတွက် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ ပြင်ဆင်ပေးဖို့ နေ့ညမနား အလုပ်လုပ်ပေးနေကြတာပါ။ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို မြင်ရတဲ့အခါ သူတို့က စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်တိုင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြတယ်။ ရိက္ခာအဖွဲ့က ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေဟာ တပ်ဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းကို တကယ့်မိသားစုဝင်တွေလို မြင်ကြတာပါ! ဒါပေမဲ့ တချို့တပ်ရင်းတွေက စစ်သည်တွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်အချို့ဟာ ရိက္ခာအဖွဲ့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုကို လျစ်လျူရှုရုံတင်မကဘဲ သူတို့ကို မိသားစုဝင်တွေလို့တောင် သဘောမထားကြဘူး။ သူတို့တွေဟာ မှူးမတ်တွေရဲ့ ခြံတွေထဲက လွတ်လာခဲ့ကြပြီး အခုတော့ သူတို့လိုပဲ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ရတဲ့ ရိက္ခာအဖွဲ့က ညီအစ်မတွေကို ပြန်ပြီး နှိမ်နင်းစော်ကားချင်နေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေဟာ ငါတို့ မုန်းတီးခဲ့တဲ့ မှူးမတ်တွေ၊ ခြံမန်နေဂျာတွေနဲ့ ဘာများကွာခြားလို့လဲ! ငါတို့ အသက်စွန့်ပြီး တော်လှန်ခဲ့ကြတာဟာ ငါတို့ကိုယ်တိုင် မုန်းတီးခဲ့တဲ့ လူစားမျိုးတွေ ဖြစ်လာဖို့အတွက်လား!”

မက်ဆီမတ်စ်၏ ဖြောင့်မတ်သော မေးခွန်းများက လူတိုင်း၏ ရင်ထဲကို ထိုးစိုက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြတ်သားလှသဖြင့် ကြည့်ရှုနေသော စစ်သည်တိုင်း ကြားနိုင်သည်။ အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသော စစ်သည်များသည် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားပြီး အချို့မှာ သိသိသာသာပင် ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။ “ရိက္ခာအဖွဲ့က ညီအစ်မတွေကို စစ်သည်တချို့က နှောင့်ယှက်နေတာကို အကြာကြီးကတည်းက တားဆီးထားခဲ့သင့်တာ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်အတွက် စိတ်ရောကိုယ်ပါ တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့သူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားစေလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တဲ့ စစ်သည်တွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးပြီး ငါတို့ရဲ့ စစ်စည်းကမ်းကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းရမယ်!” ဟု မက်ဆီမတ်စ်က အင်အားပါပါဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!” ခရောစ်က အလိုအလျောက်ပင် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ စပါတာကပ်စ်သည် ရိက္ခာအဖွဲ့မှ အမျိုးသမီးများ နှောင့်ယှက်ခံရသည့်ကိစ္စကို သိပ်ပြီး ဂရုမထားသော်လည်း မက်ဆီမတ်စ်၏ စကားများက သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ ဆေးစခန်းအပြင်ဘက်တွင် နားထောင်နေကြသော စစ်သည်များ၏ ထူးခြားသော အမူအရာကိုလည်း သူ သတိပြုမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် “မင်း ဘယ်လိုအပြစ်မျိုး ပေးချင်တာလဲ?” ဟု အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

“လူပုံအလယ်မှာ ကြိမ်ဒဏ်ပေးရမယ်!”

“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!” ခရောစ်က ထပ်မံ၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်သည်မှာ “ဒါဟာ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ အရှက်ခွဲမှုပဲ!”

“ဒါဆို သူတို့က ရိက္ခာအဖွဲ့ဝင်တွေကို နှောင့်ယှက်စော်ကားတာကရော ကြီးမားတဲ့ အရှက်ခွဲမှု မဟုတ်ဘူးလား!” မက်ဆီမတ်စ်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည်ချေပရင်း စခန်း၏ သစ်သားခြံစည်းရိုးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်— “ဒီမှာ သစ်သားဆိုင်းဘုတ် ရှိတယ်၊ ‘ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဆေးအဖွဲ့အတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သူတိုင်းကို အပြစ်ပေးမည်’ လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတယ်။ မင်းရဲ့စစ်သည်တွေက ဒါကို သိလျက်နဲ့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာဖြစ်လို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရသင့်တယ်!”

“မင်း ရေးထားတာတွေကို ဘယ်သူက နားလည်မှာလဲ!” ခရောစ်က အော်ဟစ်သည်မှာ “ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ သဘောတူညီမှုမပါဘဲ မင်းဘာသာမင်း စည်းကမ်းတွေ သတ်မှတ်ဖို့ ဘယ်သူက အခွင့်အာဏာ ပေးထားလို့လဲ! —”

“ကဲ... အားလုံး အခြေအတင် ဖြစ်နေတာကို တော်ကြပါတော့!” စပါတာကပ်စ်က အသံဩဩဖြင့် ကြားဝင်ဖြန်ဖြေသည်မှာ “ဒီလိုလုပ်ရအောင်၊ ငါတို့ ‘စစ်သည်တော်များညီလာခံ’ တစ်ခု ကျင်းပမယ်။ ဒီလူတွေကို အပြစ်ပေးသင့် မပေးသင့်ဆိုတာကို ညီအစ်ကိုတွေကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ရအောင်။”

မက်ဆီမတ်စ်က ဝန်လေးဟန်ဖြင့် တုံ့ဆိုင်းနေပြသည်။ ခရောစ်ကမူ တွေဝေမနေဘဲ “ကောင်းပြီ၊ ငါ သဘောတူတယ်!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ တစ်တပ်လုံး၏ လေးပုံတစ်ပုံမှာ သူ့တပ်ရင်းမှဖြစ်သဖြင့် စစ်သည်များသည် သူတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များဘက်ကသာ ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တခြားတပ်ရင်းမှ စစ်သည်များသည်လည်း ရိက္ခာအဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်လျှင် ဤကဲ့သို့ပင် ပြုမူခဲ့ဖူးသဖြင့် မက်ဆီမတ်စ်၏ အဆိုပြုချက်ကို သူတို့ သဘောတူလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ မက်ဆီမတ်စ်အနေဖြင့် စစ်သည်အများစု၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သူ တွေးထားသည်။

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ။” မက်ဆီမတ်စ်က အားကိုးရာမဲ့သည့် ပုံစံမျိုး ပြသလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် စစ်သည်များနှင့် ရိက္ခာအဖွဲ့မှ လူအားလုံး စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီး စခန်းကို ဝန်းရံထိုင်လိုက်ကြသည်။ စပါတာကပ်စ်က ကွင်းလယ်တွင် ရပ်ကာ ယနေ့ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာများကို ဘက်လိုက်မှုမရှိဘဲ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် ပထမဆုံး စကားပြောခွင့်ရရန် ဇွတ်တောင်းဆိုခဲ့သော ခရောစ်သည် အရှုပ်အထွေးဖြစ်စေခဲ့သော စစ်သည်လေးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကွင်းလယ်သို့ ထွက်လာသည်။ ထိုလူများသည် အဖမ်းခံထားရစဉ်ကကဲ့သို့ တင်းမာမနေတော့ဘဲ ဒုတိယတပ်ရင်းမှ စစ်သည်များက သူတို့အမည်ကို အော်ဟစ်အားပေးသံကို ကြားရသောအခါ မောက်မာစွာဖြင့် ပြန်လည်လက်ပြနေကြသည်။

ခရောစ်သည် ထိုလူများကို တပ်ဖွဲ့ထံ အကျဉ်းချုပ် မိတ်ဆက်ပေးရာတွင် ရောမစစ်တပ်နှင့် တိုက်ပွဲနှစ်ကြိမ်အတွင်း သူတို့ မည်မျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း၊ ရန်သူ မည်မျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ရဲဘော်ရဲဘက် မည်မျှကို ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း စသည်ဖြင့် အသေးစိတ် ချီးမွမ်းပြောဆိုသွားသော်လည်း ဆေးကုသရေးစခန်းအတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကိုမူ လုံးဝ ထိန်ချန်ထားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များ၏ အားကျလေးစားသံများကို ကြားရသောအခါ ထိုလေးဦးမှာ ပို၍ပင် ဘဝင်မြင့်ကာ မခန့်လေးစား ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာကြသည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... မင်းတို့အားလုံးဟာ အင်အားကြီးတဲ့ ရောမတွေကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သူရဲကောင်းတွေပဲ။ သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါတို့ဟာ အလေးအနက် ထားခံရသင့်သလို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခံရဖို့လည်း ထိုက်တန်တယ် မဟုတ်ဘူးလား!”

“ဟုတ်တယ်!!!...” စစ်သည်များက တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ စစ်သည်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်ရသောအခါ ခရောစ်က ပို၍ အားတက်လာကာ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ— “ညီအစ်ကိုတို့... အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေဟာ ဒီလို သေးဖွဲတဲ့ ကိစ္စလေးအတွက်နဲ့ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းအောင် အရှက်ခွဲခံရတာကို မင်းတို့ မမြင်ချင်ကြဘူး မဟုတ်လား!”

“မမြင်ချင်ဘူး!!...” ဟူသော အဖြေစကားမှာ အနည်းငယ် တိုးသွားသော်လည်း အများစု၏ ဆန္ဒဖြစ်နေဆဲပင်။ ခရောစ်မှာ ကျေနပ်သွားပြီး မက်ဆီမတ်စ်ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်ကာ ကွင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

“ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဒီလူယုတ်မာတွေ အပြစ်မပေးခံရဘဲ လွတ်သွားတော့မှာလား!” အက်ခရိုနစ်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။ “ခေါင်းဆောင်က စကားမပြောရသေးဘူးပဲ၊ သူ တစ်ခုခုတော့ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါနော်?” ဟု နိုင်စူယာကလည်း စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မေးလာသည်။ “အကယ်၍ စစ်သည်တွေက ဒီလူယုတ်မာတွေကို အပြစ်မပေးဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ရိက္ခာအဖွဲ့က သူတို့အတွက် ထမင်းချက်မပေးဘဲ နေလိုက်မယ်!” ဟု အက်ခရိုနစ်က ဒေါသတကြီး ဆိုသည်။ “အဲဒီလိုသာ လုပ်ရင် မက်ဆီမတ်စ်ကို ငါတို့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆက်ထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး!” ဟု ပီဂါရစ်က သတိပေးလိုက်သည်။ “ပီဂါရစ်၊ နင်က ဘယ်ဘက်ကလဲ!” ဟု အက်ခရိုနစ်က ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။