အခန်း (၃၄) - မက်ဆီမတ်စ်၏ တောင်းဆိုချက်
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" အန်တိုနစ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဒီနေရာက အဘက်ဘက်ကနေ ကြည့်ရင် အကောင်းဆုံးပဲလေ။ ခံစစ်အတွက်လည်း အလွန်အဆင်ပြေတယ်၊ အကယ်၍ မတောင့်ခံနိုင်တော့ရင်တောင် နောက်ဘက်က တောင်ပေါ်ကို ဆုတ်ခွာလို့ရသေးတာပဲ။ ငါတို့ ရောမတွေကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာကလည်း ဒီလိုထူးခြားတဲ့ မြေပြင်အနေအထားကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီနေရာဟာ စစ်နတ်ဘုရား အေရိစ် (Ares) ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ နေရာပဲ။ ဘာလို့ စွန့်ခွာရမှာလဲ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မြောက်ဘက်က စိုက်ပျိုးရေးခြံဘက်ကို ပြောင်းမယ်ဆိုရင် အဲဒီနေရာက မြေပြန့်ကြီးလေ။ ရောမစစ်တပ်က အလစ်ငိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့ သိပ်လွယ်ကူသွားမှာပေါ့။ တကယ်လို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တောင် ဆုတ်ခွာဖို့က မလွယ်တော့ဘူး။ ငါတို့ခြေထောက်တွေက ရောမမြင်းတပ်ကို ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ဘူး"
ခရောစ်က ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါကတော့ စပါတာကပ်စ်ရဲ့ အကြံကို သဘောတူတယ်။ ဒီတောင်ပေါ်မှာ ဆက်နေဖို့ မသင့်တော့ဘူး။ မနေ့က တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရင် ခံစစ်ကိုပဲ အားကိုးပြီး ထိုင်စောင့်နေရုံနဲ့ ရောမတွေကို အမြဲတမ်း အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်။ ပြီးတော့ အခုလိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ ရောမတွေကို ထပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်တော့ဘူး။ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ စစ်သားတွေဆီကနေ ရောမတွေဟာ တိုက်ပွဲအခြေအနေအားလုံးကို သိသွားကြမှာ။ နောက်တစ်ခါ လာတိုက်ရင် သူတို့ဟာ အရင်က အမှားမျိုးကို ထပ်လုပ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ခံစစ်ဆိုတာ ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်တယ်၊ စစ်သားသစ်တွေအနေနဲ့ ဒါကို အချိန်တိုအတွင်း မသင်ယူနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တိုက်စစ်ဆိုတာကတော့ သတ္တိရှိဖို့ပဲ လိုတာ။ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရောမတွေအပေါ်ထားတဲ့ အမုန်းတရားတွေက အပြည့်ရှိနေတယ်။ အဲဒီအမုန်းတရားတွေကပဲ သူတို့ကို အင်အားတွေ ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အခွင့်သာတုန်း ဦးအောင်တိုက်ခိုက်တာကသာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။ သဘာဝအတားအဆီး မရှိတဲ့ မြေပြန့်မှာ စခန်းချတယ်ဆိုတာ ရန်သူကို အနိုင်ယူမှသာ ဘေးကင်းမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ရစေတယ်။ ဒီတောင်ပေါ်မှာပဲ ဆက်နေနေရင် ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ လျော့ပါးသွားလိမ့်မယ်"
"ငါလည်း စပါတာကပ်စ်ရဲ့ အမြင်ကို ထောက်ခံတယ်" ဟာမီလ်ကာက အန်တိုနစ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခြားအချက်တွေကို ထားဦး၊ မြောက်ဘက်က စိုက်ပျိုးရေးခြံမှာ ရောမတွေ တူးထားတဲ့ ကျုံးတွေနဲ့ မြေတံတိုင်းတွေ ရှိပြီးသားဆိုတော့ တကယ်တမ်းမှာ အဲဒီနေရာက ငါတို့စခန်းထက် ခံစစ်ပိုကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ မြေပြန့်မှာဆိုရင် စစ်သည်တွေကို ပိုပြီး ထိထိရောက်ရောက် လေ့ကျင့်ပေးလို့ရတယ်။ ငါတို့ အင်အားတွေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ စခန်းကို ချဲ့ထွင်ဖို့လည်း ပိုလွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။ ရိက္ခာအဖွဲ့အတွက်လည်း ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ရတာ ပိုအဆင်ပြေသွားမှာပေါ့"
"စခန်းကို အမြန်ဆုံး ပြောင်းကြတာပေါ့၊ ဒီနေရာမှာ ဘာမှကောင်းတာ မရှိတော့ဘူး" အီနိုမေးက ညည်းညူလိုက်သည်။ "စခန်းပတ်ပတ်လည်မှာ မီးလောင်ပြင်ကြီး ဖြစ်နေတာ၊ နေရာတိုင်းမှာလည်း မီးခိုးနံ့တွေပဲ။ ပြီးတော့ ဟို အလောင်းတွေပုံထားတဲ့ ကန်ကြီးကလည်း ရှိသေးတယ်။ မီးရှို့လိုက်ပြီဆိုပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်း တွေးလိုက်တိုင်း စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာ ဖြစ်နေရတယ်။ အသစ်စက်စက် နေရာတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ပြောင်းတာကသာ အကောင်းဆုံးပဲ"
စခန်းပြောင်းရွှေ့ရန် အကြံပြုချက်ကို အားလုံးက သဘောတူလိုက်ကြပြီး နောက်တစ်ရက်တွင် ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်များ ဆွေးနွေးစရာ မရှိတော့သဖြင့် စပါတာကပ်စ်က ထုံးစံအတိုင်း နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူများ တခြား အကြံပြုချင်တာ ရှိသေးလဲ"
ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော မက်ဆီမတ်စ်က စကားစလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်မှာ ရှိပါတယ်။ မနေ့ကတည်းကနေ ဒီနေ့အထိ ငါတို့ဘက်က ဒဏ်ရာရတဲ့သူ ၂၄၀ ကျော် ရှိနေတယ်။ အရင်က ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရင် အဲဒီထဲက ထက်ဝက်ကျော်လောက်ဟာ ဒဏ်ရာတွေ ပုပ်ကုန်တာ၊ အဖျားတက်တာတွေနဲ့ သေသွားကြလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က ဆေးပညာအချို့ သင်ယူခဲ့ဖူးတယ်။ ဒဏ်ရာတွေကို သေချာသန့်စင်ပေးပြီး ပတ်တီးတွေကို မှန်မှန်လဲပေးမယ်၊ ဒဏ်ရာတွေကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ထားမယ်၊ လုံလောက်တဲ့ အနားယူမှုနဲ့ အာဟာရဖြစ်စေမယ့် အစားအစာတွေ ကျွေးမယ်ဆိုရင်တော့ ဒဏ်ရာအခြေအနေ သိပ်မပြင်းထန်တဲ့သူ အများစုဟာ ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"
မက်ဆီမတ်စ်က ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်မှာ— "ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုက တကယ့်ကို အားနည်းလွန်းနေပါတယ်။ ငါတို့နဲ့အတူ ပုခုံးချင်းယှဉ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ ဒဏ်ရာတွေကို သေချာမကုသနိုင်လို့ သေဆုံးသွားရတာမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ ဆက်ပြီး ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီဒဏ်ရာရစစ်သည်တွေကို ကျွန်တော်တို့ ရိက္ခာအဖွဲ့ကပဲ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လူတွေက သူတို့ကို သေချာဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။ သူတို့ ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်ကင်းပြီး တပ်ဖွဲ့ထဲကို ပြန်ဝင်နိုင်အောင် ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"
"မင်းက ဆေးပညာ တတ်တာကို ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ" ခရောစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
မက်ဆီမတ်စ်ကလည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဆေးပညာ အနည်းငယ် လေ့လာဖူးတာ မှန်ပေမဲ့ တစ်ခါမှတော့ လူနာတွေကို မကုသဖူးဘူး။ ပြီးတော့ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို ပြုစုရတာက သိပ်ကို အလုပ်ရှုပ်တဲ့ကိစ္စလေ။ အခုချိန်မှာ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေ အများကြီး သေဆုံးနေတာကို မြင်တွေ့နေရလို့ရယ်၊ ကျွန်တော်ကလည်း ရိက္ခာအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိလာလို့သာ ပြောရတာ။ မဟုတ်ရင် ဒီလို အလုပ်ရှုပ်တဲ့ကိစ္စထဲမှာ ကျွန်တော်လည်း ဝင်မပါချင်ပါဘူး"
"မင်းကတော့—"
"ကဲပါ... တော်ကြပါတော့။ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို ကုသရတာက တကယ့်ကို ခက်ခဲတဲ့အလုပ်ဆိုတာ ငါတို့အားလုံး ဂလေဒီယေတာ သင်တန်းကျောင်းမှာကတည်းက သိခဲ့ကြတာပဲ။ မက်ဆီမတ်စ်က ရိက္ခာအဖွဲ့ကို သုံးပြီး ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို တာဝန်ယူပြုစုပေးမယ်ဆိုတာဟာ သိပ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပါ။ ငါတို့အားလုံး သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ မင်းတို့လည်း သဘောတူကြတယ် မဟုတ်လား" ဟု စပါတာကပ်စ်က ကြားဝင်၍ မက်ဆီမတ်စ်၏ အကြံပြုချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။
"မက်ဆီမတ်စ်... မင်းကို ငါ တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းဟာ ငါ့ကို အကြီးအကျယ် ကူညီပေးလိုက်တာပဲ" အန်တိုနစ်က စိတ်ရင်းဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ သူပုန်တပ်၏ လက်ရှိ စည်းမျဉ်းအရ ဒဏ်ရာရသူရှိပါက မိမိတို့အဖွဲ့ကသာ တာဝန်ယူ ပြုစုရခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခါက အန်တိုနစ်၏ အဖွဲ့ဝင် သရေးရှန်း ဂလေဒီယေတာတစ်ဦးသည် ရင်ဘတ်ရှိ ဒဏ်ရာပုပ်ကာ အပြင်းအဖျားတက်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသဖြင့် တစ်တပ်လုံး စိတ်နောက်ရမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရဖူးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးက ထိုလူကို သတ်ပစ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသဖြင့် အန်တိုနစ်မှာ မိမိ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ခဲ့ရသည့် နာကျင်စရာ အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် သူက "ငါ လက်နှစ်ဖက်လုံး မြှောက်ပြီး ထောက်ခံတယ်။ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို ရိက္ခာအဖွဲ့ကပဲ တာဝန်ယူပါစေ" ဟု အားတက်သရော ပြောလိုက်သည်။ ခရောစ်နှင့် အီနိုမေးတို့လည်း အလားတူ အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့ကြသဖြင့် လျင်မြန်စွာပင် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟာမီလ်ကာက စကားဆိုသည်မှာ— "ငါတို့ သင်တန်းကျောင်းမှာတုန်းက ဗာလာရီးယပ်စ် ဆိုတဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ လက်ရာက သိပ်ကောင်းတယ်၊ ဒဏ်ရာရတဲ့ ညီအစ်ကို တော်တော်များများကို သူ ကုသပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ သူက ဂလေဒီယေတာတွေကို အမြဲကုသပေးနေရသူဆိုတော့ အတွေ့အကြုံလည်း သိပ်များတယ်။ အခု ကာပူးအာကို သွားတဲ့အခါကျရင် အဲဒီဆရာဝန်ကိုပါ ငါတို့နဲ့အတူ ပူးပေါင်းဖို့ ခေါ်လာခဲ့ရင် ပိုကောင်းမယ်။ ဒါမှ သူက ရိက္ခာအဖွဲ့ထဲမှာ ဒဏ်ရာရသူတွေကို ကုသပေးလို့ရမှာ"
မက်ဆီမတ်စ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားသည်။ "ဒါက သိပ်ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဆရာဝန်တွေက လစာကောင်းကောင်း ရနေကြတာဆိုတော့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းချင်ပါ့မလား"
"သူတို့ မပူးပေါင်းချင်လည်း ပူးပေါင်းရမှာပဲ" ခရောစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရာ စပါတာကပ်စ် အပါအဝင် မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ကြပေ။ 'ငါကတော့ မင်းတို့ဟာ ကျွန်တွေလိုပဲ မိမိဆန္ဒအလျောက် လာပူးပေါင်းတဲ့သူတွေကိုပဲ လက်ခံတာမျိုးလို့ ထင်နေတာ၊ အခုတော့ တကယ်လိုအပ်တဲ့ ပညာရှင်တွေကျတော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ရအောင်ခေါ်မယ့် ပုံစံပါလား' ဟု မက်ဆီမတ်စ် တွေးတောရင်း နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုကို လေ့လာလိုက်မိသည်။
"ဒဏ်ရာရသူတွေကို ရိက္ခာအဖွဲ့က တာဝန်ယူတာကို ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရိက္ခာအဖွဲ့ဟာ အစားအစာ ပြင်ဆင်ရတယ်၊ ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူရတယ်၊ ဂိုဒေါင်တွေကို စီမံခန့်ခွဲရတယ်ဆိုတော့ အခုတောင် လူအင်အားက မလောက်မင ဖြစ်နေတာ။ အခု ဒဏ်ရာရသူတွေကိုပါ ပြုစုရမယ်ဆိုတော့ လူအင်အား လောက်ပါ့မလား" ဟု ဟာမီလ်ကာက တည်ကြည်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
မက်ဆီမတ်စ်သည် မိမိလိုအပ်နေသော အကူအညီကို ဟာမီလ်ကာက ဖော်ထုတ်ပေးလိုက်သဖြင့် ဝမ်းသာသွားကာ— "ဟုတ်ပါတယ်၊ လူအင်အားက တကယ်ပဲ လိုအပ်နေတာပါ။ အခု ဒဏ်ရာရတဲ့သူ ၂၄၀ ကျော်အတွက် တစ်နေကုန် ပြုစုပေးဖို့ လူအနည်းဆုံး ၃၀၊ ၄၀ လောက် လိုအပ်တယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်း ရိက္ခာအဖွဲ့ထဲက လူအများစုဟာ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းကြတယ်လေ။ ဒဏ်ရာရသူတွေကိုတောင် မချီနိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ လူအင်အား လိုအပ်ရုံတင်မကဘဲ သန်သန်မာမာရှိတဲ့ အမျိုးသားတွေလည်း လိုအပ်နေတာပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
စပါတာကပ်စ်က အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ အခု တပ်ဖွဲ့တိုင်းမှာ လူအင်အား လိုအပ်နေတာဆိုတော့... ဒီလိုလုပ်မယ်လေ၊ နောက်ပိုင်း လူသစ်တွေ ထပ်ရောက်လာရင် ရိက္ခာအဖွဲ့ကို ပိုပြီး ခွဲဝေပေးမယ်"
မက်ဆီမတ်စ်က အနည်းငယ် ညည်းညူသံဖြင့်— "အဲဒါကတော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နောက်မှရမယ့် အကူအညီက အခု လောလောဆယ် ငတ်မွတ်နေတာကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး။ ဒဏ်ရာရသူတွေအတွက် လူအင်အားက အခုချက်ချင်း လိုအပ်နေတာလေ။ ဒါကြောင့် ဖမ်းမိထားတဲ့ ကျွန်အုပ်စုကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိက္ခာအဖွဲ့ထဲကို ထည့်ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
"အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီကျွန်တွေက အရင်က စိုက်ပျိုးရေး လုပ်နေတဲ့ ကျွန်တွေနဲ့ မတူဘူး။ သူတို့ဟာ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွေ ရှိထားကြသလို တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံလည်း အနည်းငယ် ရှိကြတယ်။ သူတို့ကို ရိက္ခာအဖွဲ့ထဲ ပို့လိုက်တာဟာ နှမြောစရာကြီးပဲ" ဟု ခရောစ်က ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
ထိုကျွန်များသည် မကြာသေးမီက ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော ရောမစစ်တပ်မှ ကျွန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရောမတို့၏ စစ်ရေးစနစ်အရ အသေးငယ်ဆုံးသော စစ်တပ်ယူနစ်တစ်ခုတွင် စစ်သည် ၁၀ ဦး ပါဝင်ပြီး ထိုအထဲမှ ၂ ဦးမှာ ကျွန်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် မဟုတ်ဘဲ အခြားသော စစ်သည် ၈ ဦးအတွက် ပစ္စည်းများ သယ်ယူပေးခြင်း၊ ချက်ပြုတ်ပေးခြင်း၊ တဲနန်းများ ဆောက်ပေးခြင်း၊ လက်နက်များ ပြုပြင်ပေးခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ပြုစုပေးခြင်း စသည့် အထွေထွေအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ကြရသူများ ဖြစ်သည်။ ဗီဆူးဗီးယပ်စ် တောင်ခြေရှိ တိုက်ပွဲတွင် ရောမစစ်တပ်၌ ထိုကဲ့သို့သော ကျွန် ၅၆၀ ခန့် ပါဝင်ခဲ့ပြီး သူပုန်တပ်က ၂၀၀ ကျော်ကို ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။ ထိုကျွန်များသည် ရောမအစိုးရပိုင် ကျွန်များ ဖြစ်ကြပြီး အများစုမှာ စစ်သုံ့ပန်းများ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ရှည်လများ အလုပ်ကြိုးစားပေးပါက လွတ်လပ်ခွင့်ရပြီး လူလွတ်များ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိသဖြင့် အားလုံးက သူပုန်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းချင်ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရောမအကျဉ်းသား အားလုံးကို သူပုန်တို့က သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြကာ အားလုံးကပင် ပူးပေါင်းပါဝင်ရန် သဘောတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။