အခန်း (၂၉) - တောင်ထိပ်ပေါ်က မျှော်လင့်ချက်အလင်းနှင့် မက်ဆီမတ်စ်၏ အကြံစည်

"ရှေ့ကလမ်းက လှည်းတွေသွားဖို့ သိပ်ကျဉ်းလွန်းလို့ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟာမီလ်ကာက ခဏစဉ်းစားပြီး ရှင်းပြသည်။ "ဒါ့အပြင် ရိက္ခာအဖွဲ့ထဲမှာက လူကြီးတွေ၊ မိန်းမတွေနဲ့ ကလေးတွေပဲ ရှိတာ။ သူတို့လည်း ဒီလှည်းတွေကို မစောင့်နိုင်ဘူးလေ။ ဒါတွေကို တောင်ပေါ်အထိ သယ်လာနိုင်တာတင်ပဲ တော်တော်လေး အားထုတ်ခဲ့ရတာပါ"

"တကယ့်ကို ချီးကျူးဖို့ကောင်းပါတယ်။ ငါတို့ ရှုံးနိမ့်ပြီး ရောမစစ်တပ်ရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာကို ခံနေရတဲ့အချိန်မှာတောင် မက်ဆီမတ်စ်က ရိက္ခာအဖွဲ့ကို စနစ်တကျနဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေ တောင်ပေါ်ရောက်အောင် သယ်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ။ သူ့ကို ရိက္ခာအဖွဲ့မှာ တာဝန်ပေးခဲ့တာ မင်းမှန်တယ် ဟာမီလ်ကာ!" စပါတာကပ်စ်က မက်ဆီမတ်စ်ကို ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် အခြားဂလက်ဒီယေတာများကို လှည့်ကြည့်ကာ "ဗော်ကရက်စ်၊ မင်း ဒီမှာ ညီအစ်ကိုတွေနဲ့အတူ နေခဲ့ပြီး ငါတို့ရိက္ခာတွေကို စောင့်ရှောက်ထားလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စပါတာကပ်စ်အပေါ် အမြဲသစ္စာရှိသည့် သရေးစ်လူမျိုး ဂလက်ဒီယေတာ ဗော်ကရက်စ်က ချက်ချင်းပင် နာခံလိုက်သည်။ အခြားဂလက်ဒီယေတာများကို ထိုနေရာတွင် ထားရစ်ခဲ့ပြီး စပါတာကပ်စ်နှင့် ဟာမီလ်ကာတို့ အပေါ်သို့ ဆက်တက်လာစဉ်၊ အပေါ်မှ ဆင်းလာသော လူတစ်ဒါဇင်ခန့်နှင့် တိုးလေသည်။

ခေါင်းဆောင်လာသူမှာ ထွက်ပြေးစဉ်က ခြေထောက်ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း ယခုပြန်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည့် အန်တိုနစ်၏ တပ်စုမှူး ဖီဆာရို့စ် ဖြစ်သည်။ စပါတာကပ်စ်ကို မြင်သည်နှင့် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ "ခေါင်းဆောင် စပါတာကပ်စ်!" ဟု ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ့နောက်မှ ကျွန်အသစ်များမှာမူ စိတ်ဓာတ်ကျနေသဖြင့် ခေါင်းငိုက်စိုက်ချထားကြပြီး စပါတာကပ်စ်ကိုပင် မော့မကြည့်ကြပေ။

"မင်းတို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ" ဟု စပါတာကပ်စ်က မေးလိုက်သည်။

"မက်ဆီမတ်စ်က အောက်ကလှည်းတွေပေါ်က ရိက္ခာတွေကို စောင့်ဖို့ လူလွှတ်ပေးပါဦးလို့ အားလုံးကို လိုက်တောင်းပန်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ မသွားချင်ကြဘူး" ဖီဆာရို့စ်က အားနာစွာ ဆိုသည်။ "ကျွန်တော်က မက်ဆီမတ်စ်နဲ့ ခင်တာလည်း ပါတာပေါ့လေ"

'မက်ဆီမတ်စ်က အကုန်တွေးထားပြီးသားပဲပေါ့...' စပါတာကပ်စ်က ဟာမီလ်ကာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးမှ "မင်းတို့ ဆင်းသွားစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ ဗော်ကရက်စ်တို့ကို အဲဒီမှာ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ဖီဆာရို့စ်က ဝမ်းသာသွားကာ နောက်ကလူများကို လှည့်ပြောသည်။ "ညီအစ်ကိုတို့၊ ဆင်းစရာ မလိုတော့ဘူး။ အပေါ်ကို အမြန်တက်ပြီး နားရအောင်" လူများမှာလည်း ပြန်ပင်မထူးနိုင်အားဘဲ ဝမ်းသာအားရ ပြန်လှည့်သွားကြသည်။ စပါတာကပ်စ်၏ မျက်မှောင်များမှာ ပို၍ပင် ကျုံ့သွားတော့သည်။

တောင်ပေါ်လမ်း အကွေ့တစ်ခုအရောက်တွင် ဖီဆာရို့စ်က ရှေ့မှ အော်ပြောသည်။ "ခေါင်းဆောင်၊ ရှေ့ကလမ်းက အရမ်းမတ်တယ်၊ သတိထားပါ။ အစောက ကျွန်တော်တို့ အလုအယက် တက်လာတုန်းက တချို့ ညီအစ်ကိုတွေ ချော်ကျသွားကြတယ်..."

စိုက်ပျိုးခြံတွင် အခြေချစဉ်က စပါတာကပ်စ်ကိုယ်တိုင် ဤတောင်ပေါ်သို့ တက်ဖူးသဖြင့် လမ်းအခြေအနေကို သိထားသော်လည်း၊ ဖီဆာရို့စ်၏ စကားကြောင့် သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် အမတ်စောက်ဆုံးနေရာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် တောင်ထိပ်ရှိ ကုန်းပြင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခင်က စပျစ်ခြံလုပ်ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်သဖြင့် နေရာမှာ ပြန့်ပြူးသော်လည်း ယခုမူ စပျစ်စင်များ၊ သစ်ရွက်စိမ်းများနှင့် စပျစ်သီးအပြွတ်ခဲများ မရှိတော့ဘဲ ပုန်ကန်သူစစ်သည်များနှင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ တချို့က ပင်ပန်းလွန်းသဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေကြပြီး၊ တချို့က ဒဏ်ရာများကို ကိုင်ကာ ညည်းတွားနေကြသည်။ စပါတာကပ်စ် ဝင်လာသော်လည်း လူအများစုမှာ သစ်သားရုပ်ထုများကဲ့သို့ ငိုင်နေကြသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ရောက်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဘေးဘက်တွင် ထိုင်နေသည့် ခရော့စ်၊ အီနိုမေးနှင့် အန်တိုနစ်တို့သာ မတ်တတ်ထရပ်ကြသည်။ လူအုပ်ကြားထဲမှ မက်ဆီမတ်စ်သည်လည်း သူတို့ကို မြင်သောအခါ တိုးဝှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါတို့လူ ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ" စပါတာကပ်စ်က သူ အသိချင်ဆုံး မေးခွန်းကို အရင်မေးလိုက်သည်။

"အခုနတင် မက်ဆီမတ်စ်က ခန့်မှန်းခြေ တွက်ပေးထားတာ၊ ဒီမှာ လူ ၁,၄၀၀ လောက် ရှိတယ်။ ရိက္ခာအဖွဲ့က ၁၇၀ လောက် ပါတယ်" အမြဲတမ်း တက်ကြွနေတတ်သည့် ခရော့စ်ပင်လျှင် ယခုမူ အသံမထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ "အဲဒီအထဲမှာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့သူ ၂၀၀ ကျော်တယ်။ သူတို့က တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး..."

စပါတာကပ်စ် ရင်ထဲတွင် တဆစ်ဆစ် နာကျင်သွားသည်။ တိုက်ပွဲမတိုင်ခင်က လူ ၄,၀၀၀ ကျော် ရှိခဲ့ရာမှ ယခု သုံးပုံနှစ်ပုံကျော် ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်းနည်းမှုကို ခဏဘေးဖယ်ထားကာ မေးလိုက်သည်။ "ဂလက်ဒီယေတာတွေကော ဘယ်လောက် ကျန်သလဲ"

"လမ်းမှာ မင်းထားခဲ့တဲ့သူတွေအပါအဝင် ဒီမှာ ၁၆၃ ယောက် ကျန်တယ်..." ဂေါလ်လူမျိုး ခရော့စ်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သူနှင့် ရင်းနှီးသည့် ဂလက်ဒီယေတာ အမည်အချို့ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူတို့အားလုံး ရောမတွေနဲ့ တိုက်ရင်း သေသွားတာ ငါ့မျက်စိနဲ့ အသေအချာ မြင်ခဲ့တယ်..."

စပါတာကပ်စ်က ခရော့စ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်သည်။

"စပါတာကပ်စ်၊ ရောမတွေက တောင်ခြေမှာ စခန်းဆောက်ပြီး ငါတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားပြီ။ ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" ဟု အန်တိုနစ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"ရောမတွေ မြေကျင်းတူးလို့ မပြီးခင်မှာ ငါတို့ အောက်ကို အရှိန်နဲ့ ဆင်းတိုက်ရအောင်။ ဒီဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်လို့ ရနိုင်တယ်!" ဟု အီနိုမေးက ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။

"တောင်ပေါ်မှာ စားစရာတော့ ရှိပေမဲ့ ရေက လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရောမတွေက သုံးလေးရက်လောက် ပိတ်ထားရင် ငါတို့ ရေငတ်ပြီး သေကုန်လိမ့်မယ်။ အီနိုမေး ပြောသလိုပဲ၊ အားလုံး နားပြီးရင် အောက်ဆင်းတိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်!" ဟု ခရော့စ်က အံကြိတ်ကာ ပြောသည်။

အန်တိုနစ်ကလည်း ထိုအချက်ကို သဘောတူဟန် ရှိနေသည်။ စပါတာကပ်စ်ကမူ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ ရောမတို့သည် အောက်တွင် အသင့်ပြင်ထားကြရာ၊ အင်အား ၄,၀၀၀ နှင့်ပင် မနိုင်ခဲ့သည့် တိုက်ပွဲကို ယခု စိတ်ဓာတ်ကျနေသော လူအနည်းငယ်နှင့် သွားတိုက်ခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအတိုင်း နေလျှင်လည်း သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူ "ငါ ထပ်စဉ်းစားဦးမယ်—" ဟု ပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် မက်ဆီမတ်စ်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ရောမတွေ ငါတို့ကို အပြည့်အဝ မပိတ်ဆို့နိုင်ပါဘူး။ ငါတို့ တိတ်တဆိတ် တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းသွားလို့ ရပါတယ်"

"တိတ်တဆိတ် ဆင်းမယ်? ဘယ်လိုလုပ်ပြီးလဲ!" ခရော့စ်က ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။ "ဒီတောင်က ဒီဘက်လမ်းကလွဲရင် ကျောက်ကမ်းပါးတွေချည်းပဲ။ မင်းပြောတဲ့ ခိုးဆင်းဖို့ဆိုတာ အိပ်မက်ပဲ! မင်းသာ ရိက္ခာအဖွဲ့ကို ဒီတောင်ပေါ် ဦးဆောင်မတက်လာရင် လူတွေလည်း လိုက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့လည်း ဒီမှာ ပိတ်မိနေမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ခရော့စ်... မက်ဆီမတ်စ်သာ လူတွေကို ဒီပေါ် ဦးဆောင်မလာခဲ့ရင် ငါတို့ ခုချိန်အထိ ထွက်ပြေးနေရဦးမှာ။ အခုလို ဘယ်လိုဖောက်ထွက်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဟာမီလ်ကာက မက်ဆီမတ်စ်ဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုပေးသည်။

"တောက်!... ဆွေးနွေးနေမယ့်အစား ထွက်ပြေးနေရတာကမှ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းရှိသေးတယ်!" ဟု ခရော့စ်က ပြန်ပက်လိုက်သည်။

"တော်ကြစမ်း!" စပါတာကပ်စ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်လိုက်ပြီး မက်ဆီမတ်စ်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် လှည့်ကြည့်သည်။ "မင်းပြောတဲ့ 'တိတ်တဆိတ် ဆင်းမယ်' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ တခြားလမ်း ရှိသေးလို့လား"

"ရှိတာပေါ့!" မက်ဆီမတ်စ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် အားလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ခရော့စ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။ "မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီဘက်လမ်းကလွဲရင် ကျန်တာ ကျောက်ကမ်းပါးတွေပဲ။ မြေပြင်ကနေ အရမ်းမြင့်တော့ ဆင်းဖို့ မလွယ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ခိုင်ခန့်တဲ့ ကြိုးအချို့ ယူလာတယ်။ အဲဒါတွေက မလောက်ပေမဲ့ ဒီနေရာအနှံ့မှာ သန်မာတဲ့ စပျစ်နွယ်ပင်တွေ ရှိနေတာပဲ။ အဲဒီနွယ်ပင်တွေကို ကြိုးတွေနဲ့ ချည်ပြီး အောက်ကို ချလို့ရတယ်။ ပြီးတော့—"

မက်ဆီမတ်စ်က အရှေ့ဘက် ကျောက်ကမ်းပါးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ "ငါ ဒီနေရာကို အရင်က အကဲခတ်ဖူးတယ်။ ဟိုဘက်မှာ မြေပြင်အထိ ရောက်နေတဲ့ ကျောက်တိုင်ကြီး နှစ်ခုရှိတယ်၊ အဲဒီကြားမှာ ခြေနင်းလို့ရတဲ့ ကျောက်ကုန်းလေးတွေ ရှိတယ်။ ကြိုးကိုသုံးပြီး တောင်နံရံကို ကန်ဆင်းသွားရင် အောက်ကို ဘေးကင်းကင်း ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီနေရာက ရောမစခန်းနဲ့ တောင်တစ်လုံးခြားနေတော့ ငါတို့ လှုပ်ရှားတာကို သူတို့ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

မက်ဆီမတ်စ်၏ စကားကြောင့် စပါတာကပ်စ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူက ခေါင်းဆောင်များကို ကြည့်ကာ အားတက်သရော အော်ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြစို့၊ အားလုံး သွားကြည့်ကြရအောင်!"