အခန်း (၁၈) - စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုနှင့် တပ်ရိက္ခာ

ဂလက်ဒီယေတာ အများစုမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်းနှင့် ပျော်ပါးခြင်းတို့၌သာ အချိန်ကုန်နေကြသော်လည်း မက်ဆီမတ်စ်ကမူ စစ်သေနာပတိအဖွဲ့သည် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ အာဏာအရှိဆုံး ယန္တရားဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာရိပ်မိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဩဇာအာဏာရရှိရန် ထိုအဖွဲ့အတွင်းသို့ အမြန်ဆုံးဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာကြံခဲ့သည်။ ယခုအခါ ရည်မှန်းချက် အထမြောက်သွားပြီဖြစ်၍ သူ၏ဝမ်းသာပီတိမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်နေတော့သည်။

“သိပ်လည်း ဝမ်းမသာနဲ့ဦး၊ မင်းက အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ခွင့်ရရုံပဲ ရှိသေးတာ။ အကြံပေးပိုင်ခွင့်ပဲရှိတယ်၊ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိသေးဘူး” ဟု ခရောစ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားသည် မက်ဆီမတ်စ်အတွက် ရေအေးနှင့် အပက်ခံလိုက်ရသလိုပင်။ သူ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး ဟာမီလ်ကာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ထိုင်ပါ၊ ငါတို့ ဆွေးနွေးစရာတွေ ရှိသေးတယ်” ဟု စပါတာကပ်စ် က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ မက်ဆီမတ်စ်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ စိတ်ကို ထိန်းလိုက်ရ၏။ ‘အထဲရောက်ဖို့က အဓိကပဲ၊ အမြဲတမ်းအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ဖို့ကတော့ နောက်မှ ဆက်ကြိုးစားရမှာပေါ့’ ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးရင်း အနီးရှိ သစ်သားတုံးပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

“စစ်သင်တန်း ပေးဖို့ကတော့ အားလုံး သဘောတူပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးကြရအောင်” ဟု စပါတာကပ်စ် က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မခက်ပါဘူး” ဟု အီနိုမိုင်းက ဝင်ပြောသည်။ “ညနေစာစားပြီး နေမဝင်ခင်အချိန်မှာ ဂလက်ဒီယေတာ ညီအစ်ကိုတွေကို နည်းပြအဖြစ် ခန့်ပြီး ကျောင်းက နည်းစနစ်တွေအတိုင်း လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ရုံပဲ။ နှစ်လ၊ သုံးလအတွင်းမှာ တိုက်ရည်ခိုက်ရည် တက်လာမှာ သေချာတယ်”

သို့သော် အန်တိုနစ်က “ကျောင်းက နည်းလမ်းတွေက အရမ်းပြင်းထန်တော့ လူသစ်တွေ မခံနိုင်ဘဲ မကျေမနပ် ဖြစ်ကုန်ကြလိမ့်မယ်။ အခုတောင် ခဏခဏ ရန်ဖြစ်နေကြတာ၊ လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေအထိ ဖြစ်သွားရင် ခက်မယ်” ဟု စိုးရိမ်တကြီး ထောက်ပြသည်။

ခရောစ်ကမူ “လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို လျှော့ပေးလို့ ရပါတယ်။ နောက်ပြီး စပါတာကပ်စ် ပြောတဲ့နည်းလမ်းကို သုံးရင် အချင်းချင်း ပိုပြီး စည်းလုံးလာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဓိကပြဿနာက သူတို့ တစ်နေကုန် ပင်ပန်းလာပြီးမှ ညဘက် ထပ်လေ့ကျင့်ဖို့ အင်အားရှိပါ့မလား ဆိုတာပဲ” ဟု ဆိုသည်။

စပါတာကပ်စ် က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ငါတို့ အင်အားက တိုးလာသလို ရိက္ခာတွေလည်း ပိုရလာပြီ။ အနီးအနားက ခြံတွေကိုလည်း သိမ်းပိုက်ပြီးပြီဆိုတော့ နေ့တိုင်း တောင်အောက်ဆင်းစရာ မလိုတော့ဘူး။ အဖွဲ့လိုက် အလှည့်ကျ စစ်ဆင်ရေးထွက်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေက တောင်ပေါ်မှာ စစ်သင်တန်းတက်ကြမယ်။ ငါတို့ လူအင်အား ဘယ်လောက်ရှိမှန်းတောင် သေချာမသိတဲ့ တပ်မှူးတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါကို အမြန်ဆုံး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရမယ်” ဟု ပြောကြားရာ အားလုံးက သဘောတူကြသည်။

ထိုအခါ ဟာမီလ်ကာက “တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရေးထက် စုပေါင်းတိုက်ခိုက်တဲ့ စနစ်ကို ပိုပြီး အလေးထားသင့်တယ်။ စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာ တိုက်တဲ့ပွဲမှာ စည်းကမ်းနဲ့ စနစ်ရှိတဲ့ဘက်ကပဲ နိုင်လေ့ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ရောမစစ်တပ်ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေအတိုင်း စုဖွဲ့ပုံ၊ ချီတက်ပုံနဲ့ အမိန့်နာခံပုံတွေကို သင်ပေးရမယ်” ဟု အကြံပြုသည်။

အီနိုမိုင်းက ရောမနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုမည်ဆိုသောကြောင့် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း စပါတာကပ်စ် က “ရောမတွေက ငါတို့ထက် ခန္ဓာကိုယ် မထွားပေမဲ့ ကမ္ဘာကို စိုးမိုးနိုင်တာဟာ သူတို့ရဲ့ နည်းဗျူဟာကြောင့်ပဲ။ ငါတို့လူတွေက ဂလက်ဒီယေတာတွေလို မသန်မာဘူး၊ ဒါကြောင့် စနစ်တကျ တိုက်ပွဲဝင်တတ်ဖို့ ပိုလိုအပ်တယ်” ဟု ရှင်းပြလိုက်ရာ သူ ငြိမ်ကျသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရိက္ခာကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြရာ မက်ဆီမတ်စ်က “ကျွန်တော်တို့မှာ ဂျုံ တန် ၆၀၀၊ မုယောစပါး တန် ၂၀၀၊ ဝက်သားခြောက် ပေါင် ၂၀၀၀၊ ငါးခြောက် ပေါင် ၁၅၀၀ နဲ့ သိုး၊ နွား အကောင်ရေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ လူ ၅၀၀၀ အတွက် ခြောက်လစာ လုံလောက်ပါတယ်။ နေ့လယ်စာ တစ်နပ် ပိုကျွေးရင်တောင် သုံးလကျော် ခံပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး ရှာဖွေနိုင်ဦးမှာမို့လို့ ရိက္ခာအတွက် မပူပါနဲ့” ဟု အချက်အလက်နှင့်တကွ တင်ပြလိုက်သည်။

၎င်းအပြင် နေ့လယ်စာတွင် အသားဟင်း ပိုထည့်ပေးရန်နှင့် စပျစ်ရည် တိုက်ကျွေးရန် သူက အကြံပြုရာ အားလုံးက သဘောကျသွားကြသည်။ ထို့နောက် စစ်ဆင်ရေးနယ်မြေကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြပြီး မြောက်ဘက်ပိုင်းသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်ရန်နှင့် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှ လက်နက်ရိက္ခာများကို ကြားဖြတ်လုယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။