အခန်း (၄၀) - နတ်မိစ္ဆာဆိုးများ စုဝေးခြင်းနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား နယ်မြေ

"ဖွတ်..."

မကြာမီမှာပင် ဝမ်ချင်းယွဲ့သည် သွေးများအန်လျက် အနောက်သို့ လွင့်ပျံပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိထက် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်တစ်ခု ပိုမိုမြင့်မားသော အတုအယောင်ပုံရိပ်တစ်ခုတည်းကိုပင် မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရာ... ၎င်းတို့လေးခုကို သွားရောက်ရန်စခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်မှာ ရက်စက်စွာ အရိုက်အနှက်ခံရရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိခဲ့ချေ။ ဝမ်ချင်းယွဲ့သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ရင်း "အဖိုးကြီး... တို့တွေ ဘယ်အချိန်မှာ အတွင်းထဲကို ဝင်ကြမှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တို့တွေ တခြားလူတွေကို စောင့်နေသေးတာ။" တွမ့်မူကျီက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ချင်းဟောက်သည် အဝေးတစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း "သူတို့ ရောက်လာကြပြီ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှူး..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... အဝေးမှနေ၍ လွင့်ပျံနေသောအလင်းတန်းတစ်ခု သက်ဆင်းလာခဲ့ပြီး သက်ကြီးဝါကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုသက်ကြီးဝါကြီးသည် အရပ်မြင့်မြင့် ပိန်ပိန်ပါးပါးရှိပြီး သားမြီးယပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ လောကီလွန်ကဲ၍ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့သည်။ သူ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း— "တွမ့်မူကျီ... ဘာဖြစ်လို့ လူတွေ ဒီလောက်အထိ များနေရတာလဲ။"

"ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်!" တွမ့်မူကျီက "ဒီကျင့်ကြံဖော် ဝမ်ချင်းယွဲ့က တို့တွေကို မြေဓာတ်တံခါးစမ်းသပ်ချက်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ ကျင့်ကြံဖော်ချင်းက ဒုတိယမြောက် တံခါးကို ချခြေဖျက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ ညီငယ်လေးဝမ်ကတော့ တတိယမြောက် တံခါးမှာ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ကူညီပေးနိုင်မယ့် သေခြင်းတရားကျိန်စာအတတ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာဗျာ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ စကားပြောပြီးသည့်နောက် သူသည် ချင်းဟောက်နှင့် အခြားသူများထံသို့ အသံလှိုင်းတိတ်တဆိတ် ပို့လွှတ်လိုက်သည်— "ဒါက ကူလန် ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တို့တွေက သူ့ကို ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်လို့ ခေါ်ကြတယ်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒီအဖိုးကြီးထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာသေးတယ်။ သူက ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုး ပေါ်နေပေမဲ့ အမှန်စင်စစ်တော့ ရေတွက်လို့မရနိုင်လောက်အောင် များပြားတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းတွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပြီး အတွင်းပင်လယ်ရဲ့ ကျော်ကြားလှတဲ့ မဟာမှော်ဆိုးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်တယ်!"

ချင်းဟောက်သည် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအဖိုးအိုသည် သူတို့အားလုံးထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို အကောင်းဆုံး ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သသာမန်မျှသာရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ အခြားသော အရှင်သခင်များထက်မဆို ပိုမိုသန်မာပေသည်။

"ဝုန်း..."

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်စွန်းတွင် နောက်ထပ် နဂါးလှေကြီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လှေဦးတွင် ရပ်နေသူမှာ နီရဲသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် ခန့်ညားလှသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသား၏ အနောက်တွင် အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိမည့် လူငယ်တစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ ထိုနီရဲသော ဝတ်ရုံနှင့် ခန့်ညားသော အမျိုးသားက ကင်းကွာလှသောအမူအရာဖြင့် "ယခုတစ်ကြိမ်တော့ တကယ့်ကို စည်ကားလှပါလား!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်... တို့တွေ မဆုံတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက တကယ့်ကို အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ!" တွမ့်မူကျီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျုံ့လိုက်မိပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီးကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်သည် လူစုကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ ချင်းဟောက်ထံသို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် သူသည် လေးနက်လှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မထုတ်ဖော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ချင်းဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှနေ၍ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အခုဆို တို့တွေ မုန့်ထို့ဇီ တစ်ယောက်ပဲ လိုတော့တာပေါ့။" ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်က "ငါ ကြားတာကတော့ မုန့်ထို့ဇီက အဆင့် (၄) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံတစ်ခုက ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုကို သွားရောက်ရန်စခဲ့မိလို့ နတ်မိစ္ဆာဆိုးဆယ်ဦးရဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးရာကြာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရတယ် တဲ့။ သူ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ရဲ့လားတော့ မသိဘူး။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်... ငါ ထျန်းကန်းနိုင်ငံက လူတစ်ယောက်ဆီက ကြားတာကတော့ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့် (၅) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ဌာနချုပ်က သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေး အလွန်တရာမဟာဆန်လှတဲ့ အခင်းအကျင်းကြီးကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမဆို အတွင်းအပြင် ဝင်ထွက်သွားလာခွင့် လုံးဝ ပိတ်ပင်လိုက်တယ် တဲ့!" ဝမ်ချင်းယွဲ့က လေးနက်သောအသံဖြင့် "ဘယ်လို ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့လဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိနေတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်းဟောက်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး... ဤသည်မှာ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးအိုကြီး၏ ကွယ်လွန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။ ကျူးချွဲ့ကြယ်တာရာဂြိုလ်ပေါ်ရှိ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခွဲများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးအိုကြီးကို သူက သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ထိုမျိုးနွယ်စု၌ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးမျှပင် ကျန်ရစ်တော့ခြင်း မရှိချေ။

အကယ်၍ သူတို့အနေဖြင့် တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း အခြားသော ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မမွေးထုတ်နိုင်ပါက ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် အဆင့် (၄) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံအဆင့်မှပင် လျှောကျသွားနိုင်ပေသည်။ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် အတိတ်ကာလတုန်းက အလွန်တရာ အာဏာပြဗိုလ်ကျခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ရကား... သူတို့သာ အဆင့်လျှောကျသွားခဲ့ပါက အခြားသော အဆင့် (၄) နှင့် အဆင့် (၅) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံများ၏ လောဘတကြီး ဝါးမြိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော အကြည့်များကို သေချာပေါက် ဖိတ်ခေါ်မိတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲဟဲ... ဒီအဖိုးကြီး သေရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့် (၄) မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုလုံးကို ငါနဲ့အတူ တွင်းထဲ ဆွဲသွင်းသွားမှာကွ!" ရှာရှာတောက်တောက် အသံကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ပေဆယ်ဂဏန်းအချို့ မြင့်မားလှသော ဧရာမ ဖားပြုတ်စိမ်းကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤဖားပြုတ်ကြီးသည် တစ်ချက် ခုန်လိုက်တိုင်း အတိုင်းအဆမရှိလှသော အကွာအဝေးတစ်ခုကို နေရာရွှေ့ပြောင်းအတတ်ပညာဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး... နှစ်ချက်မျှ ခုန်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် လူစု၏ ဘေးနားသို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း..."

၎င်းသည် တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့သဖြင့် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ ထိုဖားပြုတ်ကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသူမှာ စိမ်းဖန့်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကုန်းနေသော ကျောပြင်ရှိသည့် မုန့်ထို့ဇီ ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တြိဂံပုံစံ မျက်လုံးများ၊ စူးရှသော ပါးစပ်နှင့် မျောက်နှင့်တူသော ပါးပြင်များ ရှိပြီး သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်တရာ နံစော်လှသော အနံ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပြည်တည်နာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မုန့်ထို့ဇီသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပြည်တည်နာများကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သရော်ရယ်မောသံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်— "ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက အဲဒီသေလို့မရတဲ့ အဖိုးအိုတွေအားလုံးကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးရာအတွင်း ငါက အဆိပ်ခတ်ပြီး သတ်ပစ်ခဲ့တာကွ။ အကယ်၍ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား နယ်မြေအတွင်းကို ဝင်ရောက်ဖို့ လိုအပ်ချက်သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်... ငါ သေချာပေါက် သူတို့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ခြေမှုန်းပစ်ခဲ့မှာ သေချာတယ်!" စကားပြောနေရင်းဖြင့် သူသည် ဧရာမ ဖားပြုတ်ကြီး၏ လျှာပေါ်မှနေ၍ လှမ်းဆင်းလာခဲ့ပြီး နှေးကွေးစွာ လှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဖွတ်..."

ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း "အဆင့် (၄) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံက ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဆိုတာ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုမျှသာ ရှိသေးတာ။ အကယ်၍ မင်းသာ သူတို့ကို တကယ် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... အဆင့် (၅) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ဧရာမနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်၊ အဲဒီစွမ်းအားစုကြီးက တို့တွေရဲ့ မှော်ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်တစ်ခုလုံးတောင်မှ ရန်စရဲတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ထို့ဇီသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံစကို ခါထုတ်လိုက်သည်။ ဧရာမ ဖားပြုတ်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အရွယ်အစား ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး လက်ဖဝါးခန့် အရွယ်အစားအထိ သေးငယ်သွားခဲ့ကာ သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လှမ်း၍ နားလိုက်တော့သည်။

ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း— "မုန့်ထို့ဇီ... နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီပဲ၊ မင်းဆီက ထွက်နေတဲ့ အနံ့အသက်ဆိုးတွေက ပိုပြီးတော့တောင် ဆိုးရွားလာသေးတာပဲ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မုန့်ထို့ဇီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း "အဖိုးကြီး... တခြားလူတွေက မင်းရဲ့ ရာဂခြောက်ပါး ကျင့်စဉ်အတတ်ပညာကို ကြောက်ရွံ့ကြပေမယ့် ဒီအဖိုးကြီးကတော့ မကြောက်ဘူးဟေ့!" ဟု ပြန်လည်အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အရူးအမူး တိုးပွားလာခဲ့ကြရသည်။

"တော်စမ်း၊ တို့တွေ အချိန်မဆွဲဘဲ အတွင်းထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့အတွက် အခင်းအကျင်းကို မြန်မြန် အသက်သွင်းကြရအောင်!" တွမ့်မူကျီက ထိုနှစ်ဦးစလုံး နေရာမှာတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကြားဖြတ်ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟင်း!"

ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ချက်ချင်း လှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းအခင်းအကျင်းထံသို့ လက်မှော်တံဆိပ် အစီအစဉ်များစွာကို စတင်ဖော်ဆောင်လိုက်တော့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူသည် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူလျက် အခင်းအကျင်း၏ တည်ဆောက်ပုံအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးနေခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် တိုလီပို့အခင်းအကျင်းကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးစီးသွားခဲ့ပြီး လူစုထံသို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်— "တို့တွေရဲ့ သဘောတူညီချက်အရ... ဒီအဖိုးကြီးက ယခုတစ်ကြိမ်မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးတုံးကို ထုတ်ပေးပါ့မယ်!" သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့အနက်မှ လေးတုံးကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

တွမ့်မူကျီ၊ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်နှင့် မုန့်ထို့ဇီတို့သည်လည်း နှမြောတသလှသောအမူအရာများဖြင့် တစ်ဦးလျှင် ကျောက်တုံးနှစ်တုံးစီ ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ စုစုပေါင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဆယ်တုံးသည် အခင်းအကျင်းကို နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝဥဿုံ အသက်သွင်းပေးလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝင်ကြစို့!" ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ထိုရှစ်ဦးအုပ်စုသည် အခင်းအကျင်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ကြတော့သည်။

"ဝူး..."

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်... ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိုင်လုံးကြီးတစ်ခု တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုလူစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင်မူ သူတို့သည် ကြေမွနေသော ကြယ်တာရာကမ္ဘာဦးဝဲဂယက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ဝန်းလှသော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အလင်းကွင်းပတ်ကြီးတစ်ခု မတ်တတ်ရပ် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် အလင်းကွင်းပတ်၏ ပြင်ပတွင်ရှိသော တားမြစ်ချက်ကန့်သတ်ချက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း "ချိတ်ပိတ်မှုက ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိသေးဘူး၊ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း ဘယ်သူမှ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းမရှိဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ထို့ဇီက "တို့တွေ ရရှိလာမယ့် ရတနာတွေကို ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ ခွဲဝေကြမှာလဲဟင်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါကို ဆွေးနွေးဖို့က သိပ်ကို စောပါသေးတယ်ဗျာ၊ တို့တွေ တတိယမြောက် စမ်းသပ်ချက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ကြရအောင်!" တွမ့်မူကျီက ကင်းကွာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်က ချိတ်ပိတ်မှုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ထိုလူစုသည် ဘဲဥပုံစံ အလင်းကွင်းပတ်အတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဝင်ရောက်သွားပြီးသည့်နောက်တွင် ချင်းဟောက်သည် ဤနေရာသည် ပြင်ပနယ်ပယ်စစ်တလင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ပျက်သုဉ်းခြင်းနယ်ပယ်နှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အရာအားလုံးမှာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်နေခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ မဟာဆန်လှသော ဧရာမ ကျောက်ဆောင်ကြီးများမှာ အေးအေးလူလူ လွင့်မျောနေခဲ့ကြသည်။ ဝင်ရောက်သွားပြီးသည့်နောက်တွင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့အတွက် ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုစီကို ရှာဖွေကာ နေရာယူလိုက်ကြတော့သည်။

"အဲဒါက ဘာလဲ" ဝမ်ချင်းယွဲ့က အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ လူစုသည် အောက်ခြေသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြရာ ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် အရွယ်အစားရှိသော မီးအိမ်ကြီးနှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့မှာ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် မျက်လုံးတစ်စုံ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်— သွေးဆာနေကြသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပင်တည်း။

မုန့်ထို့ဇီက လေးနက်သောအသံဖြင့် "အနည်းဆုံးတော့... ဒါက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရဲ့ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်နဲ့ ညီမျှတဲ့ ဟောင်းနွမ်းဆွေးမြည့်သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ပဲ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါကိုလစ်လျူရှုထားလိုက်စမ်းပါ!" ရာဂခြောက်ပါး အရှင်သခင်က "တို့တွေ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တုန်းက ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ တို့တွေ သူ့ကို သွားပြီး မရန်စသရွေတော့ ဘာပြဿနာမျိုးမျှ ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ ကပ်လျက်ပင် ထိုလူစုသည် လွင့်မျောနေသော ကျောက်ဆောင်ကြီးများကို ဖြတ်ကျော်လျက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်ပြေးလွှားခဲ့ကြတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ရုတ်တရက်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး ပေပေါင်းထောင်ချီ၍ ရှည်လျားလှသော ခရမ်းနက်ရောင် ရေနဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် သူတို့၏ အနောက်ဘက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ လူစုကို ဝါးမြိုရန်အတွက် တစ်ရှိန်ထိုး တိုးကပ်လာခဲ့တော့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ သွေးအိုင်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလျက် နက်မှောင်လှသော မီးခိုးငွေ့တန်းကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ... ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းရှိ ဧရာမကျောက်ဆောင်ကြီးများအားလုံးသည် လုံးဝဥဿုံ အရည်ပျော်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

မုန့်ထို့ဇီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ထိုနက်မှောင်သော မီးခိုးငွေ့များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကုန်းနေသော ကျောပြင်ကြီးသည် ပိုမို၍ မြင့်မားလာခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း ပြည်တည်နာများ ပိုမို၍ များပြားလာခဲ့တော့သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရေနဂါးကြီးထံသို့ လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သဖြင့် ထိုသားရဲကြီးကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးပေးထားခဲ့သည်။

ကွက်တိပင်... ရေနဂါးကြီးသည် သူ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော ဆွဲငင်အားကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ နီရဲလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အတွင်းမှနေ၍ ရုတ်တရက် တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းလောင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲယူသွားခဲ့တော့သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် သူ၏ မှော်ရတနာနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ ရတနာကို ပြန်ပေးစမ်း!" ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့တော့သည်။ မုန့်ထို့ဇီမှာမူ... သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများဖြင့် နစ်မြောနေခဲ့ပြီး အနောက်မှနေ၍ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ!" ချင်းဟောက်သည် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အနေဖြင့် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်ကြောင်းနှင့် မုန့်ထို့ဇီမှာမူ ရေနဂါးကြီး၏ လည်ပင်းကိုသာ လိုချင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ငါကတော့ တကယ့် ပထမဆုံး စမ်းသပ်ချက်နေရာဆီကို အရင်ဆုံးသွားပြီး အဲဒီမှာပဲ စောင့်နေတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်!" သူသည် လူစုအတွင်းမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလိုက်ပြီး ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။