အခန်း ၂၄-- မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း

စံအိမ်ဝင်းတစ်ခုလုံးသည် သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။ ချင်းဟောက်အနေဖြင့် စကားပြောနေရင်း အမှတ်မထင် ချက်ချင်း လက်ပါလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။ အဓိကအကျဆုံးမှာ သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ဆန်းနှင့် အကြီးအကဲစုန့်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း ဤမျှလောက် မြင်သာထင်သာရှိလှသော အရှိန်အဟုန်မျိုးဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံဖော်... မင်းက ငါတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ သတ်ပစ်လိုက်တယ်၊ ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်လွန်းရာ မရောက်ဘူးလား။"

"လွန်လွန်းတယ် ဟုတ်လား။ တကယ်တမ်း ဘယ်သူက လွန်လွန်းနေတာလဲ။"

ချင်းဟောက်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခပ်အေးအေးပင် ဖြစ်သည်။ "ငါက မင်းတို့နဲ့ သေသေချာချာ ညှိနှိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံးက လောဘဇောတိုက်ပြီး အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုမှုတွေ လုပ်ဖို့ ဇွတ်တရွတ် ဆွဲကိုင်နေကြတာ။ သဘာဝကျစွာပဲ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ကလွဲလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့မရဘူး။"

"ဒါပေမဲ့လည်း မင်း သူ့ကို မသတ်သင့်ခဲ့ဘူး!"

သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက မနေနိုင်ဘဲ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ ငါတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ဗျ!"

"ဆူညံလိုက်တာ!"

ချင်းဟောက်က သူ၏စကားကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလဲ... မင်းလည်း သေချင်လို့လား။"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားခဲ့တော့သည်။ သူက ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် ဤမျှစောစောစီးစီး မသေချင်သေးပေ။

အကြီးအကဲ စုန့်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံဖော်... အခုနက မင်း ထုတ်ဖော်လိုက်တာ 'မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာ' လား။"

"'မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာ' ဟုတ်လား။"

ဤအမည်ကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ဒဏ္ဍာရီများအရ မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံပြီးပါက တူညီသောအဆင့်ရှိသူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာနိုင်ပြီး "သေစမ်း" ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးကို ရွတ်ဆိုရုံဖြင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို ချက်ချင်း မျိုးတုန်းပစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသည် မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာကို အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်ထားခြင်း ဖြစ်ပါက သူတို့အားလုံး စွမ်းအားချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာ အညတရလေးက ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာနဲ့ တစ်တန်းတည်း ထားပြီး ပြောဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။" ချင်းဟောက်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ မောက်မာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာကို တတ်ကျွမ်းတဲ့သူက ငါ့ကို လာပြီး ရန်စရင်တောင်မှ သေရမှာက သူတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

"ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်မလာသရွေ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ရဲ့ ဒီအတတ်ပညာကို တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်!"

မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာက စွမ်းအားကြီးမားပုံရသော်လည်း မိမိထက် အဆင့်နိမ့်သူများ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တူညီသူများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်သည်။ ၎င်းကို တူညီသောအဆင့်ရှိသူများကြားတွင်သာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်စွမ်းအားမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နယ်ပယ်သို့ လတ်တလောမှ ဝင်ရောက်ထားသူတစ်ဦးပင်လျှင် နတ်ဘုရားအတုအယောင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

အဆုံးစွန်၌မူ မရဏကျိန်စာအတတ်ပညာဆိုသည်မှာ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်စွမ်းအားကို အတုယူ၍ ဖန်တီးထားသော မြင့်မြတ်သောနတ်လမ်းစဉ်အတတ်ပညာမျှသာ ဖြစ်သည်။

ချင်းဟောက် ဤမျှအထိ မောက်မာရဲသည်ကို မြင်သောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ပိုမို၍ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ချင်းဟောက်၏ စကားများနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ရှိနေသေးသော်လည်း မည်သူမျှ မိမိတို့၏ အသက်ဖြင့် လောင်းကြေးမထပ်ဝံ့ကြချေ။ အကယ်၍ လောင်းကြေးရှုံးသွားပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားသူများအပေါ် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျင့်ကြံဖော်... မဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲ... ဒါတွေအားလုံးက အထင်လွဲမှုတွေပါဗျာ!"

အကြီးအကဲ စုန့်သည် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်ကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ "မြန်မြန်... အကြီးအကဲကို အမြန်ဆုံး တောင်းပန်စမ်း!"

သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ.. အခုနက စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် မရှိဘဲ စကားပြောမိသွားတာပါ။ အကြီးအကဲ အနေနဲ့ ဒီငမိုက်သားလေးကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!"

ချင်းဟောက်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဒီလိုမျိုး တောင်းပန်တာလား။"

သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နာကျင်ခံခက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ချွတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဤသိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ သူသည် ပြီးခဲ့သည့် ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း စုဆောင်းထားခဲ့သော ရတနာများ ရှိနေသည်။ ယခုမူ စကားအပြောမှားယွင်းခဲ့ရုံဖြင့် ၎င်းကို တစ်ပါးသူထံသို့ အပ်နှံလိုက်ရလေပြီ။

ချင်းဟောက်သည် သိုလှောင်အိတ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး "ဒီကိစ္စ ပြီးပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။အကြီးအကဲစုန့်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်၍ "အကြီးအကဲ. မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာကို အချိန်မရွေး ကြွရောက်လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ ဒီဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်မြှင့်ဆေးလုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ပြန်လည်လက်ခံပေးပါ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းလွန်းက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ဟာ ပစ္စည်းကိရိယာသွန်းလုပ်တဲ့ အတတ်ပညာမှာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဒီအရာကို ရေမှုံမှန်ပြတင်းတံခါး လို့ ခေါ်ပါတယ်။ သီးသန့်ကျောက်စိမ်းရတနာတံဆိပ် မပါဘဲ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်အောက်ရှိသူ မည်သူမျှ မဝင်ရောက်နိုင်ပါဘူး!"

"အင်း!"

ချင်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စီမံဆောင်တစ်ခွင်လုံးကို အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ဗဟိုချက်တွင် ခန်းမကြီးတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းကို အခန်းများစွာ စုစည်းလျက်ရှိသော ကျောက်စင်္ကြံအခန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဝန်းရံထားလေသည်။

ကျောက်စီမံဆောင်တစ်ခုချင်းစီ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရေမှုံမှန်ပြတင်းတံခါးတစ်ခုစီ ရှိနေသည်။ ဗဟိုခန်းမမကြီးအတွင်း၌မူ လေးဆင့်ပါ စင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အမှတ်အသားပြားအမြောက်အမြားကို တင်ဆောင်ထားသည်။ အထက်ဆုံးအဆင့်ရှိ အမှတ်အသားပြားပေါ်တွင်မူ "စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ တည်ထောင်သူ — ကုန်းမို" ဟု ရေးထိုးထားလေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး ကုန်းမိုက ကျွန်မတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သောနတ်လမ်းစဉ်အတတ်ပညာကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

ဖုန်းလွန်းသည် ရှေ့သို့လှမ်းကာ ထိုအမှတ်အသားပြားကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ချင်းဟောက်ကို ကြည့်ကာ "အကြီးအကဲ... ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အမှတ်အသားပြားကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြရာ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် စာလုံးအသေးလေးများ စိပ်စိပ်ပိတ်ပိတ် ရေးထိုးထားသည့် ကျောက်စိမ်းစိမ်းတံတိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ တံတိုင်း၏ အထက်ဆုံးနေရာတွင် "မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာ" ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ရေးထိုးထားသည်ကို ချင်းဟောက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အောက်ဆုံးခြေရင်းတွင်မူ "တပည့်ဖြစ်သူ ချန်ချုံက မှတ်ဉာဏ်မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ရေးထိုးသည်၊ နောင်လာနောက်သားများ သတိထား၍ ကျင့်ကြံကြပါကုန်" ဟု ဖော်ပြထားလေသည်။

"ကျွန်မတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာ မူရင်းကို အဆင့် (၄) ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ ထျန်းကန်းနိုင်ငံက လုယူသွားခဲ့တယ်ဆိုတာ အကြီးအကဲလည်း ကြားဖူးမယ် ထင်ပါတယ်"

ဖုန်းလွန်းက သက်ပြင်းချရင်း ဆက်ပြောသည်။ "ဒီမြင့်မြတ်သောနတ်လမ်းစဉ်အတတ်ပညာက အလွန်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းပါတယ်၊ ဘယ်သူမဆို ကိုယ်တိုင်ပဲ စိတ်ကူးဉာဏ်နဲ့ ဆင်ခြင်နားလည်နိုင်ပြီး စကားလုံးတွေနဲ့ ဖော်ပြဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ဘိုးဘေးကြီး ချန်ချုံတစ်ယောက်ပဲ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အခြေခံပြီး ဒီမြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာကို ပြန်လည်ရေးထိုးနိုင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက်ကြောင့်ပဲ သူဟာ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရရှာတယ်"

"တကယ်လို့ ဘိုးဘေးကြီး ချန်ချုံသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ဟာ မြင့်မြတ်သောနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်အတတ်ပညာကို အပြီးပိုင် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရမှာ သေချာသလောက်ပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုမျိုး ရေးထိုးနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ ဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သူက လူအယောက်သုံးဆယ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်"

ချင်းဟောက်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ထိုစာသားများကို တစ်လုံးချင်းစီ စတင်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဖတ်ပြီးသွားသောအခါတွင်မူ ထိုစာလုံးများအနက် တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှပင် သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ကျန်ရစ်မနေခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ထိုစာသားများကို တစ်ခါမျှပင် မကြည့်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းလှပေသည်။

ချင်းဟောက်သည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမသွားဘဲ စာသားများကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြန်သည်။ သူက တစ်ခေါက်ပြီးတစ်ခေါက် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖတ်ရှုနေရင်းဖြင့် သူ၏ ဖတ်နှုန်းမှာလည်း တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီး မှော်တံဆိပ်လက်ကွက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စဉ်ဆက်မပြတ် ဖော်ဆောင်နေတော့သည်။ ထိုမှော်တံဆိပ်လက်ကွက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုလူရိပ်သည် တစ်ခုမှနှစ်ခု၊ နှစ်ခုမှသည် သုံးခုအထိ အရေအတွက်များ တိုးပွားပွားများလို့ လာခဲ့လေတော့သည်။